หลังจากที่ธารธาดาอาบน้ำจนตัวหอมกรุ่น เ้าของเรือนร่างโปร่ง ส่วนเว้าส่วนโค้งมีให้เห็นบ้างยามขยับเยื้องย่างเข้าหาเตียงนอนกลางห้อง ใบหน้าน่ารักประดับด้วยรอยยิ้มสวยเมื่อ 'ภูวา'เดินมาหยุดเบื้องหน้าเตียงนอนขนาดคิงไซส์สีขาวสะอาดตา ยิ่งเห็นว่าบนเตียงมีชายหนุ่มร่างเล็กที่อาบน้ำเสร็จก่อนหน้าตนนอนมุดผ้าห่มอยู่ก็ค่อย ๆ ปีนขึ้นเตียงขยับคลานเข้าไปหาก่อนจะคว้าเอาผ้าห่มเลิกขึ้นเพื่อมองหาคนที่กำลังนอนหลับตาพริ้มอยู่
"อื้อ มันหนาวนะ"
เสียงงอแงเอ่ยขึ้นหลังร่างกายปะทะกับความเย็นของเครื่องปรับอากาศ
"เดี๋ยวเรากอด"
"หงึ"
เมื่ออีกฝ่ายว่ามาอย่างนั้นเ้าตัวจึงแสดงสีหน้างอง้ำ ความน่ารักน่าเอ็นดูพุ่งเข้าใส่คนมองเข้าอย่างจัง
ทำไมลมหนาวน่ารักน่ามันเขี้ยวอย่างนี้นะ
อะ สักฟอด
ฟอด~~~
" ฮื้อออ"
" อย่ามางอแง วันนี้เห็นนะว่าลูกค้าคนนั้นมันมองหนาวตาไม่กะพริบอะ"
"หวงเค้าเหรอ"
เ้าตัวดีนอนหงายยื่นมือไปกอบกุมแก้มนุ่มแล้วเกลี่ยนิ้วโป้งไปมาทำหน้ายิ้มแย้มดีใจ
"หวงสิครับ แฟนทั้งคนนะ อย่าน่ารักให้มันมาก ใจเราจะไม่ไหวเอา"
ภูวาว่าอย่างนั้น เพราะวันนี้ทั้งวันมีพวกหนุ่ม ๆ เดินมาป้วนเปี้ยนเพราะความน่ารักของลมหนาวไม่หยุด พอเขาตวัดสายตามอง ก็มีบางคนที่ใจกล้าเดินเข้ามาขอจีบลมหนาวกับเขาเพราะคิดว่าเขากับลมหนาวเป็เพื่อนกัน!
บ้าบอ ถึงเขาจะเหมือนเพื่อนกันจริง ๆ ก็เถอะ แต่เขาสองคนเป็แฟนกันนะ
แล้วพอบอกว่าเขาเป็แฟนลมหนาว ไอ้นั่นก็ทำหน้าอิหลักอิเหลื่อ ถามอย่างไร้มารยาทว่า เขากับลมหนาวดูยังไงก็เป็ฝ่ายรับทั้งคู่แล้วจะมาบอกว่าเป็แฟนกันได้ยังไง
มันก็ต้องได้สิวะ ถึงเขากับลมหนาวจะชอบเป็ฝ่ายรับทั้งคู่ก็จริง แต่แล้วใครจะสนล่ะ เื่ของความรักกับสิ่งที่เป็รสนิยมความชอบบนเตียงมันสามารถปรับเปลี่ยนกันได้ และเขาก็ชอบที่เป็แบบนี้
"วาก็ว่าแต่เรา มีคนเดินมาจีบวาตั้งหลายคน อย่าคิดว่าเราไม่รู้นะ"
"โถ่ เปิ้นก่อฮักแค่ตั๋วนั้นเล๊าะ" สำเนียงคำเมืองแปร่ง ๆ เอื้อนเอ่ยโดยนายธารธาดา เป็ผลให้คนที่นอนมองตาแป๋วหลุดหัวเราะคิกคักก
"น่าฮักก"
ฟอดดด
ธารธาดาเป็ฝ่ายถูกขโมยความหอมนุ่มบ้าง ฝ่ายชายหนุ่มร่างเล็กพอกันผละตัวออกมามองหน้าลมหนาวก่อนเอ่ยถามเสียงนุ่มอย่างเอื้อเอ็นดู
" เหนื่อยหรือเปล่า ถ้าเหนื่อยไว้วันหลังก็ได้นะ"
วันนี้พวกเขาวิ่งวุ่นในซุ้มงานร้านขายเมล็ดกาแฟทั้งวัน ทั้งเขาและลมหนาวก็เริ่มรู้สึกเหนื่อยล้า
"แต่หนาวเตรียมตัวมาแล้ว"
เอ่ยแย้งเสียงผะแ่ ราวกับแมวน้อยที่โดนสั่งงดขนมแมวเลีย ท่าทางนั้นยิ่งทำให้คนมองเอ็นดูสุดหัวใจ
ยอมแพ้ทุกอย่าง ขอแค่ให้ลมหนาวเอ่ยบอก ธารธาดาก็จะหามาให้
"ถ้าคนเก่งเตรียมตัวมาแล้วก็ลุกไปเลือกอันที่ชอบมาเลยค่ะ"
ผละออกมานอนเล่นบนเตียงกว้าง มองคนรักหอบเอาของเล่นสีหวานและอุปกรณ์ช่วยให้ความหล่อลื่นมาวางลงบนเตียงนุ่ม ก่อนจะกลืนน้ำลายเมื่ออีกฝ่ายหยิบชุดนอนกระต่ายแบบเซ็กซี่ติดมือมาด้วย ธารธาดาขยับมานั่งปลายเตียง รอจนกระทั่งร่างแน่งน้อยหอมกรุ่นเดินเข้ามาคั่นกลางหว่างขาของเขา
"ใส่ชุดนี้ให้เค้าได้มั้ย"
"ไม่มีปัญหาค่ะ"
รับอุปกรณ์มาวางลงบนเตียงลวก ๆ ก่อนจะเกี่ยวเอาชุดนอนสีหวานมาถือไว้ มันเป็ชุดนอนกระต่ายสุดเซ็กซี่ เนื้อผ้าลื่น เมื่อใส่แล้วมีหางปุกปุยกลม ๆ อยู่ที่ก้น ธารธาดามองคนน่ารักเพลินตาเพลินใจ ดูนุ่มนิ่มน่าฟัดไปทั้งตัว และตอนนี้คนตัวขาวก็อยู่ในชุดนอนนั้น ส่วนอวบแน่นด้านหลังกำลังขยับไปมาพร้อมหางปุกปุยปลุกเร้าอารมณ์คนมอง และส่วนหน้าก็แทบจะโอบรัดความตุงแน่นด้านหน้าไม่ไหว
ที่ไม่ไหวน่ะใจของภูวาเองแหละ เ้าลูกกระต่ายน่าฟัดอะไรเช่นนี้
“ภูวาไม่เปลี่ยนชุดเหรอ”
คนถูกทักทำหน้าเหรอหรา ก่อนจะหรี่ตามองลูกกระต่ายตัวขาวบนเตียงแล้วหลุดหัวเราะออกมาเสียงดัง
เ้าเล่ห์นักนะ
“เล่นกับอุปกรณ์รอเลยค่ะเ้าลูกกระต่าย”
พูดจบก็หมุนตัวเดินไปยังตู้เสื้อผ้าที่มีเหล่าบรรดาเสื้อผ้าน่ารัก ๆ มากมายอัดแน่นอยู่เต็มตู้ เขาเลือกหยิบชุดชุดหนึ่งติดมือออกมา หลุดหัวเราะเมื่อนึกถึงลูกกระต่ายตัวขาวที่นอนรออยู่บนเตียงนั่น เขาถอดชุดนอนออกลวก ๆ แล้วใส่ชุดนอนเซ็กซี่เช่นเดียวกันแต่เป็ชุดสุนัขจิ้งจอก
หึ วันนี้เขาจะกินเ้าลูกกระต่ายให้ไม่เหลือซาก!
เรือนร่างเย้ายวนในชุดสุนัขจิ้งจอกสะกดสายตาของลมหนาวอยู่หมัด ร่างขาวหยุดมือจากการกอบกุมไวเบรเตอร์ในรูปลักษณ์แคร์รอตสีส้ม ตากลมโตมองชุดคุณจิ้งจอกด้วยใบหน้าขึ้นสี
“วันนี้เลือกแคร์รอตเหรอคะ”
“อื้ออออ”
ไม่ใช่เสียงตอบรับธารธาดา หากแต่เป็เสียงครางหวานที่หลุดออกมาเมื่อส่วนปลายกลมมนของหัวแคร์รอตบดเบียดเข้ากับลูกบอลกลมสองข้างกลางหว่างขา ท่าทางนั้นยิ่งโหมอารมณ์ของธารธาดาให้พุ่งสูง
“อ๊ะ ๆ อย่าเพิ่งรีบร้อนเสร็จก่อนเค้าสิเ้าลูกกระต่าย”
มือที่กำลังปรนเปรอตัวเองถูกจับเอาไว้ ใบหน้าน่ารักปรอยปรือขึ้นมองร่างใกล้เคียงกันด้วยดวงตาเยิ้มหวาน
“ก็คุณจิ้งจอกช้า”
“เอาแต่ใจเหรอคะ”
ริมฝีปากอุ่นร้อนแนบเข้ากับใบหูขาวสะอาดก่อนจะเล็มเลียให้ร่างใต้อาณัติตัวอ่อนเหลว เขาปรนเปรอััวาบหวามให้คนรักก่อนจะโดนอีกฝ่ายจับเขาพลิกตัวให้อยู่ใต้อาณัติบ้าง
“คุณจิ้งจอกของเค้าน่ารักจัง”
เสียงกังวานใสยิ่งทำให้คนฟังขวยเขิน
เป็เช่นนี้ทุกรอบ เวลาลมหนาวอ้อนทีไรเขาหมดรูปทุกที
ธารธาดานอนหงายมองเ้าลูกกระต่ายนั่งคร่อมทับหน้าขาตนก่อนจะขยับลงไปบดเบียดสะโพกนุ่มกับส่วนร้อนที่คับแน่นในชุดจิ้งจอก มันร้อนและเริ่มจะฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำสีใส
“เค้ากินแคร์รอตน้อยได้มั้ย”
เอ่ยถามเหมือนขออนุญาตแต่ร่างกายขยับลงไปนั่งทับท่อนขาแล้วล้วงมือเข้าไปควักเอาส่วนแข็งร้อนออกมาัักับอากาศภายนอก ธารธาดาหายใจติดขัดเมื่อริมฝีปากอุ่นนุ่มครอบลงบนส่วนแข็งขืนก่อนอีกฝ่ายจะทำราวกับกำลังไล่เลียไอศกรีมแสนอร่อยจนเขาต้องขบฟันเข้าหากันแน่น
“อึก”
“อื้ออ แคร์รอตอร่อยจังเลย”
ผงกหัวขึ้นมาจากส่วนน่ารักของคนใต้ร่าง และไม่ได้ปรนเปรออีกฝ่ายจนเสร็จสม ลมหนาวตะกายไปคว้าเจลหล่อลื่นบนเตียงมาพร้อมกับดิลโด้ยางสองทิศทาง ปาดป้ายเจลจนชุ่มดิลโด้และนิ้วมือของตัวเองจนฉ่ำเยิ้ม
“ภูวาอ้าขาหน่อย”
เวลาลมหนาวเอ่ยแบบนี้ทีไร ธารธาดาเป็อันต้องเขินหนักทุกรอบ เพราะรู้แน่ชัดว่าอีกฝ่าย้าเตรียมช่องทางให้เขา
สองขาเรียวสวยขยับขึ้นเป็รูปตัวเอ็มก่อนจะอ้ากว้างจนเห็นรอยจีบสีสวย นิ้วมือกดวนตรงฝีเย็บไล้ลงไปถึงปากช่องทางแล้วนวดคลึงจนมันอ่อนนุ่มก่อนจะค่อย ๆ สอดนิ้วเข้าไปสำรวจช้า ๆ จนกระทั่งคว้านรอบ ๆ บริเวณแวะหยอกเย้าก้อนนูนด้านในจนธารธาดาครางลั่นสมใจก็ใส่นิ้วเพิ่มเพื่อขยายช่องทางจนมั่นใจว่าจะไม่เจ็บก็ค่อย ๆ สอดใส่ดิลโด้เข้าไปในช่องทางอีกคนช้า ๆ และเมื่อช่องทางของธารธาดาดูดกลืนเข้าไปพอประมาณ ลมหนาวก็ผละออกมาแล้วทำแบบเดียวกันให้ตัวเอง
“อึก แน่นอะ”
“ตัวค่อย ๆ นะ”
เสียปลอบโยนพร้อมกับการลูบเอวบางไปมาช่วยให้ลมหนาวผ่อนคลายขึ้น จนกระทั่งดิลโด้อีกฝั่งถูกช่องทางอ่อนนุ่มดูดกลืนจนได้ระยะ การควบดิลโด้แล้วขยับเอวสู่กันของทั้งคู่ก็เริ่มต้นขึ้น มือบางของธารธาดาคว้าหมับเข้าที่แท่งร้อนของลมหนาวแล้วรูดรั้งไปพร้อม ๆ กัน ส่วนลมหนาวก็ไม่น้อยหน้าเขาส่งปลายนิ้วไปบดขยี้ยอดติ่งไตของภูวาเสียจนเ้าตัวแอ่นอกเข้าหามือพลอยให้แท่งดิลโด้ขยับแแ่ชนเข้ากับจุดเสียงของทั้งคู่
“อึก....เร็ว อีกภูวา”
“เค้าเสียวว หนาวเสียวมั้ย”
“อื้ออ เสียว เสียวมาก”
“อ๊ะ ใกล้แล้ว อึก”
“พ...พร้อม พร้อมกันนะ”
“อื้อออออออออ”
“อ๊าาาาา”
สองร่างหัวสั่นหัวคลอนกับดิลโด้ที่ตนเลือกและขยับกายโหมโรมรันเข้าด้วยกันจนถึงฝั่งฝันทั้งคู่ ลมหนาวหมดแรงทิ้งตัวลงซุกซบกับธารธาดาที่ตัวเปียกชื้นเหงื่อ
“ตัวใจเต้นแรงจัง”
“ก็ตัวเซ็กซี่”
“บ้า”
ลมหนาวเขินอายอีกครั้งกับคำชมของอีกฝ่าย จนกระทั่งธารธาดาที่ยังเหลือแรงเริ่มเป็ฝ่ายขยับอีกครั้ง
“ตัว อ๊ะ อีกเหรอ”
ลมหนาวหน้าตาเหรอหรา
“ขอ...ขออีกรอบนะคะ”
“อื้ออออออออออ”
ลมหนาวมั่นใจว่ารอบที่สองนี่ทำเขาหมดแรงจริงจัง ร่างน้อย ๆ คลานลงจากร่างของธารธาดาแล้วนอนซุกใต้ผ้าห่ม ขนาดธารธาดาเขย่าเรียกก็ไม่สนใจ
“ตัวสูบพลังเค้า”
“ก็ไม่ยอมออกกำลังหายนี่ค่ะ วันหลังตัวต้องออกกำลังกายบ้างแล้วนะ”
“ไม่เอา เค้าเหนื่อย”
“พาเค้าซ้อนจักรยานก็ได้”
ฝ่ามือบางลูบเส้นผมเปียกชื้นของคนรักที่กำลังงอแงเมื่อพูดถึงการออกกำลังหายขึ้นมา
“ก็ได้ แต่ไม่ใช่เร็ว ๆ นี้นะ”
“อ้อ มีแรงยัง จะอาบน้ำหรือเช็ดตัว”
“อาบน้ำ”
“โอเค เค้าเข้าไปเตรียมน้ำอุ่นนะ ตัวไหวแล้วตามออกมานะ”
“อื้อออ”
ตอบรับพร้อมกับนอนพักสายตา ธารธาดาเข้าไปเตรียมน้ำอุ่นจนเต็มอ่างลมหนาวก็ยังไม่ตามออกมาสักที ก่อนจะรู้ตัวอีกทีก็ถูกอีกฝ่ายที่ร่างบางพอกันอุ้มไปอาบน้ำเพราะออกกำลังหายจนสามารถอุ้มลมหนาวได้
“เอาใจเค้าตลอดเลย แบบนี้ไปไหนไม่รอดหรอกนะ”
“หึหึ งั้นก็ต้องรักภูวาให้เยอะ ๆ แล้วแหละ”
“เปิ้นฮักตัวขนาดดดด”
เฮ้อ เลิกทำตัวน่ารักสักทีจะได้มั้ยเ้าลูกกระต่ายย