ณ เรือนจำกลาง ประเทศสหรัฐอเมริกา ที่นี่มีนักโทษอยู่ 3,000 ชีวิต ที่กำลังนั่ง นอน กิน เล่นกีฬา ออกกำลังกาย แม็กกำลังนั่งกินข้าวมื้อเย็นบนโต๊ะสีขาวอยู่ในโรงอาหารพลางมองดูรายการในทีวีจอสีเหลี่ยมที่ชื่อ Battle royal
"...ในการต่อสู้ครั้งนี้ที่สนามแซนฮอร์คได้มีผู้ชนะรอดชีวิตแล้ว ณ ตอนนี้" ในทีวีกำลังฉายภาพผู้หญิงคนหนึ่งที่สวมชุดและกระโปรงสีกากีอยู่เหนื่อยหอบอยู่บนเนินหินที่สะท้อนแสงอาทิตย์ยามเที่ยง "ผู้ชนะ ชื่อ เอเวอร์รีน หญิงอายุ 28 ปี เป็นักโทษจากแม็กซิโก ข้อหาฆ่าประชาชน 5 คน ในตอนนี้ทางเรือนจำได้ล้างประวัติเรียบร้อยและเตรียมพาตัวเธอกลับบ้าน หางานให้เธอ ชีวิตใหม่ของเธอได้เริ่มขึ้นแล้ว ครั้งต่อไปจะเป็ใครที่รอบชีวิตกันนะ"
แม็กมองดูทีวีพลางคิดว่า มันคุ้มที่จะเสี่ยงชีวิตแบบนั้นจริงๆ เหรอ ? เขากินข้าวบนช้อนคำสุดท้าย และหยิบขวดน้ำขึ้นมาเปิดฝาดื่มจนหมด
เสียงประตูเหล็กเปิดแอก ปั้ง!!! กลุ่มเ้าหน้าที่ชุดสวาทสีดำ 6 คนเดินเป็แถวคู่เข้ามาข้างหลังของเขา และใครบางคนที่สวมชุดคลุมและผูกไทป์สีกรมท่าเดินเข้ามาหาแม็กจากข้างหลัง "แม็ก..." เขาพูดขึ้น
แม็กนั่งนิ่ง แต่ดวงตาเขาเหลือบมองไปด้านข้างพลางสงสัยว่าใคร
"นายชื่อ...แม็ก ใช่มั้ย ?"
"คุณเป็ใคร...?"
"เรียกผมว่า เดวิด... ผมเป็ศาล ทำหน้าที่..."
"...ตัดสินผู้คน" แม็กพูดแทรก "คุณมาทำไม ?"
เดวิดถอนหายใจเบาๆ "ฉันมีข้อเสนอให้นาย" เขายื่นใบบางอย่างแม็ก "...และชีวิตนายด้วย"
แม็กหันไปมองดูกระดาษเบ็กน้อย เขามองไม่เห็นว่าเขียนอะไร เขาจึงหยิบมันมาดู
"นักโทษแม็ก เวลด์ อตีดผู้ต้องหาพยายามฆ่าผู้บริสุทธิ์ ศาลได้อนุมัติให้นักโทษแม็ก เวลด์ได้ทำการคัดเลือกบุคคลที่จะได้รับประกันตัวและล้างประวัติโดยการลงแข่งขัน Battle royal ในอีก 4 วันข้างหน้า ข้าพเ้าจึงของเรียนมาให้ทราบ ณ ที่นี้และหวังว่ามันจะเป็ทางเลือกของคุณ"
"ทางเลือก..." แม็กเริ่มโมโห ก่อนจะที่จะเอามืออีกข้างตีโต๊ะเสียงดังพลางยืนขึ้นหันไปหาศาลคนนั้น "แกเรียกมันว่าทางเลือกเหรอ ?!?!" สวาท 2 คนรีบวิ่งเข้ามาล็อกแขนของแม็กคนละข้าง ส่วนที่เหลือยกปืนกลเล็งเขาอยู่ "ไอ้การแข่งบ้าๆ เนี่ยะ ทำให้คนที่ดี...ตายไปกี่คนแล้ว !?!?!"
"มันก็..."
"ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น ทั้งหมดมันก็เป็แผนของรัฐบาล ที่อยากจะลดปัญหานักโทษล้นคุกก็เท่านั้น"
"ฉันก็พูดอะไรมากไม่ได้เหมือนกัน นายคิดว่านายจะอยู่ในคุกนี้ได้ตลอดตามกฏหรอก !!!"
"ป่าวเลย...ยังไงนายก็โดนดึงตัวไปอยู่ดี" เดวิดทำให้แม็กพูดอะไรไม่ออก "รู้อะไรมั้ย แม็ก ผู้อำนวยการเรียนจำได้เบือกให้นายไปลงแข่งขันตั้งนานแล้ว ใบนี่...แค่ใช้เตือนก็เท่านั้น"
นั่นทำให้แม็กใ หมดหนทาง เขาสบัดตัวไปมาพลางพูด "คนข้างนอกมันแย่กว่าคนในคุกซะอีก..."
เดวิดอกสัญญานมือสั่งให้สวาทที่เล็งปืน ลดปืนลง ก่อนที่เขากับสวาท 4 คนจะหันหลังเดินออกไป
"ฉันจะไม่ยอมลงแข่งไอ้เกมบ้าๆ นี่เด็ดขาด!!!" เขาะโพูดจนแสบคอและไอ สวาท 2 คนที่จับแขนก็ได้ปล่อยเขาและเดินออกไป แม็กคุกเค่ากลก้มหน้าไออย่างหนัก "ฉันจะฆ่าพวกแก..." เขาพูดเสียงเบา
ในขณะที่สวาท 2 คน กำลังปิดประตู เดวิดได้หันมามองแม็กและพูดว่า "คิดดีๆ นะแม็ก" จากนั้นขอบประตูก็ประกบปิด ปั้ง!!!
"บ้ากันไปหมดแล้ว" เมื่อพูดจบ ผู้คุมขังประจำตึก 2 คนวิ่งเข้ามาจับตัวเขาและดึงเขาลุกขึ้นมา แต่แม็กก็สบัดมือผู้คุมออก "ไม่ต้อง!!! ฉันลุกเองได้" ผู้คุมยืนมอง แม็กจับปกคอเสื้อสีส้มและเขย่าเล็กน้อยไม่ให้รู้สึกรำคาญ
"กลับไปที่ห้องขังได้แล้ว" ผู้คุมคนหนึ่งพูดขึ้น
แม็กยังคงรู้สึกโมโหกับใบยื่นข้อเสนอนั่นไม่หาย เขาเหลือบตาดูผู้คุมว่าอยู่ข้างหลังหรือไม่ ก่อนจะยื่นใบข้อเสนอนั่นให้ผู้คุม ผู้คุมทำเสียง "หึ!!!" และก็หยิบกระดาษนั่นมาถือข้างๆ ตัวและพวกเขาก็เดินไปที่ตึกขัง
ณ ห้องขัง ลูกกรงเหล็กเคลื่อนออก แม็กเดินเข้าไปอย่างสิ้นหวัง และลูกกรงก็เคลื่อนปิด ผู้คุมก็เดินจากไป
"แหมๆๆ วันนี้ชุดดูเท่นะครับเนี่ยะ" เสียงนักโทษที่อยู่ไกลๆ ทักผู้คุม
"หุบปากไปเลย และเข้านอนซะ ไม่งั้นฉันจะให้คนมาถือปืน AK คุมหน้ากรงแก"
ตอนนี้เวลา 22:30น. ไฟประจำตึกอาคารก็ปิดลง รอบๆ นั้นมืดไปหมด มีแค่แสงสีน้ำเงินลางๆ จากท่องฟ้าที่มีเมฆฝนปกคลุม
แม็กนอนมือพาดหัว กำลังคิดว่าสิ่งที่เดวิดยื่นข้อเสนอนั้นมาจะคุ้มหรือเปล่าที่จะเสี่ยงชีวิตเล่นเกมบ้าๆ นั่น แต่เขาก็รู้ดีว่าในเรือนจำนี้กำลังขาดแคลนอาหาร เนื่องจากว่าทางรัฐเป็คนทำ เพื่อสร้างสถานการณ์ลอกนักโทษให้ยอมลงแข่ง มันเป็กลอุบายที่นักโทษเองก็รู้ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้
เรือนจำทุกที่ก็คงทำแบบนี้เพื่อหลอกนักโทษ แม็กคิดแบบนั้น "ข้อเสนอ...ถึงจะเอาเื่อาหารมาเป็ตัวสร้างสถานการณ์ แต่ชีวิตของฉันมันข้างนอกของฉันมันแย่ยิ่งกว่าที่พวกแกทำซะอีก" หลังจากนั้นเขาก็หลับไป
679
![ดวงเนตรสมบัติพลิกชะตา ข้าจะเป็นเศรษฐี [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731316741_7116072.webp)
