" สวัสดีค่ะคุณผู้หญิง " อันนากล่าวสวัสดีคุณแสงทิพย์เมื่อเดินเข้ามาในบ้าน ในมือถือกระเป๋าเสื้อผ้าใบไม่ใหญ่มานัก เพราะเธอจะเข้ามาพักที่นี่เพื่อที่จะได้ดูแลเขาอย่างทั่วถึง
" สวัสดีจ้ะหนูอันนา " คุณแสงทิพย์กล่าวสวัสดีเธอด้วยรอยยิ้ม ท่านเจออันนานับครั้งได้ แต่ก็จำเธอได้ดีเพราะใบหน้าสวยจิ้มลิ้มเหมือนอลิซสาพี่สาวของเธอ และอลิซสาก็ได้โทรมาบอกท่านแล้วว่าอันนาจะมาช่วยดูแลสุริยัน
" มานั่งพักก่อนลูก เดี๋ยวป้าให้แม่บ้านพาไปดูห้องพัก " ท่านกล่าวกับอันนาอย่างนึกเอ็นดู
" ขอบคุณคุณผู้หญิงมากค่ะ แต่หนูอยากเข้าไปดูคุณสุริยันเร็วๆ ค่ะ อยากดูเอกสารผลการรักษาด้วย "
" คุณผู้หญิงอะไรกันลูก ไม่เอาจ๊ะไม่เอา เรียกป้าเถอะนะ หรือจะเรียกว่าแม่ก็ได้ เราคนกันเอง " รอยยิ้มหวานจากท่านทำให้อันนาได้แต่ยิ้มตอบกับความใจดีของท่าน
" ค่ะคุณป้า "
หลังจากที่เอาของไปเก็บที่ห้องพักและนั่งอ่านผลการรักษาเรียบร้อยแล้ว อันนาก็เดินไปที่ห้องของสุริยันที่อยู่ชั้นล่างติดกับห้องของเธอ
" ก๊อกๆ " อันนายืนเคาะประตูเรียกเขาแต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับจากคนข้างใน
" คุณหมอครับ คุณสุริยันไม่ชอบให้ใครเข้าไปรบกวนเวลาพักผ่อนครับ " ผู้ชายคนเมื่อวานที่เธอจับทุ่มเดินเข้ามาบอกเธอ
" นอนทั้งวันแบบนี้ไม่ยอมตื่นขึ้นมาทำกายภาพบำบัด แถมไม่ยอมไปหาหมอมันจะหายได้ยังไง " อันนาพูดอย่างหงุดหงิดก่อนจะเคาะรัวๆ
" ก๊อกๆๆๆๆๆ "
" จะเคาะอะไรนักหนาว่ะ ออกไป! ..ตุ๊บ! " เสียงเหมือนอะไรบางอย่างถูกโยนมากระทบประตู จนผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างเธอต้องรีบถอยหลังออกห่าง
" คุณหมออย่าไปกวนคุณสุริยันเลยนะครับ เดี๋ยวจะเป็เื่ขึ้นมาอีก " ชายคนนั้นพูดกับเธออย่างนึกกลัวกับอารมณ์ของเ้านาย
" คุณชื่ออะไรคะ " อันนาถามชายคนนั้น
" ผมชื่อปั้นครับ หรือจะเรียกปั้นหยาก็ได้ครับ "
" ค่ะคุณปั้น...ปกติคุณสุริยันตื่นกี่โมงแล้วออกมาเวลาไหนคะ " นี่มันก็จะสิบโมงเช้าอยู่แล้ว แต่เขาก็ยังไม่ลุกออกมาจากเตียง ข้าวชงข้าวเช้าก็ยังไม่ได้กิน
" ไม่แน่นอนครับ แล้วแต่อารมณ์ครับ ตื่นตอนไหนก็จะกดโทรเรียกให้ผมเข้าไปช่วยครับ " ปั้นรายงานเธอ อันนาได้ยินสิ่งที่ปั้นพูดก็ถึงกับถอนหายใจหนักหน่วง
" ขอกุญแจไขห้องให้ฉันหน่อยค่ะ " ในเมื่อไม่ยอมออกมาเธอก็จะเข้าไปเอง
" คือผมว่าไม่ดีหรอกครับ รอให้คุณสุริยันตื่นดีกว่านะครับ เดี๋ยวจะถูกไล่ตะเพิดออกมาเอา " อันนาถอนหายใจอีกรอบก่อนจะหยิบกิ๊บติดผมออกมาปลดล็อกไขประตู เธอทำทุกอย่างๆ ง่ายดายจนปั้นได้แต่ยืนอ้าปากค้างมองเธอ
" ตุ๊บๆๆ ...ออกไปใครใช้ให้แกเข้ามา! " เมื่อก้าวเข้ามาในห้องอันนาก็เจอกับะเิหมอนกับโทรศัพท์มือถือปาเข้าใส่เธอพร้อมกับเสียงไล่อย่างเกรี้ยวกราด
" โอ๊ย! " เสียงร้องของผู้หญิงทำให้สุริยันรีบชะงักมือ ก่อนจะเห็นว่าเป็อันนาที่ยืนกุมไหล่ข้างที่เขาเขวี้ยงแก้วใส่เธอเมื่อวาน
" เข้ามาทำไม! ออกไป! " เขาะโไล่เธอ แต่เธอกลับไม่ฟังเดินดุ่มๆ เข้ามาในห้องเขาก่อนจะเดินไปเปิดผ้าม่านจนเขาต้องรีบหลับตาเพราะแสงที่กระทบเข้ามาในดวงตา
" จะนอนกินบ้านกินเมืองหรือยังไง ดูสิสายโด่งขนาดนี้ก็ยังไม่ยอมลุก... ปั้นมาช่วยฉันพาคุณสุริยันไปอาบน้ำ วันนี้ฉันจะพาเขาไปทำการเอกซเรย์ " ปั้นยืนหน้าเจื๋อนอยู่หน้าประตูอย่างกล้าๆ กลัวๆ จนเธอต้องเดินไปดึงผ้าห่มออกจากตัวเขาแต่เขาก็ดึงรั้งมันไว้
" ออกไป อย่ามายุ่งกับฉัน! " เขาผลักเข้าที่ไหล่เธอเต็มแรง จนอันนาหน้าเหยเกตัวเซ...ไหล่ข้างที่ไม่เจ็บทำไมไม่รู้จักผลักห๊า! เดี๋ยวก็โยนของใส่เดี๋ยวก็ผลักจนมันจะหักอยู่แล้ว
" คุณสุริยัน...หากอยากให้ฉันไปจากชีวิตคุณก็จงรีบหายและให้ความร่วมมือกับฉัน เมื่อไหร่ที่คุณหายดี เมื่อนั้นฉันจะไปจากชีวิตคุณเอง และฉันสัญญาว่าชาตินี้คุณจะไม่ได้เจอหน้าฉันอีก" สุริยันมองหน้าเธอนิ่ง หัวใจแกร่งบีบรัดเข้าหากันเมื่อคิดว่าจะไม่ได้เจอเธออีก แต่จะให้อยู่กันไปทั้งอย่างนี้ก็เ็ปไม่ต่างกัน
" ได้! ฉันจะรีบหาย เธอจะได้ไปให้พ้นหน้าฉันเสียที... ปั้นมาช่วยพาฉันไปอาบน้ำ " ปั้นรีบเดินเข้ามาช่วยเขาลุกขึ้นนั่งบนรถเข็น ผู้ชายตัวโตที่มีแต่กางเกงบ็อกเซอร์ติดอยู่บนกายทำให้เธออายจนต้องหันหน้าหนี ถึงจะเคยเห็นมาแล้วก็เถอะ แต่มันก็นานมาแล้ว
สุริยันยกยิ้มมุมปากเมื่อเห็นเธอหน้าแดง ถึงเธอจะแกร่งและเก่งแค่ไหนแต่เขาก็รู้ดีว่าเธอเป็คนขี้อายแค่ไหนเช่นกัน เมื่อก่อนเพียงแค่เขาถอดเสื้อเธอก็แทบจะวิ่งหนีแล้ว
" พาฉันเข้าไปอาบน้ำ ส่วนคุณ..เข้ามาถูหลังให้ผม " เขาสั่งปั้นก่อนจะหันมาชี้นิ้วสั่งเธอ อันนาเบิกตาโตมองเขา มือก็ไม่ได้หักจะให้เธอทำให้ทำไม!
" หากคุณไม่เข้ามาก็อย่าหวังว่าวันนี้ผมจะไปไหนกับคุณ " อันนาขบปากตัวเองแน่นจนรู้สึกเจ็บ และพอเขานั่งลงบนอ่างเรียบร้อยเธอจึงเดินเข้าไปหาเขา แล้วนั่งลงบนขอบอ่างก่อนจะรีบถูสบู่ให้เขาเร็วๆ
" เสร็จแล้ว " พูดจบเธอก็ลุกขึ้นแต่เขากลับดึงกระชากแขนเธอให้ลงไปนั่งในอ่างกับเขา
" โอ๊ย! " แขนอีกข้างมีทำไมไม่ดึง! ตอนนี้เธอเจ็บจนน้ำตาจะเล็ดอยู่แล้ว
" ถูให้มันดีๆ ถูแบบนั้นมันจะสะอาดได้ยังไง " เสื้อยืดสีขาวพอโดนน้ำจึงทำให้เขาเห็นผ้าพันแผลที่ไหล่ที่ตอนนี้มีเืซึมออกมา ถึงจะห่วงแค่ไหนแต่เขาก็ไม่แม้จะปริปากถามแล้วแกล้งทำเป็มองไม่เห็น แต่หน้าอกใหญ่โตกับเอวคอดกิ่วที่เขาเคยหลงใหลนี่สิที่ทำให้เขาเบือนหน้าไปมองทางอื่นไม่ได้ และดูเหมือนว่าหน้าอกของเธอจะใหญ่ขึ้นกว่าเมื่อก่อนมากเสียด้วย
อันนาไม่พูดโต้ตอบเขาได้แต่หยิบสบู่มาบีบใส่ฟองน้ำ แล้วลุกขึ้นนั่งบนขอบอ่างถูหลังให้เขา
" สะอาดพอหรือยัง " เธอถามเขาเสียงมึนตึง
" ยัง! .. ถูข้างหน้าด้วย " อันนากัดฟันกรอดมองเขาตาดุ
" หากอยากให้ผมหายไวๆ คุณก็ต้องให้ความร่วมมือด้วย " เธอล่ะอยากจะจับเขากดลงอ่างอาบน้ำเสียจริง!
" ไหนบอกว่าถูแต่หลังไง! " เธอแหวใส่เขา แต่เขาก็ยังตีหน้ามึน
" จะไปไหมหาหมอน่ะ หากจะไปก็รีบมาถูตัวให้ผม " อันนามองอย่างขุ่นเคือง ก่อนจะเริ่มขัดถูแรงๆ ไปตามแขนเขาด้วยความหมั่นไส้
" โอ๊ย! นี่ขัดเบาๆ สิ ผิวผมไม่ใช่กระเบื้องนะไม่ต้องขัดแรงขนาดนั้นก็ได้ " เขาบ่นเธอ แต่เธอก็ไม่ฟังจนเขาต้องดึงเธอลงมานั่งในอ่างแล้วกอดเธอไว้
" จะขัดให้ผมดีๆ หรือจะให้ผมเป็คนขัดให้คุณแทน " พูดไปเขาบีบนวดหน้าอกเธอไปจนเธอต้องรีบผลักเขาออก
" ถูเอง! คนฉวยโอกาส! " อันนาเขวี้ยงฟองน้ำใส่อกแกร่งก่อนจะเดินตัวเปียกปอนออกจากห้องน้ำด้วยใบหน้างอง้ำ
สุริยันมองตามหลังเธอก็ได้แต่หัวเราะเสียงดังอย่างชอบใจที่ทำให้ผู้หญิงอย่างเธออารมณ์เสียได้ ผิวขาวนวลเนียนกับความนุ่มมือยังติดตราตรึงอยู่ที่ใจเขา มือที่เพิ่งบีบนวดเธอไปยังคงจดจำทุกส่วนของร่างกายเธอได้ดี ถึงเขาจะมีผู้หญิงมากมาย แต่ไม่เคยมีใครตรึงใจเขาได้เท่ากับเธอ และั้แ่เกิดอุบัติเหตุก็ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนมาเยี่ยมเยือนเขาสักคน แต่เธอที่เกลียดชังเขากลับ้ามาดูแลเขา ไม่ว่าเธอจะช่วยเขาเพราะเงินก็ตาม แต่เธอก็คือผู้หญิงคนเดียวที่มาอยู่เคียงข้างเขา
2K
