รักที่ถูกพันธนาการ
จื่อเหนียง หรือผีเ้าสาวได้นำตัวเ้าบ่าวผู้โชคร้ายคนล่าสุดเข้ามายังรังลับของนางที่ซ่อนตัวอยู่ใจกลางป่าไผ่ หมอกขาวหนาทึบและพลังหยินอันเย็นะเืแผ่คลุมไปทั่วอาณาบริเวณ ราวกับเป็ดินแดนที่หยุดนิ่งอยู่ในความเศร้า
ภายในถ้ำขนาดใหญ่ที่รายล้อมด้วยรากไผ่ที่สานกันเป็โครงร่างเหมือนห้อง เ้าบ่าวคนล่าสุดถูกวางลงอย่างอ่อนโยนบนเตียงผ้าไหมสีแดงที่ขาดรุ่งริ่ง รอบ ๆ ตัวเขาคือ เ้าบ่าวอีกนับสิบคนที่นอนหลับใหลอย่างสงบพวกเขาถูกพันธนาการด้วยพลังของจื่อเหนียงให้อยู่ในสภาพที่เหมือนเ้าชายนิทราตลอดกาล

เ้าบ่าวเหล่านี้มิได้มีาแใดๆ บนร่างกาย พวกเขาถูกรักษาไว้ด้วยพลังหยินเพื่อให้รูปลักษณ์ยังคงความงามสง่าไม่เปลี่ยนแปลง ผีเ้าสาวทำเช่นนี้เพื่อสร้างครอบครัวที่สมบูรณ์แบบในอุดมคติของตนเองครอบครัวที่ไม่มีการทรยศหักหลัง
จื่อเหนียงก้มลงมองใบหน้าของเ้าบ่าวคนใหม่ ดวงตาที่ว่างเปล่าของนางทอประกายแห่งความทุกข์ระทม
“จงหลับเสียเถิดสามีของข้า”นางพึมพำด้วยน้ำเสียงเ็า “ในโลกแห่งความฝันของเรา จะมีเพียงความรักนิรันดร์...ไม่มีใครทิ้งใครไปได้อีกแล้ว”
อดีตที่ถูกทำลายด้วยความรัก
ผีเ้าสาวเดิมชื่อ จื่อเหนียง นางเป็หญิงสาวที่เพียบพร้อมไปด้วยรูปสมบัติและคุณสมบัติ นางมีความรักที่บริสุทธิ์ต่อหลี่เหว่ย ผู้เป็เ้าบ่าวในคืนวันวิวาห์
ในคืนเข้าหอที่นางเฝ้ารอคอย หลี่เหว่ยไม่ได้มาตามเวลาที่ควรจะเป็ ความกระวนกระวายทำให้จื่อเหนียงแอบออกจากห้องหอเพื่อตามหาเขาและนั่นคือ่เวลาที่โชคชะตาเล่นตลกกับชีวิตของนาง
นางพบหลี่เหว่ยอยู่ที่เรือนหลังเล็กในสวนหลังบ้าน เขาไม่ได้อยู่คนเดียว แต่กำลังร่วมรักกับหญิงสาวอีกคนนามว่าเสี่ยวชิง ซึ่งเป็สาวใช้ในเรือนที่แอบมีความสัมพันธ์กับหลี่เหว่ยมานานแล้ว
จื่อเหนียงยืนนิ่งราวกับรูปปั้น ความเ็ปแล่นเข้าสู่หัวใจ แต่สิ่งที่ทำให้ความเ็ปกลายเป็ความแค้นคือบทสนทนาที่นางได้ยิน
“พี่หลี่...ท่านจะปล่อยให้นาง (จื่อเหนียง) อยู่ในห้องหอคนเดียวได้หรือ? นางเป็ภรรยาของท่านแล้วนะ...” เสี่ยวชิงกล่าวด้วยน้ำเสียงกังวล
“ฮึ่ม!ภรรยาอะไรกัน! นางเป็เพียงหมากตัวหนึ่งที่ท่านพ่อใช้เพื่อขยายอำนาจเท่านั้น! ดวงใจของข้ามีแต่เ้า เสี่ยวชิง! ข้ามิอาจทรยศความรักของข้าได้! ข้าจะยอมรับนางเป็แค่ภรรยาตามหน้ากระดาษเท่านั้น! ส่วนเ้า... เ้าคือรักแท้ของข้า!”หลี่เหว่ยกล่าวอย่างหนักแน่น
คำพูดเ่าั้ได้ทำลายโลกทั้งใบของจื่อเหนียง ความอับอาย ความคับแค้นใจและความรู้สึกว่าตนเองถูกใช้เป็เครื่องมือ ทำให้นางไม่มีทางเลือกที่จะใช้ชีวิตต่อไปในฐานะภรรยาที่มีแต่เปลือก
นางหนีออกจากคฤหาสน์ทางประตูหลังที่ไร้ผู้คน ชุดเ้าสาวสีแดงที่ควรจะเป็สัญลักษณ์ของความสุขนางวิ่งอย่างบ้าคลั่งเข้าไปในป่าไผ่ และจบชีวิตลงในบ่อน้ำร้างกลางป่าไผ่ในที่สุด
การแก้แค้นของดวงิญญา
ด้วยแรงอาฆาตและความรักที่กลายเป็ความแค้น ดวงจิตของจื่อเหนียงจึงเริ่มขุ่นมัวและผูกติดกับชุดเ้าสาว นางกลายเป็ผีเ้าสาวที่มีความแค้นมหาศาลและกลับไปหาหลี่เหว่ยในคืนนั้นเอง
นางดึงิญญาของหลี่เหว่ยออกจากร่าง ทำให้หลี่เหว่ยเสียชีวิตทันที โดยมีเสี่ยวชิงนอนกอดร่างอันไร้ลมหายใจของเขาอยู่จนถึงรุ่งเช้า เสี่ยวชิงไม่รู้เลยว่าคนที่ร่วมรักกับนางเมื่อคืนได้จากไปแล้ว
ด้วยความยึดมั่นในงานแต่งที่ถูกทำลาย ผีเ้าสาวจึงยึดครองป่าไผ่แห่งนี้เป็อาณาเขตของนาง ทุกครั้งที่มีการแต่งงานเกิดขึ้นในหมู่บ้านใกล้เคียง ไม่ว่าขบวนเ้าบ่าวจะเดินผ่านป่าไผ่หรือไม่ นางก็จะปรากฏตัวเพื่อ พาตัวเ้าบ่าวไป เพื่อเติมเต็มความรักที่ถูกพรากไปของตนเอง
ชาวบ้านที่เดือดร้อนเคยเชิญนักพรตมาปราบหลายต่อหลายครั้งแต่นักพรตเ่าั้ก็ล้วนพ่ายแพ้และถูกข่มขู่ให้หนีกลับไปทุกราย ผีเ้าสาวมิได้สังหารพวกเขา เพราะจิตใจดั้งเดิมของนางมิได้โเี้ แต่นางเพียง้าความรักและการแก้แค้นเท่านั้น
เมื่อนักพรตมีชื่อเสียงไม่กล้าเดินทางมาอีก ชาวบ้านที่สิ้นหวังและไม่มีเงินทองจ้างนักพรตระดับสูงจึงตัดสินใจขอความช่วยเหลือจากหน่วยงานราชการที่ใกล้ที่สุดคือ ผู้คุมเหมืองชายแดน
การลงทุนที่เดิมพันด้วยแต้มบุญ
เมื่อชาวบ้านมาถึงเหมืองและเล่าเื่ความเดือดร้อนจากผีเ้าสาวจ้าวเฟิง และผู้คุมเหมืองก็แสดงความไม่เต็มใจที่จะช่วยเหลือ
“ข้าเสียใจด้วยนะผู้นำหมู่บ้าน พวกข้าได้รับคำสั่งให้อยู่ในเขตเหมืองเพื่อควบคุมคนงานเท่านั้น! การออกไปนอกเหมืองโดยไม่มีคำสั่งจากทางการ พวกข้าจะมีความผิด!”จ้าวเฟิงกล่าวอย่างสุภาพแต่หนักแน่น
ขณะที่ชาวบ้านกำลังจะหมดหวัง จื่อหลันก็ก้าวออกไปข้างหน้า
“ข้าจะไปเอง”จื่อหลันกล่าวต่อ “ผีเ้าสาวตนนี้มิใช่ปีศาจ แต่เป็ดวงจิตที่ถูกครอบงำด้วยความรักและความแค้น!ข้าจะปลดปล่อยนาง!”
ระบบแจ้งเตือน: ภารกิจหลัก การไถ่ถอนดวงจิตเ้าสาวและการปลดปล่อยเ้าบ่าวผู้หลับใหล! ได้ถูกเปิดใช้งานอีกครั้ง! [ผลตอบแทน: +80,000 แต้มบุญ]
จื่อหลันรู้ว่าการเผชิญหน้ากับิญญาที่เต็มไปด้วยความแค้นต้องใช้พลังที่เหนือกว่าทักษะทางการแพทย์ เธอเหลือบมองแต้มบุญคงเหลือ: 199,490แต้มบุญ! เธอจึงตัดสินใจเดิมพัน!
สินค้าที่แลกเปลี่ยน
ราคาแต้มบุญ
คำอธิบายและวัตถุประสงค์
1. ปุพเพนิวาสานุสติญาณ
10,000 แต้ม
แบบใช้ครั้งเดียว: เพื่อมองเห็นกรรม และสาเหตุความทุกข์ทรมานของผีเ้าสาวในอดีตชาติ
2. อิทธิวิธี
20,000 แต้ม
แบบใช้ครั้งเดียว: เพื่อให้สามารถใช้ฤทธิ์ในการปกป้องคุ้มครองตัวเอง หรือใช้ควบคู่กับพระสูตร
3. อมิตายุสสูตร
500 แต้ม
พระสูตรที่มีพลังแห่งพระอมิตาพุทธเ้า ช่วยปลอบประโลมจิตใจของผู้ที่ได้ยินได้ฟัง นำทางิญญาที่หลงทางสู่แดนสุขาวดีพุทธเกษตร
[ยืนยันการแลกเปลี่ยน:บริโภค 30,500 แต้มบุญ]
[แต้มบุญคงเหลือ:168,990 แต้มบุญ!]
จื่อหลัน้าใช้อิทธิวิธี เพื่อให้อมิตายุสสูตรที่เธอเคยสวดกับคุณยายสมัยเด็กๆ และการที่เธอแลกพระสูตรมาก็เพื่อให้บทสวดมีความศักดิ์สิทธิ์เหมือนกับมหากรุณาธารณีสูตรและแสดงพลังออกมาได้สูงสุด แม้ว่าโลกนี้จะไม่มีพระโพธิสัตว์ หรือพระพุทธเ้าเลยก็ตาม
“ฉันจะต้องลองดู”จื่อหลันคิดในใจ “ถ้าพลังของพระสูตรนี้เป็เหมือนกับมหากรุณาธารณีสูตร...มันจะต้องสามารถช่วยให้ผีเ้าสาวหลุดพ้นจากความทุกข์ทรมานได้!”
จื่อหลันขอความร่วมมือจากชาวบ้านเพื่อจัดฉากขบวนเ้าสาวขึ้นมาใหม่ โดยที่เธอจะปลอมตัวเป็เ้าบ่าว เพื่อล่อให้ผีเ้าสาวออกมา
“ข้ารับประกันว่าทุกคนจะปลอดภัย!”จื่อหลันกล่าวอย่างหนักแน่น
ปลดปล่อยพันธนาการผีเ้าสาว
จื่อหลันในชุดเ้าบ่าวสีแดงและเ้าสาวอาสาที่หน้าซีดเผือดนั่งอยู่ในเกี้ยวเ้าสาว ขบวนเดินเข้าไปใน ป่าไผ่ โดยมีชาวบ้านที่ได้รับการฝึกให้สวดมหากรุณาธารณีสูตรรออยู่ห่างๆ และทันทีที่พวกเขาเข้าสู่ใจกลางป่า หมอกหนาทึบก็เข้าปกคลุมอย่างรวดเร็ว
ผีเ้าสาวปรากฏตัวขึ้น! นางยื่นมือที่ขาวซีดและยาวเหยียดมาทางจื่อหลันในชุดเ้าบ่าว! ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความโหยหาและความแค้น
จื่อหลันมิได้หลบหนี เธอเปิดใช้งานอิทธิวิธีในทันที!
ครืนนนน!
พลังปราณของจื่อหลันพุ่งสูงขึ้นอย่างรุนแรง พลังที่เกิดจากการรวมอิทธิวิธี และพลังปราณได้กลายเป็ปราการป้องกันทางกายภาพชั้นแรก!
จื่อหลันเริ่มท่องอมิตายุสสูตรออกมาช้าๆ และชัดเจน!
ทันใดนั้น กำแพงที่ประกอบด้วยอักขระธรรมสีทองก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าจื่อหลัน! กำแพงนั้นสว่างไสวและเต็มไปด้วยพลังเมตตาและพุทธานุภาพที่โลกใบนี้ไม่เคยััมาก่อน ส่งผลให้พื้นดินและพื้นฟ้าเกิดการสั่นะเื
เมื่อมือของผีเ้าสาวัักับอักขระธรรม นางก็กรีดร้องออกมาด้วยความเ็ปทรมาน! ไอมารของนางถูกแสงธรรมแผดเผาไปส่วนหนึ่ง!
ผีเ้าสาวชะงัก นางมองไปยังเ้าบ่าวที่กำลังสวดมนต์อย่างสงบและสิ่งที่ทำให้นางต้องหยุดนิ่งอย่างแท้จริงคือส่งที่ปรากฏเื้ัของจื่อหลัน!
ด้านหลังของจื่อหลันปรากฏร่างโปร่งแสงสีทองของชายผู้หนึ่งที่ดูสง่างามและเปี่ยมไปด้วยเมตตา ร่างนั้นยืนตระหง่านดุจเขาไท่ซาน ทำมือในท่าอภัยมุทรา แม้ร่างนั้นจะโปร่งแสงราวกับเป็เพียงเงา แต่พลังพุทธานุภาพที่แผ่ออกมาก็สามารถสะกดพลังของผีเ้าสาวไว้ได้!
ปุพเพนิวาสานุสติญาณ
เมื่อผีเ้าสาวชะงักงัน จื่อหลันรู้ว่านี่คือโอกาส! เธอรีบเปิดใช้งานปุพเพนิวาสานุสติญาณ ทันที!
วูบ!
ภาพอดีตชาติของจื่อเหนียงก็ฉายขึ้นในดวงจิตของจื่อหลันอย่างชัดเจน!
อดีตชาติของจื่อเหนียงนั้น นางเคยเกิดเป็บุรุษที่มีความรู้ความสามารถ เป็บัณฑิตที่ขยันขันแข็ง มี ภรรยา (ซึ่งคืออดีตชาติของหลี่เหว่ยเ้าบ่าวที่ทรยศนางในชาตินี้) ที่ซื่อสัตย์และคอยสนับสนุนอยู่เคียงข้าง
เมื่อเขาสอบเข้ารับราชการได้ เขาก็ได้แสดงฝีมือจนเป็ที่โปรดปรานของหวงตี้และได้รับพระราชทานให้สมรสกับองค์หญิงใหญ่! ความโลภและความทะเยอทะยานเข้าครอบงำ! บัณฑิตผู้นั้นตัดสินใจทิ้งภรรยาผู้ซื่อสัตย์และแต่งงานกับองค์หญิงใหญ่เพื่อยศถาบรรดาศักดิ์!
สิ่งที่เลวร้ายที่สุดคือ! เพื่อป้องกันไม่ให้ภรรยาเก่าเป็ปัญหา เขาได้ส่งคนไปฆ่าปิดปากภรรยาของตนเองทิ้ง!
“นี่คือ กฏแห่งกรรม! ผู้ที่เคยทรยศด้วยความรักในอดีตชาติ จึงต้องถูกทรยศด้วยความรักในชาตินี้เพื่อชดใช้!”จื่อหลันเข้าใจในทันที!
จื่อหลันเริ่มเล่าถึงอดีตชาติของผีเ้าสาวออกมาอย่างชัดถ้อยชัดคำ:
“จื่อเหนียง!เ้าฟังข้า! เ้าถูกทรยศในชาตินี้เพราะกรรมที่เ้าเคยสร้างไว้ในอดีต! เ้าเคยเกิดเป็บัณฑิตผู้ทะเยอทะยาน! เ้าทอดทิ้งภรรยาที่รักและซื่อสัตย์ของเ้า ซึ่งก็คือหลี่เหว่ยในชาตินี้ เพื่อแต่งงานกับองค์หญิงใหญ่ ด้วยความโลภ! และที่เลวร้ายที่สุด...เ้าได้สั่งฆ่าปิดปากนาง!”
ผีเ้าสาวตกตะลึง นางรู้สึกถึงความจริงที่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นในความทรงจำ! ความแค้นที่นางแบกรับมานานนับปีเริ่มสั่นคลอน!
เมื่อนางได้ยินความจริงที่บิดเบือนไม่ได้ ผนวกกับพลังจากอมิตายุสสูตรที่เริ่มโอบล้อมรอบตัวนาง นางก็เกิดปัญญารู้แจ้งขึ้นมาในทันที!
บรรลุธรรมและหลุดพ้น
ทันใดนั้น ร่างกายของผีเ้าสาวก็เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่!
ผิวที่เคยซีดขาวกลับมี เืฝาดขึ้นมาทันที! ชุดเ้าสาวสีแดงที่ขาดและทรุดโทรมก็กลับกลายเป็ผ้าไหมใหม่เอี่ยม! ผ้าคลุมหน้าที่บัดนี้ถูกพัดจนเปิดออก เผยให้เห็นใบหน้างดงามที่แท้จริงของจื่อเหนียง ที่ตอนนี้ไม่ได้เต็มไปด้วยความแค้นอีกต่อไป!

“โอ้...กรรมที่ข้าสร้างไว้... ข้าได้ชดใช้ด้วยความเ็ปในชาตินี้แล้ว!”จื่อเหนียงกล่าวด้วยน้ำเสียงที่สงบ แต่ยังคงมีความเศร้า “ท่านเซียนหญิง... ไม่สิ พระโพธิสัตย์โปรดเมตตา... ได้โปรดสวดพระสูตรให้ข้าอีกครั้ง! ให้ดวงจิตของข้าได้หลุดพ้นจากบ่วงกรรมนี้!”
จื่อหลันพยักหน้า เธอสวดอมิตายุสสูตรเป็ครั้งที่สอง!
เมื่อจื่อหลันสวดจบ ดวงิญญาของจื่อเหนียงก็เปล่งแสงสีทองออกมาอย่างเจิดจรัส! ชุดเ้าสาวสีแดง ของนางเปลี่ยนเป็ชุดของนางฟ้าสีขาวบริสุทธิ์! ทันใดนั้นลำแสงสีทองก็ส่องลงมาจากท้องฟ้า!
จื่อเหนียงลอยขึ้นไปตามลำแสงนั้นนางหันกลับมามองจื่อหลันด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความสำนึกในบุญคุณ
“ขอบคุณท่านพระโพธิสัตว์! ขอบคุณที่ปลดปล่อยข้า! ที่อยู่ของเ้าบ่าวทั้งสิบเอ็ดคนอยู่ที่ถ้ำข้างในบ่อน้ำร้างที่ข้าจบชีวิตลง พวกเขายังปลอดภัย!”
ดวงิญญาของจื่อเหนียงลอยสูงขึ้นไปเรื่อยๆ จนหายลับไปในท้องฟ้า! ไปสู่แดนสุขาวดีอย่างสงบ!
ผลบุญมหาศาล และโคมเป่าเหลียนเติง
จื่อหลันและชาวบ้านรีบตรงไปยังบ่อน้ำร้างในป่าไผ่ทันที ข้างล่างบ่อน้ำนั้นเป็ถ้ำที่มีทางเข้าซ่อนอยู่และภายในถ้ำนั้นเอง พวกเขาได้พบกับเ้าบ่าวทั้งสิบเอ็ดคนที่ตอนนี้ฟื้นคืนสติและกำลังตื่นตระหนก!
เมื่อเ้าบ่าวเห็นชาวบ้านเข้ามาช่วยเหลือ พวกเขาก็ดีใจมาก!
“ขอบคุณ! ขอบคุณพวกท่านที่มาช่วยพวกเรา!”เ้าบ่าวทั้งสิบเอ็ดคนกล่าวด้วยความสำนึกในบุญคุณ
การเฉียดตายในครั้งนี้ได้ บวกกับได้รับฟังเื่ราวของผีเ้าสาว ทำให้พวกเขาตระหนักถึงบาปบุญคุณโทษ ความไม่จีรังของชีวิตและ ความกลัวละอายต่อบาป!
[แจ้งเตือนระบบ:ภารกิจย่อย: การปลดปล่อยเ้าบ่าวที่ถูกพันธนาการ สำเร็จ!]
· คำอธิบาย:เ้าบ่าวทั้งสิบเอ็ดคนตระหนักและเกรงกลัวต่อบาป!
· ผลลัพธ์:ชีวิตคู่ของเ้าบ่าวทั้ง 11 คนและเ้าสาวของพวกเขาจะประสบความสุขและมั่นคงเพื่อจะได้ไม่ต้องผูกเวรกันเหมือนกับผีเ้าสาวและหลี่เหว่ย!
· ผลตอบแทน:+110,000 แต้มบุญ! (10,000 แต้มบุญต่อดวงจิตที่กลับใจ1 คน!)
ทันใดนั้น แสงสีทองก็แผ่ออกมาจากร่างของจื่อหลันอย่างรุนแรงเมื่อแต้มบุญจำนวนมหาศาลหลั่งไหลเข้ามา!
ชาวบ้านที่เห็นเหตุการณ์นี้ ต่างคุกเข่าก้มกราบจื่อหลันราวกับเห็นเทพธิดาที่ลงมายังโลกมนุษย์เพื่อช่วยเหลือพวกเขาจากภัยพิบัติ!
“เทพธิดา! ท่านคือเทพธิดาผู้มาช่วยเหลือพวกเราโดยแท้”ผู้ใหญ่บ้านกล่าวด้วยน้ำตา
จื่อหลันที่รับรู้ถึงพลังบางอย่างที่เพิ่มขึ้นอย่างกะทันหันจึงพยายามปลอบโยนพวกเขา
“ข้าเป็เพียงมนุษย์ธรรมดา! พวกท่านไม่ต้องกราบข้า! หากท่าน้าตอบแทน... ขอเพียงเวลาท่านทำบุญ จงนึกถึงข้าก็พอแล้ว!”
ชาวบ้านทุกคนรับปากด้วยความเคารพอย่างสูงสุด
เมื่อจื่อหลันกลับมาถึงเหมืองในคืนนั้นระบบ ก็แจ้งเตือนอย่างต่อเนื่อง:
[แจ้งเตือนระบบ:ได้รับแต้มบุญจากชาวบ้าน! (+15,000)]
[แจ้งเตือนระบบ:ได้รับแต้มบุญจากเ้าบ่าวและเ้าสาวที่ได้รับการช่วยเหลือ! (+30,000)]
[แจ้งเตือนระบบ:ได้รับแต้มบุญจากญาติของเ้าบ่าวเ้าสาวที่ได้รับการช่วยเหลือ! (+10,000)]
[แต้มบุญรวมคงเหลือ:168,990 + 110,000 + 55,000 = 333,990 แต้มบุญ!]
จื่อหลันดีใจมากเธอรีบเข้าไปดูในร้านค้าของระบบทันที
ดวงตาของเธอเบิกกว้างเมื่อเห็นสินค้าชิ้นหนึ่งที่เธอเคยเห็นในละครโทรทัศน์เื่โคมวิเศษเ้าแม่หัวซาน
โคมเป่าเหลียนเติง (寶蓮燈 - โคมไฟดอกบัววิเศษ)
· ระดับ:อาวุธเทวะศักดิ์สิทธิ์สูงสุด
· คุณสมบัติ:สามารถขับไล่ปีศาจและมารร้ายได้ทุกชนิด สามารถคุ้มครองเ้าของจากอันตรายทั้งปวง
· ราคา:300,000 แต้มบุญ!
“สามแสนแต้มบุญ!!!”จื่อหลันแทบจะกรี๊ดออกมา “มันแพงจนแทบจะหมดตัวเลยนะ! แต่... มันคือโคมเป่าเหลียนเติง! ถ้ามีมันอยู่กับตัว ฉันจะสามารถป้องกันตัวเองจากภัยคุกคามที่ฉันในอนาคตได้!”
จื่อหลันตัดสินใจในทันที เธอต้องมีอาวุธระดับสูงสุดนี้ไว้ในเพื่อความปลอดภัยในโลกที่เต็มไปด้วยปีศาจ เพราะแจกันหยกที่เธอมีนั้นมีเพียงพลังแห่งการรักษาและชุบชีวิตคนเท่านั้น
[ยืนยันการแลกเปลี่ยน:โคมเป่าเหลียนเติง ใช้ 300,000 แต้มบุญ]
[แต้มบุญคงเหลือ:33,990 แต้มบุญ!]
จิ้งจอกเก้าหางกับนางคณิกาอันดับหนึ่ง
ในเวลาเดียวกัน จิ้งจอกเก้าหางในร่างจิ้งจอกน้อยก็ได้หลบหนีมาถึงเมืองชายแดน มันมุดซ่อนตัวตามตรอกซอกซอยจนกระทั่งมาถึงหอคณิกาที่มีชื่อเสียงที่สุดในเมือง
หอคณิกาแห่งนี้เต็มไปด้วยพลังหยางและความโลภ ซึ่งเป็แหล่งพลังงานชั้นดีสำหรับการฟื้นฟูพลังของมัน!
เมื่อสบโอกาสเหมาะ มันก็เข้าสิงร่างของชิงหลิน ซึ่งเป็นางคณิกาอันดับหนึ่งของเมืองนี้! ชิงหลินมีรูปลักษณ์ที่งามล่มเมือง และมีผู้ชายมากหน้าหลายตา้าใช้บริการของนาง!
จิ้งจอกเก้าหาง(คิดในใจ) “ฮึ่ม!นี่คือสถานที่ที่ยอดเยี่ยมที่สุดในการฟื้นฟูพลัง! ข้าจะดูดซับพลังหยาง จากชายหนุ่มมากมาย! ข้าจะใช้ความงามนี้ ดูดกลืนชะตาของขุนนางและพ่อค้าที่มาเยือนและเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของข้า...”
นางยิ้มอย่างเย้ายวนเมื่อนึกถึงเป้าหมายสุดท้าย
“...ข้าจะต้องชิงเอาชะตาจอมทัพจากแม่ทัพผู้คุมทัพชายแดนมาให้ได้!นั่นคือพลังอำนาจที่จะทำให้ข้าสามารถกลืนกินแคว้นซางได้ในพริบตา!”
จิ้งจอกเก้าหางในร่างของชิงหลินนางคณิกาอันดับหนึ่ง ได้วางแผนการชั่วร้ายครั้งใหม่ เพื่อจะขึ้นสู่จุดสูงสุดแห่งอำนาจอย่างลับๆ ในเมืองชายแดนแห่งนี้!
______________________________
ผมติดงานยุ่ง ๆ นิดหน่อย ตอนนี้เพิ่งว่าง กลับมาลงต่อให้แล้วนะครับ ^^