แสงจากวิตามินดีในตอนเช้ากับลมหนาวของต้นปี นี่เข้าปีพศ.ใหม่มากี่วันเเล้วนะ ชั้นในชีวิตกับการไม่รู้วันเดือนและแทบจะไม่อยากนับมันตั้งเเต่เมื่อไหร่ เฮ้อ~
ไม่รู้ว่าเค้าจัดคนประเภทชั้นไว้เป็คนประเภทไหน แต่สำหรับตัวเองชั้นคิดว่าชั้นแม้งรับบทผู้หญิงดวงซวยมาตลอดเมือปีที่ผ่านมา ทั้งแฟนนอกใจ ทั้งครอบครัว ทั้งอนาคตที่ยังไม่รู้เลยจะไปทางไหนต่อดี
ฉันชื่อ 'ซอนอา' ฉันไม่ใช่คนเกาหลีแม่ฉันเเค่ชอบผู้ชายเกาหลี เลยตั้งชื่อลูกแบบนี้ ถ้าเพื่อนก็เรียนซอนเฉยๆหนักๆก็สำส่อน -0- ปีนี้ฉันอายุ19แล้ว ละนี่ก็เป็เช้าวันแรกของการเปิดภาคเรียน ปีที่แล้วชั้นบอกตัวเองตลอดว่าปีนีจะต้องดีกว่าปีที่เเล้วจะทิ้งเื่ราวเก่าๆแย่ๆและปิดทุกความทรงจำไว้ให้เป็365 วันอันเลวร้ายของตัวเอง
เสียงโทรศัพท์
"ฮัลโหล ถึงเเล้วหรอ" ฉันแนบหูโทรศัพท์ไว้ข้างนึงมืออีกข้าวก็พลางสยายผมยาวของตัวเองแล้วมัดแบบรวบๆวันนี้คงทำผมไม่ทันเเล้วล่ะ
(จะถึงเเล้ว เสร็จยัง หิวข้าว)
เสียงผู้ชายปลายสายที่คุ้นเคยของเกือบครึ่งชีวิตของฉันเลยมั้ง เป็ทั้งเพื่อนทั้งสัมพเวสีเเละมาในรูปแบบเ้ากรรมนายเวรในบางครั้ง - -
"โห ทำไมไม่กินข้าวมาก่อนกี่โมงเเล้วไปกินข้าวไม่ทันหรอก"
(เออหน่า เดี๋ยวแวะหาซื้อไรกินบนรถเอาก็ได้ รีบลงมาแยกหน้าถึงเเล้ว)
ติ้ด...
ฉันโยนโทรศัพท์ลงบนเตียงก่อนจะจัดระเบียบร่างกายตัวเองในกระจกเช็คจนมั่นใจเเล้วว่าทุกอย่างเพอเฟคเเล้วรีบเก็บทุกอย่างใส่กระเป๋าแล้วอันเชิญตัวเองลงมาจากชั้น3ของบ้าน บ้านชั้นอยู่กัน4 คน แม่ น้องชาย พี่สาว แล้วก็ตา ไม่รวมชาบูกับหมูทะลูกรักของแม่อีก2ตัวที่เเม่ดูจะรักกว่าลูกในไส้แบบชั้นสะอีก
"หนูไปแล้วนะแม่ เลิกเรียนเดี๋ยวรีบกลับ"
'รีบกลับล่ะ'
'พี่ซอนรีบกลับนะเซนัดกับเพื่อนจะเล่นเกมส์วันนี้ลงเเรงค์'
"เออๆ "
ฉันบอกปัดอย่างขอไปทีก่อนจะคว้าแซนวิชกับนมกับน้ำผลไม้อย่างละกล่องเเล้วรีบเดินจั้มออกมาจากบ้านไปหาไอตัวปัญหาที่รออยู่เเล้ว
อ่ะ !!!
"เอาไปกินสะ จะได้ไม่ต้องแวะ"
ฉันโยนกล่องนมกับแซนวิชใส่คนขับข้างๆที่หัวยังดูยุ่งๆเพราะไม่ได้เซ็ท ภาพที่เห็นจนชินตามาตลอดถ้าเป็เมื่อก่อนคงจะเขินเลยเเหละแบบนี้ เพราะเค้าคือสเปคของฉันเเละผู้หญิงหลายๆคน เเละที่เเน่ไปกว่านั้น เราเคยคบกัน คบมาตั้ง3ปีเลยนะ จนวันนึงที่มันมาถึงความรู้สึกที่มันเรียกว่าอิ่มตัวใช่มั้ย เราก็ค่อยห่างกันคิดถึงกันน้อยลง สุดท้ายก็เลิกกัน ใช้เวลาเกือบปีเลยนะกว่าจะกลับมาเป็เพื่อนสนิทใจกันแบบนี้ สมน้ำหน้าแกเสียคนดีดีอย่างซอนอาคนนี้ไป
'ง่วง' จ่ะ ดูออก
คนตัวสูงข้างๆคว้านมสตอเบอรี่ไปถือดูดข้างนึงอีกข้างก็จับพวงมาลัยไปด้วย
"บอกแล้วเมื่อคืนให้รีบนอน สม"
'การนอนมันเป็เื่ของเด็ก'
"จ้า พ่อผู้ใหญ่ แกเกิดหลังฉันนะยะตั้งปีกว่าผู้ใหญ่มากสินะนั้งดูดนมเหมือนเด็กอนุบาล"
'แล้วใครบอกว่านมดูดได้เฉพาะเด็ก :) ' คนข้างๆพูดพลางยักคิ้วข้างนึงกวนประสาท ทำไมชั้นถึงรู้สึกแหม่งๆกับคำพูดของเค้า ไอนี่มันหมายถึงดูดนมอะไรรร
"อยากตายหรอ กินๆไปเลยรีบขับรถไปด้วย"
ฉันยัดแซนวิชในมือยัดปากใส่คนข้างๆเเล้วหันมานั้งสนใจกับโทรศัพท์มือถือค่าเวลา ชั้นสไลด์หน้าฟีดเฟสไปเรื่อยๆความทรงจำเมื่อปีที่เเล้วก็เด้งขึ้นมาตอกย้ำความโง่ของตัวเองเมื่อปีเเล้ว รูปคู่ที่ชั้นกดตั้งเป็ไพรเวทไว้ในเห็นแค่เฉพาะชั้น ที่ไม่ลบไม่ใช่เพราะอาลัยอาวรนะแต่ชั้นแค่คิดว่ามันก็แค่รูปภาพเก็บไว้ดูขำๆก็คงไม่เป็ไร ยังไงก็มีแต่ชั้นที่เห็น ดีเเล้วที่เลิกกันไม่งั้นชั้นคงต้องกินหญ้าแทนข้าว
ถึงสักที...
วันแรกของการเปิดเทอมจะมีอะไรนอกจาก แนะนำตัว สรุปวิชาที่ต้องเรียทั้งเทอม ระเบียบการให้คะแนน บลาๆๆชั้นถ่ายทุกอย่างลงในมือถือไว้เเล้วเดี๋ยวคืนนี้คงค่อยไปจดใส่สมุดต่ออีกที
วันนี้ชั้นได้เพื่อนมาใหม่2คน เบฟ กับเบบี้ เพราะเรานั้งช้างกันเเล้วทั้ง2คนก็ดูคุยถูกคอแถมไม่ถือตัวที่สำคัญน่ารักมากกก ถือว่าเป็การเริ่มต้นที่ดีใช่มั้ยแบบนี้ พอบ่ายโมงเราก็พาเกาะกันไปหาข้าวกินที่แคนทีน บอกเลยเเซนวิชเมื่อเช้าไม่ได้เสี้ยวกะเพาะเลยตอนนี้ชั้นหิวจนแทบจะกินคนได้ทั้งตัวเเล้ว
'เราจะกินข้าวที่นี้ หรือสั่งอะไรมากินกันดี'
เบบี้พูดพลางชำเลืองตามองซ้ายมองขวาหาโต๊ะให้พวกเราสุมหัวกัน ตอนบ่ายเเบบนี้ไม่แปลกที่คนจะแน่น
'อยากกินซูชิอ่ะเบบี้กับซอนกินมะ'
" ได้นะเเล้วเราจะสั่งมากินนี่หรอหรือไปกินที่ร้าน มีเรียนอีกทีตั้งบ่ายสองครึ่งทันอยู่เเล้ว" ฉันก้มดูนาฬิกาข้อมือซี่งบอกเวลาเป็บ่ายโมงสิบห้าเป๊ะๆเพราะถ้าจะสั่งมากินก็กลัวจะหาโต๊ะลำบากอีก
อ้ะ !!!
'ขอโทษค่ะ'
ใครคนนึงเดินชนชั้นเซไปหาเบฟก่อนจะรีบก้มหัวลุกลี้ลุกรนขอโทษ เกือบแล้ว เกือบจะหงุดหงิดแล้วดีนะเป็ผู้หญิงแถมพูดดี
"อ่อ ไม่เป็ไรๆ^^;'
ชั้นรีบเช็คสภาพตัวเองว่ามีอะไรหล่นหรือเลอะตรงไหนมั้ยก่อนจะก้มลงไปหยิบโทรศัพท์ของผู้หญิงที่เดิมชนขึ้นมาให้สายตาก็ดีสะเหลือเกินหันไปเห็นหน้าแชทที่ผู้หญิงคนนี้กำลังส่งข้อความไปหาใครคนนึงอยู่
( ขอล่ะ ให้โอกาสกันหน่อย )
( ไม่เลิกกันได้มั้ย )
( ตอบเค้าหน่อย )
( นายตอบเค้าขอร้อง )
skicker (cry)
skicker (cry)
skicker (cry)
skicker (cry)
ผู้หญิงคนนี้กำลังง้อแฟนหรอ ไม่น่าละเอาแต่พิมพ์จนไม่ได้ดูทาง ชั้นเข้าใจดีเลยเเหละคลั่งรักจนเสียสติแบบนี้จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ฉันยื่นโทรศัพท์คืนผู้หญิงตรงหน้าก่อนเธอจะยิ้มขอบคุณเเละขอโทษอีกครั้งก่อนจะเดินออกไป
'ใช่มินนี่ปะ'เบบี้พูดขึ้น หืม มินนี่ไหนหรอ
'เอ้อใช่ๆเบบี้ก็รู้จักหรอ ที่ควงๆอยู่กับนายปะ' เบฟพูดเสริมอีกคนในขณะที่ชั้นก็ยัง งง เหมือนเดิม
'ใช่ดิ เราว่าเราจำไม่ผิดนะเพราะตอนนั้นไปเที่ยวก็เจอควงกันอยุ่ สงสัยจะเลิกกันละหมู่นี้ไม่เห็นจะไปไหนควงกันเลย'
'อย่างว่า ตอนนั้นมาลงซัมเมอร์ที่มอก็เห็นนายไปกินข้าวกับเด็กการบินครั้งล่าสุดแต่ละคนสวยๆทั้งนั้น'
ฉันมองสองคนสลับไปมายิ่งพูดยิ่ง งง ใครคือนาย เค้าคือใครหรอ
'ก็นายไงอยู่ปีสองมอเรา ติดโผหนุ่มน่ากอดลงเว็ปตั้งหลายเพจ แต่เ้าชู้เรี่ยยราดมากแต่ก็หล่อมากเช่นกันเข้ากับผู้หญิงทั้งโลกได้หมดคนนี้ ตอนนั้นเรามาลงซัมเมอร์ได้ยินคนเค้าพูดกันเเต่ก็ไม่เคยเจอตัวจริงนะ' เบบี้พูด
อ้อ... เมื่อกี้หน้าจอแชทของผู้หญิงคนเมื่อกี้ก็พิมชื่อนาย สงสัยจะเป็คนนี้แน่ๆที่ง้อ น่าสงสารเห้อ
76
