ตอนที่ 25: ศพหนึ่งศพ…เปิดประตูสู่ร้อยเงา
ณ ตำหนักเทียนจิ้น
ศพของจ้าวอู๋เหินถูกส่งเข้าสู่ราชสำนักอย่างเป็ทางการ พร้อมตราสลักใต้ิัว่าเป็ “มือเงา” ในบัญชีลับของฝ่ายใน
ขุนนางหลายฝ่ายแตกตื่น
ตระกูลที่เคยคิดว่าตน “ไม่เกี่ยวข้อง” กับตระกูลกู้เริ่มสั่นคลอน
เพราะข่าวกระจายว่า…
“ก่อนตาย จ้าวอู๋เหินพูดชื่อคนในวังอีกคนหนึ่ง”
…
เหยียนซือหรง เข้าพบราชครูจิ้งเหวินอย่างเงียบงัน
ในมือของเธอคือบัญชีเงาที่จ้าวอู๋เหินเก็บไว้ติดตัว—จารึกชื่อกว่า 17 คน
หลายคนยังดำรงตำแหน่งอยู่ และบางคน…เป็ขุนนางฝ่ายในที่ใกล้ชิดองค์ชายเฉิง
…
“นี่คือการกวาดล้างรากลึกของ ‘เงาสะท้อน’ ที่ตระกูลกู้ใช้ควบคุมราชสำนัก”
เธอกล่าวเสียงนิ่ง
“และข้าขออนุญาตพระราชวังทำการ ‘ชำระเงา’ อย่างเป็ทางการ”
ราชครูพยักหน้า
พร้อมกล่าวด้วยเสียงต่ำ
“การต่อสู้นี้…ไม่มีในตำรา ไม่มีในกฎหมาย”
“เ้ากำลังสร้าง ‘รูปแบบใหม่ของการต่อสู้’…ด้วยความกล้าหาญที่แม้แต่ฮ่องเต้ยังยอมรับ”
…
อีกด้านหนึ่งของวังหลวง
เสียงสายพิณเบา ๆ ดังจากตำหนักรองฝ่ายใน
หญิงสาวใบหน้างดงามอ่อนวัยกว่าซือหรงหลายปี
นั่งยิ้มละไมขณะเล่นพิณอย่างสงบ แต่เื้ั…คือสายตาที่เฝ้าจับตาองค์ชายเฉิงมาตลอดหลายเดือน
“เหยียนซือหรง…เ้าชนะในสนามความจริง”
“แต่หัวใจของเขา…เ้ายังไม่หมด”
เธอคือ “หนานหรูเหยียน”
บุตรหญิงจากตระกูลใหญ่ในวังตะวันออก ผู้ได้รับการสนับสนุนจากฝ่ายราชินีอย่างลับ ๆ
และกำลังจะถูกผลักดันให้กลายเป็ “ชายาคู่บัลลังก์องค์ชายเฉิง” คนใหม่
…
ยามค่ำ ณ ตำหนักรองขององค์ชายเฉิง
องค์ชายยืนมองผนังไม้ รำพึงถึงชื่อที่ไม่เคยได้ยินมาก่อนจนกระทั่งวันนี้
“หนานหรูเหยียน…เหตุใดราชินีจึงให้ข้าไปพบ?”
เขายังไม่ได้ตอบรับ
แต่ข่าวลือเริ่มแพร่กระจายว่า “องค์ชายอาจถูกจัดคู่ใหม่อย่างเป็ทางการ เพื่อเตรียมสืบราชสันตติวงศ์”
…
ที่จวนเหยียน
ซือหรงได้รับข่าวจากสาวใช้
เธอนิ่งเงียบ…แต่หัวใจกลับเต้นแรงกว่าเสียงศึกใด ๆ ที่เคยเผชิญ
เพราะครั้งนี้ ศัตรูไม่มาพร้อมมีด…
แต่มากับรอยยิ้มของสตรีที่ยืนตรงตำแหน่งที่เธอเคยยืน
…
เธอหลับตาลง
เอ่ยเสียงเบาแต่ชัดเจน
“ถ้าหากเ้าอยากได้เขา…”
“เ้าต้องกล้าสู้ข้า…ในสนามของหัวใจ”
…
ตอนต่อไป (ตอนที่ 26):
หนานหรูเหยียนจะเริ่มแสดงตนด้วยแผนรักที่แยบยล ทั้งต่อราชินี และองค์ชายเฉิง ขณะเดียวกัน เหยียนซือหรงต้องตัดสินใจว่า “ความรัก” คือสิ่งที่เธอพร้อมจะสู้เพื่อมัน…หรือปล่อยมันไปเพื่อรักษาศักดิ์ศรี
3K
