จอมนางสยบจอมมาร(จบ)

EP : 39 ข้าตัดสินใจแล้ว

“ตอนนี้พวกขุนนางต่างพากันสืบเรื่องทั้งหมดเกี่ยวกับตระกูลตระกูลหวังและตระกูลหมิงพวกนั้นกำลังคิดอยู่ว่าจะประหารเจ้าด้วยหรือไม่” ซิวอี่เซียนเอ่ยขึ้นเมื่อทั้งสองเข้ามาในห้องแล้วเรียบร้อย ซิวอี่เซียนมองพี่ชายต่างมารดาของตัวเองก่อนจะหันไปมองซีเหลียนฮวาที่เป็นทายาทตระกูลซีที่เหลือรอดเพียงคนเดียว

“แต่ข้ามีวิธี ถ้าหากเจ้ายอมกลับมาหาข้า” ซิวอี่เซียนเอ่ยพลางมองซีเหลียนฮวาข่าวที่ว่าซีเหลียนฮวาไม่ใช่ตระกูลหมิงเขาเพิ่งรู้วันนี้เอง

“ข้าคงต้องปฏิเสธเพคะ” ซีเหลียนฮวาเอ่ยบอกทันทีพลางบีบมือหนาที่กุมมือของเธอเอาไว้ ว่าให้ใจเย็น

“ทำไม” ซิวอี่เซียนเอ่ยถามอย่างไม่เข้าใจ ทำไมนางต้องปฏิเสธเขาด้วย

“ฝ่าบาทรู้เรื่องนี้ดีเพคะว่าทำไมข้าต้องปฏิเสธฝ่าบาทอีกอย่างข้ากำลังตั้งครรภ์อยู่ ฝ่าบาทคงไม่อยากทำร้ายครอบครัวของข้าหรอกนะเพคะ” ซีเหลียนฮวาเอ่ยบอกอย่างใจเย็นพลางจ้องอีกฝ่ายอย่างไม่เกรงกลัวก่อนจะได้เห็นสีหน้าตกใจของซิวอี่เซียนอีกด้วย ตอนแรกก็ไม่อยากจะพูดแบบนี้หรอก แต่เพราะอีกฝ่ายยังอยากจะได้ตัวเธอกลับไปอีกก็เลยต้องพูดออกไปแบบนั้น

“จะ…เจ้าพูดจริงหรือ” ซิวอี่เซียนกล่าวขึ้นอย่างไม่อาจจะทำใจเชื่อได้ แถมทั้งสองก็เพิ่งแต่งงานกันได้ไม่นาน ไม่คิดว่าจะตั้งครรภ์เร็วขนาดนี้

“เพคะ” ซีเหลียนฮวาเอ่ยบอกก่อนจะหันไปมองซิวเหวยหลงที่นั่งเงียบมานานปล่อยให้เธอเป็นคนจัดการเอง

“เรื่องนางข้าจัดการเอง” และในที่สุดซิวเหวยหลงยอมพูดขึ้นเพราะถ้ายังให้อีกฝ่ายช่วยก็คงแอบหวังผลเขาจากพวกเขาอยู่ดี อีกอย่างไม่นานทุกคนก็จะได้รู้ความจริง

“ฝ่าบาทมีเรื่องจะพูดกับพวกเราแค่นี้หรือเพคะ” ซีเหลียนฮวาเอ่ยถามเมื่อซิวอี่เซียนเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่พูดอะไรออกมาอีก

“อืม ในเมื่อเจ้าตัดสินใจแล้วข้าก็จะยอมถอย” ซิวอี่เซียนเอ่ยบอกเพราะตอนนี้มันคงไม่ทันแล้วที่จะแย่งซีเหลียนฮวากลับมา ถ้าตอนนั้นเขาไม่ยอมปล่อยนางไปไม่แน่ตอนนี้นางอาจจะได้อยู่ข้างกายของเขาเป็นแน่

“เช่นนั้นพวกเขาขอตัว” ซีเหลียนฮวาเอ่ยบอกพลางมีซิวเหวยหลงเข้ามาประคองเธอเอาไว้ราวกับว่ากลัวเธอล้ม

“ไปกันเถอะ” ซิวเหวยหลงเอ่ยบอกก่อนจะพาซีเหลียนฮวาหายตัวไปทันที ในใจแอบยิ้มกับคำพูดของนางไม่หยุด

พรึบ!

“คืนนี้เจ้าไหวหรือไม่” ทันทีที่กลับมาถึงจวนซิวเหวยหลงก็เอ่ยถามทันที ได้ยินนางกล่าวออกมาตอนนั้นเขาก็ยิ่งอยากจะให้นางตั้งครรภ์ขึ้นมาจริงๆ

“ข้าไม่ได้อ่อนแอขนาดเสียหน่อย” ซีเหลียนฮวาเอ่ยบอก

“เจ้าไม่เสียใจใช่หรือไม่ที่อยู่กับข้า” ซิวเหวยหลงเอ่ยถามเพราะในใจของเขาอดคิดไม่ได้ว่านางอาจจะเสียใจที่ต้องมาอยู่กับจอมมารแบบเขา

“ข้าตัดสินใจแล้วค่ะ” ซีเหลียนฮวาตอบพร้อมกับยิ้มให้ซิวเหวยหลงไปด้วย เธอตัดสินแล้วว่าจะอยู่กับเขาแต่ถ้าเขาจะรู้ตัวตนจริงๆ ของเธอแล้วรับไม่ได้และหากเขาไล่เธอไปจริงๆ หรือเขาไม่ต้องการให้เธออยู่เคียงข้างเขาเมื่อถึงตอนนั้นเธอก็จะไป

“คิดอะไรเศร้าๆ” ซิวเหวยหลงที่เห็นสีหน้าของซีเหลียนฮวาก็เอ่ยขึ้นพร้อมลูบแก้มของนางไปมาเบาๆ เขาไม่รู้ว่านางเศร้าเรื่องอะไร แต่ไม่มีวันปล่อยให้นางเศร้าคนเดียวแน่

“อื้อ” ซีเหลียนฮวาตอบรับเบาๆ ก่อนจะซบใบหน้ากับอกของซิวเหวยหลงเพื่อหลบเลี่ยงการจับผิดของเขา

“คิดมากกับคำพูดของซิวอี่เซียนหรือ ข้าไม่ยอมให้ใครพรากเจ้าไปจากข้าหรอก” ซิวเหวยหลงเอ่ยขึ้นพลางกระชับอ้อมกอดไปด้วย

“ท่านจะไม่ทิ้งข้าใช่หรือไม่” ซีเหลียนฮวาเอ่ยถามเสียงอู้อี้ไม่รู้ทำไมจู่ๆ เธอก็เกิดกลัวขึ้นมา หรือเป็นเพราะเธอรู้ว่าซิวเหวยหลงนั้นชอบซีเหลียนฮวาคนก่อนมาก

“ข้าจะไม่ทิ้งเจ้า” ซิวเหวยหลงเอ่ยบอกพลางมองอาการแปลกๆ ของซีเหลียนฮวาไปด้วย

“สัญญานะ”

“สัญญาด้วยใจของข้า” ซิวเหวยหลงเอ่ยบอกพลางเอื้อมมือไปคว้ามือของซีเหลียนฮวามาทาบที่อกของตัวเอง

“ท่านพูดจาแบบนี้เป็นด้วยหรือ” ซีเหลียนฮวาเมื่อเห็นสีหน้าของซิวเหวยหลงและคำพูดของเขาเธอก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยขัดเขาขึ้นมา

“อารมณ์มันพาไป” ซิวเหวยหลงเอ่ยบอกพาซีเหลียนฮวาไปยังเตียงนอนอย่างรวดเร็ว

“แต่ข้าว่าอันนี้ไม่ใช่นะเจ้าค่ะ” หมิงเจียเจียเอ่ยบอกเมื่อรู้ตัวว่าตัวเองถูกพามาที่เตียง เผลอเป็นไปไม่ได้เลยจะพาเธอขึ้นเตียงอย่างเดียว

“เปล่า แต่เรื่องนี้ข้าตั้งใจ” ซิวเหวยหลงเอ่ยบอกพลางว่างซีเหลียนฮวาลงบนเตียงเบาๆ ก่อนจะตามนางขึ้นไปด้วย

“ยังสว่างอยู่เลยนะเจ้าค่ะ” ซีเหลียนฮวาเอ่ยบอกเพราะนี้ยังบ่ายอยู่เลย

พรึบ!!

“งั้นนี่ก็มืดแล้ว” ซิวเหวยหลงเอ่ยบอกก่อนจะโบกมือไปมาทั่วทั้งห้องก็พลันมืดไปทันที ซิวเหวยหลงก็ยิ้มออกมาทันทีเมื่อได้เห็นท่าทางของซีเหลียนฮวาที่แสดงออกมา

“ขี้โกงนี่เจ้าคะ”

“มืดแล้วเรามาทำกันเถอะ”

“ไม่เอานะเจ้าคะ”

แต่แล้วเสียงของซีเหลียนฮวาก็ไม่มีผลต่อซิวเหวยหลงที่ตั้งใจจะทำมันอยู่แล้ว ซีเหลยนฮวาทำได้เพียงแค่ส่งเสียงร้องเท่าไร