เกิดใหม่ครั้งนี้ขอเป็นสตรีไร้คุณธรรม [จบ]

        ช่างเป็นคำถามเสี่ยงตายเสียจริง

        ฝ่ายหนึ่งคือเจ้านายเหนือหัวของตนเอง หากพูดไม่ดีอาจจะโดนบั่นคอเอาได้

        ส่วนอีกฝ่ายเป็นคนสำคัญของเจ้านายตนเอง หากตนทำให้คนงามไม่พอใจเกรงว่าศีรษะคงจะหายไปเหมือนกัน

        จะให้เลือกอย่างไรเล่า?

        หลานเล่อตบตีกันในใจ สุดท้ายก็ยืดคอขึ้น พูดความจริงออกมารัวๆไม่มุบมิบ

        ไม่ว่าทางไหนก็ตายอยู่แล้ว แต่กอดขาอ้อนวอนคนในใจของเจ้านายบางทีอาจจะตายสบายขึ้นบ้าง!

        เยี่ยนเจาเจายิ่งฟังสีหน้าก็ยิ่งบิดเบี้ยว โดยเฉพาะยามที่หลานเล่อพูดว่าเตียงนอนของหนานหมิงเหอถูกเปลี่ยนเป็นผ้าห่มลายนกยวนยางคลอคู่[1] และสตรีสองคนนั้นสวมเพียงผ้าโปร่งบางชั้นเดียวยามที่นอนอยู่บนเตียงของหนานหมิงเหอสีหน้านางก็ดำคล้ำไม่น่าดูราวกับทาเขม่าก้นหม้อ

        นี่มันหยามเกียรติกันชัดๆ!

        หากพี่ชายรองของนางควบคุมตนเองไม่อยู่นอนเกลือกกลั้วบนผ้าห่มยวนยางคลอคู่คาดว่าบรรพบุรุษสกุลหนานกับสกุลเยี่ยนคงโกรธจนกระโดดออกมาจากหลุมศพแน่

        ภูมิหลังพี่ชายรองของนางค่อนข้างพิเศษแต่อย่างไรก็ถือว่าเป็นบุตรหลานตระกูลชนชั้นสูงอย่างถูกต้องชอบธรรม

        หรือต่อให้นับแค่หยวนชิงชิวคนเดียว เขาก็เป็นบุตรหลานสายตรงของตระกูลเก่าแก่เช่นกันและตามความต้องการของผู้อาวุโสหยวนมู่อีกไม่นานคงเปิดหอบรรพชนบันทึกนามหยวนชิงชิวกับหยวนชิงจ้าวกลับลงผังตระกูลใหม่

        คุณชายผู้สูงศักดิ์ฐานะถูกต้องตามกฎหมายจากตระกูลเก่าแก่กับสตรีชั้นต่ำที่ไม่รู้หัวนอนปลายเท้า ทั้งยังมีถึงสองคนมาร่วมประเวณีบนผ้าห่มไหมลายนกยวนยางคลอคู่?

        หากทำจริงๆ ก็เท่ากับเหยียบย่ำวงศ์ตระกูล เกียรติศักดิ์ และชาติกำเนิดของตัวเขาเองจนจมดิน!

        แต่อย่างน้อยแม้จะใช้ไปแล้วก็ไม่ได้ร้ายแรงอะไรการรับสาวใช้ต้นห้องไม่ถือเป็นเรื่องใหญ่

        ทว่าหากข่าวผ้าห่มไหมแพร่กระจายออกไป หยวนชิงชิวคงได้กลายเป็นตัวตลกที่สุดในจวนสกุลหยวน

        และหากผู้อาวุโสหยวนมู่ไม่ทราบกลยุทธ์จับแพะชนแกะ [2] ของทั้งสอง ก็จะยิ่งผิดหวังในตัวหลานชายคนโตผู้ไม่รู้จักยับยั้งชั่งใจอย่าว่าแต่เปิดหอบรรพชนบันทึกชื่อกลับลงไปใหม่เลย แค่คำพูดของผู้อาวุโสในตระกูลก็อาจกดดันจนผู้อาวุโสหยวนมู่น้ำท่วมปาก

        ไม่เพียงเท่านั้น หากเรื่องนี้หลุดไปถึงราชสำนักเมืองเซียงเฉิงชีวิตเส้นทางขุนนางของหยวนชิงชิวคงจบสิ้นและยังจะพาสกุลหยวนและผู้อาวุโสหยวนมู่เสียหน้าจนย่อยยับไปด้วย

        ลายนกยวนยางคลอคู่ คนสถานะใดใช้น่ะหรือ?

        มันเป็นผ้าห่มที่ฮูหยินบ้านใหญ่ตบแต่งเกี้ยวแปดคนหามเขาใช้กัน!

        นายหญิงใหญ่ก็ช่างคิดเสียเหลือเกิน หยามเกียรติเขาอย่างรุนแรงยังเรียกคนอื่นๆ มาร่วมหัวเราะเยาะเขา และยังต้องการตัดความหวังกลับเข้าผังวงศ์ตระกูลใหม่ให้ได้ถึงจะสาสมใจนาง

        ชื่อเสียงพี่ชายได้รับผลกระทบ เด็กสาวกำพร้าไร้บุพการีอย่าง“หยวนชิงจ้าว” ก็ยิ่งน่าหดหู่ เกรงว่าต่อไปเมื่อถึงวัยเหมาะสมคงหาคู่ครองลำบาก

        คำนวณได้ละเอียดรอบคอบจริงๆไม่เพียงทำลายสุขภาพร่างกายของพี่ชายนาง ยังทำชื่อเสียงพี่ชายนางเสื่อมเสียสุดท้ายก็ผลักพวกเราสองพี่น้องลงไปล้มลุกคลุกคลาน

        เพิ่งมาถึงก็ยกตนข่มเยี่ยนเจาเจาเช่นนี้ เยี่ยนเจาเจานั้นอดปรบมือชมนางไม่ได้เลย

        น่าเสียดายที่นางคาดไม่ถึงว่าหนานหมิงเหอไม่ใช่คนแพ้ความสวย เยี่ยนเจาเจาจำได้ว่าชาติก่อนหนานหมิงเหอไม่เคยสัมผัสแม้แต่ปลายนิ้วของสตรีจนตายบ่าวไพร่ในเรือนยังเป็นเด็กชายทั้งหมดกระทั่งนกเอี้ยงที่เลี้ยงในเรือนก็เป็นตัวผู้ ไม่เห็นสัตว์ตัวเมียสักตัว

        แต่เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เยี่ยนเจาเจาก็อดสงสัยไม่ได้

        ความกระหายอยากรู้อยากลองน่าจะเป็นสิ่งที่เด็กหนุ่มวัยนี้ควรคิดเหตุใดพี่ชายรองของนางจึงไม่หวั่นไหวสักนิดเลยเล่า?

        ซ่อนโรคอะไรไว้หรือไม่?

        หรือว่าจะ... นิยมหลงหยาง พิศวาสต้วนซิ่ว [3] จนไม่ชอบสตรี?

        คิดเสร็จ เยี่ยนเจาเจาก็มีสีหน้าหลากหลายและสนอกสนใจทันที

        “พี่ชายรอง”

        เยี่ยนเจาเจาหันไปมองหนานหมิงเหออย่างลังเลพลันเห็นหน้าตาของหนานหมิงเหอไม่น่ามองนัก

        “ไม่มีเรื่องเช่นนั้น อย่าคิดมั่วซั่ว”

        คนอื่นอาจมองไม่ออกทว่าเยี่ยนเจาเจาเติบโตมาภายใต้สายตาของหนานหมิงเหอเขาย่อมรู้ดีว่าเด็กสาวคิดอะไรอยู่

        เมื่อคิดดังนี้ เขาก็รู้สึกอึดอัดไม่สบายใจเช่นกัน

        นี่มันเกิดอะไรขึ้น?

        หนานหมิงเหอไม่อนาทรกับแผนการอันน่ารังเกียจของนายหญิงใหญ่แต่กลับอารมณ์ขึ้นแทบลมจับกับความคิดสับสนวุ่นวายของเยี่ยนเจาเจา

        การรักษาความบริสุทธิ์ของตนกลายเป็นมีโรคปิดบังตั้งแต่เมื่อไรกัน?

        พี่ชายรองแสนคับข้องใจ แต่ไม่เอ่ยออกมา

        นายหญิงใหญ่รู้ว่าแผนของตนไม่ได้ผล ท่าทางจึงดูซึมเซาเล็กน้อย

        เดิมทีนางมั่นใจในเรื่องนี้มากแต่คาดไม่ถึงว่าหนานหมิงเหอจะไม่ติดกับ?

        พี่น้องหญิงรูปงามสองคนนั่น นางทุ่มเทแรงกายหามาปกติเด็กหนุ่มที่ถูกเลี้ยงดูมาไม่เคร่งครัดข้างนอกแต่เห็นโลกมาน้อยย่อมทนไม่ได้เหตุใดเขาจึงเหมือนไม่สนใจเลยเล่า?

        แม่นางสองคนนั้น แม้แต่สายตาชิวเกอเอ๋อร์ก็ยังไม่เหลือบแลพวกนางจนแทบจะสังหารพวกนางตรงนั้นเสียด้วยซ้ำ

        เรื่องนี้นางคำนวณอย่างระมัดระวัง จึงไม่เคยคิดว่าหากถูกเปิดโปงแล้วจะจัดการอย่างไรแต่มันใช้การไม่ได้แล้ว เกรงว่าผลลัพธ์ที่ตามมาคงไม่ดีแน่

        นางยังไม่ทันกลับถึงบ้านใหญ่ก็มีคนจากเรือนโชติช่วงของนายหญิงผู้เฒ่ามาตามนางไป

        นางเป็นสะใภ้ที่เพียบพร้อมที่สุดในใจนายหญิงผู้เฒ่าคราวนี้ต้องหาทางเลี่ยงให้ได้

        คำนวณเวลาแล้ว นายหญิงรองคงมาจากบ้านรองไล่เลี่ยกันพอดีนางยังคงคาดการณ์ได้เหมาะเจาะ ตอนนี้ราชรถมาเกยแล้ว

        เรือนโชติช่วงเกิดอะไรขึ้น คนบ้านรองยังไม่รู้

        ท่านแม่ที่เจินเจินกับอ้ายอ้ายร้องไห้จนดวงตาบวมแดงรอต้อนรับกลับมาโดนคนตีจนหัวแตก!?

        แม้ท่านแม่ของนางจะมีอารมณ์ค่อนข้างฉุนเฉียวไปบ้าง แต่ก็ไม่ได้ดุร้ายขนาดไปต่อยตีกับคนอื่นใครกันที่หาญกล้าลงมือกับนาง?

        คิดแล้วเกรงว่าจะมีอยู่เพียงคนเดียว นั่นคือนายหญิงผู้เฒ่าที่ฐานะไม่สูงแต่ขี้โมโหคนนั้น

        นายหญิงรองรีบเร่งออกไป คาดไม่ถึงว่าตนเองจะถูกตี ตัวนางจึงยังสับสนมึนงงกระทั่งทางก็เดินไม่ตรง ได้แต่นั่งเกี้ยวกลับมา

        เจินเจินและอ้ายอ้ายเดิมทีรอท่านแม่อยู่หน้าประตูบ้านรองคิดว่าคราวนี้จะคุยกับท่านแม่ให้ชัดเจนพลันเห็นเกี้ยวคลุมม่านสีเขียวขนาดเล็กพุ่งเข้ามา

        รอจนท่านแม่ที่มีสาวใช้ประคองลงมา ยกมือใช้ผ้าเช็ดหน้าปิดหน้าผากของตนเองผ้าเช็ดหน้าสีดอกซิ่งแต้มสีแดงจางๆ เมื่อมองดูก็เห็นเลือดไหลซึมออกมาพี่น้องที่สงบนิ่งมาตลอดพลันกระวนกระวายทันที

        น้ำตาของเจินเจินและอ้ายอ้ายกลิ้งลงมาอีกรอบร้องไห้กันระงมตรงหน้าประตู

        ตอนแรกนายหญิงรองยังตั้งสติไม่ทัน คิดว่าเป็นเรื่องใหญ่โตพอเห็นแก้วตาดวงใจสองคนกอดแขนตนเองร้องไห้เช่นนี้ ความเศร้าไม่รู้ผุดมาจากไหน น้ำตาพลันร่วงตาม

        ข้ามช่วงเวลาที่บ้านรองรีบเร่งตามท่านหมอมาตรวจไป ยามนี้ศีรษะของนายหญิงรองได้ทายาห้ามเลือดและนอนอยู่บนเตียงด้วยสีหน้าอ่อนล้า หลังท่านหมอจากไปแล้ว

        เจินเจินและอ้ายอ้ายนั่งคุกเข่าอยู่ข้างๆ นาง น้ำตาก็ไหลกันไม่หยุดจนหยวนอีอ้ายสงบลงเล็กน้อย จึงถามเสียงเบาว่าเกิดอะไรขึ้น เหตุใดออกไปดีๆ ถึงได้กลับมาเป็นเช่นนี้ขณะที่ใช้ผ้าเช็ดหน้าซับน้ำตาบนใบหน้าตนเอง

        นายหญิงรองเองก็รู้สึกแปลกใจเช่นกัน

        นางจึงอธิบายให้เหล่าบุตรสาวฟังอย่างละเอียด

        เมื่อเช้านางเพิ่งตื่นนอนก็ได้ยินว่าทางนายหญิงใหญ่แย่แล้วนางหวังดีเห็นว่าข้างกายชิวเกอเอ๋อร์ไม่มีบ่าวหญิงถูกใจสักคน จึงได้จัดหาคนนิสัยอ่อนโยนให้เขาสองคน

        นายหญิงใหญ่อยากให้เอาไว้ข้างกาย ป้องกันบุตรชายเติบโตเป็นนายท่านแล้วไม่มีสาวใช้ต้นห้องที่ใช้งานได้คำพูดนี้นายหญิงรองฟังแล้วก็รู้สึกว่าเหมาะสม ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร ไยจึงเกิดวุ่นวายขึ้นมาได้?

        จนได้ยินว่าชิวเกอเอ๋อร์ไม่รับน้ำใจ โยนคนไปให้ฮุยเกอเอ๋อร์ฮุยเกอเอ๋อร์อายุยังน้อย จะรับสาวใช้ต้นห้องได้อย่างไร นางตกใจยกใหญ่ นี่ไม่ใช่กลายเป็นหาเรื่องไร้กาลเทศะทำคุณบูชาโทษหรอกหรือ!

        สาวใช้ของนายหญิงใหญ่อึดอัดคับข้องใจร้องห่มร้องไห้บอกว่าชิวเกอเอ๋อร์น่าจะอารมณ์เสียเพราะเรื่องเมื่อวาน ถึงได้ขู่น้องชายเช่นนี้

        สิ่งนี้ทำให้นางโกรธ ตะโกนว่าชิวเกอเอ๋อร์ช่างดื้อรั้นหัวแข็งจริงๆไม่เคารพอาสะใภ้ มองความหวังดีเป็นประสงค์ร้าย จึงล้างหน้าและรีบออกไป

        ไฉนจะรู้ว่าพอถึงบ้านใหญ่นายหญิงใหญ่ก็โดนนายหญิงผู้เฒ่าเรียกออกไปแล้ว นางจึงรีบไปหานายหญิงผู้เฒ่าทันที

        เพิ่งช่วยพูดแค่สองประโยคนายหญิงผู้เฒ่านั่นไม่รู้เดือดดาลมาจากไหนฉวยหยิบถ้วยชาในมือโยนกระแทกศีรษะนายหญิงรองเสียงดัง “ปัก” ในทีเดียว

        นายหญิงรองไม่คาดคิดว่าจะได้รับสิ่งเหล่านี้ร่างกายนางเกิดแผลเป็นง่าย เวลานั้นโดนนายหญิงผู้เฒ่าทุบจนมึนเป็นนายหญิงใหญ่กรีดร้อง ปกป้องนางไว้ในอ้อมแขนถึงช่วยชีวิตนางได้และรีบให้คนมาส่งนาง

        หยวนอีเจินได้ยิน ดวงตาพลันลุกเป็นไฟ มือกำหมัดใต้แขนเสื้อกว้างแน่น

        จนตอนนี้นายหญิงรองยังมองว่านายหญิงใหญ่ดีต่อนางอยู่อีกเหตุใดไม่คิดบ้างว่าไปในช่วงจังหวะเช่นนั้นเป็นการช่วยนางรองรับความโกรธของนายหญิงผู้เฒ่า?

        หากนางละอายใจสักนิดคงจะไม่ให้ท่านแม่ของพวกนางกลับมาคนเดียวหรอก

        ท่านแม่เองก็เหลือเกิน... จู่ๆ โดนทุบศีรษะก็ยังไม่แค้นใครให้นางเข้าไปหาเช่นนั้นกัน!

        หยวนอีเจินโมโหจนแทบลมจับ วุ่นวายตั้งแต่เช้าจนตอนนี้สองพี่น้องยังไม่ได้ดื่มน้ำสักอึก เวลานี้กลับรู้สึกเพียงดวงตาวาวโรจน์คุกรุ่นอยากไปบ้านใหญ่แล้วจับนายหญิงใหญ่มาถามให้รู้แล้วรู้รอด

        “ท่านแม่ เมื่อวานลูกบอกแล้วว่าต่อไปอย่ายุ่งเกี่ยวกับเรื่องระหว่างบ้านใหญ่กับเด็กรุ่นตัวอักษรกลาง ‘ชิง’ ให้มากนัก เหตุใดวันนี้ถึงได้ไปอีกแล้วเจ้าคะ?”

        “สาวใช้ของพี่สะใภ้เจ้ารีบร้อนขนาดนั้นข้าได้ยินก็พลอยโมโหด้วยจึงได้ไป ไม่รู้ว่าชิวเกอเอ๋อร์เป็นอะไร หรือว่าถูกเลี้ยงอย่างป่าเถื่อนอยู่ข้างนอกความคิดถึงไม่ดีเอาเสียเลย?”

        ช่างเลอะเทอะนัก!

        หากเปลี่ยนเป็นคนอื่นแม้จะเป็นนายหญิงสามที่ชอบพูดจาเสียดสีเหน็บแนมจากบ้านสาม มองแวบเดียวยังรู้เลยว่าเรื่องนี้นายหญิงใหญ่กระทำการไม่เหมาะสมมีนายหญิงดูแลหลังบ้านที่ไหนไปเจ้ากี้เจ้าการเรื่องในม่านมุ้งของบุตรพี่ชายใหญ่ตนเอง?

        ความเลอะเลือนของท่านแม่ช่างน่าโมโหจริงๆ หยวนอีเจินโกรธจนดวงตาแดงก่ำแล้ว

        นางรู้ว่าไม่มีประโยชน์ที่จะอาศัยเพียงฝีปากเกลี้ยกล่อมท่านแม่ท่านแม่นั้นหากใช้คำพูดที่ดีหน่อยก็คือเป็นคนจริงใจไร้พิษภัย แย่หน่อยก็คือเป็นพวกจมปลักหากไม่เอาความจริงตบหน้านาง เกรงว่านางคงไม่ยอมเชื่อว่านายหญิงใหญ่นั้นชั่วช้า

        เมื่อคิดดังนี้ ก็ใช้ชีวิตปัจจุบันต่ออีกสักวันไม่ไหวแล้ว

        สายตาของหยวนอีเจินทอประกายแน่วแน่ นางสบตากับหยวนอีอ้ายเห็นว่าหยวนอีอ้ายผงกศีรษะเล็กน้อยก็ลุกขึ้น บอกว่าตนเองจะออกไปดูว่ายาต้มของท่านแม่เป็นอย่างไรบ้างแล้วเดินตรงออกไปข้างนอก

        หากทนเช่นนี้ต่อไป บ้านรองคงโดนบ้านใหญ่กลืนกินไม่เหลือกระทั่งกระดูกหยวนอีเจินไม่อยากเป็นไข่แตกภายใต้รังพลิกคว่ำ [4]

        -------------------------------------------------------

        เชิงอรรถ

        [1] นกยวนยางคลอคู่ หมายถึง เป็ดแมนดารินเล่นน้ำสื่อถึงคู่รัก การพลอดรักและงานมงคลสมรส

        [2] จับแพะชนแกะ หมายถึงเอาสิ่งหนึ่งมาแทนที่อีกสิ่งหนึ่ง ในบริบทนี้คือการสวมรอย

        [3] หลงหยางกับต้วนซิ่ว หมายถึงคำที่ใช้เรียกชายที่มีพฤติกรรมรักร่วมเพศ โดยหลงหยางคือชื่อของชายที่เป็นคนรักคนโปรดของเว่ยหวังในยุคจั้นกั๋วส่วนต้วนซิ่วหรือตัดแขนเสื้อ เป็นเรื่องราวความรักของพระเจ้าฮั่นอายตี้กับชายรับใช้ชื่อตงเสีย

        [4] ไข่แตกภายใต้รังพลิกคว่ำ หมายถึงโดนหางเลขไปพร้อมกับครอบครัว เหมือนไข่ที่รังคว่ำก็แตกกระจาย