“หือ?”
ิอวี่รู้ได้ว่าเกิดความผิดปกติขึ้นตอนที่เขาจ้องไปยังเฮยจีอีกครั้งถึงได้พบว่าร่างกายของนางกลายเป็เหมือนภาพลวงตามันไม่มีความรู้สึกที่ััได้จริงเลย
“เหนื่อยหรือ? เหนื่อยก็กลับไปพักในหยกโบราณก่อนเถอะนะ”ิอวี่ชี้ไปที่หน้าอกของตัวเองแล้วพูด
เฮยจีขมวดคิ้วแน่นแล้วส่ายหัวอย่างจริงจังนางพยายามควบคุมอารมณ์แล้วพูด แต่ตอนที่พูดก็ยังคุมความสะอื้นเอาไว้ไม่อยู่“ไม่ต้องหรอก ข้าคงไม่ต้องกลับไปพักในหยกโบราณอีกแล้วล่ะ ... ”
ในเวลานี้ิอวี่ก็ยิ่งมั่นใจเลยว่ามันไม่ปกติ เมื่อครู่เขาคิดว่าเฮยจีแค่เหนื่อยร่างิญญาของนางคงถึงเวลาจะพักแล้ว แต่ท่าทางที่เฮยจีแสดงออกมาไม่ได้หมายความแบบนั้นเลย
“ ... ทำไม?”
ิอวี่พยายามฝืนถามออกมา ระหว่างที่เขาพูดก็สังเกตเห็นว่าบริเวณหน้าอกของเฮยจี นั้นมีรูเกิดขึ้น แม้ไม่มีเืไหลออกมาแต่ก็รู้ว่ามันมีอยู่จริงๆ!
“เขาทำเ้าาเ็หรือ?”
ิอวี่พยายามพูดในแง่ดีว่า “แต่ว่าทำไม ... เ้าเป็แค่ิญญาไม่ใช่หรือ?ถ้าเป็แค่ิญญา แค่เข้าไปพักในหยกโบราณก็น่าจะหายแล้วนี่นาจริงไหม?”
เฮยจีทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว นางร้องไห้ออกมา “มันไม่ใช่แบบนั้นหรอก... เพราะตอนที่ิญญาแปลงกาย การถูกทำร้ายทางกายภาพทุกอย่างจะถูกแปรเปลี่ยนเป็การทำร้ายดวงิญญาของข้าด้วย แล้วเมื่อครู่ข้าก็หลบอาวุธลับนั่นไม่พ้นเลยโดนเข็มที่บริเวณหน้าอกทำให้าเ็สาหัส ถึงแก่ชีวิต ...”
ร่างแปลงดวงิญญากับดวงิญญานั้นไม่เหมือนกันปกติคนทั่วไปจะััและมองไม่เห็นดวงิญญา แต่ร่างแปลงดวงิญญาเป็พลังงานที่หยกโบราณนั้นสร้างขึ้นมาทำให้เฮยจีนั้นมีสถานะเสมือนมีร่างอยู่จริงๆ
ในสถานะแบบนี้ เฮยจีก็จะมีทุกอย่างที่เสมือนคนจริงๆแต่เมื่อสถานะบอบช้ำ ก็จะแตกต่างกันไปตามระดับความบอบช้ำจนกระทั่งไปถึงระดับถูกทำร้าย!
“ขอโทษด้วยนะ ิอวี่ ข้าคงทำให้เ้าผิดหวังแล้วล่ะ ...”เฮยจีร้องไห้จนตาบวมแดง เพียงแต่น้ำตามันสลายไปจนไม่เหลือเลย
เฮยจีััมันได้ พลังการฟื้นฟูของนางกำลังสูญสลายหายไป
“ ... ไม่นะ”
น้ำเสียงของิอวี่สั่นเครือ เขาโทษตัวเองอย่างหนักหากไม่ใช่เพราะความสามารถของเขานั้นไม่ถึงขั้น แล้วจะทำให้ตกอยู่ในสภาพนี้ได้อย่างไรกันหากไม่ใช่เพราะเขามีความสามารถไม่ถึงขั้น เฮยจีก็ไม่ต้องมาาเ็เพราะเขาแบบนี้
ขอแค่ในตอนนั้นอะไรๆ จะเร็วขึ้นหน่อย ทำได้เพิ่มขึ้นอีกหน่อยเขาอาจจะสามารถต้านทานการโจมตีของม่อได้ แล้วเขาก็จะช่วยเฮยจีเอาไว้ได้! เฮยจีเพิ่งจะฟื้นกลับมาได้ไม่นาน แต่ตอนนี้ ... เป็เพราะช่วยเขาแท้ๆ นางกลับต้องจากไปตลอดกาล...
ตอนนี้ ในใจของิอวี่เกิดความแค้นขึ้นมาอย่างมหาศาล! หากเขาเจอม่ออีกครั้ง รับนรองว่าจะต้องฉีกมันเป็ชิ้นๆ แน่นอน!
“ดูท่า ... พี่สาวต้องไปแล้วจริงๆ นะ”
เฮยจีเช็ดน้ำตาที่ปลายตา ทั้งๆ ที่ร้องไห้น้ำตานองหน้าแล้วแท้ๆแต่กลับยังต้องฝืนยิ้มแล้วพูดว่า “แต่ว่าเ้าไม่ต้องเสียใจไปหรอกนะ ... เพราะต่อให้ดวงิญญาของข้าจะสลายไปแล้วก็ยังมีไป๋หลิงอีกคน ถึงแม้นิสัยของนางกับข้าจะไม่เหมือนกัน ...แต่นางก็มีหน้าตาเหมือนกับข้าเลย ต่อไปเวลาเ้าเจอนาง ...ไม่แน่ว่าอาจจะนึกถึงข้าก็ได้นะจริงไหม?”
ระหว่างที่พูด เท้าของเฮยจีก็เริ่มสลายไปทีละเล็กละน้อย นางหลับตาลง“ลาก่อนนะ ... ิอวี่”
ิอวี่ดวงตาแดงก่ำ เขาส่ายหน้า “ไม่ ข้าไม่ให้เ้าไป”
ราวกับว่าหยกโบราณััได้ถึงจิตสำนึกอันแรงกล้าของิอวี่ จู่ๆมันก็มาปรากฏอยู่ในมือของเขา ิอวี่ชักกระบี่เฟิงโหวออกมาแล้วกรีดไปที่ฝ่ามือด้านขวาจนเืไหล
“ช่วยดวงิญญาของนาง ด้วยเืของข้า!”
ิอวี่ประทับฝ่ามือที่เปื้อนเืไปตรงาแบนหน้าอกของเฮยจีครั้งนี้ฝ่ามือของเขาไม่ทะลุผ่านตัวของนางแล้ว แต่มันแนบชิดไปบนนั้น!
ิอวี่คิดไม่ถึงเลยว่า เขาสามารถควบคุมพลังงานในหยกโบราณได้จริงๆเขารีบถ่ายเืเข้าไปในหยกโบราณโดยที่หยกโบราณก็ได้สลายเืเ่าั้กลายเป็พลังงานในการรักษา เพื่อช่วยเฮยจีฟื้นฟูพลังิญญา
ระหว่างการรักษา ร่างกายของเฮยจีไม่ได้สลายหายไปอีกแต่กลับมามีร่างกายอีกครั้ง
ในตอนแรก พิษของาแทำให้เฮยจีเ็ปจนต้องกัดฟันแน่นแต่หลังจากนั้นก็เกิดความรู้สึกว่าร่างกายที่ได้กลับคืนมาอีกครั้งมันอบอุ่น และรู้สึกวิงเวียนจนถึงกับทำให้นางล้มทั้งยืน
ิอวี่ใช้มือรับร่างของนางเอาไว้ แล้วจับให้นั่งขัดสมาธิลงกับพื้นเพื่อให้เฮยจีสามารถพิงตัวของเขาเอาไว้ จากนั้นก็ใช้มือขวากดไปที่าแบนหน้าอกของนางโดยมีหยกโบราณเป็สื่อกลางเพื่อฟื้นฟูพลังชีวิตของเฮยจี
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน าแของเฮยจีก็ฟื้นฟูกลับมาจนหมดร่างกายที่อ่อนนุ่มของนางก็เริ่มกลับมามีอุณหภูมิอีกครั้ง
ทุกอย่างมันกลับมาเสมือนจริงอีกครั้ง
“เ้าใกล้หายแล้วนะ ...” ิอวี่พูดอย่างอ่อนแรงเพราะเสียเืไปมาก
“อือ ... หลังจากที่แผลหายแล้ว เ้า ... จะเอามือออกไปได้ไหม ...”เฮยจีก้มหน้าแล้วพูดด้วยเสียงเบาบาง
เมื่อครู่ิอวี่มุ่งมั่นเกินไป ตอนนี้พอเฮยจีเตือนสติเขาก็พบว่ามือของเขายังกดอยู่ที่หน้าอกของนางถึงแม้ฝ่ามือของเขาจะมีหยกโบราณกั้นกลางอยู่ก็ตาม แต่เขาก็ยังััได้ถึงความอ่อนนุ่มของมัน
ที่จริงตอนที่ิอวี่กำลังถ่ายเืรักษาเฮยจีนางก็สังเกตผู้ชายคนนี้อยู่ตลอด ท่าทางของเขาจริงจังมาก จนกระทั่งปากของเขาแทบไม่เหลือเืฝาดเขาก็ไม่บ่นว่าทรมานหรือว่าลำบากเลยแม้แต่คำเดียว
แค่รายละเอียดเล็กน้อยพวกนี้ มันก็ทำให้เฮยจีรู้สึกอบอุ่นใจมาก
“ได้ ... ถ้าฟื้นดีแล้วข้าจะเอามือออก”
เมื่อครู่ิอวี่คิดแต่จะถ่ายเือย่างเดียวพอเฮยจีพูดขึ้นมาแบบนี้ ก็ทำให้เขารู้สึกว่าที่มือของเขามันนุ่มนิ่มจริงๆ
มือซ้ายของเขายังโอบไปที่หัวไหล่ของเฮยจีมือขวาของเขาก็บังเอิญวางอยู่บริเวณหน้าอกที่อวบอิ่มของนาง หากใครมาเห็นเข้าจะต้องคิดว่าพวกเขาสองคนกำลังทำอะไรกันอยู่แน่
ที่น่าอายก็คือ เพราะถูกเฮยจีกระตุ้นจึงทำให้ร่างกายของิอวี่เกิดปฏิกิริยาแปลกๆขึ้นมา
แล้วที่น่าอายไปกว่านั้น เพราะตอนนี้ยังอยู่ในระหว่างการถ่ายเืรักษาิอวี่จึงยังไม่สามารถเอามือออกจากของนุ่มๆ นั้นได้ด้วย ...
มือขวาของิอวี่แข็งทื่อไป เขาเปลี่ยนประเด็นไปทันที “อือ ...ใกล้แล้ว”
“ที่จริงมันก็ไม่ใช่แบบนั้นหรอกอาการาเ็ของข้าไม่ได้หายง่ายแบบนั้นหรอกนะ”
ในขณะที่เฮยจีพูดนั้นหน้าอกของนางก็กระเพื่อมไปด้วย ทำให้มือขวาของิอวี่รู้สึกอบอุ่นนอกจากความนุ่มแล้ว มันยังมีแรงสั่นะเืด้วย ...
ิอวี่พยายามเบี่ยงเบนความสนใจไปที่หู แล้วตั้งใจฟังเฮยจีแทน
เฮยจีพูดต่อด้วยน้ำเสียงเบาบางว่า“ถึงแม้ข้าจะไม่รู้ว่าทำไมเืของเ้าถึงสามารถช่วยดวงิญญาของข้าได้ แต่ว่าพลังจากเืของเ้า มันทำให้พลังงานในร่างกายของข้าหยุดอยู่ในสถานะก่อนที่ดวงิญญาจะสลายไป”
“เอ่อ ... หมายความว่าอย่างไร?” ิอวี่ถาม
ที่เอวของเฮยจีเหมือนมีอะไรแข็งๆ ทิ่มอยู่ทำให้นางรู้สึกไม่ค่อยสบายตัวนางพยายามปรับท่าทางแล้วถึงเงยหน้าพูดต่อว่า “อือ ...หมายถึงว่าตอนที่เ้าถ่ายเืเข้ามาในร่างกายของข้าพลังงานในร่างกายและดวงิญญาของข้ากำลังสลาย นั่นก็เท่ากับว่าสถานะของร่างกายข้าก็จะถูกหยุดเอาไว้ในนาทีนั้น”
“เืที่เ้าถ่ายให้ครั้งนี้มันเยอะมากน่าจะมากพอให้ข้าอยู่ในร่างแบบมนุษย์ไปได้สิบกว่าวันเลยซึ่งระหว่างนั้นข้าก็จะไม่สามารถกลับเข้าไปในหยกโบราณได้อีกหลังจากสิบกว่าวันนั้นแล้ว ร่างกายของข้าก็จะไม่สามารถคงสภาพเอาไว้ได้ าแก็จะปรากฏขึ้นมาใหม่อีกครั้ง”
พอพูดถึง่ท้ายๆ ิอวี่ก็เหมือนจะรู้ว่าเฮยจีหมายความว่าอะไรก็เลยพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นข้าจะต้องทำอย่างไรถึงจะช่วยให้เ้าหายขาดได้?”
“ก็น่าจะต้องไปถึงขอบเขตหลุดพ้นปุถุชนขั้นที่หกเพราะระดับกระชากิญญาจะทำให้เืของเ้าในหยกโบราณนั้นแข็งแกร่งมากขึ้นจนสามารถรักษาข้าให้หายขาดได้”
“อย่างนี้นี่เอง” ิอวี่ก็เหมือนจะคิดอะไรได้ จึงพูดว่า“เดี๋ยวก่อนนะ นั่นก็หมายความว่าก่อนที่จะไปถึงระดับกระชากิญญาข้ายังต้องใช้วิธีการแบบนี้ ...”
“ตาบ้า!”
เฮยจีกัดฟัน มือเล็กๆ หยิกไปที่เนื้อบริเวณเอวของิอวี่แล้วก็ลุกออกจาก “กรงเล็บมาร” ของเขาแล้วลุกขึ้นยืน นางรีบปิดเนินอกให้มิดชิดแล้วมองไปที่ิอวี่ด้วยความคับแค้นใจ
ก่อนหน้านี้เฮยจียังชอบแกล้งิอวี่อยู่เลยแต่ในตอนนี้นางรู้สึกเหมือนเล่นแล้วไฟมันเข้าตัว
ถึงแม้เฮยจีจะมีท่าทีดูเปิดกว้าง แต่หากนางรักนวลสงวนตัวขึ้นมานางก็จะกลายเป็เหมือนลูกแมวขี้อายตัวน้อยที่ขดตัวเลียเท้าดูไม่ออกเลยว่ามีความแข็งแกร่งตรงไหน?
ิอวี่กระแอมไอสองทีแล้วก็สั่งให้หยกโบราณกลับไปที่หน้าอกของเขาอีกครั้ง จากนั้นก็หยิบเอาแหวนเก็บของออกมาวงหนึ่ง
มันเป็แหวนที่ิอวี่ได้มาจากแขนข้างซ้ายของม่อที่เขาฟันขาด
เขารวบรวมสมาธิลองสำรวจดู ิอวี่พบว่าด้านในมีเข็มอาบยาพิษอยู่เป็ร้อยเล่มแล้วยังมียาจูหยวนตันอีกร้อยกว่าเม็ด มีม้วนคัมภีร์เปื้อนเื และเครื่องมือทรมานอีกจำนวนหนึ่ง
แต่ที่สะดุดตาที่สุดก็น่าจะเป็ตำราสองเล่มที่นอนนิ่งอยู่ด้านใน มันคือทักษะการต่อสู้หลิงระดับกลางดรรชนีไร้เสียงกับเพลงกระบี่ร้องไห้!
เพลงกระบี่ร้องไห้นั้นแข็งแกร่งมาก เหมาะที่ิอวี่จะฝึกเป็อย่างมากแล้วตอนนี้สิ่งที่ิอวี่ต้องทำมากที่สุดก็คือยาจูหยวนตันใช้สำหรับรวบรวมลมปราณ เพื่อชดเชยพลังงานที่เสียหายไปจากการถ่ายเื!
ยาจูหยวนตันมีขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือ ซึ่งมันแฝงไปด้วยพลังลมปราณธรรมชาติหนึ่งเม็ดมีราคากว่าหนึ่งหมื่นหยกดำ แต่เขาก็ทำเหมือนกำลังกินเมล็ดถั่วเขียว หยิบเข้าปากไปทีละเม็ดทีละเม็ด
เฮยจีเห็นดังนั้นก็อดที่จะเอามือขึ้นมาปิดปากไม่ได้ตามหลักแล้วขอบเขตหลุดพ้นปุถุชนขั้นที่สี่กินยาจูหยวนตันได้มากสุดก็แค่สิบเม็ด แต่ิอวี่กลับกินเข้าไปทีเดียวสิบกว่าเม็ด...
นี่คือความน่ากลัวของ “เคล็ดวิชาหยินหยางขั้นสูง” อย่างนั้นหรือ ...
ที่จริงเฮยจีรู้อยู่แล้วว่าในหยกโบราณนั้นซ่อน“คัมภีร์ไท่กู่หยินหยาง” เอาไว้เล่มหนึ่ง ซึ่งเคล็ดวิชาบทที่หนึ่งก็คือ“เคล็ดวิชาหยินหยางขั้นสูง”ตลอดเวลาที่ผ่านมานางไม่เคยได้รับการยอมรับจากตัววิชาเลย แต่ิอวี่ทำได้!
ขณะที่เฮยจีกำลังอิจฉาิอวี่อยู่นางก็รู้สึกถึงความลึกลับในตัวของิอวี่เพิ่มขึ้นไปอีก
ก็เหมือนตอนที่เขาใช้เืปลดผนึกดวงิญญาให้กับนาง ผู้ชายคนนี้เป็ดั่งปริศนา...
ิอวี่เข้าสู่ภวังค์ของการฝึกแล้ว ร่างกายของเขาเสียเืไปมาก มันไปอยู่ในจุดที่กระหายยาจูหยวนตันอย่างมากแล้ว
แล้วิอวี่เองก็ไม่ได้คิดแค่จะฟื้นฟูสภาพร่างกายอย่างเดียวเขาจะอาศัยโอกาสนี้ฝึกกระบวนท่าที่ห้าของเคล็ดวิชาหยินหยางขั้นสูง เกราะจักจั่นปีกบาง!