หลังจากลงหลักปักฐานที่เชิงเขาสี่ฤดูได้ไม่นานนางจางจึงจากไปหลังจากคลอดบุตรได้เพียงสามเดือน ท่านพ่อเสียใจเป็อย่างมากแต่ก็ต้องเลี้ยงดูคนในครอบครัวต่อไป ทำให้ต้องออกไปล่าสัตว์ทุกวันเพื่อหาเงินมาเลี้ยงดูคนในครอบครัวจางลู่ฉี (พี่ใหญ่) และนางจางเจียวซิ่นมักจะออกจากบ้านเพื่อเข้าไปในป่าชั้นนอกเพื่อหาผลน้ำนมมาให้น้องสี่เพราะผลน้ำนมนี้มีสรรพคุณเสมือนน้ำนมของมารดา ซึ่งต้นผลน้ำนมนี้ให้ผลเพียงวันละห้าผลเท่านั้นนี้จึงเป็เหตุให้นางและพี่ใหญ่ตื่นต้องเข้าป่าตอนเช้ามืดทุกวันเพื่อมาเก็บผลน้ำนมและผลไม้อื่นๆ เพื่อนำกลับไปเป็อาหารให้แก่คนในครอบครัว แต่ความโชคร้ายก็มาเยือนเมื่อวันนี้นางเเละพี่ใหญ่ต้องมาเจอกับฝูงหมูขนเหล็กซึ่งส่วนใหญ่จะพบในส่วนกลางของป่าทำให้นางและพี่ใหญ่ต้องร่วมแรงร่วมใจในการใช้พลังกายทั้งหมดในการวิ่งหนีมหันตภัยร้ายฝูงนี้และตอนนั้นเองจางเจียวซิ่นได้สะดุดรากไม้ (สกิลนางเอก : ไรด์)ทำให้หกล้มกลิ้งตกเขาเข้ามาในหลุมที่ลึกและมีขนาดใหญ่นี้เองด้วยเหตุนี้เองทำให้แบมสาวจากยุคสองพันปีได้เข้ามาแทนที่จางเจียวซิ่นคนเดิม
ณ ปัจจุบัน
แบมได้อยู่ในร่างที่าเ็และยังไม่รู้ว่าจะขึ้นจากหลุมที่ลึกและมีขนาดใหญ่นี้อย่างไร
" อูยยยย นี้เราหนีการเจ็บจากภพนั้นยังต้องมาเจ็บในภพนี้อีกหรอเนี้ยแต่ก็ยังดีนะที่ไม่เจ็บเท่าภพที่แล้ว " แบมบ่นพร้อมมองไปรอบๆ ตัวเองเพื่อสังเกตว่าตัวเองนั้นอยู่ที่ไหนและจะไปจากที่นี่อย่างไรแต่เพราะหลุมลึกมากแบมจึงมองอะไรไม่เห็นจึงทำได้เพียงคลำทางเพื่อสำรวจสิ่งต่างๆ รอบตัว และทันใดนั้นเอง
กึก กึก กืออออ
มือของแบมััโดนอะไรบางอย่างที่มีความคม และบาดโดนมือของแบมซึ่งการาเ็ครั้งนี้แบมได้โชคชั้นใหญ่อย่างไม่รู้ตัว
" โอ๊ะ อะไรบาดมืออีกแล้วเนี้ย " แบมใแล้วปล่อยมือทำให้ก้อนผลึกสีใสนั้นตกลงไปแตกที่พื้น แล้วเปล่งเเสงสีม่วงเขียวลอยวนรอบตัวแบมแล้วรวมเข้าไปภายในจิตของแบมอย่างรวดเร็วกระบวนการนี้ได้นำความเ็ปมาสู่ร่างกายของแบมอย่างมาก
" กรี๊ดดดดดดดด " เสียงกรีดร้องอันดังก้องของแบมก็เป็กลายตำนานปีศาจสาวของป่าสี่ฤดูไปโดยที่แบมไม่รับรู้เื่ราวใดๆ เมื่อแบมรู้สึกตัวอีกทีก็พบว่าตัวเองได้มานอนอยู่ในห้องของจางเจียวซิ่นและตามเนื้อตัวของนางไม่พบาแใดๆเลย เื่นี้ทำให้แบมงงกับเื่ที่เกิดขึ้นมาก แต่ก็งงได้ไม่นานแบมก็พบกับดวงตากลมโตและแก้มแดงกลมเหมือนของเด็กชายคนหนึ่งนั้นก็คือจางลู่จื่อ น้องสามของจางเจียวซิ่น
" พี่รอง ท่านฟื้นแล้วหรือ ท่านย่าพี่รองฟื้นแล้ว " ประโยคแรกเ้าตัวเล็กถามแบม ส่วนประโยคหลังเรียกย่าของตนเพื่อให้มาดูพี่สาว
" ซิ่นเออร์ เ้าคอแห้งหรือไม่ นี่น้ำเ้าดื่มหน่อยน่ะ " ฮูหยินผู้เฒ่าจางถามหลานสาวพร้อมพยุงแบมให้นั่งเพื่อที่จะดื่มน้ำ
" ท่านย่า ข้ากลับมาได้อย่างไรเ้าคะ " แบมถามท่านย่าแล้วเงยมองหน้าเพื่อรอคำตอบ
" อาฉี และพ่อของหลานพบว่าเ้านอนอยู่ในดงหญ้าหวาน พี่ของเ้าคิดว่าเ้าคงเหนื่อยจากการหนีฝูงหมูขนเหล็กจนหลงเข้าไปในดงหญ้าหวาน ดีหน่อยที่พ่อเ้าไปพบเร็วไม่เช่นนั้นเ้าคงหลับเป็ปุ๋ยบำรุงหญ้าหวานกอนั้นนานกว่านี้เป็แน่”