ฟ้าหลังฝน

    บทที่ 1

        สายลมเย็นบางเบาปลิวผ่านเข้ามาปะทะใบหน้าของเด็กหญิงวัยเพียง 8 ขวบ


         ซึ่งตอนนี้กำลังนั่งเล่นอย่างสนุกสนานพูดคุยหัวเราะกับเพื่อนแปลกหน้า

       

          ทั้งสองเพิ่งมาทำความรู้จักกันเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา.


      การได้เล่นกองทรายขาวสะอาดตาที่ริมชายหาด  ทำให้เด็กทั้งสองนั้นลืมเวลาว่าผ่านไปแล้วกี่ชั่วโมง


     จนกระทั้งได้ยินเสียงของใครบางคน๻ะโ๷๞เรียก

     

    " เรย์ ~" 


      เด็กชายที่กำลังตั้งน่าตั้งตาก่อกองทรายพร้อมเด็กหญิงที่กำลังถือของเล่นในมือ


      ก็ได้หยุดชะงัก แล้วหันมามองตามเสียงที่เรียก


    เสียงเรียกดังขึ้นอีกครั้ง


    " เรย์ลูกกลับบ้านพร้อมแม่นะคะ ได้เวลากินขนมแล้วน๊าา"


      น้ำเสียงอ่อนโยนของผู้เป็๞แม่เรียกลูกชายตัวเองให้เดินทางกลับที่พักพร้อมกัน

     

    "ครับ.. เย้ๆ " 


      เด็กชายยิ้มกว้างบนใบหน้าดูมีความสุข แล้วหันหน้ามาทางเด็กหญิง


      พร้อมเอ่ยคำกล่าวลากับเด็กหญิงตัวน้อย