อีกด้านหนึ่งณ ห้องของพระสนมเอก
“ท่านแม่ ทำไมมันถึงยังไม่ตายล่ะ หรือว่าเ้าพวกนั้นทำงานผิดพลาด”ออทาร์กล่าวออกมา ในขณะที่มองออกไปทางหน้าต่างที่กำลังเห็นรีออนอดีตองค์รัชทายาทเดินผ่านท่ามกลางฝูงชน
“นั่นซิ เ้านักฆ่าพวกนั้นกล่าวว่า ได้ฆ่าแล้วโยนมันลงไปที่หน้าผาลึกแล้วหรือว่าเ้าพวกนั้นจะโกหกเรา หลอกเอาเงินของเราไป” เบลล่ากล่าวออกมา
“เ้าพวกนั้นคง้าโกงเราอย่างแน่นอน แต่ก็ช่างมันเถอะท่านแม่อย่างน้อยเ้านั่นก็โดนปลดออกจากตำแหน่งแล้ว ในเร็ววันนี้ข้าก็คงถูกแต่งตั้งให้เป็องค์รัชทายาทองค์ถัดไปแล้วข้าก็จะได้เป็กษัตริย์ในอนาคต ฮ่าๆ” ออทาร์หัวเราะออกมาเสียงดังกับเหตุการณ์ที่ดูเหมือนมันจะเป็ใจให้กับเขาแทบจะทุกอย่างทั้งๆที่ไม่ต้องทำอะไรเลย
“เ้าอย่าได้แน่ใจมากขนาดนั้น แม่ว่าเ้าไปบอกนักฆ่าพวกนั้นเก็บงานให้เรียบร้อยจะดีกว่ามันเป็หนามที่เราต้องเด็ดทิ้งออกไปให้หมด” เบลล่ากล่าว
“นั่นซินะขอรับ ข้าจะทำตามนั้นขอรับ”ออทาร์คิดตามแม่ของเขาก่อนจะตัดสินใจที่ทำตาม
“ที่เหลือก็แค่ยัยแก่นั้น กับ เด็กแค่อายุ 15 ปีเท่านี้อาณาจักรนี้ก็จะตกเป็ของเราสองแม่ลูก” แล้วทั้งคู่ก็หัวเราะร่วมกันก่อนที่ออทาร์จะออกไปสั่งพวกนักฆ่าเพื่อให้มาเก็บงานให้เรียบร้อย
เวลาผ่านไปราวๆ30 นาที
ออทาร์ในชุดคลุมดำเดินเข้ามายังบาร์ของเหล่านักฆ่าที่รับทำงานใต้ดินเขาเอ่ยถามกับพนักงานหน้าบาร์ที่เป็คนรับภารกิจ และกระจายงาน
“พวกเ้าทำงานผิดพลาด แต่พวกเ้าได้เก็บเงินของเราไปแล้วด้วยจำนวนนั้นมันก็ไม่ใช่จำนวนน้อยๆเลย” ออทาร์กล่าวออกมา
“องค์ชาย ท่านพูดอะไรออกมา ข้าเห็นกับตาว่าลูกน้องของข้าโยนมันลงไปในผาลึกแล้ว” พนักงานคนนั้นกล่าวออกมา
“หึ พวกเ้ามัวแต่ฉลองกันกับเงินที่ข้าได้ให้ไปเป็ค่าจ้างพวกเ้าจะรู้อะไร เ้ารีออนนั้นมันเดินทางกลับมายังปราสาทอย่างไม่มีรอยขีดข่วนหรือว่าพวกเ้ากำลังโกงเงินของข้าอยู่กันแน่” ออทาร์แย้งออกมา
“เป็ไปไม่ได้ ก่อนที่เราจะโยนมันลงผา เราได้ซ้อมมันจนเกือบจะปางตายอยู่แล้วอีกอย่างข้าก็มีหลักฐานว่าข้าไม่ได้โกงท่าน...นี่ไง”พนักงานคนนั้นยื่นหยกของประจำตัวรีออนออกมามันยิ่งทำให้ออทาร์เริ่มสงสัยบางอย่างขึ้น
“นี่คือหยกของรีออนอย่างแน่นอน เพียงแต่ถ้าเ้ามีหยกนี้ และฆ่าคนที่ถือหยกแล้วทำไมเ้ารีออนมันถึงยังรอดมาอยู่ได้....หรือว่า”ออทาร์สมองของเขาคิดไปต่างๆนานา “รีออนจะรู้แผนของเราแล้วเอาหยกให้กับคนหน้าเหมือน เพื่อให้พวกเ้าฆ่าผิดตัว ไม่ได้การแล้วพวกเ้าต้องรีบไปเก็บงานอย่างเร่งด่วน ไม่อย่างนั้น ความซวยจะมาเยือนเราทุกๆคน”
“เห้ยๆ องค์ชาย พวกเราทำงานเสร็จแล้ว หลักฐานพวกข้าก็มีแล้วเ้าจะแก้ตัวน้ำขุ่นๆอีกอย่างนั้นหรือ” พนักงานที่เขาคิดว่าองค์ชายกำลังใช้เล่ห์กลหลอกให้เขาฆ่าคนเพิ่มอีกหนึ่งคนแบบฟรีๆ
“เหอะ พวกเ้าก็ลองไปถามพวกชาวบ้าน ทหารหน้าโง่พวกนั้นดูพวกมันก็ต่างเห็นเ้ารีออนนั้นเดินออกมาจากปราสาทเมื่อตะกี้นี้เองและถ้าคิดว่าข้าจะสั่งพวกทหารให้พูดอย่างนั้น พวกเ้าก็คิดเอาเองก็แล้วกันเ้าเองก็มีสายอยู่ตั้งหลายที่ก็ลองหาข้อมูลดู...ถ้าหากมันเป็จริงดังที่ข้าได้กล่าวไปเ้าต้องรีบตามไปเก็บงานอย่างเร่งด่วน ก่อนที่มันจะได้เอ่ยฟ้องผู้ใด”
ออทาร์ที่พูดเจรจาเสร็จก็หันหลังเดินออกไปจากสถานที่แห่งนี้ถ้าคนอื่นๆมาเห็นตำแหน่งรัชทายาทของเขาออกจะสั่นคลอนลงไปได้หลังจากที่ออทาร์เดินออกไปพนักงานนักฆ่าก็เรียกให้สายลับของเขาให้เข้ามารายงานเื่ของรีออน
“พวกเ้าได้ข่าวมาว่าอย่างไรบ้าง” เขาเอ่ยถามออกไปยัง สายลับทั้ง 5 คนที่แต่งชุดอย่างกับนินจาในโลกก่อนของรีออน
“ข่าวเป็จริงขอรับเมื่อสายของข้าบางคนเห็นเ้าชายรีออนเดินออกจากปราสาทออกมาในสภาพที่ไร้รอยขีดข่วน” นินจาที่ดูเหมือนจะเป็ตัวหัวหน้ากล่าวออกมา
“มันเป็อย่างนี้ได้อย่างไร เ้าชายรีออน ฉลาด?” เขาพูดกับตัวเองอย่างสงสัยจากที่เขาได้รับข้อมูลมา องค์ชายท่านนี้แทบจะไม่มีอะไรดีเลย วันๆเอาแต่ดื่มสุราท่องนารี เผาเงินเล่นไปวันๆ แต่ทำไมในตอนนี้มันถึงกับฉลาด และรู้แผนของพวกเขาได้
“สั่งการลงไป รีบตามไปเก็บงานมันให้เรียบร้อยถ้าลูกค้ารายใหญ่ของเราไม่เชื่อใจเราแล้ว เราคงหมดอนาคตแล้วล่ะ ไปรีบไป”เขาพูดออกมาต่อจากที่คิดเพลินๆกับตัวเองอยู่นาน
“ขอรับ ท่านผู้แทนสาขา”เหล่านักฆ่าเริ่มกระจายกองกำลังออกไปตามสืบในสถานที่ต่างเพื่อตามเ้าชายรีออนให้ทันและตามเก็บงานให้เรียบร้อย
กลับมาทางด้านของรีออน
เขาเดินมาได้สักระยะหนึ่งรีออนก็ให้อลิสตรวจสอบสัญญาณชีวิตรอบๆ ให้ออกมาเป็ในรูปแบบของความร้อนก่อนจะเดินหลบพวกสัตว์อสูรไปเรื่อย แล้วเป้าหมายของเขาก็คือยานย้อนเวลาของเขาที่จอดมันไว้ไกลมาก จากแผนที่ที่อลิสได้ทำไว้พวกเขาได้แอบก็อปปี้แผนที่บนโต๊ะทำงานของาาตอนที่โดนกักบริเวณอยู่
“อีกไกลมั้ย อลิส?” รีออนเอ่ยถามออกไป
“อีกราวๆ 12 กิโลเมตร 357 เมตร 91เิเค่ะด็อกเตอร์” อลิสตอบกล่าวออกมา
“ถ้าจะละเอียดขนาดนี้ จะใส่คำว่าราวๆมาทำมะเขือเผาอะไรเล่า อีกอย่างอีกตั้ง12 กิโลกว่า เหนื่อยเว้ย!!” เขาะโออกมาด้วยความหงุดหงิดแต่เขากับลืมไปแล้วว่าตอนนี้เขาอยู่ในป่า
“เออ..ด็อกเตอร์ค่ะ” อลิสกล่าวออกมา
“อะไรอีกล่ะ คนยิ่งกำลังหงุดหงิดอยู่” เขากล่าวออกมาอย่างไม่แยแสอะไร
“คือตอนนี้เราอยู่ในป่า แล้วด็อกเตอร์ทำเสียงดังจนเกินไปทำให้อลิสวิเคราะห์ได้ว่า ด็อกเตอร์ต้องวิ่งหนีในอีก 3.......2.....” ไม่ต้องรอให้นับครบเขาก็ออกตัววิ่งไปก่อนเลยโดยที่ไม่รู้เลยว่าทิศทางนั้นมันกำลังมีหมาป่าหนึ่งฝูงวิ่งมาทางด้านหน้าเข้าเลย
“เดี๋ยวค่ะด็อกเตอร์ ข้างหน้านั้นมัน.....ฝูง.” เขาเห็นแล้ว ไม่ต้องเตือนและมันก็สายไปแล้วในตอนนี้ หมาป่าประมาณ 7 ตัวได้ล้อมเขาเอาไว้ทุกทิศทางแล้ว
431
