[นิยายแปล] Naughty Queen! ยัยตัวแสบขอเกิดใหม่ มัดใจคุณพ่อซุปตาร์ ★

อวี่ฟู่ชิงหลุดขำออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ 

"ได้ครับๆ คุณจะโค่นฮั่วเหยียนฟาง แล้วขึ้นเป็นมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งแทน... ผมเอาใจช่วยนะ"

น้ำเสียงของเขาฟังดูเหมือนผู้ใหญ่กำลังเออออห่อหมกกับเด็กที่บอกว่าจะบินไปดวงจันทร์

ไป๋ลู่เบ้ปาก "คุณไม่เชื่อฉันนี่นา ก็ช่างเถอะ คุณจะเชื่อหรือไม่เชื่อ ฉันก็ไม่สนอยู่แล้ว"

อวี่ฟู่ชิง: "............"

ยัยเด็กขี้โม้นี่... ทำไมน่ารักน่าเอ็นดูขนาดนี้นะ

เขาชี้ไปที่จมูกตัวเอง "อย่าลืมสิครับว่าผมเป็นผู้จัดการส่วนตัวของคุณนะ เราต้องลงเรือลำเดียวกันอยู่แล้ว"

ไป๋ลู่: "............" อยากจะอ้วก

อวี่ฟู่ชิงกวักมือเรียก ชายหญิงคู่หนึ่งที่ยืนรออยู่หน้าห้องประชุมมานานสองนานก็เดินเข้ามา

ฝ่ายชายดูเด็กมาก หน้าตาซื่อๆ อายุราวยี่สิบต้นๆ เธอไม่คุ้นหน้า

ส่วนฝ่ายหญิงตัดผมสั้นทรงบ๊อบเท ดูทะมัดทะแมงปราดเปรียว... คนนี้ไป๋ลู่รู้จักดี

อวี่ฟู่ชิงผายมือไปที่เด็กหนุ่ม "นี่คือ 'หลี่ต้าน' ผู้ช่วยชายของคุณ เพิ่งเข้าบริษัทมาได้ไม่นาน รับผิดชอบงานใช้แรงงานแบกหามครับ"

หลี่ต้านรีบโค้งคำนับจนตัวงอ "พี่ลู่! สวัสดีครับ!"

มุมปากของไป๋ลู่กระตุกยิก 

"พอเลยๆ ฉันเพิ่งสิบแปด เรียกฉันว่าเสี่ยวลู่เถอะ 'พี่ลู่' มันฟังดูแก่พิกล"

หลี่ต้านเกาหัวแก้เขิน "ครับ... เสี่ยวลู่"

ไป๋ลู่แอบขำคิกคัก "ฉันเรียกนายว่า 'ต้านต้าน' (เจ้าไข่ต้ม) ได้ไหม?"

หลี่ต้าน: "............" ชื่อสิ้นคิดมากครับ

จากนั้นอวี่ฟู่ชิงก็ผายมือไปที่หญิงสาวผมสั้นมาดมั่น 

"ส่วนนี่คือ 'ไล่เจี่ยน' ผู้ช่วยหญิงของคุณ รับผิดชอบดูแลคุณทุกเรื่อง... เสี่ยวลู่ครับ พี่ฟู่ชิงงานยุ่งมาก คงจะตัวติดกับคุณตลอดเวลาไม่ได้ ไล่เจี่ยนทำงานเก่งมาก คล่องแคล่วว่องไว ถ้าไม่ใช่เพื่อคุณ จริงๆ แล้วคุณลุงอวี่ตั้งใจจะเลื่อนตำแหน่งให้ไล่เจี่ยนขึ้นมาเป็นผู้จัดการส่วนตัวด้วยซ้ำ มีเธอคอยตามคุณ คุณวางใจได้เลยครับ"

ไป๋ลู่หันไปยิ้มหวาน "พี่เจี่ยน ต่อไปต้องรบกวนพี่แล้วนะคะ"

ไล่เจี่ยนพยักหน้ารับนิ่งๆ "เป็นหน้าที่ของฉันค่ะ"

ในชาติก่อน... ตอนที่เธอเซ็นสัญญากับอวี่ซิง เอ็นเตอร์เทนเมนต์ ไล่เจี่ยนได้เลื่อนขั้นเป็นผู้จัดการดาราเต็มตัวแล้ว ถึงจะอายุยังน้อย แต่อวี่ซิงก็วางใจมอบหมายดาราเบอร์ต้นๆ ของค่ายให้เธอดูแลตั้งหลายคน

เรื่องความสามารถของไล่เจี่ยน... ไร้ข้อกังขา

แต่เรื่องนิสัยใจคอ... เธอไม่เคยร่วมงานด้วย เลยไม่รู็ตื้นลึกหนาบาง

แต่ในเมื่อเป็นคนที่สองพ่อลูกตระกูลอวี่ไว้ใจส่งมาประกบฉันขนาดนี้...

ทางที่ดี ฉันควรเว้นระยะห่างกับไล่เจี่ยนไว้หน่อยจะปลอดภัยกว่า

ทั้งสามคนแลกเบอร์โทรศัพท์และแอดวีแชตกันเรียบร้อย

อวี่ฟู่ชิงยิ้มเอาใจ 

"เสี่ยวลู่ ให้พี่ฟู่ชิงไปส่งคุณที่บ้านใหม่ไหม?"

ดวงตาของไป๋ลู่เป็นประกายวิบวับทันที 

"คุณเช่าห้องที่ 'อีผิ่นหลาน' ได้แล้วเหรอคะ? เร็วขนาดนี้เลย?"

อวี่ฟู่ชิงยืดอก "เสี่ยวลู่ เรื่องที่พี่ฟู่ชิงรับปากคุณ พี่ต้องทำให้ได้อยู่แล้ว"

ไป๋ลู่ถามย้ำ "ไม่ต้องให้ฉันจ่ายค่าเช่าแน่นะคะ?"

คอนโดมิเนียมระดับซูเปอร์ลักชูรีของพ่อกับท่านประธานฮั่ว... ค่าเช่าเดือนนึงอย่างต่ำๆ ก็ต้องแสนหยวนเชียวนะ!

"......" อวี่ฟู่ชิงส่ายหน้าขำๆ 

"ยัยหนูขี้งก... ในสัญญาก็ระบุไว้ชัดเจนแล้ว คุณไม่อ่านเองนี่นา เรื่องที่พักอาศัย อาหารการกิน และการเดินทางทั้งหมด ทางอวี่ซิงจะเป็นผู้รับผิดชอบ พี่ฟู่ชิงจ่ายค่าเช่าให้คุณเองครับ"

ไป๋ลู่ตบมือแปะๆ อย่างดีใจ หางตาเหลือบไปเห็นเสิ่นซินลั่วที่ทำท่าลับๆ ล่อๆ แอบมองอยู่ตรงมุมทางเดิน ก็รีบเอ่ยเรียกเสียงหวานจ๋อย

"พี่ฟู่ชิงคะ! พี่ใจป้ำขนาดนี้ งั้นหนูเลี้ยงข้าวพี่มื้อนึงเอามั้ย?"

อวี่ฟู่ชิงเลิกคิ้วสูง 

"ยัยขี้ตืดอย่างคุณ... ยอมควักกระเป๋าเลี้ยงข้าวผมเนี่ยนะ? ฝนจะตกเป็นเลือดหรือเปล่าเนี่ย?"

"แน่นอนสิคะ! ก็พี่อุตส่าห์ทุ่มทุนเช่าคอนโดหรูขนาดนั้นให้หนู หนูต้องเลี้ยงขอบคุณพี่สักหน่อยสิ"

ไป๋ลู่ชี้นิ้วลงไปที่พื้น "ร้าน 'ซาเซี่ยน' (ร้านอาหารตามสั่งแฟรนไชส์ราคาประหยัด) ข้างล่างตึก... พี่ว่าไงคะ?"

"......" อวี่ฟู่ชิงหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก 

"ยัยขี้งกเอ๊ย... เอาเถอะ เดี๋ยวผมเลี้ยงคุณเองดีกว่า คุณอยากทานอะไรหรูๆ ไหมครับ?"

ไป๋ลู่กระทืบเท้าเร่าๆ เหมือนเด็กเอาแต่ใจ 

"ไม่เอา! จะกินซาเซี่ยน! จะกินบะหมี่เกี๊ยว!"

อวี่ฟู่ชิงยอมแพ้ "โอเคครับๆ ตามใจเสี่ยวลู่"

ไป๋ลู่หันไปกวักมือเรียก "เสิ่นซินลั่ว! เธอก็มาด้วยสิ! มาฉลองกันหน่อย!"

เสิ่นซินลั่วเดินตัวลีบเข้ามา สีหน้าดูประหลาดใจ "เสี่ยวลู่... เธอ... เธอยอมเจอหน้าฉันแล้วเหรอ?"

ไป๋ลู่ยิ้มบางๆ แฝงความนัย "วันนี้อารมณ์ดี... ยกเว้นให้วันนึง"

.

.

สิบนาทีต่อมา ณ ร้านซาเซี่ยน

รวมผู้ช่วยทั้งสองและเสิ่นซินลั่วด้วย เป็นห้าชีวิต นั่งล้อมวงกันอยู่ในร้านอาหารตามสั่งเล็กๆ ที่กลิ่นน้ำซุปหอมฟุ้ง

ไป๋ลู่มีความสุขมาก เพราะทันทีที่เดินเข้าร้าน 'เฮียเจ้าของร้าน' ขาโหดก็จำเธอได้

และแน่นอนว่า... จำอวี่ฟู่ชิงกับเสิ่นซินลั่วได้แม่นยำยิ่งกว่า!

"ถุย! ไอ้ผู้ชายสารเลว! หน้าอย่างแกยังกล้าตามจีบเสี่ยวลู่? ฝันกลางวันไปเถอะ! คนอย่างแกแค่ถือรองเท้าให้เสี่ยวลู่ยังไม่คู่ควรเลย!"

"เหอะ! ส่วนนังนี่... นังฆาตกร!! อายุก็แค่นี้ไม่รักดี เรียนรู้วิธีร่านผู้ชาย แย่งของพี่สาว หน้าด้านหน้าทนจริงๆ!"

"ร้านอั๊วไม่มีข้าวให้พวกแกแดก! ไสหัวไป! เอาไปเทให้หมายังดีกว่าให้พวกแกกิน!"

เฮียเจ้าของร้านด่ากราดแบบแร็ปโย่ว แต่พอหันมาเจอไป๋ลู่ สีหน้าก็เปลี่ยนเป็นยิ้มตาหยีราวกับคนละคน

"เสี่ยวลู่จ๊ะ! หนูอยากกินอะไรสั่งมาเลยลูก เดี๋ยวเฮียจัดให้พิเศษ!"

ไป๋ลู่ยิ้มร่า จิ้มเมนูรัวๆ "เอาอันนี้ อันนี้ อันนี้ แล้วก็อันนี้... เสี่ยวลู่อยากกินหมดเลยค่ะเฮีย!"

"ได้เลยจ้ะ! เสี่ยวลู่รอแป๊บนะ เฮียแถมไข่ดาวให้สองฟองเลย!"

พออาหารมาเสิร์ฟ ไป๋ลู่ก็โซ้ยแหลกจนพุงกาง ในขณะที่อวี่ฟู่ชิงและเสิ่นซินลั่วนั่งหน้าซีดเผือด ท่ามกลางสายตากดดันของลูกค้าทั้งร้าน

พอกินอิ่ม ไป๋ลู่ก็มองหน้าเขียวคล้ำของทั้งคู่ ยิ้มตาใสแล้วบอกว่า 

"อ้าว... พวกคุณสองคนไม่กินเหรอคะ? เสียดายของแย่เลย"

เฮียเจ้าของร้านพุ่งตัวมาจากระยะห้าเมตรอย่างไวราวกับนินจา 

"เสี่ยวลู่อิ่มแล้วเหรอจ๊ะ?"

ไป๋ลู่พยักหน้า "อิ่มแปล้เลยค่ะเฮีย"

พรึ่บ!

เฮียเจ้าของร้านคว้าจานอาหารที่ยังไม่ได้แตะตรงหน้าอวี่ฟู่ชิงและเสิ่นซินลั่ว เดินดุ่มๆ ไปหน้าร้าน แล้วเทพรวดลงในชามข้าวของ 'เจ้าด่าง' หมาจรจัดหน้าร้านทันที

"เอ้า! แดกซะ! ลาภปากมึงแล้วไอ้ด่าง!"

เจ้าด่างไม่รอช้า รีบวิ่งมาโซ้ยอย่างเอร็ดอร่อย โฮ่งๆ! แผล่บๆ!

อวี่ฟู่ชิง: "............"

เสิ่นซินลั่ว: "............"

สะใจว๊อยยย! สมน้ำหน้า!

.

.

ออกจากร้านนรก (สำหรับอวี่ฟู่ชิง) ไป๋ลู่ก็เริ่มแผนขั้นต่อไป

"พี่ฟู่ชิงคะ ฉันอยากไปเดินซูเปอร์มาร์เก็ตซื้อของใช้ส่วนตัวเข้าห้องหน่อย พี่ไปเป็นเพื่อนฉันนะ?"

อวี่ฟู่ชิงสะดุ้งโหยง เขาเพิ่งโดนเฮียร้านข้าวต้มด่าจนเสียหมา จะให้ไปเดินเฉิดฉายในซูเปอร์มาร์เก็ตที่คนพลุกพล่าน?

ฝันไปเถอะ! ขืนไปจริงๆ มีหวังโดนพวกแฟนคลับแม่ยกพ่อยกของเสี่ยวลู่รุมสกรัมตายคารถเข็นผักแน่ๆ

"เอ่อ... เสี่ยวลู่ พี่ฟู่ชิงยังมีงานด่วนต้องรีบกลับไปทำ คงไปเป็นเพื่อนไม่ได้จริงๆ ครับ ให้เสี่ยวต้านกับไล่เจี่ยนไปเป็นเพื่อนคุณนะ โอเคไหมครับ?"

ไป๋ลู่แสร้งทำหน้าเศร้า "งั้นก็ได้ค่ะ... พี่ตั้งใจทำงานนะ หาเงินเยอะๆ ล่ะ โอเค?"

อวี่ฟู่ชิงยิ้มรับอย่างโล่งอก "โอเคครับ"

ไป๋ลู่ปรายตามองคนตรงข้าม เอ่ยเนิบๆ ด้วยน้ำเสียงที่ดูเหมือนล้อเล่น แต่แฝงความจริงจัง

"อวี่ฟู่ชิงคะ... เลี้ยงดูฉันน่ะใช้เงินเยอะนะ บอกไว้ก่อน เพราะลำพังตัวฉันเองก็หาเงินได้เยอะมากอยู่แล้ว ถ้าพี่หาเงินได้ไม่เยอะ อย่าหวังว่าจะจีบฉันติดเลย ชาตินี้คงไม่มีหวัง"

อวี่ฟู่ชิงดุเธอทีเล่นทีจริง 

"ยัยเด็กหน้าเงิน... รู้แล้วครับ พี่ฟู่ชิงจะหาเงินมาเลี้ยงคุณให้ได้ จะหาให้ได้มากกว่าที่คุณหาได้เป็นร้อยเท่าเลย"

ไป๋ลู่ยิ้มกว้าง ยิงหมัดฮุกใส่จุดตาย

"รอให้พี่มีปัญญาซื้อห้องที่ 'อีผิ่นหลาน' ให้ได้ก่อนค่อยมาคุยเถอะค่ะ"

ชะอุ้ย... สีหน้าของอวี่ฟู่ชิงดูไม่จืดทันที ความหงุดหงิดแล่นริ้วขึ้นมาจนปิดไม่มิด

คอนโดมิเนียมโครงการ 'อีผิ่นหลาน' ของฮั่วกรุ๊ป... ไม่ใช่แค่มีเงินแล้วจะซื้อได้

นอกจากเงินแล้ว ยังต้องมีเส้นสายและสถานะทางสังคมระดับ VVIP ด้วย ลำพังแค่นามสกุล 'อวี่' ของเขา ยังไม่พอที่จะเข้าไปเฉียดใกล้ล็อบบี้ด้วยซ้ำ

ไป๋ลู่ทำเสียงอ่อนเสียงหวานออดอ้อน 

"แฟนคลับของฉันบอกว่า ถ้าฉันชอบ เขาจะยกห้องที่นั่นให้ฉันฟรีๆ เลย แต่ฉันไม่รับไว้... พี่ฟู่ชิงรู้ไหมคะว่าทำไม?"

อวี่ฟู่ชิงยิ้มฝืนๆ 

"รู้ครับ... เสี่ยวลู่กำลังรอให้พี่ฟู่ชิงซื้อให้ใช่ไหมล่ะ"

ไป๋ลู่ตบไหล่เขาเบาๆ

"ท่านประธานอวี่... พี่ต้องพยายามเข้านะคะ! หนูรอพี่อยู่น้า~ อย่าให้รอนานล่ะ เดี๋ยวเปลี่ยนใจไม่รู้ด้วย"

เมื่อมองเห็นประกายไฟแห่งความโลภและความริษยาที่จุดติดลึกๆ ในดวงตาของอวี่ฟู่ชิง... ไป๋ลู่ก็กระตุกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ

กระตุ้นอีกสักสองสามที...

นายน้อยอวี่ผู้หยิ่งทะนงในศักดิ์ศรี แต่ดวงกุด ไร้ความสามารถ ดีแต่เกาะบารมีที่บ้านกินคนนี้ ก็คงจะเริ่มเกิด 'ความคิดชั่วร้าย' ขึ้นมาแล้ว

ตาแก่อวี่ซิงเซิ่งมี 'ไพ่ตาย' ใบหนึ่งซ่อนไว้... สมบัติลับที่ไม่เคยบอกลูกชาย

แต่อวี่ฟู่ชิงบังเอิญรู้ระแคะระคายมาว่าพ่อตัวเองมีขุมทรัพย์นี้อยู่

ในชาติก่อน... ตอนที่เธอถูกจับส่งโรงพยาบาลบ้า ตาแก่อวี่ซิงเซิ่งแสร้งทำเป็นห่วงใย มาเยี่ยมเธอถึงเตียงคนไข้

ถ้าไม่ใช่เพราะ 'เย่จิ่งเหยียน' เข้ามาช่วยไว้ได้ทัน... ป่านนี้เธอคงโดนไอ้เฒ่าลามกข่มขืนไปแล้ว!

คุณลุงอวี่คะ... ไม่รู้ว่ารสชาติของการถูกลูกชายแท้ๆ 'แทงข้างหลัง' เพื่อแย่งสมบัติ มันจะเป็นยังไงบ้างนะ?

วิธีที่จะทำให้อวี่ซิง เอ็นเตอร์เทนเมนต์พังพินาศมีเป็นร้อยวิธี...

แต่มีเพียงวิธีเดียวที่สาสมที่สุด คือการให้อวี่ฟู่ชิงเป็นคนลงมือทำลายบริษัทและน้ำพักน้ำแรงทั้งชีวิตของพ่อบังเกิดเกล้าด้วยมือของเขาเอง!

เมื่อครู่... ถือว่าเธอได้แก้แค้นไประลอกหนึ่ง พอให้หายแค้นใจเล่นๆ

แต่เป้าหมายของเธอไม่ได้หยุดแค่อยากให้อวี่ฟู่ชิงผลาญสมบัติลับของพ่อตัวเองจนหมดตัวเท่านั้น...

เธอยังจะ 'เขมือบ' สมบัติลับชิ้นนั้นของอวี่ซิงเซิ่งด้วย!

ไป๋เสี่ยวลู่คนนี้... กระเพาะใหญ่

แถมยังเด็กและมีฟันดี ไม่ว่าจะกินมากแค่ไหนก็กินได้หมด!