"ฉันไม่ใช่อันธพาลหรอกนะ แล้วนั่นคือเรื่องของพวกแก อีกอย่างฉันไม่อยากยุ่งด้วยหรอกนะ"
"หืม เป็นคนคุยง่ายกว่าที่คิดแฮะ"
"ว่าแต่แกไม่คิดจะร่วมมือกับอคินจริง?"
"นั่นมันเรื่องส่วนตัวของฉัน"คำพูดนี้เคยเป็นคำพูดของมาร์ทตินมากก่อน แต่เวลานี้ดูเหมือนแดเนียลจะนำไปใช้เสียแล้ว
"แกคงอยู่งานแต่งก่อนจะเดินทางไปไทยสินะ"มาร์ทตินพูดทิ้งท้ายก่อนเดินจากไป
"เรื่องนี้...มันไม่จำเป็นหรอก"แดเนียลยิ้มมุมปากก่อนจ้องออกไปข้างนอกร้าน
หลายวันต่อมา...
พิธีงานแต่งถูกจัดขึ้นอย่างเป็นอลังการ โดยมีเสียงดนตรีพร้อมเครื่องดื่มที่ถูกเตรียมพร้อมให้กับผู้ถูกรับเชิญมาเป็นสักขีพยานให้กับความรักของทั้งสอง
"พ่อค่ะ พี่ล่ะ"แพรววามองรอบๆ ด้านแต่ไม่เห็นแดเนียลมาร่วมงาน
"ถ้าเป็นแดเนียล เขาบอกมีงานด่วนแล้วฝากสิ่งนี้มาให้"พอร์ทที่กำลังก้าวมาหาเดินพูดขึ้นก่อนยื่นซองบางอย่างให้
"พี่เนียลงั้นเหรอ?"แพรววารับซองจดหมายมาก่อนเปิดอ่าน
'ขอแสดงความยินดีด้วย หากพี่อยู่ที่นี่ต่อมีหวังต้องอัดมาร์ทตินที่แย่งแพรวไปอย่างแน่นอน สุดท้ายนี้พี่อยากให้แพรวมีความสุขกันเส้นทางที่ตัวเองได้เลือก อย่าห่วงพี่เลย'
"เจ้านั้นแอบไปร้องไห้อยู่คนเดียวหลังงานโน้ม แล้วส่งจดหมายมาแทน"พอร์ทที่กำลังอธิบายเห็นน้ำตาแพรววาไหลออกมา"พี่น้องคู่นี้เหมือนกันจริงนะ"
"ขอบคุณนะพี่"พอร์ทที่ได้ยินก็ตกใจเล็กน้อยก่อนจะยิ้มส่งให้แพรววา
"ยินดีด้วยครับแพรว ขอชนแก้วหน่อยได้ไหม"
เพล้ง!
ด้านนอกงาน...
แดเนียลจ้องมองบุคคลที่กำลังเดินมาหาเขาอยู่ก่อนที่จะหยุดลง
"หวังว่าแกคงไม่เป็นภาระฉันนะ"อคินถามขึ้นขนาดที่พาลูกน้องของเขาตามมา
"นั่นคำพูดฉันต่างหาก ไปกันเลยไหม"
"ไม่อยู่รองานจบ?"
"ไม่จำเป็นหรอก"
'เพราะอีกไม่นานคงจะได้พบกันอีก'
หลังจากนั้นหลายเดือนผ่านไปแดเนียลซึ่งเป็นหัวหน้ามาเฟียและอคินได้ร่วมมือกำจัดศัตรูที่อยู่ในเครือข่ายของคิดส์และฟาร์โทจนสิ้นซากภายในเวลาไม่นาน โดยทั้งสองได้ร่วมมือกันภายใต้กำลังเสริมที่เสกชัยได้ส่งไป
"คิดจะไปหาแดเนียล?"
เพราะแดเนียลตั้งใจไว้ว่าจะเป็นคนดูแลเรื่องฝากครรภ์ของแพรววาเอง เธอเลยไม่คิดจะขัดเจตนารมณ์ของพี่ชาย อีกทั้งวันนี้ก็เป็นวันที่เธอนัดกับพี่ชายไว้ด้วย
"พ่อบอกว่าพี่กลับมาทำงานแล้ว"แพรววาเดินเข้าไปในโรงพยาบาลเห็นแดเนียลที่ยุ่งอยู่กับการรักษาหลังจากที่ไม่ได้เข้าโรงพยาบาลมานาน
"ดูเหมือนกับยุ่งอยู่เลย ลำบากจริงนะที่ต้องมารับภาระสองอย่าง"
"อ่านั่นสิ เป็นทั้งมาเฟียที่ต้องฆ่าคนและแพทย์ที่รักษาคน ซึ่งทั้งสองอย่างมันขัดกัน"
เพราะเสกชัยได้รามือออกจากวงการไปนานจึงทำให้แดเนียลต้องรับหน้าที่หนักขึ้นกว่าเดิม แม้ทั้งสองจะเถียงกันในช่วงเวลาแรก แต่สุดท้ายแล้วแดเนียลกับหนีงานของตัวเองไม่พ้นเมื่อโรงพยาบาลแห่งนี้มีชื่อของเขาคือเจ้าของกิจการไปโดยปริญญา แม้ตอนแรกแดเนียลจะโกรธจนจะถล่มห้องให้เละเทะก็ตามเถอะ
"พี่เนียล"แพรววาเข้าไปกอดแดเนียลที่ไม่ได้เจอกันมานาน
"พี่กลับมาแล้ว"แดเนียลพูดขึ้น
"ซิเรีย ยินดีต้อนรับกลับค่ะ"
End...