หลิวชิงหยู่พยักหน้าแล้วพูดขึ้นว่า “ ตอนนี้ผมขอยืมรถของคุณก่อน ผมรู้สึกผิดเล็กน้อย เอาเป็ว่าผมจะจ่ายค่าน้ำมันให้คุณก่อนก็แล้วกัน”
หงซานจินพูดขึ้นอย่างรวดเร็วว่า “ไม่เป็ไร ท่านนายกทำเพื่อชาวบ้านตำบลกวนซานของเรา ผมรู้สึกยินดีและเป็เกียรติมากที่รถของผมได้ทำประโยชน์”
หลิวชิงหยู่ยิ้มและเดินออกไป เมื่อหลิวชิงหยู่มาถึงสันเขาเทียนหวาง เขาก็พบงานที่หนักหนาและวุ่นวาย แต่เขาก็ไม่ลังเลที่จะกระโจนเข้าไปจัดการกับปัญหา
ในตอนเช้าของวันที่สอง ธงหลากสีกระพือโบกตรงหน้าลานของ ศูนย์ราชการตำบลกวนซาน และมีป้ายแขวนต้อนรับไว้เหนือประตู ตรงกลางมีเวทีตั้งอยู่พร้อมมีโต๊ะมากมายวางเรียงกัน ้าเวทีนั้นก็มีป้ายที่ถูกแขวนไว้ว่า “การประชุมเพื่อยกย่อง ผู้นำตำบลกวนซาน และการรายงานพิเศษถึงการรับมืออุทกภัย”
ประมาณ 09:30 น. ในตอนเช้านี้ คณะกรรมาธิการทั่วทั้งตำบลก็ได้เชิญคนนู้นคนนี้จากตำบลต่างๆ ในจิงหลินมานั่งที่โต๊ะ ร่วมการสัมมนา ซึ่งประกอบไปด้วยบุคคลสำคัญหลายคน ที่มีป้ายชื่อเขียนระบุกำกับ อย่างเช่น ผู้ว่าการเทศมณฑล เสวี่ยเหวินหลง ผู้อำนวยการฝ่ายโฆษกประจำเทศมณฑล โจวหยาง ผู้อำนวยการศูนย์ราชการเทศมณฑล สั่วิยี่ เลขาธิการพรรคประจำตำบลกวนซาน ซือเจิ้นเฉียง
หลังจากที่หงซานจินช่วยทางสำนักงานคณะกรรมาธิการของตำบลจัดสถานที่ พอสบโอกาส เขาก็เข้าห้องน้ำทันทีและหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา จากนั้นก็โทรไปหาหลิวชิงหยู่ด้วยความกังวลใจ “ท่านนายกผมเข้าใจแล้ว ทำไมเลขาธิการซือ ส่งคุณไป เพราะวันนี้มีการจัดพิธีมอบรางวัลยกย่องผู้นำเมืองกวนซาน และมีการรายงานพิเศษสำหรับการรับมืออุทกภัย ซึ่งมันจะจัดขึ้นในเวลา 10.00 น. ของวันนี้ คณะกรรมาธิการของกวนซานเราได้รับรางวัลผลงานดีเด่นด้านการบรรเทาทุกข์อุทกภัย และเลขาธิการซือได้จัดวาระการประชุมเื่รายงานพิเศษ ในรายงานเขียนไว้ว่าเลขาธิการซือทำหน้าที่ได้สมบูรณ์แบบ ส่งผลให้ในกวนซานไม่มีคนตายแม้แต่คนเดียว ใน่ภัยพิบัติทุกคนล้วนให้ความร่วมมือภายใต้การจัดการของเขาเป็อย่างดี เขาอ้างชื่อในฐานะผู้ลงพื้นที่คอยดูสถานการณ์บริเวณเขื่อน ทำเพื่อประชาชนได้รับาเ็เพียงเล็กน้อย ยิ่งไปกว่านั้นยังกุเื่ที่ว่าเขาคือคนที่ประสานงานกับรองเลขาธิการฉิน อพยพคนไปยังสถานที่พักอาศัยบนสันเขาเทียนหวางที่ได้เตรียมไว้ นี่มันมากเกินไปแล้ว ทั้งหมดนี้เป็สิ่งที่ท่านนายกทำทั้งหมด เห็นอยู่ชัดๆ ว่า ซือเจิ้นเฉียงแค่พาคนถ่ายรูปรอบๆ เขื่อน และแย่งเครดิตของท่านไป”
หงซานจินกำหมัด เขาโกรธมากกับความไร้ยางอายของซือเจิ้นเฉียง เขาไม่คิดเลยว่าซือเจิ้นเฉียงจะใช้อุบายที่น่ารังเกียจโดยการฉกฉวยผลงานแย่งความดีความชอบ และยังสั่งให้หลิวชิงหยู่ไปยังสันเขาเทียนหวางจนไม่สามารถมาเข้าร่วมพิธีได้
หลังจากหลิวชิงหยู่ได้ยิน ใบหน้าของเขาก็ดูอึ้งๆ ถ้าซือเจิ้นเฉียงลงมือทำงานจริงๆ มันก็แล้วไป แต่การที่อีกฝ่ายมาแย่งผลงานของเขาโดยอ้างว่าเป็สิ่งที่ตัวเองทำแบบนี้มันออกจะน่ารังเกียจ แม้ว่าซือเจิ้นเฉียงจะเอาเครดิตมาเป็ของตัวเองถ้าเขาอยู่ที่นั่นก็ยังสามารถโต้แย้งได้ แต่ซือเจิ้นเฉียงไม่ได้บอกข้อมูลใดๆ กับเขาเลย เห็นได้ชัดว่าซือเจิ้นเฉียงใช้อุบายล่อเสือออกจากถ้ำ ซึ่งมันเป็สิ่งที่ไร้ยางอายเกินจะให้อภัย
กำปั้นของหลิวชิงหยู่กำแน่น ด้วยตาของเขาประกายเ็า ในขณะนี้ เขาไม่ได้พูดอะไรมาก เขาพูดออกไปอย่างเฉยเมยว่า “เอาล่ะคุณหง ขอบคุณมาก ผมรับทราบข้อมูลแล้ว ตอนนี้ผมขอฝากคุณให้ช่วยติดตามความคืบหน้า และส่งข้อความแจ้งกับผมเป็ระยะ” หลังจากนั้นหลิวชิงหยู่ก็วางสาย แม้เขาจะไม่พอใจซือเจิ้นเฉียง แต่เมื่อเห็นผู้คนมากมายที่กำลังตกทุกข์ได้ยากเพราะปัญหาเื่ปากท้อง เขาก็ละทิ้งเื่อื่นๆ และเร่งมือแก้ไขปัญหาให้กับเหล่าผู้ประสบภัย ส่วนการต่อสู้ทางการเมืองเขาสามารถเลื่อนออกไปได้ เนื่องจากสิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้คือการแก้ไขปัญหาให้ประชาชน
หลิวชิงหยู่สุดจะทน แต่เพื่อประชาชนเขาต้องทน
อย่างไรก็ตาม หลิวชิงหยู่ทนได้ แต่หงซานจินทนไม่ได้ เขารู้ว่าตอนนี้เขาเข้าฝ่ายของหลิวชิงหยู่ ชะตากรรมของเขาขึ้นอยู่กับหลิวชิงหยู่แล้ว หากหลิวชิงหยู่พลาดท่าล้ม ซือเจิ้นเฉียงจะต้องหันมาเล่นงานเขาอย่างแน่นอน หงซานจินจึงต้องสู้เพื่อโชคชะตาของตัวเอง
เขาหยิบโทรศัพท์ออกมา โทรหา เทียนเหล่าซวน ผู้ใหญ่บ้านหมู่บ้านหม่าหลาน ซึ่งคนคนนี้รู้จักหลิวชิงหยู่ และมีความสัมพันธ์ที่ดี เขาเล่าเื่ที่หลิวชิงหยู่ถูกกีดกันจากงานพิธี และเื่รายงานปลอมของซือเจิ้นเฉียงให้เทียนเหล่าซวนฟัง ซึ่งเทียนเหล่าซวนเป็คนที่ต่อสู้เคียงข้างหลิวชิงหยู่มาั้แ่ต้นจนจบ เขาจึงรู้ความจริง ยิ่งกว่าใคร
หลิวชิงหยู่ ทุ่มเทเท่าไหร่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนที่ หลิวชิงหยู่ ลงพื้นที่ในหมู่บ้านหม่าหลานสำรวจสิ่งต่างๆ และรวบรวมข้อมูลเตรียมการแก้ไขปัญหาให้ตรงกับความ้าของพวกเขาเพื่อจะได้แก้ไขให้ตรงจุด ส่วนจุดที่หลิวชิงหยู่ไม่สามารถแก้ไขได้เขาก็รับปากจะหาวิธี เทียนเหล่าซวนไม่เคยพบนายกเทศมนตรีที่ทำเพื่อประชาชนขนาดนี้มาก่อน เขารู้ว่านายกคนนี้มีความสำคัญมากแค่ไหนสำหรับชาวตำบลกวนซาน
เทียนเหล่าซวนโกรธมาก เขาจึงะโขึ้นพูดกับชาวบ้านเสียงดังว่า “ทุกท่าน นายกหลิวอายุยังน้อย แต่เราก็ได้เห็นแล้วว่าเขาทำอะไรให้กับพวกเราบ้าง เขาเป็นายกที่ดีที่พยายามทำเพื่อพวกเรา แต่ซือเจิ้นเฉียงตอนนี้กำลังใช้วิธีน่ารังเกียจ แย่งชิงผลงานของเขา ซึ่งผู้ว่าการเทศมณฑลก็เห็นดีเห็นงามด้วย เื่เลวทรามต่ำช้าแบบนี้พวกคุณทนได้หรือไม่!”
"ไม่ ทนไม่ได้! ทนไม่ได้อย่างแน่นอน! "
"เราไปกันเถอะ! ไปจัดการกับซือเจิ้นเฉียงที่ไร้ยางอายคนนี้”
ชาวบ้านะโอยู่ตลอดเวลา เห็นได้ชัดว่าอารมณ์เดือดดาลของพวกเขาปะทุสูงขึ้นเรื่อยๆ
เทียนเหลาซวน พูดด้วยความโกรธว่า: "เรียนพ่อแม่พี่น้องชาวบ้าน ผมเทียนเหล่าซวนตัดสินใจแล้วว่าแม้จะถูกปลดจากตำแหน่งผู้ใหญ่บ้าน ผมก็จะไปยังศูนย์ราชการเพื่อขอคำอธิบายจากผู้ว่าการ เื่ที่นายกเทศมนตรีหลิว ถูกขโมยผลงาน ผมอยากจะทวงความเป็ธรรมให้กับนายกหลิวและความดีความชอบที่เขาสมควรได้รับ คนที่เห็นด้วยให้ตามมากับผม” พูดจบเทียนเหล่าซวนก็เดินออกไปทันที
ด้านหลังเทียนเหล่าซวน เหล่าบรรดาคนหนุ่มคนสาว แม้กระทั่งคนแก่อายุ 60-70 ก็เดินตามเทียนเหล่าซวนไปยัง ศูนย์ราชการตำบลกวนซาน
ขณะที่เขาเดินเทียนเหล่าซวนก็ติดต่อกับผู้ใหญ่บ้าน หมู่บ้านอื่นๆ เมื่อเล่าเื่ที่เกิดขึ้น ผู้ใหญ่บ้านทั้งหลายก็พากันเดือดดาลโกรธแค้น
จิตใจของผู้คน และสายตาของผู้คนไม่ได้มืดบอด รู้ว่าใครเป็คนที่ทำเพื่อพวกเขา และใครที่ชนะใจพวกเขา โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ใหญ่บ้านบางคนที่มีความสัมพันธ์กับคนในหน่วยงานระดับเทศมณฑล เมื่อพวกเขารู้ว่า หลิวชิงหยู่ตรงไปที่เทศมณฑลเพื่อจัดการกับเสวี่ยเหวินหลงเพื่อชิงเงินบรรเทาทุกข์กลับมาแพร่กระจาย แม้ผู้คนจะไม่พูดอะไรแต่พวกเขาก็ตัดสินใจแล้วว่าหลิวชิงหยู่เป็คนที่จิตใจบริสุทธิ์ เขากล้าลุกขึ้นสู้กับความอยุติธรรมเพื่อประชาชน เมื่อเห็นคนดีๆ แบบนี้โดนข่มเหง ผู้คนจะทนได้อย่างไร!
พระโพธิสัตว์ ยังโกรธเป็แล้วนับประสาอะไรกับคนธรรมดา
ด้วยเหตุนี้ ภายใต้การติดต่อผสานงานของเทียนเหล่าซวนผู้คนในกวนซานที่ตั้งถิ่นฐานในสันเขาเทียนหวาง และที่อื่นๆ ต่างก็พากันโกรธแค้น ทันใดนั้นผู้คนจากทั่วทุกสารทิศก็วางจอบวางพลั่วทั้งหมดแล้วเดินไปยังศูนย์ราชการตำบลกวนซาน
ในขณะนี้ หลิวชิงหยู่กำลังติดตามชาวบ้านกลุ่มหนึ่งตรงลึกเข้าไปในสันเขาเทียนหวาง เพื่อหาแหล่งน้ำธรรมชาติที่สามารถดื่มได้ และเนื่องจากถนนอยู่ตรงข้ามกับแหล่งน้ำ หลิวชิงหยู่จึงไม่รู้เื่ที่ชาวบ้านกำลังมุ่งหน้าไปศูนย์ราชการตำบลกวนซาน และเนื่องจากสถานที่หาแหล่งน้ำอยู่สูงและลึกเกินไปทำให้มือถือไร้สัญญาณ จึงไม่มีเบอร์ไหนติดต่อหลิวชิงหยู่ได้
ในขณะนี้เป็เวลา 10 โมงเช้า ณ ลานศูนย์ราชการตำบลกวนซาน พิธีมอบรางวัลก็เริ่มต้นด้วยการชักธงขึ้นสู่้า
ผู้ว่าการเสวี่ยเหวินหลง เป็ประธานในพิธีครั้งนี้
เสวี่ยเหวินหลง หยิบไมโครโฟนขึ้นมาแล้วพูดเสียงดังว่า “เรียนเหล่าสมาชิกที่เคารพของตำบล และหมู่บ้านต่างๆ วันนี้เราจะจัดพิธีมอบรางวัลเพื่อยกย่องผู้นำตำบลกวนซาน ซึ่งเขาและกลุ่มของเขาคือผู้ที่ทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยม ในเหตุการณ์อุทกภัยครั้งนี้ แม้ว่าโดยรวมแล้ว เทศมณฑลจิงหลินจะสามารถรับมือน้ำท่วมได้ค่อนข้างดีแต่ก็ยังเกิดการสูญเสีย แต่ทว่าคณะกรรมาธิการ และคณะฝ่ายบริหารตำบลกวนซาน ภายใต้การนำของสหายซือเจิ้นเฉียงนี้ ทำให้พวกเขาได้รับการลงคะแนนเป็เอกฉันท์จากหัวคณะกรรมาธิการประจำเทศมณฑล เนื่องจากผลงานที่เขาทำได้อย่างยอดเยี่ยมในกวนซานจึงขอให้ ซือเจิ้นเฉียงได้รายงานเสนอ ถึงวิธีการรับมือภัยพิบัติครั้งนี้ เพื่อเป็แนวทางให้ทุกคนได้ปฏิบัติตาม และทุกคนสามารถเรียนรู้เพิ่มเติมได้จากสหายซือเจิ้นเฉียง!”
645
