เสี่ยวหง@พาเ้าหนูน้อยไปพบเทพเ้าสมุทร แต่เพราะตอนนี้นางอยู่ในร่างเสี่ยวหง นางไม่ใช่หนานยี่อีกต่อไปแล้ว นางจึงไม่สามารถอ้างตัวในฐานะนางฟ้าได้ ดังนั้นเ้าหนูน้อยจึงจะเข้าไปเจรจากับเทพเ้าสมุทรเสียเอง โดยให้เสี่ยวหง@ยืนรออยู่ด้านนอกตำหนักเทพเ้าสมุทร
หลังจากเดินเข้าไป เ้าหนูน้อยก็แปลงกายกลับมาเป็ท่านจอมมารทันที
“ที่แท้ก็เป็ท่านนี่เอง ท่านจอมมารผิงชาง” เทพเ้าสมุทรกล่าวทัก
“ขอคารวะ ท่านเ้าสมุทร” ท่านจอมมารทำการคารวะ
“ท่านมีธุระอันใดรึ ถึงมาพบข้าถึงที่นี่” เทพเ้าสมุทรสงสัย
“ข้า้าให้ท่านช่วยบันดาลให้ฝนตกเพื่อช่วยเหลือมวลมนุษย์” ท่านจอมมารกล่าว
“ไม่ได้ เพราะนี่เป็การทำโทษที่มนุษย์ทำลายธรรมชาติ ทั้งล่าสัตว์ ตัดต้นไม้ อีกทั้งยังทำลายแหล่งน้ำธรรมชาติอีก” เทพเ้าสมุทรโมโห
“ตอนนี้มนุษย์เดือดร้อนมาก ท่านไม่สงสารพวกเขาบ้างเลยหรอ” ท่านจอมมารกล่าว
“หากข้าลงโทษจนพอใจเมื่อไหร่ ข้าก็บันดาลให้ฝนตกดังเดิมเองนั่นแหละ” เทพเ้าสมุทรกล่าว
“แล้วมีทางที่จะช่วยพวกเขาได้มั้ย” ท่านจอมมารกล่าว
“งั้นท่านก็แต่งงานกับบุตรสาวของข้าสิ นางแอบรักท่านมานานไม่ใช่หรอ” เทพเ้าสมุทรสงสารบุตรสาว
“ข้ามีคู่หมายแล้ว” ท่านจอมมารกล่าว
“ก็หนานยี่อภิเษกกับองค์ชายหยางหู่แล้วนี่ ท่านก็หมดสิทธิ์แล้ว” เทพเ้าสมุทรกล่าว
“คู่หมายของข้าอยู่นอกตำหนักนี่เอง” ท่านจอมมารกล่าว
“ที่แท้ท่านก็เปลี่ยนใจไปรักคนอื่นแล้วนี่เอง นั่นแสดงว่าท่านโกหก ท่านเคยบอกข้าว่า ท่านปักใจรักหนานยี่เพียงผู้เดียว และจะไม่ยอมมีใจให้หญิงอื่นอีกเป็อันขาด” เทพเ้าสมุทรกล่าว
“อะไรมันก็ไม่เที่ยงแท้แน่นอน ไม่ใช่หรอท่าน ทุกอย่างมันย่อมเปลี่ยนแปลงได้เสมอ” ท่านจอมมารกล่าว
“ถ้าเช่นนั้น ข้าจะให้ท่านประลองกับว่าที่ลูกเขยของข้า ถ้าท่านชนะ ข้าจะบันดาลให้ฝนตกและยกลูกสาวข้าให้กับท่าน” เทพเ้าสมุทรกล่าว
“นี่ท่าน! ท่านบังคับข้าเกินไปแล้ว” ท่านจอมมารโมโห
“ท่านก็เลือกเอาเองว่า จะช่วยมนุษย์แต่ยอมอดทนแต่งงานกับลูกสาวข้า หรือจะสมหวังในความรักแต่มนุษย์พากันเดือดร้อน” เทพเ้าสมุทรกล่าว
ท่านจอมมารฉุกคิดอยู่นาน แต่พอคิดได้ว่าหนานยี่เป็คนเห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวมมากกว่าส่วนตน ท่านเลยยอมรับข้อเสนอ
เทพเ้าสมุทรเลยประกาศให้มีการประลองระหว่างท่านจอมมารกับเทพัซึ่งเป็ว่าที่ลูกเขย เพื่อแย่งชิงลูกสาวของเทพเ้าสมุทร
เสี่ยวหง@มองเห็นเ้าหนูน้อยแปลงกายเป็ชายหนุ่มรูปงามคนหนึ่ง และเห็นเขาเข้าพิธีการประลองก็แอบรู้สึกแปลกๆ ในใจคิดว่า “หรือนี่เป็ความรู้สึกหึงหวงอย่างนั้นหรือ นี่ข้าแอบหวงเ้าหนูน้อยแล้วหรือนี่”
ท่านจอมมารกับเทพัต่อสู้กันอย่างไม่ลดละ ฝีมือของทั้งคู่สูสีกันมาก ไม่มีใครได้เปรียบเสียเปรียบกันเลย
เสี่ยวหง@เริ่มเป็ห่วงเ้าหนูน้อย เพราะคู่แข่งนั้นมีฝีมือร้ายกาจมาก อาจเสียท่าได้ง่ายๆ จึงยอมตัดสินใจบางอย่าง
*******************************************
เสี่ยวหง@เดินไปหาเทพเ้าสมุทรแล้วขอคุยกับท่านตามลำพัง ดังนั้นเทพเ้าสมุทรจึงยอมให้เสี่ยวหง@เข้าไปในตำหนักได้
“เ้ามีอะไรกับข้างั้นรึ” เทพเ้าสมุทรกล่าว
“ข้าคือนางฟ้าหนานยี่” เสี่ยวหง@ยอมเผยตัวตน
“อะไรนะ บังอาจมาก นี่เ้าเห็นข้าเป็ตัวตลกหรืออย่างไร ถึงกล้ามาล้อเล่นกับข้าเช่นนี้” เทพเ้าสมุทรกริ้วมาก
“ข้าไม่ได้ล้อเล่น ข้าพูดความจริง ข้าเคยช่วยชีวิตของท่านไว้ และเื่นี้มีข้ากับท่านเท่านั้นที่ล่วงรู้ ดังนั้นวันนี้ข้าจะทวงสัญญา” เสี่ยวหง@กล่าว
“แล้วข้าจะเชื่อเ้าได้อย่างไรล่ะนางมารน้อย ในเมื่อหนานยี่ได้กลายเป็ชายาขององค์ชายหยางหู่ไปแล้ว” เทพเ้าสมุทรกล่าว
“ข้ากับนางมารน้อยสลับร่างกัน ดังนั้นนางมารน้อยจึงได้ไปอภิเษกแทนข้า” เสี่ยวหง@กล่าวตามจริง
“เื่นี้ถือเป็ความผิดอันใหญ่หลวง เหตุใดจึงยอมเผยให้ข้ารับรู้ล่ะ” เทพเ้าสมุทรกล่าว
“ข้าจำเป็ต้องช่วยมนุษย์ ข้าเลยต้องทวงสัญญาที่ท่านให้ไว้กับข้า” เสี่ยวหง@กล่าว
“เอาล่ะ งั้นเ้าว่ามา ว่าจะขออะไร ข้ายอมเชื่อเ้าก็ได้” เทพเ้าสมุทรกล่าว
“ข้า้าให้ท่านบันดาลให้ฝนตก” เสี่ยวหง@กล่าว
“ก็ข้าแค่จะลงโทษมวลมนุษย์เท่านั้นเอง” เทพเ้าสมุทรกล่าว
“ท่านอย่าลืมสิ ไม่ใช่มนุษย์เท่านั้นที่้าน้ำ บรรดาสัตว์ พืชพรรณ ล้วน้าน้ำทั้งสิ้น อีกอย่างหากท่านไม่บันดาลให้ฝนตก องค์เง๊กเซียนฮ่องเต้อาจเพ่งเล็งท่านได้ ฐานที่ท่านไม่ยอมปฏิบัติหน้าที่ แล้วปล่อยให้เมืองมนุษย์แห้งแล้งถึงเพียงนี้” เสี่ยวหง@รีบกล่าวเตือน
“งั้นก็ได้ ข้ายอมท่านแล้ว หนานยี่” เทพเ้าสมุทรกล่าว
เทพเ้าสมุทรเลยรีบเดินมาที่ประลองพร้อมกับยกเลิกการแข่งขันทันที
“ทำไมล่ะคะท่านพ่อ” บุตรสาวแปลกใจ เพราะนางอยากให้ท่านจอมมารชนะการประลอง
“ท่านจอมมารมีคู่หมายแล้ว เ้าจงอย่าไปเป็มือที่สามเลยนะ เ้าจงยอมแต่งงานกับเทพัเสียเถิด เห็นมั้ยว่าเขาแข็งแกร่งและรักเ้ามากแค่ไหนน่ะ” เทพเ้าสมุทรกล่าว
“ก็ได้ค่ะท่านพ่อ” บุตรสาวจึงยอมแต่โดยดี
ท่านจอมมารงงมากว่าทำไมเทพเ้าสมุทรถึงยอมง่ายขนาดนั้น
“เอาล่ะ พวกท่านกลับไปได้แล้ว อีกสามชั่วยามข้าจะบันดาลให้ฝนตก” เทพเ้าสมุทรกล่าว
“ขอบคุณมากเ้าค่ะ” เสี่ยวหง@รีบคารวะท่านทันที
“ข้าเชื่อท่านแล้ว ว่าท่านคงมั่นในความรักจริงๆ ลาก่อน” เทพเ้าสมุทรหันไปพูดกับท่านจอมมาร
ท่านจอมมารในร่างชายหนุ่มพยักหน้า แล้วรีบพาตัวเสี่ยวหง@กลับไปในดินแดนมนุษย์
ทั้งคู่วิ่งไปหลบฝนที่อารามวัดแห่งหนึ่ง
“ท่านไปพูดอะไรกับเทพเ้าสมุทร ทำไมเขาถึงยอมแต่โดยดีล่ะ” เ้าหนูน้อยในร่างชายหนุ่มรีบถาม
“ข้ายอมเปิดเผยว่าข้าเป็หนานยี่ แล้วรีบทวงบุญคุณที่ข้าเคยช่วยชีวิตเทพเ้าสมุทรไว้ เขาบอกกับข้าเองว่าหลังจากนั้นข้าสามารถขออะไรก็ได้เพียงหนึ่งอย่างน่ะ” เสี่ยวหง@ยอมเล่า
“อย่างนี้นี่เอง” ท่านจอมมารในร่างชายหนุ่มพูดยิ้มๆ นั่นหมายความว่าเทพเ้าสมุทรยอมเชื่อแล้วว่าเขาคงมั่นในรัก และรักหนานยี่เพียงผู้เดียวจริงๆ
“เอ่อ เ้าหนูน้อย เ้าช่วยแปลงร่างกลับมาเป็หนูตะเภาจะได้มั้ย ข้าชอบให้เ้าอยู่ในร่างนั้นมากกว่าน่ะ” ความจริงแล้วเสี่ยว@แอบรู้สึกหวั่นไหว เลยพยายามลบความรู้สึกแปลกๆ นี้ออกไป
“ได้สิ เ้านาย” เ้าหนูน้อยกลับมาเป็หนูน่ารักๆ ดังเดิม แล้ววิ่งขึ้นไปบนบ่าของหญิงสาว
“อีกนานมั้ยกว่าฝนจะหยุดน่ะ” เสี่ยวหง@เริ่มเบื่อ
“ทีอย่างนี้อยากให้ฝนหยุด” เ้าหนูน้อยรีบแซว
“ก็มันนานแล้วนี่ ข้าเริ่มหิวแล้ว” เสี่ยวหง@กล่าว
เ้าหนูน้อยะโไปที่มือของเ้านายแล้วเสกหมั่นโถที่แอบไปซื้อมา มอบให้กับนาง พร้อมกับกล่าวว่า “นี่ไงเ้านาย ความจริงแล้วข้าแอบไปซื้อให้ท่านด้วย”
เสี่ยวหง@ดีใจจนลืมตัว เลยรีบประคองเ้าหนูน้อยขึ้นมาแล้วจูบที่หัวมันเบาๆ “เ้าน่ารักมาก เ้าหนูน้อย”
ในใจท่านจอมมารกล่าวว่า “งั้นเ้าก็รักข้าสิ หนานยี่” แต่จอมมารในร่างเ้าหนูน้อยทำได้เพียงยิ้มให้กับเ้านายเท่านั้น
943
