“ไร้สาระ!หากแกมองทะลุได้ทุกสิ่งจริงแกคงจะกลายเป็เซียนไปแล้ว!และไม่มานั่งโม้เหมือนผู้เฒ่าซูอย่างตอนนี้หรอก!’’
ผู้ดูแลอพาร์ทเม้นท์ที่ได้ยินก็รู้สึกหงุดหงิดไอ้หนุ่มนี่สงสัยวันนี้มันจะกินยาผิดขวดจริงๆ
แต่ทันใดนั้นเองเมื่อเขารู้สึกได้ถึงสายตาอันคมกริบคู่หนึ่งที่มองมาเขาก็สะดุ้งใ
“จ้าวหย่งเ้าว่าอย่างไรนะ?’’สายตาอันคมกริบของผู้เฒ่าซูจับจ้องไปยังร่างของผู้ดูแลอพาร์ทเม้นท์ด้วยความไม่พอใจเขาเปรียบเสมือนเซียน คอยดูต้นทางให้ตลอด เกรงว่าหากไม่ได้เขาคงมีหลายครั้งแล้วที่ตํารวจมาแล้วเผ่นกันไม่ทัน
“ผมผิดไปแล้ว….’’ผู้ดูแลอพาร์ทเม้นท์ตะหนักได้ถึงความยิ่งใหญ่ของชายชราโดยเฉพาะเมื่อเขานึกไปถึงตํานานที่ว่ากันว่าอีกฝ่ายเคยถล่มแก๊งอันธพาลกว่าสามสิบคนด้วยตัวคนเดียวแล้วเขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเสียวหลังวาบขึ้นมา
จางเจิ้นหัวเราะออกมาผู้เฒ่าซูนี่ไม่ใช่เล่นๆจริงๆ เพียงพูดไม่กี่คําผู้ดูแลอพาร์ทเม้นท์จอมงกก็ขวัญผวาไปเลยทีเดียวเชียว
ผู้เช่าคนอื่นๆก็ต่างหัวเราะเช่นกันเื่นี้เป็เื่ที่เกิดขึ้นอยู่หลายครั้ง แต่ครั้งนี้น่าจะตลกที่สุดแล้ว
ทันใดใบหน้าของผู้ดูแลอพาร์ทเม้นท์ก็ค่อยๆเริ่มแดงขึ้นเรื่อยๆ เห็นได้ชัดว่าเขารู้สึกอับอายเป็อย่างมาก
“เร็วจะแทงก็แทง ไม่งั้นฉันเปิดล่ะนะ’’ เขาจึงรีบเปลี่ยนเื่โดยมีท่าทีจริงจัง
“ผู้ดูแลนี่คุณไม่เชื่อจริงๆสินะว่าดวงตาของผมมองทะลุได้ทุกสิ่ง?’’แต่จางเจิ้นไม่ใส่ใจ เขาคงยิ้มอย่างเ้าเล่ห์ทําตามแผนที่วางเอาไว้
“มองทะลุได้ทุกสิ่งกับผีแกสิวะ!’’ผู้ดูแลอพาร์ทเม้นท์ด่ากราด เขาชักเริ่มเดือดขึ้นมาจริงๆแล้ว
“อย่างนี้เป็ไงผมสามารถบอกได้ว่าภายในตู้เย็นของคุณมีซุปเห็ดที่ทําทิ้งไว้เมื่อหนึ่งอาทิตย์ที่แล้วด้วยนะ’’จางเจิ้นหัวเราะเบาๆแล้วค่อยๆเดินตามแผน
“ซุปเห็ด?ใช่ซุปเห็ดที่ผู้ดูแลทําแจกเมื่อหนึ่งอาทิตย์ก่อนรึเปล่า?’’ ผู้เช่าคนหนึ่งกลอกตาเขาจําได้แค่ว่ามันอร่อยเป็อย่างมาก
“แน่นอน’’จางเจิ้นยิ้ม เขาเองก็ได้ลิ้มรสความอร่อยของมัน
“ไร้สาระ!แกก็แค่เดามั่วเท่านั้นแหละ’’ ทางด้านผู้ดูแลอพาร์ทเม้นท์แม้เขาจะไม่เข้าใจว่าไอ้เด็กนี้รู้ได้อย่างไร แต่เขาก็ไม่เชื่อหรอกว่ามันจะมองทะลุได้ทุกสิ่งจริงๆ
“แล้วแบบนี้ล่ะ…’’จางเจิ้นยิ้มอย่างชั่วร้ายแล้วชี้ไปที่ตู้เซฟของผู้ดูแลอพาร์ทเม้นท์
ผู้เช่าคนอื่นๆและผู้เฒ่าซูได้แต่มองตาม
“แบบนี้อะไร?’’ผู้ดูแลอพาร์ทเม้นท์อดไม่ได้ที่จะมองตามตู้เซฟของตัวเองเช่นกันเป็ไปได้ว่าหากไอ้เด็กนี่เดาถูก เขาคงฉิบหายแน่ๆ
จางเจิ้นจึงค่อยๆพูดอย่างช้าๆ
“ผมให้คุณสามคํา...หนัง...สือ…’’
“ดะ...เดี๋ยวก่อน!ฉันเชื่อแล้ว! ดังนั้นแกไม่ต้องพิสูจน์แล้ว!’’ ทว่าก่อนที่จางเจิ้นจะพูดจบผู้ดูแลอพาร์ทเม้นท์ ก็แทบจะลุกพรวดขึ้นมาปิดปากของชายหนุ่ม เขาะโอย่างแตกตื่นราวกับกลัวว่าคําสุดท้ายจะหลุดออกมา
ผู้เช่าคนอื่นๆก็ตะลึงไปอะไรกันแน่ที่ทําให้ผู้ดูแลอพาร์ทเม้นท์แทบจะกลายเป็คนบ้าเช่นนี้
ผู้เฒ่าซูได้แต่กลอกตา เขาเองก็อยู่มานาน ดูต้นทางก็หลายครั้งแต่ไม่มีครั้งไหนเลยที่เห็นว่าอีกฝ่ายเปิดตู้เซฟหรือเก็บซ่อนสิ่งใดไว้
แล้วไอ้หนุ่มนี่มันรู้ได้ยังไง?
มันเป็ผู้ที่เก็บงําความลับของ์อย่างนั้นเหรอ?
“ฮี่ๆงั้นคุณก็รู้แล้วสินะว่าดวงตาของผมนั้นน่าทึ่งแค่ไหน?’’จางเจิ้นหัวเราะอย่างชั่วร้ายอีกครั้ง
“เออ!รู้แล้ว!’’ ผู้ดูแลอพาร์ทเม้นท์ปาดเหงื่อที่ผุดขึ้นมาบนหน้าผากของเขาบอกเลยว่าถ้าหากตะกี้คําสุดท้ายหลุดออกมาและภรรยาของเขาล่วงรู้เขาจะต้องถูกเอาตายอย่างแน่นอน
เฮ้อ…
เกือบไปแล้วไหมล่ะ!
“ดีงั้นผมจะแทงล่ะนะเดาว่าตานี้คงมีเลขนั่นแน่ๆ...’’ จางเจิ้นพยักหน้าอย่างพึงพอใจแสร้งยิ้มอย่างลึกลับดูมีลับลมคมใน พริบตาสีหน้าของเขาก็ราวกับตัดสินใจในสิ่งหนึ่งได้
“เอาล่ะผมแทงนี่แล้วกัน สอง! ห้า! สาม!’’ เขาเอ่ย “ด้วยเงินทั้งหมดนั่นเลย!’’
“อะไรนะ?นี่แกจะแทงทั้งหมดพันหยวนในทีเดียวเลยเรอะ?’’ ผู้ดูแลอพาร์ทเม้นท์ใในสิ่งที่ได้ยินเป็อย่างมากแต่ในอีกทางหนึ่งเขาก็รู้สึกหวั่นไหวอย่างบอกไม่ถูก
หรือว่าจริงๆแล้วไอ้หนุ่มนี่มันจะมีดวงตาที่มองทะลุทุกสิ่งได้จริงๆ?
ผู้เช่าคนอื่นๆก็ต่างมองหน้ากันจากการสนทนาเห็นได้ชัดเลยว่าชายหนุ่มผู้นี้มีความสามารถราวกับนักมายากลจึงมีโอกาสเป็ไปได้สูงทีเดียว ที่อีกฝ่ายจะรู้อะไรบางอย่าง หรือเตรียมกลโกงมาแล้ว
“เอาล่ะงั้นฉันขอแทงตามเ้าหนุ่มนี่ด้วยละกัน’’
“ฉันด้วย’’
“ดีงั้นฉันเปลี่ยนไปแทงกับมันด้วย’’
“...’’
ในที่สุดทุกคนกลับกลายเป็ว่าเลือกแทงตามชายหนุ่มกันหมดเห็นได้ชัดเลยว่าพวกเขาเชื่อมั่นในตัวชายหนุ่มอย่างสุดซึ้งเลยทีเดียว
เชี่ย!
ผู้ดูแลอพาร์ทเม้นท์อุทานในใจขณะที่ตัวสั่นไม่ใช่ว่าถ้าเขาเปิดมานั่นเท่ากับรนหาที่หรอกเหรอ?
“ผู้ดูแลคุณรออะไรอยู่ล่ะ?เปิดนี้ถ้าพวกผมไม่ถูก คุณนี่กินเรียบเลยนะ!’’แววตาของจางเจิ้นสื่อให้เห็นถึงความหมายบางอย่างซึ่งใครๆก็รู้ดีว่ามันหมายความว่าอะไร
“...’’ ผู้ดูแลอพาร์ทเม้นท์หมดคําพูดตัวสั่นยิ่งกว่าเดิม ไม่มีใครรู้เลยว่าเขาสั่นเพราะกลัวหรือโกรธกันแน่
“จ้าวหย่งอย่าได้กลัว ความลับของ์ย่อมมิมีผู้ใดล่วงรู้มันอีกอย่างเงินทองก็ได้อยู่ตรงหน้าของเ้าแล้ว เพียงหนึ่งเปิด...เ้าย่อมรํ่ารวย!’’ทางด้านผู้เฒ่าซูที่เห็นว่าอีกฝ่ายลังเลที่จะเปิดเขาก็พูดขึ้นด้วยนํ้าเสียงที่ลึกลํ้าดูราวกับเป็การชี้แนะจากเซียนอย่างไรอย่างนั้น
“ผู้เฒ่าซูหากเปิดนี้ผมเจ๋งล่ะคุณจะคนละครึ่งกับผมไหม?’’ ผู้ดูแลอพาร์ทเม้นท์ไม่มีอารมณ์ตลกด้วยเขาจ้องหน้าชายชราด้วยความจริงจัง หากอีกฝ่ายร่วมด้วยเขาย่อมกล้าที่จะเปิดไม่น้อยเลยทีเดียว
“ความลับของ์มิอาจแพร่งพรายหากข้าร่วมด้วยกับเ้า ลิขิตย่อมต้องแปรเปลี่ยน’’ผู้เฒ่าซูเงียบไปครู่หนึ่งก่อนเอ่ยออกมาด้วยสีหน้าลึกลํ้า
แปรเปลี่ยน?บัดซบน่ะสิ!
“เร็วสิผู้ดูแลเวลาเป็เงินเป็ทองนะ หากคุณใจกล้าหน่อยคุณก็รวยไปแล้ว’’จางเจิ้นไม่ลังเลเลยที่จะราดนํ้าลงบนกองไฟ
“แก…’’ได้ยิน ผู้ดูแลอพาร์ทเม้นท์ก็ตัวสั่นมากกว่าเดิมเขาสั่นจนรู้แล้วว่าตัวเองกําลังโกรธ
“เร็วสิผู้ดูแลใจกล้าหน่อย เงินเล็กน้อยแค่นี้ทําเป็กลัวไปได้’’ ผู้เช่าคนหนึ่งหัวเราะชอบใจดูเหมือนตานี้พวกเขาจะโชคดีแล้วจริงๆ ไม่อย่างนั้นอีกฝ่ายคงเปิดกินเรียบไปนานแล้ว
คนอื่นๆก็หัวเราะเช่นกันเห็นได้ชัดว่าพวกเขามีความสุขเป็อย่างมากที่เห็นผู้ดูแลอารมณ์ไม่ดี
“ไอ้พวกบัดซบนี่…’’ผู้ดูแลอพาร์ทเม้นท์กัดฟันกรอดเจ็บใจวินาทีต่อมาเพียงแค่เขามองผู้เฒ่าซูเขาก็เกิดความคิดบ้าระหํ่าขึ้น
เป็ไงเป็กันวะ!
ทันใดนั้น่เวลาแห่งความระทึกก็ได้มาถึงมือของผู้ดูแลที่สั่นเนื่องด้วยความโกรธ ค่อยๆยกฝาถ้วยขึ้นดังนั้นเมื่อเขาเห็นหน้าลูกเต๋าที่ปรากฏทั้งสามอัน ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเขาะโขึ้นยืนราวกับคนบ้าถูกหวยอย่างไรอย่างนั้น
“หก! หก!หก! กินเรียบ!’’
“เห็นไหมข้าบอกเ้าแล้วว่าความลับของ์มิมีผู้ใดล่วงรู้’’ สีหน้าของผู้เฒ่าซูเผยให้เห็นถึงความดีใจขึ้นมาแวบหนึ่ง
“เฮ้อ…’’ผู้เช่าคนอื่นๆได้แต่ถอนหายใจ ดูเหมือนพวกเขาจะหวังมากเกินไป
“เห็นไหมผมบอกแล้วว่าเปิดนี้คุณกินเรียบ’’จางเจิ้นหัวเราะเบาๆราวกับรู้อยู่แล้วว่าจะเกิดสิ่งนี้ขึ้น
“ไอ้เด็กเวรนี่…’’ผู้ดูแลอพาร์ทเม้นท์ที่ได้ยินตะหนักได้ทันทีว่าเขาถูกอีกฝ่ายข่มขวัญจนตื่นตะหนกไปเอง
ถึงอย่างนั้นก็เถอะมันรู้ได้ยังไงว่าอะไรอยู่ในตู้เซฟของเขา?
ผู้เฒ่าซูและผู้เช่าคนอื่นๆก็อยากรู้เหมือนกันพวกเขาจึงจับจ้องไปยังชายหนุ่ม กระทั่งคาดหวังลึกๆด้วยว่าจะรู้ว่าภายในนั้นเก็บซ่อนอะไรไว้กันแน่ผู้ดูแลอพาร์ทเม้นท์ถึงได้กลัวที่คนอื่นจะรู้มากนัก
ขณะที่ทุกสายจับจ้องมาจางเจิ้นก็เผลอเกาหัวอย่างเขินอายเล็กน้อย และโดยไม่รู้ตัว่ที่เขาเขินอายอยู่นั้น ดวงตาของเขาก็บังเอิญมองไปยังทิศทางหนึ่งและเห็นความฉิบหายกําลังมาเยือนเข้า
โดยที่ไม่มีใครคาดคิดชายหนุ่มอุทานออกมาเสียงดัง
“เชี่ย!ตํารวจมา!’’
1K
