PH501 #4
#ห้องพักวุ่นรัก
ววิกาเป็คนตื่นเช้า เธอติดนิสัยนี้มาั้แ่เด็กจนโตจึงไม่แปลกที่เจ็ดโมงวันเสาร์ธันวาจะเห็นเธอออกมานั่งเล่นตรงโถงห้องในเวลานี้
พอเห็นหน้าววิกาเขาก็พลันนึกไปถึงนรารี แล้วพอนึกถึงนรารีสมองก็ดันมีคำพูดของเวฆาผุดขึ้นมา
‘คนที่กูเล็งไว้คือรารี่’
เหอะ!
ทั้งไอ้เวย์ทั้งไอ้ตางค์เป็พวกความคิดพิเรนทร์ พวกมันมักจะท้าทายด้วยการไม่บอกไม่เล่าชอบนักกับการให้เขาใช้สมองเพื่อ คิด วิเคราะห์ แยกแยะ
ต้องให้เขาสงสัยก่อนพวกมันถึงจะเล่าแผนการให้ฟังทุกที ถ้าเขาคิดไม่ออกสักสี่ห้าวันพวกมันก็จะเฉลย
ดีอยู่หรอกที่คบกันมานานห้าปี ไม่อย่างนั้นเขามีไม่ทางตามพวกมันทันแน่!
นี่ขนาดพึ่งรู้ความจริงเมื่อคืนไอ้เวย์เพื่อนรักก็สั่งให้เขาคอยร่วมมือกับไอ้สตางค์ในการกันววิกาออกจากนรารีสะแล้ว
“วิว”
“ว่า...?”
“ทำแซนด์วิชเผื่ออันนึงดิ”
“อ่อ...โอเคๆ”
ววิกายังไม่ทันได้หยิบขนมปังแผ่นมาเพิ่มด้วยซ้ำ ชื่อของเธอก็ถูกเรียกอีกที
“วิว”
“ห้ะ?”
“ฉันขอถามอะไรหน่อย”
“อื้อ! ได้”
“รารี่มีแฟนหรือยัง”
“หื้ม!?” ววิกาใจนถึงขึ้นทำลูกมะเขือเทศหลุดจากมือ ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นกว่าเดิม
“นายชอบรารี่หรอ!”
“เปล่า” ตอบหน้านิ่งติดไปทางเซ็งๆ
“แล้วถามทำไม”
“ถามไม่ได้หรือไง?” ธันวาย่นหัวคิ้วเล็กน้อยเมื่อววิกาไม่ให้คำตอบที่เขา้าสักที
คนตัวสูงใช้แขนยาวๆของตัวเองเอื้อมผ่านเคาน์เตอร์ครัวไปคว้าแซนด์วิชที่เสร็จสมบูรณ์พร้อมกินมากัดโดยไม่สนใจสีหน้าของววิกาเลยสักนิด
และท่าทางกวนบาทาของเขาเล่นเอาเธอของขึ้น
“ธัน! นิสัยไม่ดี!”
“อะไรอ่ะ ก็เธอบอกจะทำเผื่อฉันไง”
“แต่ชิ้นนั้นเราจะกินเอง!”
“อย่าบ่นหน่าวิว อย่า-งก”
ตอบแบบไม่สะทกสะท้านและด้วยความหน้าด้านที่เขามีก็ทำให้ววิกาได้แต่พ่นระบายลมหายใจอีกทั้งยังมองแรง
“ด่าฉันในใจเสร็จแล้วก็ตอบมาด้วย”
“ตอบอะไร!”
“เื่รารี่”
“นายตอบมาก่อนสิ”
“...”
“...?...”
ธันวาสบตาคนตัวเล็ก กลอกตามองบนเล็กน้อย กลืนแซนด์วิชลงคอก่อนพูด
“ฉัน ไม่ ได้ ชอบ เพื่อน เธอ”
พูดแยกเป็คำเพื่อย้ำชัด
ววิกายู่หน้า วางขนมปังในมือขณะเดียวกันนั้นก็มองธันวาไปด้วย
“แล้วถามทำไม” ววิกาถาม
“ฉันมันคนชอบสอดรู้สอดเห็น ชัดไหม?”
“อ่อ... ขี้เสือ-ก ว่างั้น?” แล้วพอจบคำนั้นก็เกิดาประสาทระหว่างทั้งสองทันที
“....”
“....”
“....”
เกิดการจ้องตาสู้กันทางกระแสจิตดำเนินไปได้เกือบครึ่งนาที ในที่สุดววิกาก็ไปฝ่ายยอมแพ้
“เออๆๆๆ ตอบก็ได้!”
“...”
“รารี่โสด”
“ก็แค่นั้น” เมื่อได้คำตอบที่พอใจและได้อาหารเช้าที่ถูกปาก ธันวาก็ลุกยืนขึ้น ปัดมือให้เศษขนมปังล่วง ตบท้ายด้วยการคว้าแก้วนมจืดที่ววิกาเทไว้มาดื่มรวดเดียวจนหมดจากนั้นก็เดินหนีเข้าห้องตัวเองไป
“ธัน กลับมาล้างจานเดี๋ยวนี้เลยนะ ไอ้คนทุเรศ!”
ววิกาะโด่าไล่หลังอย่างหงุดหงิด นั่นเป็จังหวะเดียวกับที่ธนบัตรเดินออกมาจากห้องนอนพอดี
คนมาใหม่เหลือบมองประตูบานข้างกันที่พึ่งปิดสนิท ก่อนจะเบนสายตาไปทางววิกาที่กำลังจะหยิบอาหารของเธอเข้าปาก
“วิว”
“อะไร!” เอ่ยด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดเพราะโดนขัดจังหวะการกินรอบที่สอง
“ทำเผื่อชิ้นนึงดิ หิว”
แล้วสิ่งที่ธนบัตรพูดก็ทำให้ววิกาถึงกับกระแทกกำปั้นลงกับเคาน์เตอร์ครัว
“ไม่ให้กิน!”
ว่าแล้วก็เดินถือจานไปกินหน้าโซฟาสะงั้น
“อะไรของเขาวะ” ธนบัตรยกมือยีผมตัวเองด้วยความงุนงงแล้วโยนไส้กรอกเข้าไมโครเวฟเป็อาหารง่ายๆ ให้ตัวเอง
พออุ่นไส้กรอกเสร็จก็ถือจานมานั่งกินบริเวณเดียวกับววิกา
จะว่าไปยัยวิวก็รูปร่างหน้าตามาแนวสเป็คผู้หญิงที่ไอ้ธันชอบเลยนี่หว่า... คนเ้าเล่ห์คิดและแอบยิ้มในใจ
“นี่ ถามอะไรหน่อยสิ”
“....?”
“เธอมีแฟนยัง”
“...!”
“ไอ้ธันก็หล่อนะ สนใจไหม เดี๋ยวเชียร์ให้”
“หุบปากนายไปเลยสตางค์! ปากว่างก็เคี้ยวนี่ไปเลย!”
ประโยคนั้นมาพร้อมกับที่อาหารเช้าชิ้นสุดท้ายในจานของววิกาถูกมือบางจับยัดเข้าปากธนบัตร
ววิกาเดินหนีไปล้างจานอย่างหัวเสีย
เชียร์บ้าเชียร์บอน่ะสิ! เธอมาเช่าห้องเขาเพราะหาที่อยู่ ไม่ได้มาหาแฟนสักหน่อย! ววิกาคิดแล้วพรูลมหายใจออกมาพรืดใหญ่
แต่ทันใดนั้นเองสมองเธอก็ฉุกคิด... คนสวยๆแบบเธอโสดมาเกือบสองปีแล้ว จะโสดต่อไปก็เสียดาย ลองหาคนคุยหน่อยก็ไม่เสียหายอะไรมั้ง...
.................................................
ย้ำว่าเื่นี้มาแนวสบายๆ เงื่อนปมใดๆไม่มีทั้งนั้นค่ะ 5555555555
2K
