13
ไก่ปิ้งตลาดนัด 1
วันถัดมาก็เป็วันที่เต้จะต้องไปขายของที่ตลาดนัดแล้ว เต้ตื่นเช้าเหมือนทุกๆวันเพื่อไปขายไก่ย่างช่วยพ่อ เขานึ่งข้าวเหนียวและช่วยพ่อขนของขึ้นรถลาก ทั้งสองช่วยกันลากรถไปที่ร้านั้แ่เช้ามืด
วันเสาร์ อาทิตย์ มักจะเป็วันที่ลูกค้าเยอะ และขายหมดเร็วกว่าวันอื่นๆ วันเสาร์นี้ก็เช่นกัน ที่ร้านมีลูกค้ามารอซื้อไก่ย่างั้แ่เช้า แม้ว่าจะพ่อจะมีการหมักไก่เพิ่มเยอะขึ้นกว่าเดิม แต่เมื่อใกล้ถึงตอนบ่ายไก่ย่างก็ใกล้ขายหมดแล้ว
รถหรูยี่ห้อคุ้นตาขับมาจอดหน้าร้านที่เดิม ตี๋สวมหมวกให้เรียบร้อยก่อนจะเดินออกจากรถ
“ลุงมิ่งสวัสดีครับ วันนี้ผมเอา 3 ตัว ข้าวเหนียว 20 ครับ” ตี๋ยกมือไหว้เมื่อเห็นพ่อของเต้
“โอ้ คุณตี๋สวัสดีครับ วันนี้มาตอนไก่ใกล้จะหมดพอดีเลย เดี๋ยวลุงแถมให้อีกครึ่งตัวนะ ไปแบ่งกันกิน” พ่อบอกอย่างใจดี
“เกรงใจจังเลยครับ ของซื้อของขายทั้งนั้น”
“ไม่เป็ไรเลยๆ มาซื้อไก่ย่างลุงทุกวันเลย ลุงต้องแถมให้อยู่แล้ว” พ่อโบกมือเชิงว่าไม่เป็ไร
“งั้นก็ขอบคุณครับลุง” ตี๋ขอบคุณด้วยสีหน้าดีใจ ก่อนจะขอตัวไปรอที่รถ
เต้รับไก่จากพ่อมาห่อใส่ถุงให้เรียบร้อย และตักข้าวเหนียวใส่ถุงพลาสติก ก่อนจะเดินเอาไปส่งให้ตี๋ที่รถ
“ไก่ได้แล้วครับพี่ ทั้งหมด 260 บาทครับ”
“อ้าววันนี้เรามาช่วยพ่อขายของหรอ” ตี๋เอ่ยทัก
“ครับ ผมมาช่วยพ่อทุกวันเสาร์ อาทิตย์” เต้ตอบยิ้มๆ
“โอ้ เป็เด็กดีนะเนี่ย เก่งๆ เดี๋ยวพี่ทิปให้” ตี๋ยื่นแบงก์ยี่สิบให้เต้
เต้รับแบงก์ยี่สิบมาด้วยตาที่ลุกวาว
“ขอบคุณมากครับพี่ ขับรถดีๆนะครับ” เต้ยกมือไหว้ขอบคุณพร้อมกับส่งยิ้มให้
ตี๋ยิ้มให้ก่อนจะขับรถออกไป ั้แ่ที่สาลี่และเขาได้ลองชิมไก่ย่างร้านนี้ เราก็ตกลงกันว่าจะต้องมีไก่ย่างในมื้อเที่ยงทุกมื้อ และยังมีผู้กำกับที่ฝากเขาซื้อไก่ย่างตลอด กลายเป็ว่าตอนนี้เขากลายเป็คนรับหิ้วไก่ย่างของกองถ่ายไปแล้ว
“โอ๊ยยย ได้กลิ่นแล้วหิวโว้ย!” ตี๋ะโขึ้นในรถ
วันนี้เต้และพ่อขายของหมดเร็วั้แ่ตอนบ่ายกว่าๆ ทั้งสองรีบปิดร้าน และตรงดิ่งกลับบ้านอย่างรวดเร็ว เพราะเต้ต้องเตรียมตัวไปขายของที่ตลาดนัดต่อ
เมื่อกลับถึงบ้าน เต้ก็รีบตรงไปนึ่งข้าวเหนียวร้อนๆใส่กระติบข้าวก่อนเป็อย่างแรก จากนั้นก็เตรียมไก่ที่หมักไว้ใส่ลงในกล่องเก็บความเย็นยกใส่ไว้ในรถลาก
“วันนี้พ่อไม่ต้องมาช่วยเต้ขายก็ได้ พ่อไปซื้อของเตรียมของเลย เดี๋ยวไม่ทัน” เต้พูดขึ้นระหว่างขนของใส่รถ
“จะทำงั้นได้ยังไง วันนี้เต้ขายของวันแรก พ่อต้องไปช่วยสิ” พ่อขมวดคิ้ว
“พ่อช่วยเต้ลากรถไปที่ตลาดนัดละกันครับ ขายวันแรกยังไม่ค่อยมีคนหรอก พ่อไปส่งเต้แล้วก็เลยไปซื้อของที่ตลาดเลย เต้ฝากพ่อซื้อของด้วยนะ เต้เขียนใส่กระดาษให้แล้วว่าต้องซื้ออะไร ตอนพ่อทำของเสร็จแล้วอย่าลืมมารับเต้ตอนตลาดปิดด้วยนะพ่อ” เต้สั่งการเสร็จสรรพ พ่อพยักหน้าตกลงโดยไม่ออกความเห็นใดๆ
“อ่ะ เอางั้นก็ได้” พ่อว่า
ทั้งสองช่วยกันลากรถไปที่ตลาดนัด ซึ่งก็เลยจากตลาดมาไม่ไกลมากนัก
ตอนนี้เป็เวลาบ่าย 3 โมง เริ่มมีพ่อค้าแม่ค้ามาตั้งร้านบ้างแล้ว เต้กับพ่อลากรถเข้าไปด้านในสุด เขาเห็นพื้นที่ตรงใต้ต้นไม้ที่ว่างอยู่ จึงรีบปรี่เข้าไปสอบถามร้านข้างๆได้ความว่า ที่ตรงนี้ไม่มีใครขาย เขาจึงได้ปักหลังกางโต๊ะขาย
ทั้งสองช่วยกันจัดร้าน ด้านหน้ามีแค่โต๊ะสำหรับวางถาดใส่ไก่ปิ้ง และด้านข้างนั้นเขาไว้วางตะแกรงปิ้งย่าง
เมื่อวางโต๊ะในตำแหน่งที่้าเสร็จเรียบร้อย เต้ก็บอกลาพ่อ จากนั้นเขาก็เริ่มก่อไฟ
เต้ใส่เสื้อกันเปื้อนลายการ์ตูนน่ารักที่ซื้อมาจากร้านทุกอย่างยี่สิบบาท เขายืนปิ้งตับไก่พร้อมกับมองบรรยากาศรอบๆ ไปด้วย ตอนนี้อากาศกำลังร้อน แต่พ่อค้าแม่ค้าก็ไม่หวั่น ตั้งหน้าตั้งตาตั้งร้าน จัดร้านกันอย่างขะมักเขม้น ด้านข้างของร้านเต้เป็ร้านขนมโตเกียว ซึ่งก็คงจะเพิ่งมาเปิดใหม่เหมือนกัน เพราะร้านได้อยู่พื้นที่ด้านในลึกขนาดนี้
“ไอ้น้องมาขายของคนเดียวเหรอ” เสียงทักทายจากร้านข้างๆดังขึ้น เต้รีบหันไปมอง เขาเห็นชายหนุ่มและหญิงสาวหน้าตาสะสวยคนหนึ่งกำลังโบกมือให้
“ใช่แล้วครับ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ” เต้รีบยกมือขึ้นไหว้สวัสดี
“โอ้..ได้ๆ นี่พี่ก้องนะ และนี่แฟนพี่ชื่อพี่หลิน มีปัญหาไรเรียกพวกพี่ได้เลย” พี่ก้อง และพี่หลินส่งยิ้มให้อย่างเป็กันเอง
“ขอบคุณมากครับพี่ก้องพี่หลิน ผมชื่อเต้นะครับ” เต้แนะนำตัวพร้อมกับรอยยิ้ม
“ทำไมเต้ดูเด็กจัง แล้วนี่มาขายของคนเดียวหรอ แล้วพ่อแม่ล่ะ” หลินถาม
“ผมเพิ่ง 15 ครับพี่ ฮ่าๆ ผมอยากขายของครับ เลยขอพ่อมาขายคนเดียว” พี่ก้องกับพี่หลินเมื่อได้ฟังคำตอบก็ทำตาโต ในใจก็ต่างคิดว่าเด็กคนนี้ช่างเป็คนที่แน่วแน่และเก่งจริงๆ
“แล้วเต้ขายอะไรละเนี่ย หมูปิ้งหรอ” พี่ก้องถามด้วยความอยากรู้ เพราะได้กลิ่นหอมที่ลอยออกมาจากเตา
“เปล่าครับ ผมขายไก่ปิ้ง ปีกไก่ย่าง กับตับไก่ ครับ เดี๋ยวอีกสักพักผมย่างตับเสร็จ จะลองเอาไปให้ชิมนะพี่”
“โหะๆ ได้เลย!” พี่ก้องตอบยิ้มๆ เขารู้สึกว่าเด็กคนนี้เป็คนที่ดีเลยทีดียว ความรู้สึกเอ็นดูในเด็กคนนี้เพิ่มสูงขึ้น
เต้หมุนตัวกลับไปย่างตับไก่ต่อ สักพักก็ได้ที่เขาหยิบตับไก่สี่ไม้พร้อมกับข้าวเหนียวใส่ถุงพลาสติก แล้วยื่นให้กับก้อง
“พี่ก้องครับ ตับไก่ครับลองชิมดู”
“โหเต้ ทำไมมันเยอะอย่างนี้เนี่ย เอามาให้ชิมไม้เดียวก็พอแล้ว” ก้องหยิบถุงขึ้นมามองดูและเห็นว่ามันเยอะมาก กินแค่สองไม้ก็สามารถอิ่มได้เลย และเมื่อเปิดถุงออก กลิ่นหอมๆก็ลอยออกมา เขาที่กำลังหิวๆอยู่ก็ถึงกับกลืนน้ำลายเสียงดังเอื้อก!
“ไม่เป็ไรครับ เต้อยากให้ลองชิมดู”
“ได้ๆ ขอบใจนะเต้”ก้องยิ้มให้ เขาหยิบตับไก่ขึ้นมาลองชิมหนึ่งไม้ เมื่อได้ชิมเขาก็ทำตาโต ตับไก่มีเนื้อนุ่ม ไม่สาก และไม่มีกลิ่นสาบเลยแม้แต่น้อย เขาค่อยๆเคี้ยวมันอย่างช้าๆ ตับไก่รสชาติกลมกล่อมตอนนี้กำลังอบอวลอยู่ในปาก
อร่อยมาก! ปกติแล้วตับไก่มันจะสากๆ แห้งๆ ไม่ใช่หรอ แต่นี่…ทำไมมันนุ่มละมุนขนาดนี้ ก้องกัดข้าวเหนียวเข้าไปหนึ่งคำพร้อมกับทำหน้าเคลิบเคลิ้ม อื้มมม! ตับไก่ปิ้งกับข้าวเหนียวร้อนๆ นี่แหละสุดยอด
หลินมองก้องที่กำลังหลับตาเคี้ยวอย่างมีความสุข แล้วก็นึกสงสัย แค่ตับไก่ย่างมันจะอะไรขนาดนั้นเชียว หลินส่ายหน้าน้อยๆ
“ทำหน้าเคลิ้มเลยนะ ไหนลองชิมหน่อยสิ” หลินว่าพลางยื่นมือมาหยิบตับไก่ปิ้งหนึ่งไม้เพื่อชิม
“อื้ม!!!!ทำไมอร่อยงี้อ่ะ” หลินร้องเสียงดัง ก่อนที่เธอจะคว้าถุงพลาสติกมาทั้งถุง และหันหลังให้ก้อง เธอยืนกินตับไก่ปิ้งคนเดียวแบบจริงจัง
ก้องชะงักค้าง เขามองแผ่นหลังแฟนตัวเองด้วยหน้าตาอึ้งๆ นี่เขาเพิ่งกินไปได้แค่ไม้เดียวเองนะ! ก้องทำปากเบ้ แต่ก็ไม่ได้เข้าไปแย่งอะไร ทำไงได้ในเมื่อแฟนอยากกิน เขาก็คงต้องยอมเธอ!
ส่วนเต้นั้นหลังจากที่ยื่นให้พี่ก้องชิมแล้ว เขาก็เตรียมของที่ร้านตนเองต่อ เต้จัดเรียงตับไก่ปิ้งที่สุกพอดีแล้วใส่ถาด ตกแต่งถาดด้วยมะเขือเทศที่หั่นเป็ชิ้นๆ และผักสลัดมาจัดเรียงใส่ถาดให้ดูมีความสวยงาม สุดท้ายเขาเอาแผ่นพลาสติกใสมาคลุมถาดไว้ก่อน เพื่อกันฝุ่นดินแดงลอยมาตกใส่อาหาร จากนั้นก็ลงมือย่างปีกไก่และไก่หมักสูตรอื่นๆต่อ
หากมองจากไกลๆ ก็จะเห็นควันลอยโขมงพร้อมกับได้กลิ่นไก่ปิ้งหอมๆที่โชยตามลมมา เต้ยืนปิ้งไก่ปิ้งพร้อมกับซับเหงื่อไปด้วย แม้ว่าท้องฟ้าจะเริ่มไม่มีแดดแล้ว แต่ก็ยังรู้สึกร้อนมากอยู่
จนเวลา 4 โมงเย็น ผู้คนก็เริ่มที่จะมาจับจ่ายใช้สอยที่ตลาดนัดทั้งคนแก่ ผู้ใหญ่วัยทำงาน เด็กเล็ก และวัยรุ่น ต่างก็ทยอยกันมาเรื่อยๆ เต้ที่เห็นคนเริ่มเยอะแล้ว ก็พูดะโขายของเสียงดังออกมาตามสัญชาตญาณของพ่อค้า
“ไก่ปิ้งมั้ยครับ ไก่ปิ้ง ไก่ปิ้งร้อนๆ ปีกไก่ก็มี ตับไก่มีนะครับ!!” เต้ะโขึ้นมาเสียงดัง ผู้คนที่เดินผ่านร้านเริ่มหันมองและให้ความสนใจ
“ขายยังไงจ๊ะหนู” คนป้าคนหนึ่งเดินเข้ามาถาม พลางมองไก่ปิ้งที่มีสีแดงอย่างสนอกสนใจ
“ปีกไก่กับตับไก่ไม้ละ 7 บาท ส่วนไก่ปิ้งไม้ละ 5 บาทครับผม ลองซื้อไปชิมก่อนได้นะครับผม” เต้ตอบพร้อมกับส่งรอยยิ้มให้อย่างเป็มิตร คุณป้าเห็นอย่างนั้นก็นึกเอ็นดู ตั้งใจจะซื้อไก่ปิ้งร้านนี้แน่นอน
“ป้าเอาไก่ปิ้ง 4 ไม้ละกันจ่ะ”
“ครับผม 20 บาทครับ” เต้หยิบไก่ปิ้งใส่ถุงให้อย่างรวดเร็ว เพราะไม่อยากให้ลูกค้ารอนาน
“ขอบคุณครับ!” เขารับเงินที่ลูกค้ายื่นให้ก่อนจะบอกขอบคุณเสียงดัง คุณป้ายิ้มให้ก่อนเดินจากไป เธอคิดในใจว่าพ่อค้าร้านนี้ช่างน่ารักจริงๆ ถ้าอร่อยพรุ่งนี้เธอจะกลับมาซื้ออีกแน่นอน