ย้อนเวลามาขายไก่ย่าง

    ตอนที่ 13 : ไก่ปิ้งตลาดนัด 1

    13

    ไก่ปิ้งตลาดนัด 1


    วันถัดมาก็เป็๞วันที่เต้จะต้องไปขายของที่ตลาดนัดแล้ว เต้ตื่นเช้าเหมือนทุกๆวันเพื่อไปขายไก่ย่างช่วยพ่อ เขานึ่งข้าวเหนียวและช่วยพ่อขนของขึ้นรถลาก ทั้งสองช่วยกันลากรถไปที่ร้าน๻ั้๫แ๻่เช้ามืด

    วันเสาร์ อาทิตย์ มักจะเป็๲วันที่ลูกค้าเยอะ และขายหมดเร็วกว่าวันอื่นๆ วันเสาร์นี้ก็เช่นกัน ที่ร้านมีลูกค้ามารอซื้อไก่ย่าง๻ั้๹แ๻่เช้า แม้ว่าจะพ่อจะมีการหมักไก่เพิ่มเยอะขึ้นกว่าเดิม แต่เมื่อใกล้ถึงตอนบ่ายไก่ย่างก็ใกล้ขายหมดแล้ว

    รถหรูยี่ห้อคุ้นตาขับมาจอดหน้าร้านที่เดิม ตี๋สวมหมวกให้เรียบร้อยก่อนจะเดินออกจากรถ 

    “ลุงมิ่งสวัสดีครับ วันนี้ผมเอา 3 ตัว ข้าวเหนียว 20 ครับ” ตี๋ยกมือไหว้เมื่อเห็นพ่อของเต้

    “โอ้ คุณตี๋สวัสดีครับ วันนี้มาตอนไก่ใกล้จะหมดพอดีเลย เดี๋ยวลุงแถมให้อีกครึ่งตัวนะ ไปแบ่งกันกิน” พ่อบอกอย่างใจดี

    “เกรงใจจังเลยครับ ของซื้อของขายทั้งนั้น”

    “ไม่เป็๞ไรเลยๆ มาซื้อไก่ย่างลุงทุกวันเลย ลุงต้องแถมให้อยู่แล้ว” พ่อโบกมือเชิงว่าไม่เป็๞ไร

    “งั้นก็ขอบคุณครับลุง” ตี๋ขอบคุณด้วยสีหน้าดีใจ ก่อนจะขอตัวไปรอที่รถ

    เต้รับไก่จากพ่อมาห่อใส่ถุงให้เรียบร้อย และตักข้าวเหนียวใส่ถุงพลาสติก ก่อนจะเดินเอาไปส่งให้ตี๋ที่รถ

    “ไก่ได้แล้วครับพี่ ทั้งหมด 260 บาทครับ”

    “อ้าววันนี้เรามาช่วยพ่อขายของหรอ” ตี๋เอ่ยทัก

    “ครับ ผมมาช่วยพ่อทุกวันเสาร์ อาทิตย์” เต้ตอบยิ้มๆ

    “โอ้ เป็๞เด็กดีนะเนี่ย เก่งๆ เดี๋ยวพี่ทิปให้” ตี๋ยื่นแบงก์ยี่สิบให้เต้

    เต้รับแบงก์ยี่สิบมาด้วยตาที่ลุกวาว 

    “ขอบคุณมากครับพี่ ขับรถดีๆนะครับ” เต้ยกมือไหว้ขอบคุณพร้อมกับส่งยิ้มให้

    ตี๋ยิ้มให้ก่อนจะขับรถออกไป ๻ั้๹แ๻่ที่สาลี่และเขาได้ลองชิมไก่ย่างร้านนี้ เราก็ตกลงกันว่าจะต้องมีไก่ย่างในมื้อเที่ยงทุกมื้อ และยังมีผู้กำกับที่ฝากเขาซื้อไก่ย่างตลอด กลายเป็๲ว่าตอนนี้เขากลายเป็๲คนรับหิ้วไก่ย่างของกองถ่ายไปแล้ว

    “โอ๊ยยย ได้กลิ่นแล้วหิวโว้ย!” ตี๋๻ะโ๷๞ขึ้นในรถ



    วันนี้เต้และพ่อขายของหมดเร็ว๻ั้๫แ๻่ตอนบ่ายกว่าๆ ทั้งสองรีบปิดร้าน และตรงดิ่งกลับบ้านอย่างรวดเร็ว เพราะเต้ต้องเตรียมตัวไปขายของที่ตลาดนัดต่อ

    เมื่อกลับถึงบ้าน เต้ก็รีบตรงไปนึ่งข้าวเหนียวร้อนๆใส่กระติบข้าวก่อนเป็๲อย่างแรก จากนั้นก็เตรียมไก่ที่หมักไว้ใส่ลงในกล่องเก็บความเย็นยกใส่ไว้ในรถลาก

    “วันนี้พ่อไม่ต้องมาช่วยเต้ขายก็ได้ พ่อไปซื้อของเตรียมของเลย เดี๋ยวไม่ทัน” เต้พูดขึ้นระหว่างขนของใส่รถ

    “จะทำงั้นได้ยังไง วันนี้เต้ขายของวันแรก พ่อต้องไปช่วยสิ” พ่อขมวดคิ้ว

    “พ่อช่วยเต้ลากรถไปที่ตลาดนัดละกันครับ ขายวันแรกยังไม่ค่อยมีคนหรอก พ่อไปส่งเต้แล้วก็เลยไปซื้อของที่ตลาดเลย เต้ฝากพ่อซื้อของด้วยนะ เต้เขียนใส่กระดาษให้แล้วว่าต้องซื้ออะไร ตอนพ่อทำของเสร็จแล้วอย่าลืมมารับเต้ตอนตลาดปิดด้วยนะพ่อ” เต้สั่งการเสร็จสรรพ พ่อพยักหน้าตกลงโดยไม่ออกความเห็นใดๆ

    “อ่ะ เอางั้นก็ได้” พ่อว่า

    ทั้งสองช่วยกันลากรถไปที่ตลาดนัด ซึ่งก็เลยจากตลาดมาไม่ไกลมากนัก

    ตอนนี้เป็๲เวลาบ่าย 3 โมง เริ่มมีพ่อค้าแม่ค้ามาตั้งร้านบ้างแล้ว เต้กับพ่อลากรถเข้าไปด้านในสุด เขาเห็นพื้นที่ตรงใต้ต้นไม้ที่ว่างอยู่ จึงรีบปรี่เข้าไปสอบถามร้านข้างๆได้ความว่า ที่ตรงนี้ไม่มีใครขาย เขาจึงได้ปักหลังกางโต๊ะขาย

    ทั้งสองช่วยกันจัดร้าน ด้านหน้ามีแค่โต๊ะสำหรับวางถาดใส่ไก่ปิ้ง และด้านข้างนั้นเขาไว้วางตะแกรงปิ้งย่าง

    เมื่อวางโต๊ะในตำแหน่งที่๻้๵๹๠า๱เสร็จเรียบร้อย เต้ก็บอกลาพ่อ จากนั้นเขาก็เริ่มก่อไฟ

    เต้ใส่เสื้อกันเปื้อนลายการ์ตูนน่ารักที่ซื้อมาจากร้านทุกอย่างยี่สิบบาท เขายืนปิ้งตับไก่พร้อมกับมองบรรยากาศรอบๆ ไปด้วย ตอนนี้อากาศกำลังร้อน แต่พ่อค้าแม่ค้าก็ไม่หวั่น ตั้งหน้าตั้งตาตั้งร้าน จัดร้านกันอย่างขะมักเขม้น ด้านข้างของร้านเต้เป็๞ร้านขนมโตเกียว ซึ่งก็คงจะเพิ่งมาเปิดใหม่เหมือนกัน เพราะร้านได้อยู่พื้นที่ด้านในลึกขนาดนี้

    “ไอ้น้องมาขายของคนเดียวเหรอ” เสียงทักทายจากร้านข้างๆดังขึ้น เต้รีบหันไปมอง เขาเห็นชายหนุ่มและหญิงสาวหน้าตาสะสวยคนหนึ่งกำลังโบกมือให้

    “ใช่แล้วครับ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ” เต้รีบยกมือขึ้นไหว้สวัสดี

    “โอ้..ได้ๆ นี่พี่ก้องนะ และนี่แฟนพี่ชื่อพี่หลิน มีปัญหาไรเรียกพวกพี่ได้เลย” พี่ก้อง และพี่หลินส่งยิ้มให้อย่างเป็๲กันเอง

    “ขอบคุณมากครับพี่ก้องพี่หลิน ผมชื่อเต้นะครับ” เต้แนะนำตัวพร้อมกับรอยยิ้ม

    “ทำไมเต้ดูเด็กจัง แล้วนี่มาขายของคนเดียวหรอ แล้วพ่อแม่ล่ะ” หลินถาม

    “ผมเพิ่ง 15 ครับพี่ ฮ่าๆ ผมอยากขายของครับ เลยขอพ่อมาขายคนเดียว” พี่ก้องกับพี่หลินเมื่อได้ฟังคำตอบก็ทำตาโต ในใจก็ต่างคิดว่าเด็กคนนี้ช่างเป็๞คนที่แน่วแน่และเก่งจริงๆ

    “แล้วเต้ขายอะไรละเนี่ย หมูปิ้งหรอ” พี่ก้องถามด้วยความอยากรู้ เพราะได้กลิ่นหอมที่ลอยออกมาจากเตา

    “เปล่าครับ ผมขายไก่ปิ้ง ปีกไก่ย่าง กับตับไก่ ครับ เดี๋ยวอีกสักพักผมย่างตับเสร็จ จะลองเอาไปให้ชิมนะพี่”

    “โหะๆ ได้เลย!” พี่ก้องตอบยิ้มๆ เขารู้สึกว่าเด็กคนนี้เป็๲คนที่ดีเลยทีดียว ความรู้สึกเอ็นดูในเด็กคนนี้เพิ่มสูงขึ้น

    เต้หมุนตัวกลับไปย่างตับไก่ต่อ สักพักก็ได้ที่เขาหยิบตับไก่สี่ไม้พร้อมกับข้าวเหนียวใส่ถุงพลาสติก แล้วยื่นให้กับก้อง

    “พี่ก้องครับ ตับไก่ครับลองชิมดู”

    “โหเต้ ทำไมมันเยอะอย่างนี้เนี่ย เอามาให้ชิมไม้เดียวก็พอแล้ว” ก้องหยิบถุงขึ้นมามองดูและเห็นว่ามันเยอะมาก กินแค่สองไม้ก็สามารถอิ่มได้เลย และเมื่อเปิดถุงออก กลิ่นหอมๆก็ลอยออกมา เขาที่กำลังหิวๆอยู่ก็ถึงกับกลืนน้ำลายเสียงดังเอื้อก!

    “ไม่เป็๲ไรครับ เต้อยากให้ลองชิมดู”

    “ได้ๆ ขอบใจนะเต้”ก้องยิ้มให้ เขาหยิบตับไก่ขึ้นมาลองชิมหนึ่งไม้ เมื่อได้ชิมเขาก็ทำตาโต ตับไก่มีเนื้อนุ่ม ไม่สาก และไม่มีกลิ่นสาบเลยแม้แต่น้อย เขาค่อยๆเคี้ยวมันอย่างช้าๆ ตับไก่รสชาติกลมกล่อมตอนนี้กำลังอบอวลอยู่ในปาก 

    อร่อยมาก! ปกติแล้วตับไก่มันจะสากๆ แห้งๆ ไม่ใช่หรอ แต่นี่…ทำไมมันนุ่มละมุนขนาดนี้ ก้องกัดข้าวเหนียวเข้าไปหนึ่งคำพร้อมกับทำหน้าเคลิบเคลิ้ม อื้มมม! ตับไก่ปิ้งกับข้าวเหนียวร้อนๆ นี่แหละสุดยอด

    หลินมองก้องที่กำลังหลับตาเคี้ยวอย่างมีความสุข แล้วก็นึกสงสัย แค่ตับไก่ย่างมันจะอะไรขนาดนั้นเชียว หลินส่ายหน้าน้อยๆ

    “ทำหน้าเคลิ้มเลยนะ ไหนลองชิมหน่อยสิ” หลินว่าพลางยื่นมือมาหยิบตับไก่ปิ้งหนึ่งไม้เพื่อชิม

    “อื้ม!!!!ทำไมอร่อยงี้อ่ะ” หลินร้องเสียงดัง ก่อนที่เธอจะคว้าถุงพลาสติกมาทั้งถุง และหันหลังให้ก้อง เธอยืนกินตับไก่ปิ้งคนเดียวแบบจริงจัง

    ก้องชะงักค้าง เขามองแผ่นหลังแฟนตัวเองด้วยหน้าตาอึ้งๆ นี่เขาเพิ่งกินไปได้แค่ไม้เดียวเองนะ! ก้องทำปากเบ้ แต่ก็ไม่ได้เข้าไปแย่งอะไร ทำไงได้ในเมื่อแฟนอยากกิน เขาก็คงต้องยอมเธอ!

    ส่วนเต้นั้นหลังจากที่ยื่นให้พี่ก้องชิมแล้ว เขาก็เตรียมของที่ร้านตนเองต่อ เต้จัดเรียงตับไก่ปิ้งที่สุกพอดีแล้วใส่ถาด ตกแต่งถาดด้วยมะเขือเทศที่หั่นเป็๞ชิ้นๆ และผักสลัดมาจัดเรียงใส่ถาดให้ดูมีความสวยงาม สุดท้ายเขาเอาแผ่นพลาสติกใสมาคลุมถาดไว้ก่อน เพื่อกันฝุ่นดินแดงลอยมาตกใส่อาหาร จากนั้นก็ลงมือย่างปีกไก่และไก่หมักสูตรอื่นๆต่อ

    หากมองจากไกลๆ ก็จะเห็นควันลอยโขมงพร้อมกับได้กลิ่นไก่ปิ้งหอมๆที่โชยตามลมมา เต้ยืนปิ้งไก่ปิ้งพร้อมกับซับเหงื่อไปด้วย แม้ว่าท้องฟ้าจะเริ่มไม่มีแดดแล้ว แต่ก็ยังรู้สึกร้อนมากอยู่

    จนเวลา 4 โมงเย็น ผู้คนก็เริ่มที่จะมาจับจ่ายใช้สอยที่ตลาดนัดทั้งคนแก่ ผู้ใหญ่วัยทำงาน เด็กเล็ก และวัยรุ่น ต่างก็ทยอยกันมาเรื่อยๆ เต้ที่เห็นคนเริ่มเยอะแล้ว ก็พูด๻ะโ๷๞ขายของเสียงดังออกมาตามสัญชาตญาณของพ่อค้า

    “ไก่ปิ้งมั้ยครับ ไก่ปิ้ง ไก่ปิ้งร้อนๆ ปีกไก่ก็มี ตับไก่มีนะครับ!!” เต้๻ะโ๠๲ขึ้นมาเสียงดัง ผู้คนที่เดินผ่านร้านเริ่มหันมองและให้ความสนใจ

    “ขายยังไงจ๊ะหนู” คนป้าคนหนึ่งเดินเข้ามาถาม พลางมองไก่ปิ้งที่มีสีแดงอย่างสนอกสนใจ

    “ปีกไก่กับตับไก่ไม้ละ 7 บาท ส่วนไก่ปิ้งไม้ละ 5 บาทครับผม ลองซื้อไปชิมก่อนได้นะครับผม” เต้ตอบพร้อมกับส่งรอยยิ้มให้อย่างเป็๲มิตร คุณป้าเห็นอย่างนั้นก็นึกเอ็นดู ตั้งใจจะซื้อไก่ปิ้งร้านนี้แน่นอน

    “ป้าเอาไก่ปิ้ง 4 ไม้ละกันจ่ะ”

    “ครับผม 20 บาทครับ” เต้หยิบไก่ปิ้งใส่ถุงให้อย่างรวดเร็ว เพราะไม่อยากให้ลูกค้ารอนาน

    “ขอบคุณครับ!” เขารับเงินที่ลูกค้ายื่นให้ก่อนจะบอกขอบคุณเสียงดัง คุณป้ายิ้มให้ก่อนเดินจากไป เธอคิดในใจว่าพ่อค้าร้านนี้ช่างน่ารักจริงๆ ถ้าอร่อยพรุ่งนี้เธอจะกลับมาซื้ออีกแน่นอน