“เ้านายเฒ่าเติ้งคนนี้ยินดีที่จะรับใช้คุณ!”
เฒ่าเติ้งโน้มตัวลงเหมือนเอ็ดเวิร์ดในตอนแรกอย่างไม่ลังเล
เอ็ดเวิร์ดได้บอกเขาแล้วว่าตราบที่ทํางานกับเ้านาย
ไม่เพียงจะมีอนาคตที่ไม่มีที่สิ้นสุดรออยู่คุณยังสามารถพาครอบครัวมาอยู่ในชุมชนหยานไห่ได้อีกด้วย
เงื่อนไขก็คือการดูแลครอบครัวของเ้านายเป็อย่างดี
รวมถึงจับตามองคนอื่นๆที่อาจจะก่อเื่หรือทําอะไรไม่ดีกับครอบครัวของเ้านาย
ดังนั้นเงื่อนไขดีๆเช่นนี้มีหรือเขาจะปฏิเสธ?
“ดี คุณตัดสินใจได้ถูกต้องแล้ว”
ได้ยิน
ไต๋จุนก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ
แล้วเสริมต่อว่า
“แต่ยังมีอีกสิ่งหนึ่งที่คุณต้องได้รู้”
เปาะ!
เขาดีดนิ้วในทันที
แล้วทันใดนั้นเฒ่าเติ้งที่กําลังจะถามว่าคืออะไร ก็พลันรู้สึกได้ว่าทั่วทั้งร่างกายของเขา
มีกระแสนํ้าอุ่นไหลผ่านไปทั่วร่างกาย
และมันก็ได้ทําให้เขารู้สึกสบายและยอดเยี่ยมอย่างบอกไม่ถูก
ราวกับว่ากําลังได้รับการฟื้นฟูอย่างไรอย่างนั้น
ต่อมา-
เฒ่าเติ้งเบิกตากว้างอย่างตะลึงงัน
หลังจากที่รู้ตัวอีกทีเขาพบว่าไม่เพียงแต่จะสบายตัวเท่านั้น
ร่องรอยาแเล็กๆที่เพิ่งเป็ไม่กี่วันก่อนบนแขนของเขาก็กลายเป็หายไปอย่างไม่น่าเชื่อ
เสมือนกับว่ามันไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
เป็ไปได้ยังไง?
เฒ่าเติ้งใจเต้นระรัวแล้วมองกลับไปยังเ้านายของเขาใหม่
แต่คราวนี้มันแตกต่างจากทุกที
เต็มไปด้วยความกลัวที่ราวกับกําลังมองเห็นเทพเซียนไม่ปาน
ใช่ เขาจะไม่รู้ได้ยังไงว่าการดีดนิ้วเมื่อกี้นี้ทําให้เกิดเื่ที่น่าเหลือเชื่อเช่นนี้ขึ้น?
เลยไม่ต้องถามเลยว่านี่ป็นฝีมือของเ้านายของเขา
ฟังธงร้อยเปอร์เซ็น!
ตอนนี้.
ไต๋จุนเลยไม่ได้ปล่อยให้อีกฝ่ายสงสัยอีกต่อไป
เขาเอ่ย
“การฟื้นฟูนั่นคือสิ่งที่คุณจะได้รับเป็อย่างแรกเมื่อทํางานกับฉัน”
“นัยหนึ่งคือโรคภัยไข้เจ็บทั้งหลายที่คุณเป็อยู่นั้นคุณไม่จําเป็ที่จะต้องกังวลอีกต่อไป”
“พวกมันได้ถูกรักษาหายขาดแล้วและคุณสามารถไปตรวจสอบที่โรงพยาบาลอีกทีเพื่อความมั่นใจได้”
ก่อนให้คําแนะนําเพิ่มว่า
“นอกจากนี้แล้วในอนาคตเมื่อคุณได้ดูแลครอบครัวของฉันอย่างสุดความสามารถ”
“ภายหลังคุณจะมีสิทธิ์ขออะไรก็ได้จากฉัน”
“และแน่นอนว่าคุณจะรู้ด้วยตัวเองในไม่ช้าก็เร็ว ว่าสิ่งที่คุณ้านั้นคืออะไร!”
แน่นอนว่าคําพูดนี้ของเขาลึกลับมาก
แต่ไม่ใช่ว่าเขา้าแสร้งบทลึกลับแต่อย่างใด
ก็แค่
เขารู้จากเอ็ดเวิร์ดมาว่าเฒ่าเติ้งนั้นได้สูญเสียลูกชายคนโตไปในอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อหลายปีก่อน
ทําให้ั้แ่นั้นมาเฒ่าเติ้งและครอบครัวเลยมีความครึกครื้นน้อยลง
อย่างไรก็ตาม เมื่อคุณทํางานกับเขา
ลูกชายคนโตจะไม่สามารถฟื้นคืนชีพได้?
น่าเสียดายที่ถึงเขาจะบอกไปเฒ่าเติ้งก็คงจะไม่เชื่ออยู่ดี
เพราะแม้ความสามารถที่เขาได้แสดงออกไปในตอนนี้จะน่าเหลือเชื่อและถูกมองว่าเป็การดํารงอยู่เหนือธรรมชาติแล้วก็ตาม
แต่
การฟื้นคืนชีพนั้นคืออะไร?
มันคือเื่ที่ยิ่งกว่าตํานานหรืออะไรทั้งหมดทั้งมวล
ที่ทุกคนมองว่าเป็ไปไม่ได้และหัวใจตรัสแล้วว่าไม่มีอยู่จริง
เลยจะดีกว่าที่จะให้อีกฝ่ายได้เห็นกับตาในตอนที่อารยธรรมดวลจักรพรรดินั้นถูกเผยแพร่
ถูกต้อง
เมื่อนั้นนอกจากเฒ่าเติ้งแล้วผู้คนทั้งหมดบนโลกก็จะได้รับรู้เช่นกัน
ว่า
การฟื้นคืนชีพนั้นมีอยู่จริง!
เวลานี้ เฒ่าเติ้งที่ได้ยินการยืนยันจากเ้านายของเขาก็กลายเป็เปลี่ยนการแสดงออก สูดหายใจเข้าเฮือกใหญ่ในทันที
แล้วอดถามออกไปไม่ได้ว่า
“เ้านาย คุณเป็ผู้บ่มเพาะะในตํานานที่มีอยู่ในนิยายเ่าั้เหรอ?”
ในความคิดของเขาความสามารถนี้ถ้าไม่ใช่ผู้บ่มเพาะะ
แล้วมันจะเป็อะไรได้อีก?
แค่นั้นแหละ-
ไต๋จุนเลิกคิ้ว สีหน้าบ่งบอกเหนื่อยใจ
“เฒ่าเติ้งคุณแก่ปูนนี้แล้วคุณยังอ่านนิยาย”
“แถมยังเชื่อเื่ผู้บ่มเพาะะอีก”
“คุณเป็เด็กรึเปล่า?”
“...” เฒ่าเติ้ง
…
หนึ่งชั่วโมงผ่านไป
เฒ่าเติ้งได้ทําหน้าที่ใหม่ของเขา
ขับรถซีมูลีนคันใหม่ไปรับไต๋ห่าวและซวนหยูก่อนจะพากลับมาที่ชุมชนหยานไห่อย่างรวดเร็ว
ปัจจุบัน.
เมื่อสองสามีภรรยามาถึง
ทั้งคู่ก็ใอกใกับความกว้างใหญ่ของชุมชนหยานไห่และคฤหาสน์ที่ลูกชายของพวกเขาอยู่
บอกได้ว่าในตอนแรกที่รับรู้ว่าไต๋จุนไม่ได้เพียงซื้อแค่หลังเดียวแต่ซื้อยกทั้งชุมชน
พวกเขาก็ตกตะลึงมาก
แต่เมื่อคิดว่าชายหนุ่มเคยทําเื่ที่ยิ่งกว่านี้มาแล้วพวกเขาก็สามารถสงบสติอารมณ์ได้อย่างรวดเร็ว
วันนี้พวกเขาเลยตั้งใจที่จะมาเยี่ยมชมที่นี่
“พ่อ แม่ พวกคุณมาแล้ว!”
ทางด้านไต๋จุนที่เห็นว่าพ่อกับแม่ของเขามาแล้วก็รีบมาทักทาย
แล้วนําทั้งสองคนไปยังห้องรับประทานอาหารที่เต็มไปด้วยจานอาหารหลากหลายในทันที
จากนั้น
มื้ออาหารเพื่อสร้างความคุ้นเคยกับสมาชิกใหม่ก็เริ่มขึ้น
เอ็ดเวิร์ดนั้นเริ่มคุ้นเคยแล้วแต่เติ้งหยุนนั้นต่างออกไป
เขาประหม่าเล็กน้อยและไม่คิดว่าเ้านายจะเชิญเขามาร่วมโต๊ะั้แ่วันแรกที่มาถึง
แต่โชคดีที่ได้เอ็ดเวิร์ดให้คําแนะนํา เขาจึงได้รู้อย่างรวดเร็วว่าเ้านายนั้นเป็คนแบบไหน
แล้วเริ่มหายจากอาการประหม่าในที่สุด
หลังจากนั้น เมื่อมื้ออาหารจบลง
ไต๋จุนก็ได้พาพ่อแม่ของเขาไปคุยเป็การส่วนตัว
แล้วได้รับรู้มาว่าของฝากที่เขานํากลับไปให้ทั้งสองคนได้นําไปแจกผู้คนในหมู่บ้านหมดแล้ว
แน่นอนว่าเื่นี้เขาไม่ได้ใส่ใจเพราะคนเ่าั้เองก็ได้ช่วยเหลือเขาและพ่อแม่ไว้มากเช่นกัน
กล่าวคือในอนาคตนี้เขาก็มีความ้าตอบแทนคนพวกนั้นเล็กน้อย
แต่ตอนนี้มันยังไม่ถึงเวลา
เขาจึงได้เริ่มการเชื้อเชิญพ่อแม่ของเขามาอยู่ที่นี่แทน
“พ่อ แม่ พวกคุณมาอยู่ที่นี่เถอะ”
“ฉันจะได้ไม่ต้องกังวลเื่อะไรอีกแล้ว”
“โอเคไหม”
ไต๋ห่าวและซวนหยูมองหน้ากัน
ทั้งคู่ไม่มีปัญหาในเื่นี้หรอก แต่พวกเขาจะคุยกับใครเมื่อมาอยู่ที่นี่ล่ะ?
เกี่ยวกับเื่นี้ ไต๋จุนมีหรือจะไม่รู้?
เขาหัวเราะเสียงดังว่า
“ถ้าพ่อกับแม่เบื่อมากเกินไป”
“จะเอาพวกเขามาอยู่ด้วยก็ได้นะ ฉันไม่ว่าหรอก”
“พวกคนที่หมู่บ้านน่ะ!”
ชุมชนหยานไห่มีคฤหาสน์ตั้งหลายหลังยังต้องงก?
นอกจากนี้แล้วเขารู้ด้วยว่าพ่อกับแม่ของเขานั้นไม่ใช่คนโง่ทั้งคู่จะไม่ถูกหลอกหรือโดนแสวงหาผลประโยชน์จากคนพวกนั้นอย่างแน่นอน
ขณะเดียวกัน เท่าที่เขารู้จักคนพวกนั้น
พวกเขาก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรไม่มีพวกลักเล็กขโมยน้อย หรือพวกก่อปัญหาสร้างเื่
หรือถ้ามีจริงๆ แล้วมันเกิดขึ้นมาเขาก็เชื่อว่าพ่อกับแม่ของเขาจะสามารถตัดสินใจตัดคนพวกนั้นออกไปจากชีวิตได้
ทั้งนี้เมื่อมีเฒ่าเติ้งคอยเป็หูเป็ตาให้แล้ว
เขายังต้องห่วงเื่อะไรอีก?
นี่จึงกลายเป็เหตุผลที่เขาใจกว้างมากพอที่จะให้พ่อกับแม่ของเขาได้พาพวกเพื่อนๆในหมู่บ้านมาอยู่ด้วยกัน
ก็แค่ว่า
ตะลึง!
ไต๋ห่าวและซวนหยูนั้นตกตะลึงแทบไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ได้ยินเป็อย่างมาก
พาคนทั้งหมู่บ้านมาอยู่ด้วยกัน!
ลูกชายคนนี้ใจกว้างขนาดนั้นเลยเหรอ?
“แน่นอนว่ามีเงื่อนไขอยู่นะครับ”
“นั่นคือ”
“พ่อกับแม่ จะต้องกินสิ่งนี้ลงไป!”
โดยไม่รอช้า ไต๋จุนยิ้มหัวเราะหึๆแล้วดีดนิ้ว
เปาะ!
ทันใดนั้นผลไม้หน้าตาประหลาดสองผลก็ปรากฏขึ้นที่กลางอากาศ
เป็ผลให้…
สองสามีภรรยาที่เห็นเหตุการณ์มหัศจรรย์นี้
ก็กลายเป็หยุดหายใจชั่วขณะ
เรียกบางสิ่งบางอย่างออกมาจากอากาศ…
เป็ไปได้ยังไง?!