第9章
ท่าทางเ็าของเหยียนซานทำให้องค์หญิงเผ่าวารียอมถอยแต่โดยดีแต่ถึงจะยอมในวันนี้ พรุ่งนี้ก็จะพยายามใหม่ พยายามจนกว่าบุรุษที่แอบรักจะหันมามองเพียงสักครั้งก็ยังดี
แกร๊ก เมื่อเสียงบานประตูปิดสนิท เหยียนซานเงยหน้ามองบานประตูเมื่อครู่พลันถอนหายใจออกมาอย่างหนักใจ
ยามเฉิน[7.00-8.59] ของที่นี่อากาศช่างหนาวนักโชคดีที่เหยียนซานใช้พลังของตนช่วยทำให้เทียนอี๋ไม่ค่อยหนาวแต่ถึงกระนั้นก็ยังสามารถรับรู้ถึงความเย็นอยู่ดี
"จะหนาวไปไหนเนี่ย" เทียนอี๋กระชับกอดตนเองสองเท้าก้าวเดินออกมานอกปราสาท เหล่าทหารเดินตรวจตรามากมายแต่ไม่มีผู้คนสนใจเทียนอี๋เลย คงเพราะคำสั่งของเหยียนซาน เทียนอี๋ได้แต่นึกขำในใจพลางก้าวเดินไปตามทางเรื่อยๆ เพราะเป็คนซุกซนชอบหาอะไรทำ ถ้าวันไหนไม่ขายถังหูลู่เทียนอี๋ก็จะชวนเทียนต้านไปจับปลาในแม่น้ำพอคิดถึงชีวิตที่ผ่านมาก็พลันให้ความรู้สึกเศร้าหมองลง
"ไม่ข้าจะอ่อนแอให้ท่านแม่กับเทียนต้านเป็ห่วงไม่ได้" น้ำเสียงใสเอ่ยบอกกับตนเองสองขาเรียวก้าวยาวมุ่งมั่นตรงไปด้านหน้า
ภายในตลาดของเผ่าน้ำแข็งช่างตื่นตาตื่นใจนักมีเทพหลายเผ่าพันธุ์มาเดินเล่นหรือซื้อของมากมาย แต่น่าแปลก...ที่ไม่มีถังหูลู่ให้เห็นเลย
ถ้าข้าทำถังหูลู่มาขายคงได้ดีไม่น้อย
มือเรียวยกขึ้นลูบปลายคางไปมารอยยิ้มอบอุ่นพลันเ้าเล่ห์ขึ้น ยิ่งทำให้ใบหน้าหวานดูน่ามอง นั้นยิ่งทำให้คนแอบมองเผลอยกยิ้มขำกับท่าทางซุกซนไม่ได้เพียงแป๊บเดียวเท่านั้นร่างของบุรุษที่เหยียนซานแอบมองอยู่ ก็พลันหายไปในฝูงชนสร้างความตื่นใไม่น้อย ความกลัวว่าคนผู้นั้นจะเป็อันตรายทำให้ใบหน้าหล่อเหลาดูกังวลขึ้น
"เ้า" แรงสะกิดเล็กน้อยทำให้าาเผ่าน้ำแข็งหันมองด้วยดวงตาแปลกใจ
"ทำไมเ้า"
"ข้านะชอบมีเื่กับเ้าถิ่นบ่อยๆบ่อยเสียจนััของข้าเริ่มดี" เทียนอี๋โอ้อวดตนเองให้เหยียนซานฟังพลันรอยยิ้มขำของเหยียนซานก็สร้างความไม่พอใจแกเทียนอี๋
"เ้าขำอะไร" น้ำเสียงใสไม่พอใจเอ่ยถามใบหน้าหวานแสดงท่าทางออกมาอย่างชัดเจน
"ข้าจะพาเ้าเดินเล่น" เหยียนซานเอ่ยบอก ใบหน้าหล่อเหลาดูอ่อนโยนลงแต่ยังคงยกยิ้มขำไม่จางหาย
"เ้าว่างรึ"เทียนอี๋ถามพลางเอียงใบหน้าอย่างสงสัย บุรุษหนุ่มรูปงามไม่ตอบคำถามหากแต่เดินนำทางบุรุษหน้าหวานด้านหลัง
เทียนอี๋ยู่ปากหมั่นไส้แต่ยอมเดินตามแผ่นหลังแกร่งงไปภาพซ้อนทับของแผ่นหลังเด็กชายคนหนึ่ง แผ่นหลังที่เทียนอี๋คุ้นเคยแต่ไม่เข้าใจว่าเคยพบเจอที่ใด หรือในความทรงจำที่ไม่เคยลืม
บนท้องถนนที่มีชาวบ้านออกมาขายของมากมายบุรุษสองคนเดินเคียงข้างกัน หนึ่งบุรุษผู้สูงศักดิ์ หนึ่งบุรุษธรรมดาการปรากฏตัวของาาเผ่าน้ำแข็ง ทำให้เหล่าประชาชนใไม่น้อยเพราะั้แ่เหยียนซานขึ้นนั่งบัลลังก์น้ำแข็งคนผู้นี้ก็ถูกเรียกขานว่าาาน้ำแข็งผู้มีใบหน้าหล่อเหลาแต่เ็าดังเช่นผาน้ำแข็งพันปีที่ไม่ว่าฤดูกาลจะเปลี่ยนไปเช่นไร ก็ยังคงความหนาวเย็น
"เ้าอยากได้อะไร" เหยียนซานหันมามองหน้าเทียนอี๋รอยยิ้มน้อยๆ ประดับใบหน้าหล่อเหลาให้ยิ่งดูอ่อนโยนขึ้น
ริมฝีปากสีดอกเหม่ยฮวาเม้มแน่นไม่กล้าเอ่ยพลันหลบสายตาคมสีฟ้าครามที่มองมา
จ๊อก~ เสียงท้องร้องทำให้ใบหน้าหวานเกิดสีแดงดอกเหม่ยกุ้ยดวงตาคมสีฟ้าครามเบิกตากว้างอย่างใ ก่อนเงยหน้าขึ้นสบมองเ้าของเสียงเทียนอี๋หลบสายตาคมสีฟ้าครามที่มองมาก่อนจะได้ยินเสียงหัวเราะดังลั่น
"เ้าขำข้า!"เทียนอี๋ขึ้นเสียงใส่โดยไม่สนใจว่าคนผู้นี้คือใคร เหยียนซานยกมือขึ้นกระแอมไอเบาๆกลบเกลื่อนอาการของตน
"ถ้าเ้าหิว ก็บอกว่าหิวสิ จะยืนนิ่งทำไม"ใบหน้าหล่อเหลาส่ายไปมา เทียนอี๋ทำปากขมุบขมิบหากเป็คนอื่นเหยียนซานคงลงโทษไปแล้ว พอเป็เทียนอี๋กับมองว่ามัน...น่ารัก
121
![[จบแล้ว] ขนเสบียงนับล้าน มาเป็นมาร(ดา)ของเหล่าวายร้าย (อ่านฟรี 200 ตอน)](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1685948838_38187667.webp)
