นักบินยอดรัก ภาค 1 & ภาค 2 & ภาค 3

คอนโดฯ ยานกี้ ชั้น 12

เสียงกดกริ่งดังเพียง 2 ครั้ง  “มาแล้วครับ เจ้าของวันเกิดมาแล้ว” นักบินหนุ่มทำหน้าที่เปิดประตูต้อนรับมาธูรกับราช วินนี่สวมกอดทั้งสอง วินนี่ตะลึงในความงามของหญิงสาวตรงหน้าเขาเอื้อมมือจับปลายนิ้วมือของมาธูร  “นี่แค่เพียง 2 วัน เราสวยแซงนิทตี้ รู้ไหม สวยมาก  สุขสันต์วันเกิดครับ” วินนี่จูบกลางหน้าผากของมาธูร  ยกท่อนแขนให้หญิงสาวควงแขนเขาแทนราชที่เดินตามหลังเข้ามา เสียงกรีดร้องของโรซี้ดีใจเมื่อเห็นคุณหมอราชถือตุ๊กตาหมีน้อยมาให้ “สวัสดีครับ สาวน้อย ขออุ้มนะครับ” ราชกล่าวทักทายทุกคนอุ้มร่างน้อยเดินเข้าไปหานิทตี้

“ผมสั่งไก่ย่างจากร้านอาหารไทยเปิดใหม่ใกล้คอนโดฯ” เดฟยกถาดไก่ย่างวางบนโต๊ะอาหาร มาธูรตรงเข้าไปหาเดฟคนแรก  ร่างของน้องสาวถูกพี่ชายสวมกอดแน่นนานพอสมควร จนทำให้วินนี่ส่ายหน้าแทรกเข้ามาแยกทั้งคู่   “เดฟ ยังไม่ถึงวันส่งตัวเจ้าสาว นายอย่าดราม่าให้มาก ได้ไหมวะ” เดฟชักสีหน้าใส่เพื่อน “เออ ก็พวกนายไม่เคยมีน้องสาวไม่มีวันเข้าใจฉัน” ราชสวมกอดเดฟ “ขอบคุณมากครับ” เดฟพยักหน้าให้คุณหมอว่าที่น้องเขย

เสียงดนตรีเริ่มบรรเลง  เครื่องดื่มนำมาเสิร์ฟ  ทุกคนมอบของขวัญวันเกิดให้มาธูร  ขนมเค้กวันเกิดรูปกลมสูงสีขาวประดับด้วยครีมสีฟ้า  รูปปั้นตุ๊กตาชายหญิงกลางนั่งสวนดอกไม้ ตุ๊กตาชายถือร่มให้ตุ๊กตาหญิงสาว  “ โอ้โห้ นี่ของปลอมเหรอค่ะสวยจังเลย “ ทุกคนหัวเราะในความซื่อของมาธูร   “ ของจริง กินได้ด้วยจ๊ะ “ นิทตี้ยื่นมีดตัดเค้กให้เธอ  วินนี่ร้องห้ามไว้ก่อน “เดี๋ยวก่อนมานี่ (ชื่อเล่นวินนี่ตั้งให้เธอ) เปิดของขวัญของพี่เดฟก่อนดีกว่าผมลุ้นอยู่นะว่าพี่ชายคนนี้จะให้อะไรน้องสาวในปีนี้” นักบินหนุ่มสังเกตสีหน้าของเดฟไม่ค่อยมีความสุข ห่อของขวัญถูกเปิดออก “ ว้าววว สวยมากค่ะนาฬิกาข้อมือราคาแพงน่าดู” มาธูรชูนาฬิกาข้อมือขึ้นให้ราชดู สีหน้าของมาธูรเปลี่ยนไป  “ทำไมเหมือนกันคะ”  เดฟก้าวเข้าใกล้น้องสาว  ราชกล่าวขึ้น “ไม่เหมือนกันครับคนละรุ่น เพียงแต่ยี่ห้อเดียวกัน” หญิงสาววางทาบบนข้อมือ  ”ของคุณหมอสวยกว่าค่ะ”สีหน้าไม่พอใจของเดฟ ทำให้ทุกคนมองหน้ากัน  ราชหยิกท่อนแขนกระซิบเตือนสติเธอ  “ทำไมคุณพูดแบบนี้ต่อหน้าทุกคน”ฝ่ามือเธอรีบปิดริมฝีปากปากตัวเอง   วินนี่หันหน้ามองนิทตี้ที่ตกใจมองสีหน้าของเดฟ  ภายในห้องนั่งเล่นบรรยากาศเปลี่ยนไปทันที  ภาวนาเดินออกมาจากห้องครัววางถาดผลไม้  “กำลังจะตัดเค้กกันแล้วใช่ไหมค่ะ”

นิทตี้ส่งมีดตัดเค้กให้มาธูร  “ตัดขนมเค้กได้แล้วจ๊ะ” ผู้กองเดฟวางแก้วเหล้าลงบนโต๊ะอย่างแรง  “ เดี๋ยวก่อนวันนี้วันเกิดของมาธูร บนก้อนขนมเค้กทำไมมีตุ๊กตาผู้ชายคู่กับตุ๊กตาผู้หญิง ในเมื่อยังไม่ได้หมั้นกัน“ เดฟดึงตุ๊กตาผู้ชายโยนทิ้ง  “ วันนี้วันคล้ายวันเกิดไม่ใช่วันแต่งงาน“ เดฟกล่าวออกมาถึงสองครั้ง เขาหยิบแก้วเหล้ามองเลื่อนสายตามองหน้าน้องสาว    เสียงร้องไห้จ้าของโรซี้งอแงอยากดูขนมเค้กบนโต๊ะวินนี่อุ้มหลานสาวขึ้น   ภาวนาถอนหายใจหนักเข้าไปกอดร่างของนิทตี้

มาธูรหยิบตุ๊กตาผู้ชายที่เดฟทิ้งลงขยะต่อหน้าต่อตาทุกคน  สีหน้าของหญิงสาวแดงก่ำ กวาดสายตามองดวงตาสีนิลราช    “ ไม่ตัดก็ไม่ตัดค่ะ พี่เดฟทำอะไรของพี่  พี่ทำไมทำแบบนี้กับหนูพี่เป็นพี่ชายที่เห็นแก่ตัวที่สุด พี่ชายที่บอกว่ารักน้อง เขาทำตัวแบบนี้เหรอค่ะ  ขนมเค้กนี้พี่ไม่ได้เป็นคนทำ พี่ทำร้ายจิตใจพี่นิทตี้มากเท่ากับความรู้สึกของหนู“  มาธูรกำมือแน่นทั้งสอง เธอหมุนตัวไปมามือของเธอดึงถาดวางก้อนขนมด้วยความน้อยใจ  “มาธูรระวัง” ราชร้องห้ามแต่ไม่ทันก้อนขนมเค้กตกลงบนพื้น เดฟกำมัดแน่นชี้หน้ามาธูร แต่ภาวนาดึงท่อนแขนเดฟไม่ให้พูดอะไร เดฟฉุนจัดกับการกระทำของมาธูร ปาแก้วเหล้าลงพื้น “เผล้ง!!!”  นิทตี้หันหน้าไปทางอื่น  วินนี่รวบโรซี้กอดไว้แน่น 

 “มาธูร.... พี่เห็นแก่ตัวอะไรพี่ไม่ดีตรงไหน ถ้าเราคิดจะชอบใครอย่างน้อยบอกพี่ก่อนไม่ได้เหรอไง  พี่เลี้ยงเราตั้งแต่เด็กๆ  ใช่....ตอนนี้พี่มันเป็นคนโหด พี่รักและหวงแหนเราแค่ไหน  ต่อให้ต้องตากแดดร้อนแค่ไหนพี่ยอมตากฝนไปรับไปส่งเราทุกวัน   แม้แต่พี่เมาหนักแค่ไหน เคยมีไหมที่พี่ไม่ตื่นไปรับ พี่ไม่ได้ห้ามถ้าน้องจะรักใคร พี่เสียใจที่สุดที่เราปิดบังพี่   เราหันหลังให้พี่ง่ายๆใช่ไหม” Dเดฟยืนหันหลังให้น้องสาวทันที  มาธูก้าวไปยืนข้างหน้าเดฟ  “พี่โกหก น้องบอกพี่เรื่องของคุณหมอว่าน้องชอบผู้ชายคนหนึ่งแต่ไม่สามารถบอกว่าเป็นใคร เพราะน้องคิดว่าน้องบ้าไปชอบคนมีเจ้าของ   พี่ไม่เคยสนใจเรื่องของน้องแม้แต่นิดเดียว   พี่มีแต่งานกับแฟนพี่เท่านั้นไดอารี่เล่มสีเขียวพี่ให้ไว้ ถ้าหนูอยากได้อะไร ก็ให้เขียนลงไว้ในนั้น  เมื่อไรที่พี่จะอ่าน พี่จะหาให้ ถ้ามีปัญหาพี่ก็จะช่วย   สองปีแล้ว  พี่ไม่เคยอ่านแม้แต่หน้าเดียว น้องมาหาพี่  น้องทำความสะอาดบ้านให้ ว่างๆก็เขียนเล่าเรื่องทุกอย่างให้พี่ฟังทุกเรื่อง  พี่โทร.มาหาแค่วันละ 4นาที ตอนเช้า 2นาที ถึงที่ทำงานแล้วใช่ไหมก่อนนอนอีก 2 นาที รีบนอนนะ เดียวตื่นไม่ทัน แค่นี้เอง วันนี้น้องเจอคนที่เข้าใจ พี่ก็ไม่ชอบ   พี่เดฟพี่ทำร้ายจิตใจน้อง น้องเกลียดพี่จริงๆ”

เดฟตกใจหันกลับมา มาธูรชี้ไปที่ร่างของคุณหมอราช   “คุณหมอยังไม่รู้เลยว่าน้องชอบเขา คนมันชอบ ก็ชอบไม่ได้  พี่จะมาห้ามน้องทำไม  เพราะพี่เป็นผู้ชายใช่ไหม  พี่ถึงห้ามน้องทุกอย่าง เพราะน้องเป็นผู้หญิง  น้องแต่งตัวต้องตามใจพี่  พี่ไม่ให้ไปเที่ยวกลับดึก พี่ไม่ให้นั่งรถซ้อนท้ายผู้ชายเด็ดขาด  น้องโดนห้ามทุกอย่าง   ถ้าพ่อแม่ของน้องมีชีวิตอยู่ พวกเขาจะเลี้ยงน้องแบบนี้ไหมอีกอย่างวันนี้วันเกิดน้อง อย่างน้อยพี่ให้ความสุขน้องสักวันไม่ได้เหรอคะ ต่อไปน้องจะไม่มาบ้านพี่อีก ไม่กินเค้กแล้ว ไม่เอาด้วยของขวัญของพี่“ มาธูรพูดจบหันหน้ามองเศษขนมเค้กตกลงมากระจายเต็มพื้น เธอหยิบตุ๊กตาชายหญิงแล้ววิ่งออกไปจากบ้านของผู้กอง   ราชยืนมองเหตุการณ์อย่างนิ่งไม่ห้ามหญิงรักและไม่วิ่งตามเธอออกไป  สีหน้าของคุณหมอพอใจและยิ้มที่มุมปาก

ภาวนาถือไดอารี่เล่มสีเขียวที่หญิงสาวกล่าวถึงออกมาจากห้องนอนของเดฟ   “เดฟคะ เธอเขียนทุกอย่างให้คุณ นี่ไงค่ะ“ เดฟคว้าไดอารี่มาเปิดอ่านที่ละหน้ากระดาษ  เงยหน้าสายตาจ้องใบหน้าของวินนี่  “ฉันทำอะไรลงไปเนี่ย   เธอเล่าทุกอย่างตั้งแต่....โธ่เว้ยไอ้เดฟ.”  เดฟวางไดอารี่ในมือของราช “ผมขอโทษคุณหมอครับ  ผมจะไปตามเธอมาให้คุณหมอ"

วินนี่ก้าวมายืนขวางทางเพื่อนรักไว้  “เดี๋ยวก่อน  เดฟ คนที่จะไปตามมานี่ ไม่ใช่นาย.. นายต้องฟังฉันก่อน นายต้องทำความเข้าใจมาธูรคนใหม่ก่อน   มีสิ่งหนึ่งที่ฉันแปลกใจ ฉันไม่เคยได้ยินเธอพูดหรือตัดพ้อความในใจได้นานขนาดนี้  เธอกำลังเรียนรู้การใช้ชีวิตใหม่จากคุณหมอ  วันนี้เธอพูดไม่ติดอ่าง  เธอใช้คำได้ถูกต้องเกือบร้อยเปอร์เซ็นต์   ทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอพูดมันออกมาจากใจล้วนๆ  นายหมดหน้าที่ของนายแล้ว ขอโทษนะ....ที่ฉันต้องพูดความจริงนายยอมรับเถอะวะ  ในเวลาเพียงสองวันเท่านั้นฉันเห็นมาธูรคนใหม่  คนที่นายเคยดูแลมาตลอดเวลา20ปีมันก็แค่เลี้ยงร่างกายแต่คุณหมอคือคนที่มอบชีวิตใหม่กับเธอในฐานะผู้หญิงคนหนึ่ง” วินนี่หันหน้ายักคิ้วให้คุณหมอหนุ่มที่ยิ้มให้วินนี่  “คุณหมอครับ เชิญไปตามเธอกลับมาครับ พวกเราขอรอที่นี่ดีกว่า“

วินนี่สวมกอดเพื่อนรักที่ก้มหน้าร้องไห้  “ฉันไม่ดีเอง ไม่น่าเลยหมดกัน ขนมเค้กสวยมากด้วย“ วินนี่อุ้มโรซี้นั่งเล่นบนโซฟายาว   “นายรู้อะไรไหมมีอยู่คนหนึ่งที่ไม่เสียใจคือคุณหมอราชที่ช่วยเธอ  เขายืนยิ้มในเวลาที่เธอร้องไห้และ พูดเรื่องที่อยู่ในใจ กล้าตำหนินายตรงๆ  ฉันเองก็ดีใจมาก  สิ่งที่เกิดขึ้นสอนให้เรารู้ว่าการให้ความสำคัญต่อจิตใจของคนๆหนึ่งมันมีค่ามากและมันสามารถพัฒนาคนนั้นได้ด้วย  นายไม่เคยคิดจะพัฒนาเธอ  ความจริงเธอขาดความอบอุ่นมาตั้งแต่เด็ก สาเหตุหนึ่งก็เพราะนายตอกย้ำตลอดเวลาว่าเธอไม่ใช่น้องจริงๆ มันกลายเป็นปมด้อยทำให้เธอพูดไม่ชัด และนายเรียกเธอคำว่าทึ่ม  เดฟนายลืมไปแล้วว่า ความรักสร้างและพัฒนาคนได้ นายรักน้องสาวมากแต่ไม่เคยเติมเต็ม  ไม่ปล่อยให้เธอใช้ชีวิตแบบวัยรุ่น   พอเธอเจอคุณหมอเขายอมรับเขาฟัง ไม่ตำหนิในเวลาเธอพูดผิด แถมชอบและแก้ไขในเวลาเดียว  เขาไม่เคยทำให้เป็นตัวตลก มาธูรดีขึ้นมาก  วันนี้ฉันยอมรับเลยวะว่าคุณหมอราชเป็นคนดีจริงๆ ฉันยังสู้เขาไม่ได้“

วินนี่ส่งเบียร์ขวดเล็กให้เพื่อนรัก “ฉันจะไปเอาเค้กก้อนใหม่  นายไอ้เดฟไปช่วยพวกผู้หญิงยกเลย“ นิทตี้ล้างมือ หลังจากทำความสะอาดช่วยภาวนา  พวกเธอเก็บกวาดทำความสะอาดอย่างรวดเร็ว  “วินนี่...เทพบุตรสุดหล่อของฉัน เขาสั่งฉันให้ทำขนมเค้ก2 ก้อนไว้ล่วงหน้าแล้วค่ะ อันนี้ไม่ค่อยสวย ขนมเค้กของจริงสวยมาก ผู้กองเดฟต้องไปยกมาเองมาให้น้องสาวคุณ” นิทตี้กอดภาวนา “ ขอบคุณมากนิทตี้วันนี้ฉันเรียนรู้อะไรมากมาย“  เดฟลุกขึ้นจะสวมกอดนิทตี้ ฝ่ามือของวินนี่คว้าคอเสื้อของเดฟไว้ก่อน นายมาทางนี้ต้องมากอดฉัน ไม่ใช่เมียฉัน “  วินนี่หัวเราะ “ฮ่าๆๆๆ”  เดฟคว้าภาวนามากอดเเทน