หลังจากเมื่อคืนที่ผมพาเพื่อนและรุนพี่จากมหาวิทยาลัยมาเที่ยวบ้านผมก็ตื่นั้แ่เช้าไม่ใช่ว่าตื่นเองหรอกนะ ไอ้พี่ธันมันมาพังประตูปลุก แม่งประตูห้องเกือบจะหลุดออกมาแล้วไอ้สองตัวเพื่อนผมนี่มันนึกว่าฟ้าผ่ากลัวกันจนหัวหด แล้วพวกเราก็ต่อแถวเข้าห้องน้ำห้องส้วมกันไป กว่าจะครบคน ก็เล่นเอาผมท้องร้องจ๊อกๆแล้ว
วันนี้อาหารเช้าเป็ข้าวต้มฝีมือแม่ครัวที่เป็คนงานที่บ้านผมอร่อยนะ แต่ละคนแดกกันคนละ 2-3 ถ้วย ไอ้พวกนี้ถ้าพามาบ่อยๆ บ้านผมคงจนแน่
“เดี๋ยวพวกมึงจะไปทำอะไรกันต่อ”
พี่ผมถามขึ้นหลังเรากินข้าวต้มหมดหม้อแล้ว
“กูว่าจะพาเดินสวนผลไม้ก่อนแล้วค่อยไปตกปลากัน”
ผมวางแผนไว้ว่าจะพาพวกมันไปเดินสวนก่อนเพราะ่เช้าอากาศยังไม่ร้อนมาก
“เออดีๆ กูอยากไปดูต้นทุเรียน แล้วตอนนี้มีให้กินมั้ย”
ไอ้ดีนสายแดกของหวานถามขึ้น
“มี เห็นพี่กูว่าพอหากินได้เดี๋ยวมันให้คนงานดูให้”
“กูอยากไปกินในสวนอะ”
เื่มากนะมึงอะ
“อย่าเื่มากมีให้กินก็บุญแล้ว”
ไอ้เต้มันได้พูดแทนผมทุกอย่างแล้ว
“พี่ 3 คนว่าไงเอาตามที่ผมว่ามั้ย”
ผมหันไปถามรุ่นพี่ทั้ง3 คน เผื่อพวกพี่มันอยากทำอย่างอื่น
“เอาตามนั้นแหละ ่บ่ายค่อยไปตกปลา”
ไอ้พี่ปืนมันว่า
“ก็ดีเหมือนกันเผื่อตอนเย็นเราจะได้กินปลาเผา”
พี่แทนพี่มึงก็เห็นกับเพื่อนมึงตลอดแหละ ไม่เคยเห็นจะขัดมันได้ซักที
“ดีๆ ผมเอาเบ็ดตกปลามาจากบ้านด้วย”
พี่ออมผู้ชื่นชอบการตกปลาเห็นด้วยสรุปเอาตามที่ผมเซ็ตเลยนะ
จริงๆแล้วในสวนผมมีผลไม้หลายอย่างนะแต่ตอนนี้ที่ออกลูกมีทุเรียน มะม่วง และมังคุดของโปรดผมพอมาถึงสวนไอ้ดีนกับไอ้เต้วิ่งไปดูตรงนั้นตรงนี้เหมือนเด็กๆเลยครับ
“พงกมึง 2 ตัวระวังลูกทุเรียนมันจะหล่นใส่กระบาลแยก”
“ก็กูตื่นเต้นอะ ไม่เคยเห็นต้นทุเรียนที่ออกลูกเยอะๆแบบนี้”
อืมไอ้เด็กในเมือง
ผมเห็นพี่แทนกับพี่ออมเอามือถือขึ้นมาถ่ายรูป ต่างกับไอ้พี่ปืนมันเดินชิลล์ๆไม่ได้สนใจอะไรมากนัก ยังกะพระเอกเอ็มวี เท่ฉิบหาย
เราก็เดินดูไปเรื่อยๆ คนงานในไร่ก็เก็บมะม่วงสุกปากตะกร้อ มาส่งให้ผม 4-5 ลูกพร้อมกับมีดปอกผลไม้ พี่รหัสผมอาสาปอกให้ได้กินกัน หลังจากนั้นไปเก็บมังคุดมากินกันเก็บเอาสดๆจากต้นเลย กินกันไปจนกะเพาะเกือบแตก
“พี่กูไลน์มาบอกว่าเก็บทุเรียนได้ 2-3 ลูกว่ะ”
ผมหันไปบอกไอ้นักเลงทุเรียนดีนที่มันอยากกินจัด
“จริงดิกูอยากกิน”
“เออๆ กูก็อยากกิน”
พี่แทนผู้ที่ชื่นชอบทุเรียนเหมือนกัน แต่หน้าตาไม่ให้เลย อย่างพี่มึงน่าจะชอบกินลูกตะขบนะกูว่าพวกเราเลยเดินเข้าบ้าน ยังดีที่สวนผลไม้อยู่ไกล้บ้านนะ ถ้าไปสวนยางเดินไปไม่ไหวต้องนั่งรถกันเลย แต่ไม่ค่อยมีใครอยากไปสวนยางหรอกเพราะมันกินไม่ได้ไง เพราะพวกเราเป็สายแดก
พอมาถึงโรงจอดรถหน้าบ้าน ลุงคนงานกำลังแงะทุเรียนเลยครับ ผมนี่ขออยู่ห่างๆแล้วกันไม่ค่อยชอบกลิ่นทุเรียนสุกซักเท่าไร ผมไม่ชอบกินทุเรียนครับ แต่ที่บ้านปลูกทุเรียนขายแล้วผมก็หันไปเห็นไอ้พี่ปืน มันก็ไม่เข้าไปใกล้ๆ บริเวณที่ไอ้พวกนั้นรุมอยู่
“พี่มึงไม่เข้าไปกินทุเรียนเหรอ”
“กูเกลียดกลิ่นมัน กูไม่ชอบกิน”
“จริงดิ เหมือนกูเลย กูก็ไม่ชอบกิน”
“ทำไมอะ บ้านมึงปลูกเองแท้ๆ”
“กูเกลียดกลิ่นมัน ได้กลิ่นแล้วเวียนหัว”
“หึ หน่อมแน้มอีกแล้วมึง”
“เหอะ”
กูี้เีเถียงกับมัน
“…แต่ก็น่ารักดี”
“ห๊ะ พี่มึงพูดว่าอะไรนะ”
“ก็บอกว่ามึงน่ารัก”
อ๋อย ใจกูสั่นกูจะเป็ลมั้แ่ยังไม่ได้กลิ่นทุเรียนเลย
“บ้าเหรอ กูหล่อต่างหาก”
กูอายไม่รู้ว่าว่าจะเอามือไปวางที่ไหนเลยสบัดไปมาฉิบหายเจ็บนิ้วที่เข้าเฝือกขึ้นมาซะงั้น
“อ๊ากก”
เชี่ยเจ็บหลังไอ้รถถังมันะโเกาะหลังกู เล็บมันจิกเข้าไปในเสื้อยืดกูเลย
“ไอ้รถถัง ลงไปเลยมึง ห่า เจ็บฉิบหาย”
ผมทำท่าจะเอี้ยวตัวไปจับมันมือเอื้อมไม่ถึงครับ
“เดี๋ยวกูช่วย มานี่มา กวนตีนนะมึง แต่น่ารักเหมือนเ้าของมัน”
พี่มันกระซิบที่ข้างหูขนลุกเลยสัด ใจเต้นแรงจนแทบจะะเิออกมา
“มะ ไม่ใช่ กูไม่ได้น่ารักซักหน่อย”
“น่ารัก”
ห่าไอ้พี่ปืนทำไมพี่มึงต้องย้ำบ่อยด้วย พักนี้มันชมกูบ่อยจัง
“ไอ้มีน มึงเป็อะไร หน้าแดง เป็ไข้เหรอ”
พี่ธัน ห่ากูยิ่งไม่ค่อยมีสติอยู่ ถูกผู้ชายชมว่าน่ารัก
“เปล๊า กูไม่ได้เป็อะไร”
“เหรอ เฮ้ยไอ้รุ่นพี่ มึงชื่อะไรนะกูขอคุยด้วยหน่อย”
พี่มันชี้ไปที่ตัวเองก็มีพี่มึงอยู่คนเดียวแหละ ตรงนี้อะ
“ปืน…”
“เออ ไอ้ปืน ตามกูมา”
พี่ธันมึงจะทำอะไรพี่มันจะตีกันเปล่าวะ แล้วถ้าจะตีกันมันเื่อะไรหล่ะ
หลังจากนั้นไอ้พวกนั้นโม่ทุเรียนลงท้องจนหมดไอ้พี่ปืนก็เดินมาสมทบ มันคุยกับพี่ธันหลายนาทีอยู่นา แต่ผมไม่ได้ยินเสียงเลยไม่รูว่าพวกพี่มันคุยอะไรกันแต่เห็นพวกพี่มันจ้องหน้ากันอยู่เป็พัก ถ้าเป็ปลากัดนี่ท้องไปแล้ว
“พี่ธัญคุยอะไรกับไอ้พี่ปืนอ่ะ”
ผมยื่นหน้าไปเสือกกับพี่ชายที่กำลังเดินเข้ามา
“ไม่มีอะไร กูก็แค่ถามความประพฤติของมึง”
“อ๋อ กูเป็เด็กดีจะตายพี่มันฟ้องอะไรพี่มึงรึไง”
“เปล่ามันว่ามึงเป็เด็กดี”
โกหกกูเปล่าวะแม่ง มันยิ่งขี้แกล้งกูอยู่ แต่มันชมกูน่ารัก โอ้ย ใจเต้นตึกตัก
“แล้วพี่มันพูออะไรอีก”
“เปล่า ไปแดกข้าวได้แล้วเดี๋ยวเพื่อนมึงก็แดกกันหมดหรอ”
“เออๆ”
ผมก็ไปกินข้าวกลางวันห่า เหลือหมูทอดให้กูหน่อยเดียวเอง แต่ไอ้พี่ปืนก็เอาจานใส่หมูทอดมาให้เพิ่มสงสัยมันเก็บไว้ให้ผม
“ขอบคุณ”
ผมขอบคุณพี่มันเบาๆง่ะ ยังเขินไม่หายเลย สัด กูเป็อะไรวะเนี่ย
่บ่ายทุกคนก็เตรียมอุปกรณ์ตกปลา มาพร้อมหน้าพร้อมตากันที่บ่อปลาบ้านผมก็เลี้ยงไก่ด้วยนะ ขาดก็แต่หมูนี่แหละ แทบจะไม่ต้องซื้ออะไรกินเลย
แต่ละคนเตรียมกันมาแน่นมากไอ้พี่ปืนมึงเอาเก้าอี้ตกปลามาเลยเหรอ จริงจังสัด
“เชร็ด กูตกได้แล้ว แม่งตัวใหญ่โคตร”
พี่แทนะโร้องดีใจยี่งกว่าถูกหวยรางวัลที่1 อีก
“ผมยังตกไม่ได้เลยอ่ะ”
พี่ออมบ่นกระปอดกระแปดที่ยังตกไม่ได้ซักตัว
“ฮึบ เฮ้ยกูตกได้แล้ว ตัวใหญกว่าพี่แทนอีก”
ไอ้เต้อวดปลานิลตัวใหญ่ที่มันตกได้ไอ้นี้มันตกปลาเก่ง เพราะมันมาตกบ่อยๆ
“เออ ตัวใหญ่จริงเย็นนี้เราจะได้กินปลาเผาตัวใหญ่ๆกัน”
ไอ้ดีนมึงนี่สายแดกอย่างเดียวไม่มีปัญญาตกนะ
ไอ้พี่ปืนมันนั่งตกชิลล์ๆแต่ก็ได้หลายตัวนะ ถึงจะตัวไม่ใหญ่เท่าไอ้เต้ ไม่ขี้อวดเลย โคตรคูลอ่ะ
พอถึงตอนเย็นเราก็เตรียมทำปลาเผากันพี่ธันเลยไปขอยืมเตาถ่านสำหรับเผาปลาของลุงคนงาน พร้อมกับไปซื้อถ่านมาให้ช่างเป็พี่ชายที่ดีจริงๆ และนอกจากจะเผาปลากินกันแล้ว แม่ครัวก็ยังเตรียมทำไก่บ้านต้มน้ำปลากับหมูมะนาวมาเพิ่มให้อีก2 ถาด เล่นกินกันเป็ถาดๆเลยทีเดียวแต่ผมก็ขอให้แม่ครัวช่วยทอดปลานิลกรอบๆให้ผม 2 ตัว ผมไม่ชอบกินปลาเผาผมว่ามันเหม็นคาว
“ไอ้เต้มึงก่อไฟได้มั้ย เดี๋ยวกูเผาเอง”
พี่แทนหันไปถามไอ้เต้
“ได้ดิพี่ผมทำประจำ มาทำกินที่นี่บ่อยๆ”
ไอ้เต้มากินเบียร์ที่นี่บ่อยๆพี่ผมก็ขี้เมานะ แต่มันคอแข็ง
หลังจากนั้นพวกขี้เมา ก็กระดกเบียร์ กระดกเหล้าดื่มแทนน้ำกัน หันไปอีกทีไอ้พี่ปืนมันกางเต็นท์แล้ว มี 2 เต็นท์ ของพี่แทนอีกหลังนึงมันเอากีต้าร์ออกมาเล่นด้วย เท่สัดอีกแล้ว มีอะไรที่พี่มันทำไม่ได้บ้างวะเนี่ย
“เอ้า ใครอยากร้องเพลงมาได้เลยไอ้ปืนมันเล่นอย่างเดียวไม่ร้อง”
“ไอ้เต้มึงร้องเพลงพี่ตูนดิ”
ผมยุไอ้เต้ไอนี่เสียงมันดี ร้องเพลงเพราะอยู่ ไอ้พี่ปืนก็เล่นกีตาร์ไป ไอ้เต้ก็ร้องเพลงซักพักพี่แทนแกร้องบ้าง เป็แนวเพื่อชีวิต เออดูเหมาะกะแกดี ไอ้พี่ปืนก็เล่นได้หมดเก่งฉิบหาย
“ไอ้น้องมีน มึงไม่ร้องเหรอ”
“ไอ้มีนมันเสียงเพี้ยนพี่ มันชอบร้องผิดคีย์อย่าให้มันร้องเลยสงสารคนฟังอ่ะพี่”
ผมเลยยันไอ้เต้ไปทีนึงห่า ชอบเอาความจริงมาพูด
เกือบตี 2 ถึงได้แยกย้ายกันเข้านอนไอ้ดีนกับไอ้เต้ขอนอนเต็นท์กับพวกรุ่นพี่ ผมกับพี่ออมเลยกลับเข้าห้องไปนอน
ตอนสายๆได้ยินเสียงไอ้รถถังเกาประตูแกรกๆเรียกสงสัยหิว พอเปิดประตูก็เห็นไอ้พี่ปืนยืนอยู่
“ปวดหัวรึเปล่า”
พี่มันถามผม
“เปล่า พี่มึงมีอะไรอ่ะ”
“กูคิดว่ามึงปวดหัว เลยเอายามาให้”
หูยหล่อเลยพี่มึง ใจกูนี่เอาอีกแล้ว เต้นแรงฉิบหาย
“เอ่อ กะ…กู ไม่ปวดเดี๋ยวไปเอาอาหารให้ไอ้รถถังก่อน”
แล้วก็จะอุ้มไอ้รถถังแต่ไม่ทันพี่มันอุ้มขึ้นก่อน แล้วเราก็เดินลงบันไดมาผมเทอาหารให้ไอ้รถถัง แต่พี่มันยังนั่งเกาคาง จู๋จี๋อยู่กับไอ้รถถังอยู่เลย
ไอ้แมวกวนตีนไหนว่าหิว มาเกาประตูเรียก เห็นผู้ชายหล่อหน่อยไม่ได้มึงเป็ตัวผู้ไม่ใช่รึไง
“อิจฉาไอ้รถถังเหรอ”
“ห๊ะ เปล๊า มึงมานี่ มากินข้าว ผอมลงนะมึงอ่ะ”
ผมขวักมือเรียกมันมันจะรู้เื่กับกูมั้ย
‘หง่าว’
มันเดินมากินอาหารสงสัยผมไม่อยู่เลยตรอมใจ ไม่ใช่แล้ว มันไม่ได้รักกูขนาดนั้นมั้ง
“มันน่ารักดีนะ น่ารักเหมือนมึงเลย”
พี่มันพูดแล้วยิ้มให้ห่า ใจเต้นแรงอีกแล้ว พี่มึงอย่ายิ้มบ่อย กูจะตาย
“กูเคยบอกแล้วว่ากูไม่น่ารัก”
ห่ากูพูดเร็วจนลิ้นจะพันกันตาย
“พวกมึงทำอะไรกัน”
พี่กูมาขัดจังหวะอีกแล้วเสียดาย เอ้ย ไม่ใช่
“เปล๊า!”
“ไอ้มีนไหนเมื่อคืนพวกมึงว่าจะไปน้ำตกกัน”
“เออใช่ๆ เดี๋ยวกูไปเตรียมตัวก่อนแต่ว่าเราจะไม่กลับมาบ้านแล้วนะ พี่ธันมึงไม่ไปจริงๆเหรอ”
“กูมีงาน พวกมึงไปกันเหอะ กลับดีๆหล่ะ”
“อืม”
หลังจากนั้นพวกเราทั้ง 6 คน ก็เก็บข้าวของแล้วมุ่งหน้าไปเที่ยวน้ำตก ตอนแรกผมเสนอให้ไปทะเลนะแต่ไอ้พี่ปืนกับพี่แทนมันบอกว่าอยากไปน้ำตกมากกว่า เพราะพี่มันว่าทะเลคนเยอะ
พอเรามาถึงน้ำตกก็เห็นว่าคนไม่เยอะมาก พวกเราก็หามุมที่ไม่ค่อยมีคนแล้วลงเล่นน้ำกันน้ำเย็นใสสะอาด ผมเคยมา 2 ครั้งกับครอบครัวปีนี้เป็ปีแรกนะที่ไม่ได้มากับครอบครัว แต่เป็การมากับเพื่อน กับรุ่นพี่มันให้ความรู้สึกแตกต่างกัน แต่ก็ดีไปอีกแบบ
พวกเราเล่นกันไปได้ซักพักก็ขึ้นมานั่งแถวโขดขิน พี่แทนบอกว่าคงต้องรีบกลับเพรากลัวรถติด ่เย็นวันอาทิตย์ใครๆก็เข้ากรุงเทพผมเบื่อโคตรรถติดอ่ะ ปวดเยี่ยวนี่ลำบากฉิบหาย
“ไอ้เตี้ย เสื้อมึงบาง เอานี่ไปใส่”
พี่มันหยิบเสื้อบอลที่มันถอดก่อนลงเล่นน้ำยื่นให้ผมอิจฉา หุ่นดีฉิบหาย แล้วทำไมกูต้องใจเต้นแรงด้วยเนี่ย
“ไม่ต้อง เสื้อกูมีเดี๋ยวไปหยิบในกระเป๋าได้”
“เอาไปใส่เร็วๆ อย่าเื่มาก”
“เหอะ”
แต่ผมก็ต้องจำยอมเอามาใส่เพราะพี่มันจ้องจนตาแทบถลนออกมาแล้ว ผมก็ถอดตัวที่ผมใส่อยู่แล้วรีบใส่ตัวที่พี่มันให้ยืมอย่างรวดเร็ว ผมเห็นหน้าไอ้พี่ปืนมันใมากเลยอ่ะ
“มึงจะถอดอะไรตรงนี้ ทำไมไม่ไปหาที่ถอดดีๆ”
“ห๊ะ แค่ถอดเสื้อมันจะเป็อะไรก็กูเป็ผู้ชาย”
“เฮ้อ มึงนี่น้า ไม่รู้อะไรเล๊ย”
เออ กูไม่รู้มันจะอะไรกันนักหนาวะ
ผมเบะปากให้พี่มัน
“เบะปากทำไม เดี๋ยวกูตีปากแตก”
“…”
ผมไม่พูดกับพี่มันแล้วครับวุ่นวายกับกูฉิบหาย
แล้วพี่มันก็เดินไปที่กระเป๋าหยิบเสื้อมันมาใส่แล้วทำไมไม่เอาตัวใหม่ให้กู กูใส่ของพี่มึงกูจะเป็ขี้กลากขี้เกลื้อนรึป่าวเนี่ย
หลังจากนั้นก็เป็อย่างพี่แทนว่ารถติดฉิบหาย ขนาดเราออกบ่าย 3 กว่าจะถึงหอผมก็ปาเข้าไปเกือบ 3 ทุ่ม ธรรมดากูนั่งรถแค่ 3 ชั่วโมงกว่า นั่งหลับแล้วหลับอีกก็ยังไม่ถึง พอมาถึงผมก็รีบอาบน้ำแล้วมานอนเล่นเกม ซักพักไอ้เต้ก็ไปอาบบ้าง พอมันอาบเสร็จก็กระโดขึ้นเตียงไถมือถือเล่นตามปกติของมัน
Rrrrrrrrrrr
ไอ้ดีนอัพเฟสครับ เป็รูปพวกเราตอนตกปลาตอนร้องเพลงแล้วไอ้พี่ปืนเล่นกีตาร์แล้วก็รูปตอนเราเล่นน้ำที่น้ำตกพร้อมแคปชั่นเสี่ยวๆของมันและแท็กทุกคนในรูป
‘บ้านสวนไอ้มีนผู้ที่ไม่ได้มีดีแค่หน้าตา’
KengBB ไปไม่ชวนกูเลยกันเลย
AeAe@KengBB จริงไอ้พวกนี้ลืมพี่ลืมน้องงดเลี้ยงเหล้า 3 เดือน
ThanThana@AeAe@KengBB โหพี่ ลงแดงตายกันเลยนะ
ThanThana@BudyDean ถ่ายรูปกูไม่หล่อเลย ไอ้ปืนเด่นคนเดียวเลย
PotePakorn@ThanThana จริงพี่ พี่ปืนกินเรียบทุกรูป
MarchMeen@BudyDean ถ่ายกูหล่อ ให้อภัยได้
Aomsin@MarchMeen กูว่าน่ารักมากกว่ามั้งมึงอ่ะ
TheGun อืม
MarchMeen@Aomsin พี่ก็เหมือนกันแหละ
ThanThana@TheGun อืม… คือ ?
TheGun@ThanThana เสือก
TheGun@ BudyDean อ่านแชทกูหน่อย
อืม ? อะไรของพี่มัน แล้วให้ไอ้ดีนอ่านแชทคือ? เหมือนคราวไอ้เต้อัพรูปเลยเอ๊ะ อะไรยังไง
“ไอ้ห่าดีน ถ่ายรูปกูไม่หล่อเลยอะแต่พี่ออมน่ารักหว่ะ”
“หืม ไอ้เต้ มึงชมพี่เขาหลายทีแล้ว”
“กูว่า กูจะลองจีบพี่เขาว่ะมึงว่าเขาจะโอเคมั้ย”
“กูจะไปรู้เหรอ เื่ของมึง”
“แล้วเื่มึงกับพี่ปืนอะ”
“ระ…เื่อะไร”
ห่า กูจูนสมองไม่ทันเลยเล่นถามถึงพี่มัน
“มึงไม่คิดว่พี่มันทำตัวแปลกๆกับมึงรึไงพาไปกินข้าว มาส่งมึงที่หอ แล้ววันนี้กูเห็นพี่มันถอดเสื้อมันให้มึงใส่ด้วยอ่ะ”
“เปล๊า พี่มันกลัวกูเป็หวัดเดี๋ยวไปซ้อมบอลไม่ได้ไง”
“ให้มันจริงเถอะ ไม่ใช่ว่าเดี๋ยวท้องป่องขึ้นมาล่ะ”
“สัด เดี๋ยวกูโบก”
ผมทำท่าจะโบกมันแต่มันนี่ไม่กลัวกูเลย หัวเราคิกคักใหญ่ ห่า เล่นเอากูเหงื่อตกเดี๋ยวทำกูนอนไม่หลับทำไง
9K
