‘เพี๊ยะ เพี๊ยะ เพี๊ยะ’เพื่อนผมตบมือแสดงความยินดีที่มันจะได้มีโอกาสไปรับสาวๆ ที่เชียงใหม่ซะที
(เสียงอะไรคะ)
“ไม่ต้องไปสนใจหรอกน้ำเอาเป็ว่าอีกสามวันพบกันนะ สามวันนี้เราจะไม่รบกวนเวลาเที่ยวของน้ำกับเพื่อนๆ เลยเที่ยวกับเพื่อนให้เต็มอิ่ม เที่ยวให้สนุกนะครับ”
(ไม่กวนจริงๆ นะดิน)
“ครับ ไม่กวน”
(แล้วเื่ที่จะมารับ จะมาจริงหรอโปรเจคจบเสร็จแล้วหรอ)
“จริงสิ เราไม่โกหกน้ำหรอกโปรเจคส่งเรียบร้อยไม่ต้องห่วง แล้วกิ่วแม่ปานยังจะไปหรือเปล่า”
(ไปสิ ก็บอกแล้วไงทริปก่อนกลับกรุงเทพนุ่มนิ่มบอกว่า่นี้สวยมากยังไงก็ต้องไปให้ได้)
“โอเค ตามนั้น อีกสามวันนะน้ำ ห้ามลืมเราจะไปรับน้ำไปเที่ยวกิ่วแม่ปานกัน”
(น้ำไปเก็บของก่อนนะพรุ่งนี้ต้องเดินทางแต่เช้า)
“ครับ ดินรักน้ำนะ คิดถึงดินเยอะๆ นะคนดี”
(รู้แล้วน่า ไม่อายเพื่อนบ้างหรือไงดิน)
“อายทำไม อายคืออะไร ไม่รู้จัก”
(ไม่คุยด้วยแล้ว รีบกินข้าว รีบกลับห้ามหลีสาวนะ)
“ครับผม รักน้ำนะ”
(รู้แล้วค่า บ๊ายบาย)
“ไม่ต้องกินแล้วมั้งข้าวเย็น” ไอ้แดนแสดงอาการหมั่นไส้การอ้อนสาวของผม
“กูว่ามันคงอิ่มไปอีกสามวัน”ไอ้เดียวก็หมั่นไส้ผมไม่น้อย
“กูผู้หิวโหย อยากจะไปเชียงใหม่ตอนนี้เลยไปกันพรุ่งนี้เลยไหมวะ กูใจร้อนว่ะ ใจกูไปถึงเชียงใหม่แล้ว” ไอ้ดิฟออกความเห็นมันรอวันที่สาวๆ จะทำโปรเจคจบสำเร็จมานานแล้ว
“ใจเย็นๆ เพื่อน มึงควรเตรียมตัวและเก็บของก่อน ออกทริปครั้งนี้กูจะต้องทำให้น้ำใจอ่อนและยอมรับกูเป็แฟนให้ได้”
“กูขอแค่ให้หนึ่งอ้าปากพูดกับกูบ้างก็พอกูไม่อยากจ้องมือถือแล้ว กูอยากได้ยินเสียงบ้าง”
“พยายามเข้าเพื่อน กูเป็กำลังใจให้”ผมตบบ่าให้กำลังใจไอ้เดียว สี่เดือนมานี้มันคงทรมานน่าดู
“มากันนานหรือยังไอ้เสือ”พี่โจ้เดินเข้ามาร่วมวงกับพวกเราด้วย
“สักพักครับ กินข้าวหรือยังพี่”ผมชวนพี่โจ้ให้ทานเข้าด้วยกัน
“ก็ว่าจะมาขอกินกับลูกค้านี่แหละ”
“เครื่องดื่มครับพี่โจ้”
“ขอบใจเดียว สีหน้าไม่ค่อยดีนะ ขาดของหรือไง”พี่โจ้ถามยิ้มๆ อย่างรู้กันเพราะั้แ่เมื่อสี่เดือนก่อนพวกผมก็ไม่ยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงที่ไหนอีกเลยสามสี่วันนั้นพวกเราเอาแต่ดื่มเหล้าจนเมาหลับเป็ภาระให้แกต้องให้ลูกน้องมาลากไปนอน เพราะกลัวว่าพวกผมจะถูกสาวๆหิ้วไปจนก่อให้เกิดปัญหาตามมา
“ขาดมาสี่เดือนแล้วพี่ จะลงแดงอยู่แล้ว”ไอ้เดียวตอบพี่โจ้ตามประสาผู้ชายที่เข้าใจกัน
“ขนาดนั้นเลย”
“ครับ”
“แล้วทำไมไม่ไปหาล่ะ”
“เค้าไม่ให้ไป” พวกผมตอบพร้อมกัน
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า สมน้ำหน้าไอ้พวกไม่รู้จักระวังตัว ริอ่านจะเป็เสือ แต่ดันซ่อนเขี้ยวเล็บไม่มิดนี่ใช้ชีวิตหนุ่มโสดกันคุ้มแล้วใช่ไหม ถึงได้มีสภาพแบบนี้”
“คุ้มไม่คุ้มไม่รู้รู้แค่ว่าตอนนี้ต้องหยุดครับ ถ้ายัง้าคนคนนั้นอยู่”ผมตอบในสิ่งที่คิดมาหลายเดือนให้พี่โจ้ฟัง
“อย่างที่ไอ้ดินพูดนั่นแหละพี่ตอนนี้จุดหมายมีแค่หนึ่งเดียว ถ้าอยากได้ก็ต้องอดทน ทนมาได้ตั้งสี่เดือนทนอีกนิดจะเป็ไรไป” ไอ้เดียวพูดให้พี่โจ้ฟังแกพยักหน้าเข้าใจสิ่งที่พวกเรา้าจะสื่อ
“มีแฟนเป็ผู้หญิงดีๆสักคนไม่ใช่เื่ง่ายแต่ถ้าใช้หัวใจนำทาง เรียนรู้ที่จะเข้าใจกัน มันก็ไม่ใช่เื่ยากพี่ขอให้พวกนายโชคดี พยายามเข้าไว้ แล้วจุดหมายจะอยู่แค่เอื้อม”
“เอ้า มาๆ ชนแก้วๆพรุ่งนี้เก็บของและเช็ครถให้พร้อมก่อนออกเดินทาง”ไอ้ดิฟยกแก้วเหล้าขึ้นชนกับพวกเรา
“โปรเจคเรียบร้อยกันแล้วหรอ”
“เรียบร้อยครับพี่พรุ่งนี้ก็เตรียมตัวจะไปรับสาวกลับบ้านแล้วครับ ไอ้ดินมันลอยตัวแล้วน้ำยอมให้มันมารับ แต่พวกผมนี่สิต้องไปเสี่ยงดวงเอาข้างหน้า ยังไม่รู้ชะตากรรม”ไอ้ดิฟบอกกับพี่โจ้อย่างอิจฉาที่น้ำตกลงยินยอมให้ผมไปรับ
“ตกลงคบกันแล้วหรอวะดิน”
“เค้าเป็แฟนผมครับ แต่ผมยังไม่ใช่แฟนเค้า”
“น้องน้ำเป็แฟนนายมากี่ปีแล้วยังไม่มีปัญญาทำให้ตัวเองได้เป็แฟนเค้าซะทีเนี๊ยะนะ มองหน้าพวกนายแต่ละคนแล้วสงสารว่ะฮ่า ฮ่า ฮ่า”
“กลับมาคราวนี้แหละพี่โจ้พี่ได้มีน้องสะใภ้สมใจแน่ๆ” ผมตอบพี่โจ้อย่างหมายมั่นกลับมาคราวนี้ผมพร้อมเดินหน้าลุยจีบน้ำอย่างสุดกำลัง
“ถ้ามั่นใจขนาดนั้นพี่ก็ขอให้พวกนายทุกคนโชคดี มีอะไรอยากให้พี่ช่วยก็ขอให้บอก พี่ยินดีมื้อนี้พี่ขอเป็เ้ามือเลี้ยงฉลองให้กับความสำเร็จของน้องๆ ทุกคนขอให้การนำเสนอโปรเจคจบผ่านไปด้วยดี ขอให้ชนะใจสาวๆ ได้ในเร็ววันแล้วกันนะ”
“ขอบคุณครับพี่”พี่โจ้นั่งกินข้าวพูดคุยกับพวกเราอยู่พักใหญ่ก็ขอตัวไปทำงานต่อ พวกเราเองเมื่ออิ่มเอมกับอาหารมื้อใหญ่ที่พี่โจ้จัดให้ก็แยกย้ายกันกลับคอนโดเตรียมตัวสำหรับเดินทางไปรับสาวๆที่เชียงใหม่
3K
![ตำแหน่งพระชายาเนี่ย ขอลาออกได้ไหม [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1674879085_72170339.webp)
![สมรสพระราชทาน บันดาลรัก [สามพี่น้องตระกูลหาน]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1719672027_8412571.webp)
