ริมชายหาดบนเกาะร้างเล็กๆซึ่งห่างไกลผู้คน มีผู้ชาย 2 คน และ ผู้หญิง 2 คน นั่งสนทนาอยู่รอบๆกองไฟ
"พวกคุณไม่ต้องกังวลไปนะคะ ฉันว่าคงไม่เกินพรุ่งนี้ หน่วยค้นหาจะต้องมาเจอพวกเราแน่นอน" หญิงสาวที่ชื่อ เหมย ได้เอ่ยขึ้น
เหมย เป็พนักงานเสิร์ฟในห้องอาหารบนเรือสำราญหรู ซึ่งเพิ่งอับปางลงเพราะพายุเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา
เธออาศัยเรือชูชีพเล็กพร้อมกับลูกเรือและคนอื่นๆอีก 4 คน ลอยมาติดอยู่ที่เกาะแห่งนี้ ซึ่งทุกคนต่างก็ไม่มีใครรู้ได้ว่ามันอยู่ส่วนไหนของโลก
"ขอให้เป็อย่างงั้นเหอะ หึๆ ใครมันจะไปคิดล่ะ ว่าเรือลำใหญ่ขนาดนั้น จะล่ม" เจ นักท่องเที่ยวไฮโซหนุ่มตอบ พร้อมโอบกอด โบว์ แฟนสาวของเขา
"แล้วถ้าไม่มีใครมาเจอเราล่ะ ฮือ ฮือ ฮือ..." โบว์ พูดพร้อมทั้งหลั่งน้ำตาด้วยความกลัว
--- ความเงียบเข้าครอบงำ---
ในที่สุด เหมยก็เป็ผู้ทำลายความเงียบนี้
"เอางี้ดีมั๊ยคะ !! ระหว่างนี้เรามาแนะนำตัวกันดีกว่า อย่างน้อยๆเพื่อเป็การฆ่าเวลา "
เธอมอไปทางโบว์ที่นั่งตัวสั่นเทาอยู่ แล้วเอ่ยต่อด้วยใบหน้าที่นิ่งเฉย
"หรือถ้าหากพวกเราจะไม่รอดกันจริงๆ ก็ให้ถือซะว่า เป็การสารภาพบาปก่อนจะตายกัน... แบบนี้ ดีมั๊ยคะ ??"
"ก็ไม่เลวนะ" ชาติ ช่างเครื่องบนเรือ ตอบกลับพร้อมใช้ไม้ในมือเขี่ยกองไฟ อย่างเหม่อลอย
"งั้นเริ่มจากคุณก่อนละกัน คุณ เอ่อ..." เจ พูด พร้อมมองไปที่แท็กป้ายชื่อที่ติดอยู่บนอกเสื้อของเหมย " คุณ เหมย !! "
เหมยยิ้มมุมปากบางๆ
"ก็ได้ค่ะ !! ... ดิฉัน ชื่อ เหมย "
2K
