นิชาตัวสั่นเป็ลูกนกเมื่อตอนชี้ชายหนุ่มลากเธอมาในห้องนอนของเขา
"ฉันจะเชื่อเธอดีมั้ย...ผู้หญิงชอบทำหน้าซื่อแบบนี้ทุกคนเลยหรือป่าวอยากได้เพิ่มเท่าไรบอกมาฉันให้เธอเพิ่มสองแสนหยุดแสดงโอเคมั้ย"
เอริคไม่ชอบมองกิริยาไร้เดียงสาของผู้หญิงคนไหนเลยโดยเฉพาะเธอสีหน้าของเธอตอนนี้มันเหมือนวันที่เมียเก่าของเขาขอร้องให้เชื่อใจในวันที่เขาจับได้ว่ามีชู้มันเป็สีหน้าที่เขาดูยังไงมันก็เสแสร้งจึงเสนอเงินให้เธอเพิ่มเพื่อที่จะให้หญิงสาวหยุดการกระทำนี้เสีย
"ฉันไม่ได้แสดง..ปล่อยฉัน"
นิชาน้ำตารื้นเธอขอร้องเขาดีๆกลับหาว่าเธอเสแสร้งเสียอย่างนั้น
"ห้าแสน"
"ไม่เอาอะไรทั้งนั้น..ป.."
พลั้กก
"ว้ายย.."
ไม่ทันได้พูดจบหญิงสาวก็ถูกเหวี่ยงขึ้นมาบนเตียงนุ่มอย่างไม่ทันต้องตัวและถูกคนตัวโตที่กำลังเอาแต่ใจตรึงแขนทั้งสองข้างไว้เหนือศรีษะด้วยมือหนาของเขา
"อยู่เฉยๆอย่าขัดใจฉัน"
เอริคจ้องหน้าหญิงสาวที่น้ำตารื้นไหลพรากออกมาด้วยสีหน้าครุ่นคิดว่าสิ่งที่เธอทำอยู่ตอนนี้้าอะไรกันแน่และถูกหลอกอย่างที่เธอพูดจริงหรือแต่อารมณ์ในกายตอนนี้มันแทบจะไม่เปิดโอกาสให้เขาได้คิดอะไรเพราะมันพลุ่งพล่านถึงขีดสุดจนหน้าตาและเนื้อตัวแทบจะแดงไปหมดไม่รู้ว่าวันนี้เขามีอารมณ์รุนแรงเพียงนี้ได้อย่างไรกัน
"ฉันขอร้องอย่าทำอะไรฉันเลยนะ"
นิชาขอร้องคนตัวโตที่ทับคร่อมอยู่บนตัวเธอด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
"ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเธอแสดงรึป่าวแต่ฉันไม่ฟังอะไรเธอทั้งนั้น...เพราะฉันยอมรับเลยว่าถูกใจเธอมากเป็พิเศษถ้าเธอยอมฉันดีๆอยากได้เท่าไรฉันทุ่มไม่อั้น"
เอริคกระซิบข้างหูหญิงสาวเบาๆด้วยอาการเหมือนคนไร้สติหลังจากนั้นเขาก็ไม่รับรู้รับฟังคำพูดอะไรของหญิงสาวต่อไป
"ไม่เอา...กรุณาปล่อยฉันไปเถอะ"
แคว้กกกกก
หญิงสาวะโเสียงหลงเมื่ออีกฝ่ายไม่ฟังเธอแม้สักนิดทั้งยังกระชากชุดเดรสซาตินที่เธอสวมมาจนขาดวิ่นและบดจูบเธออย่างรุนแรงอย่างคนที่หิวกระหายจนริมฝีปากห้อเืปวดหนึบ
"อร้ายยยย...ฮือๆๆๆ.."
ไม่นานแสงไฟในห้องก็ดับลงมีแต่เสียงกรีดร้องของหญิงสาวที่ขอความปราณีจากคนป่าเถื่อนแต่เหมือนว่าอีกฝ่ายจะไม่รับฟังเธอแม้แต่น้อย
สิ่งที่เธอหวงแหนเป็ของล้ำค่าที่สุดในตัวเธอตอนนี้ก็ถูกเขาพรากมันเอาไปเสียแล้วด้วยความเสียรู้ของคนที่ไม่หวังดีกับเธอนั่นเอง
คลับหรู
"ทำไมวันนี้แกดูอารมณ์ดีเป็พิเศษ"
มะนาวนั่งดื่มกับคัพเค้กที่คลับของแซนดี้กลางดึกเธอเห็นเพื่อนเธอเอาแต่นั่งดื่มไปยิ้มไปหลายรอบแล้วจนต้องถามด้วยความสงสัยเพราะปกติเห็นดื่มทีไรก็จะพูดุึงเื่แฟนเก่าทุกที
"ก็แค่อารมณ์ดีผิดด้วยหรือไง"
คัพเค้กไม่ได้บอกกับมะนาวว่าเธออารมณ์ดีเื่อะไรและที่ยิ้มกริ่มอยู่ตอนนี้ก็เพราะรู้ว่าคืนนี้ยังไงๆนิชาก็ต้องตกไปเป็เมียตาแก่ตัณหากลับในโรงแรมของเธอแน่นอนเพราะยาปลุกเซ็กซ์ที่เธอใส่ไปในขวดไวน์ขวดนั้นมันเป็ยาที่แรงอยู่พอตัว
ทีนี่คนที่ใสซื่อไร้เดียงสาอย่างคุณหนูนิชาก็สกปรกไม่มีค่าให้ชายใดได้สรรเสริญเหมือนที่ผ่านมาแล้วยิ่งคิดเธอก็ยิ่งสะใจ
เช้าวันต่อมา
"ฮึก..ฮือๆๆๆ...ทำไมๆๆ..ฮือๆๆๆ"
นิชานั่งกอดเข่าร้องให้อยู่ในห้องพักน้อยๆของเธอหญิงสาวสะอื้นให้ตัวโยนกับความเ็ปที่ได้รับเมื่อคืนที่ผ่านมาสายตาพร่ามัวเพราะเต็มไปด้วยน้ำตานั่งมองเช็คธนาคารที่กำใส่มือมาอย่างทรมานใจ
นิชาหนีออกมาจากโรงแรมใน่รุ่งสางเธอหยิบเชิ้ตของชายหนุ่มสวมออกมาอย่างเร่งรีบเช็คเงินสดที่เขาเขียนไว้ให้เธอชั่งใจอยู่ครู่ใหญ่ว่าจะเอามาดีหรือไม่แต่แล้วก็ต้องหยิบใส่กระเป๋ามาด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจหากเธอเสียตัวแล้วก็ต้องได้อะไรกลับคืนมาบ้าง
บทเรียนการไว้ใจคนผิดครั้งนี้มันจะทำให้เธอจำไปจนวันตายเลยทีเดียว
โรงแรมหรู
"อืม.."
เอริคตื่นมาด้วยอาการมึนหัวใน่สายพลันสายตามองข้างๆตัวก็ไม่เห็นหญิงสาวคนเมื่อคืนเสียแล้วเห็นเพียงแค่ชุดซาตินสีชมพูของเธอที่ขาดหลุดรุ่ยโดยฝีมือของเขากระจัดกระจายอยู่เท่านั้น
แถมบนเตียงนอนสีขาวนุ่มก็ยังมีแต่รอยหยดเืเต็มไปหมดอีกด้วยชายหนุ่มกุมขมับพยายามนึกถึงเื่เมื่อคืนว่ามันเกิดอะไรขึ้นมาเพราะเขารู้สึกว่าเมื่อคืนนี้เขาไม่มีสติเอาเสียเลยทั้งยังไม่ป้องกันและรุนแรงกับหญิงสาวที่บริสุทธิ์ไปอีกด้วย
เท่ากับว่าสิ่งที่เธอบอกกับเขาว่าเธอถูกหลอกมามันคือเื่จริงดีที่เมื่อคืนเขาเขียนเช็คให้เธอก่อนจะหลับไปเป็เงินหนึ่งล้านบาทหวังว่านี่จะเป็เงินที่ปลอบขวัญเธอได้ไม่มากก็น้อย
RrrrrrrRrrrrrr
"โทรมากวนฉันตอนนี้มีอะไรบรูค"
เอริครับสายคนสนิทอย่างสงสัยเพราะรู้ว่าที่อังกฤษตอนนี้น่าจะพึ่งจะยังไม่รุ่งสางและเป็เวลานอนของคนที่โน่นอีกด้วย
(คุณท่านทั้งสองประสบอุบัติเหตุครับ)
.....................................
เกิดเื่แล้ว ๆ
4K
