ตอนที่ 23 ไอเทมกระดิ่งปีศาจ
ภายในลิฟต์ของโรงแรมลุคและนิโคลกำลังลงไปยังโกดังชั้นใต้ดินสถานที่เก็บซากของมอนสเตอร์ค้างคาวปีศาจ
“แล้วตกลงเธอกับหมอนั้น...”
ลุคเอ่ยถาม นิโคลกล่าวตัดบททันที
“ไม่ใช่แน่นอน ฉันแค่มาตามคำขอของทางบ้านเท่านั้นและส่วนหนึ่งเพราะเรทเจอร์อยู่กิลด์กระดูกดำซึ่งพาฉันเข้าร่วมได้”
“หมอนั้นมีพลังพร์คงได้รับความสำคัญในกิลด์มากสินะ”
นิโคลพยักหน้ายืนยันคำพูดเขา ลุคยังถามต่อว่า“เธอก็ผ่านการทดสอบและเป็ฮันเตอร์แล้ว ทำไมต้องเข้ากิลด์ด้วยในเมื่อสามารถออกล่าเองได้”
“นายหมายถึงการล่าที่ชิ้นส่วนโลกต่างมิติระดับ F แบบนั้นนะเหรอมันทำเงินได้ไม่มากหรอกกับความเสี่ยงที่เจอ”
เมื่อเห็นลุคสงสัยนิโคลจึงหันมาอธิบายเพิ่ม
“ปกติจะเคลียร์ชิ้นส่วนโลกในระดับ F จะต้องตั้งทีม โดยทีมมีสองแบบแบบแรกคือมีฮันเตอร์คลาส F สิบคนเป็ทีมมาตรฐาน 1ทีมจึงจะลงเข้าประตูได้และแบบที่สองมีฮันเตอร์คลาส E เป็ผู้นำ ส่วนลูกทีมมีแค่ 2-3คนก็ได้ก็สามารถเข้าประตูได้”
“แบบแรกถ้ามีกันถึง 10 คนต่อให้เคลียร์ชิ้นส่วนโลกสำเร็จก็ได้เงินไม่มากนายคงรู้เื่ที่ชิ้นส่วนโลกต่างมิติระดับ F จะมีหินพลังงานต่างมิติไม่เกิน 10ก้อนสินะ ลองคิดดูแบ่งกันสิบคนต่อให้รวมเนื้อมอนสเตอร์ด้วยออกล่าครั้งหนึ่งคงได้ไม่ถึง 50,000เครดิตกับการต้องเอาชีวิตไปเสี่ยงในแต่ละครั้ง”
“ส่วนแบบที่สองพวกฮันเตอร์คลาส E ก็ไม่คิดจะสนใจชิ้นส่วนโลกต่างมิติระดับF เพราะทำเงินได้น้อยพวกนี้จะไปล่าที่ชิ้นส่วนโลกต่างมิติระดับ E มากกว่าถ้าฉันเข้ากิลด์ได้ก็สามารถเข้าไปยังชิ้นส่วนโลกระดับ E ที่ทำเงินได้สูงกว่า 100,000เครดิตต่อการเคลียร์ชิ้นส่วนหนึ่งครั้ง แม้ฉันจะเป็แค่คลาส F อยู่ก็ตาม”
ลุคก้มหน้าครุ่นคิด ถ้าต้องเอาชีวิตไปเสี่ยงแล้วก็ต้องหวังจะได้เงินเยอะๆ ไปเลยถ้าไม่ใช่เพราะเขาได้หินพลังงานต่างมิติมาก็คงไม่ได้เงินมากถึงแสนเครดิตอย่างที่เธอกล่าวมาจริงๆ
แต่พอคิดว่าเงิน 50,000เครดิตต่อการเข้าไปในชิ้นส่วนก็คิดว่าจำนวนเงินนี้ก็ไม่น้อยเหมือนกัน
“เธอขาดเงินอยู่เหรอ”
“ถึงแล้วไปกันเถอะ” นิโคลไม่ตอบ
ประตูลิฟต์เปิดพอดี ทั้งสองไปยังห้องเก็บของที่ชั้นล่างที่นี่มีพนักงานของโรงแรมกำลังวุ่นวายอยู่เป็จำนวนมาก ไม่ว่าจะพนักงานแม่บ้านบริกร คนครัวทั้งหลายและหน้าที่เขาไม่รู้จักอีกจำนวนหนึ่ง
พนักงานรวมตัวพยายามมองผ่านประตูห้องแช่แข็งที่เปิดค้างไว้ มีเพียงพลาสติกบางๆ กั้น มองเข้าไปด้านในมีซากมอนสเตอร์ค้างคาวที่น่ากลัวอยู่
“สวัสดีครับ ผมผู้จัดการฝ่ายอาหารและเครื่องดื่มของทางโรงแรม”ผู้จัดการที่พูดคุยกับนักข่าวนั้นเป็ผู้จัดการสำนักงานส่วนหน้าของแผนกต้อนรับผู้จัดการคนนี้คืออีกคนหนึ่ง
“ทางเราเอาซากมอนสเตอร์ทั้งสามตัวที่พวกคุณจัดการมาเก็บไว้ที่นี่อันที่จริงพวกเราอยากจะสอบถามว่าคุณยินดีขายพวกมันให้กับทางเราไหมเรายินดีให้ในราคาที่สูงกว่าท้องตลาดแน่นอน”
ผู้จัดการฝ่ายอาหารและเครื่องดื่มเข้ามาแนะนำตัวและขอซื้อซากมอนสเตอร์ในทันที
พวกเขาคงอยากจะเอามอนสเตอร์เหล่านี้ไปโชว์และประกอบอาหารเป็เหมือนกับอาหารจานพิเศษให้กับทางลูกค้าสินะเพื่อพลิกวิกฤตให้เป็โอกาสยิ่งอาหารมีเื่ราวมากเท่าไหร่ยิ่งดึงดูดผู้คนมากเท่านั้นโดยเฉพาะเนื้อของมอนสเตอร์ที่พึ่งโจมตีโรงแรมไปเขาถึงกับจินตนาการว่าทางโรงแรมอาจจะทำโฆษณาแบบ เฮ้คุณอยู่ในเหตุการณ์บุกโจมตีมอนสเตอร์ที่โรงแรมไหมแน่นอนว่าไม่แต่คุณจะััสิ่งเ่าั้ได้ด้วยอาหารที่ทำจากเนื้อมอนสเตอร์สุดพิเศษเหล่านี้
ลุคเข้าใจพวกเขา
“30,000” นิโคลถือโอกาสบวกราคาเพิ่ม
“ตกลง ผมจะรีบโอนเงินให้คุณทันที 3 ตัวก็ 90,000 เครดิต”ผู้จัดการกล่าวด้วยความยินดี
พนักงานของโรงแรมได้ยินก็มีความคิดต่างกันไปแต่ส่วนใหญ่เกิดความอิจฉา เงิน 90,000 ถือว่าเท่ากับเงินเดือนของพวกเขา 4เดือนได้เลย แต่ทั้งสองคนนี้สามารถหาเพียงแค่ขายซากมอนสเตอร์
แน่นอนว่าถ้าให้พวกเขาไปสู้กับมอนสเตอร์ก็คงไม่มีใครกล้า
“แค่ของเธอ ส่วนของผมขอเก็บพวกมันไว้”
ลุคกล่าวปฏิเสธ ทำให้ผู้จัดการมองด้วยความไม่เข้าใจ
“เก็บไว้”
“ผมขอเข้าไปด้านในแป๊บเดียว”
ลุคเดินเข้าไปในห้องแช่แข็งทันที ไม่สนใจผู้จัดการ เขาเอื้อมมือไปปิดประตูเพื่อไม่ให้ใครเห็นว่าทำอะไรด้านใน
...
“เขาจะเอาร่างพวกมันไปทำอะไร คุณรู้ไหมครับ” ผู้จัดการหันไปถามนิโคล
“ไม่รู้สิ ฉันยังรอเงินอยู่”
“ได้ ๆ ครับ” ผู้จัดการรีบติดต่อไปทางผู้บริหารของทางโรงแรมก่อนจะโอนเงินให้กับนิโคล
นิโคลมองเข้าไปด้านในอย่างอยากรู้อยากเห็นเหมือนกันเธอมั่นใจว่าลุคมีพลังพร์ แต่ไม่รู้ว่ามันคืออะไรแน่นอนว่าเธอก็มีข้อสันนิษฐานอยู่ ในการต่อสู้วันนี้ลุคสวมใส่เกราะและมีหอกทำให้เธอเดาว่าอาจจะเป็พลังพร์ประเภทสร้างสรรค์
“แล้ว ขอตัวก่อนนะครับ” ลุคเปิดประตูเดินออกมา โดยที่คนอื่น ๆก็ไม่รู้ว่าเขาทำอะไรไป
“ส่วนของฉันเรียบร้อยแล้ว” นิโคลมองดูใบเสร็จเงินที่ถูกโอนเข้ามา
ทั้งสองคนกลับออกไปพร้อม ๆกันท่ามกลางความสงสัยของผู้จัดการและพนักงานคนอื่น ๆพอเห็นว่าลุคและนิโคลเดินจนพ้นแล้วจึงอดไม่ได้ที่จะเดินเข้าไปในห้องแช่แข็งเพื่อตรวจสอบดู
“หายไปแล้ว” ผู้จัดการพูดเสียงดังและใ
“ผู้จัดการเกิดอะไรขึ้น”
“หายไปจริง ๆ ด้วย มอนสเตอร์หายไปสองตัว”
พนักงานคนอื่น ๆ รีบเข้ามาดูอย่างไม่อยากจะเชื่อก่อนหน้านั้นยังมีซากมอนสเตอร์อยู่สามตัวอยู่เลย แต่ตอนนี้ทำไมเหลือแค่ตัวเดียวมันเป็ตัวที่นิโคลขายให้กับทางโรงแรม
‘เป็เขา’ผู้จัดการคิดได้ในทันทีว่าต้องเกี่ยวกับลุคที่พึ่งเข้าไปเมื่อครู่นี้แน่นอนยิ่งคิดได้ก็ยิ่งทำให้เขาเคารพในความสามารถของลุคมากขึ้น
“อย่าพูดเื่นี้กับใคร”ผู้จัดการหันไปย้ำเตือนพนักงานที่เข้ามาดูด้านในด้วย ก่อนจะกันให้คนอื่น ๆ ออกไปเพราะรู้ว่าการปล่อยความลับนี้หลุดไปมันไม่เป็ผลดีต่อใครและก็ไม่อยากมีปัญหากับเหนืุ์คนนั้นด้วย
‘สักวันฉันจะต้องปลุกพลังเหนืุ์ของตัวเองให้ได้’ผู้จัดการพึมพำอย่างคาดหวังถึงจะรู้ว่ายิ่งอายุมากยิ่งยากในการปลุกพลังเหนืุ์ แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีความเป็ไปได้เลย
“เอามองอะไรกันอยู่ รีบจัดการชำแระมอนสเตอร์ตัวนี้สิ”
ผู้จัดการหันไปตวาดสั่งงานเชฟที่ยืนอึ้งอยู่ด้านหลังทำให้ที่นี่กลับมาวุ่นวายอีกครั้ง
...
“คุณพักอยู่ที่นี่เหรอ”
“ใช่”
“รหัสติดต่อนายได้ไหม”
ลุคพยักหน้า ก่อนจะยกแหวนเครือข่ายไกอาเพื่อให้นิโคลเพิ่มรายชื่อเพื่อนกับเขาแหวนของนิโคลปรากฏชื่อติดต่อ เธอจึงพยักหน้าว่าเสร็จแล้ว
ประตูลิฟต์เปิดที่ชั้นหนึ่งนิโคลลงที่ชั้นนี้
“ขอบคุณสำหรับการช่วยเหลือในวันนี้ ไว้ฉันจะตอบแทนในสักวัน”กล่าวจบนิโคลก็เดินออกจากลิฟต์ไปทันที
ลุคไม่ได้เก็บมาใส่ใจมากนัก ลิฟต์ค่อย ๆ เลื่อนไปชั้นบนขณะที่ในมือของเขานั้นปรากฏกระดิ่งขึ้นมาสิ่งนี้เป็ไอเทมที่เขาได้มาจากศพมอนสเตอร์ค้างคาวปีศาจ
“คุณได้รับกระดิ่งปีศาจ เกรด สีม่วง จำนวน 2 ชิ้น”
‘กระดิ่งเสียงปีศาจ ผลพิเศษ ส่งคลื่นเสียงรบกวนใส่ศัตรู’
ลุคมองกระดิ่งในมือและนึกถึงการโจมตีด้วยคลื่นเสียงของค้างคาวปีศาจมันสามารถทำให้เหนืุ์อย่างเขาเ็ปแก้วหูจนถึงสมองเลยทีเดียว
‘ถ้าเจนมีมันไว้ป้องกันตัว เธอจะปลอดภัยมากขึ้น’
ลุครู้ว่าเขาไม่สามารถปกป้องน้องสาวได้ตลอดเวลา
...
เช้าวันต่อมา
“น้องจะหยุดสักวันก็ได้นะ”ลุคเอ่ยกับน้องสาวที่ตื่นขึ้นมาแต่เช้าแต่งตัวเตรียมจะไปโรงเรียน
“วันนี้หนูต้องสอบอีกค่ะคงหยุดเรียนไม่ได้”
“ถ้าอย่างนั้นรอเดี๋ยวพี่จะไปส่งจริงสิเก็บสิ่งนี้ไว้ด้วย”
“กระดิ่ง? มันคืออะไรคะ ทำไมพี่ให้หนูละ”
“นี่เป็เครื่องรางป้องกันตัว ถ้าน้องตกอยู่ในอันตรายก็สั่นกระดิ่งนี้มันจะทำให้คนร้ายเจ็บที่หูมาก”
“จริงเหรอหรือว่ามันคืออาวุธวิเศษของเหนืุ์ที่หนูอ่านเจอในอินเทอร์เน็ต”
“น้องอ่านพวกมันด้วยเหรอ”
“ใช่ พอรู้ว่าพี่เป็เหนืุ์แล้วหนูก็อดเป็ห่วงไม่ได้เลยลองศึกษาและหาข้อมูลเหนืุ์ในอินเทอร์เน็ตแล้วก็ถามเพื่อที่โรงเรียนดูแต่ว่ามีข้อมูลไม่ค่อยมาก ไม่สินั้นไม่ใช่เื่สำคัญ ถ้าอันนี้คืออาวุธวิเศษพี่ควรที่จะเก็บไว้กับตัว จะได้ป้องกันตัวเองได้ แบบนั้นหนูถึงจะสบายใจ”
“หนูไม่ต้องห่วงพี่หรอกนะ” ลุครูปหัวน้องสาวด้วยความเอ็นดู
“แต่หนูมีพี่คนเดียวนี่ค่ะ ถ้าพี่เป็อะไรหนูจะทำยังไง”น้องสาวทำน้ำเสียงและหน้าตาจริงจัง
“ไม่ต้องห่วงหรอก เห็นไหมพี่ก็มีกระดิ่งอีกอันเหมือนกัน”
ลุคเผยมือให้เห็นกระดิ่ง“อีกอย่างนี่นะไม่ใช่อาวุธวิเศษหรอกที่ซื้อมาหรอกแต่พี่ใช้พลังของพี่สร้างมันขึ้นมาดังนั้นอย่าไปบอกใครนะ”
“แต่พี่บอกหนู”
“เพราะหนูคือน้องของพี่ พี่ไม่มีอะไรต้องปิดบัง”
น้องสาวของเขายิ้มออกมา
“ตกลงหนูจะเก็บกระดิ่งไว้” เจนรับกระดิ่งมาและถือไว้ด้วยความตื่นเต้น“หนูจะเก็บไว้อย่างดีเลย แบบนี้หนูก็ไปโรงเรียนคนเดียวได้แล้ว”
ลุคส่ายหัวเบา ๆ
...
เมื่อส่งเจนแล้ว เขาก็กลับมาที่ห้องพัก
การต่อสู้เมื่อคืนทำให้ลุคต้องจัดระเบียบไอเทมที่เขามีใหม่อีกครั้งลุคมีไอเทมชุดเกราะที่เสียหายอยู่ 4 ชิ้นชิ้นแรกเป็เกรดสีฟ้าและอีกสามชิ้นเป็เกรดสีขาว กับชุดเกราะที่ไม่เสียหาย 1ชิ้นที่เป็เกรดสีขาว
ไอเทมที่เสียหายมีวิธีการซ่อมแซมได้อยู่สองแบบอย่างแรกคือการใช้ไอเทมระดับต่ำกว่า 1-2ชิ้นซ่อมแซมไอเทมชิ้นที่เสียหายซึ่งจำนวนขึ้นอยู่กับความเสียหายของไอเทมกับอีกวิธีคือการรวมไอเทมที่เสียหาย3 ชิ้นให้เป็ไอเทมที่สูงกว่าเลย
ลุคเลือกวิธีที่สอง เพราะไอเทมทั้ง 3ชิ้นที่เสียหายเป็เกรดสีขาวและจำนวนพอดีในการยกระดับไอเทมพอดี
“คุณได้รับไอเทมชุดเกราะหมาป่าขนเหล็กเกรดสีเขียว”
ไอเทมชุดเกราะเกรดสีเขียวปรากฏในภาพความคิด เขาจัดการยัดมันไปที่ชุดเกราะขนเหล็กเกรดสีฟ้าที่เสียหายจากพิษกรดของบอสแมงป่องหลังนามซึ่งเสียหายไม่มากและสามารถใช้ไอเทมชุดเกราะหมาป่าเกรดสีเขียว 1 ชิ้นซ่อมแซมได้
“ซ่อมแซมชุดเกราะหมาป่าขนเหล็กเกรดสีฟ้าสำเร็จ”
“เท่านี้ก็ทำให้ความแข็งแกร่งของเรากลับมาสู่จุดสูงสุดแล้ว”ลุคถอนหายใจเล็กน้อยและรู้สึกมั่นใจพลังมากขึ้น ถ้าเมื่อวานเขามีชุดเกราะเกรดสีฟ้าขนนกเหล็กของเรทเจอร์ก็ไม่น่ากลัวอีกเลย