วันรุ่งขึ้น คิริวนัดกรีซมาพบที่ลานฝึกซ้อม ซึ่งเป็สนามบาสเกตบอลเก่าที่ถูกปรับปรุงให้แข็งแกร่งขึ้นด้วยวัสดุจากโลกคู่ขนาน ทอรัน ชายร่างใหญ่ผู้ใช้พละกำลังที่กรีซช่วยไว้เมื่อวันก่อน ยืนรออยู่ก่อนแล้ว ร่างกายของเขาสมบูรณ์ดีอย่างไม่น่าเชื่อ แสดงให้เห็นถึงพลังการฟื้นฟูของ ผู้ตื่นขึ้น ที่แข็งแกร่ง
"รู้สึกเป็ไงบ้าง กรีซ?" คิริวถามด้วยน้ำเสียงปกติพลางโยนขวดน้ำให้กรีซ
กรีซรับขวดมาดื่ม "ดีขึ้นมากครับ ไม่น่าเชื่อว่าจะฟื้นตัวได้เร็วขนาดนี้"
"นั่นคือหนึ่งในผลพลอยได้ของ 'กระแสมานา' ที่หลั่งไหลเข้ามาในร่างกาย" คิริวอธิบาย "มานาไม่ได้ให้แค่พลัง แต่ยังช่วยเสริมสร้างร่างกายผู้ที่เข้ากันได้กับมันด้วย"
ทอรันยิ้มกว้าง "ข้าเคยโดนไอ้แมงมุมั์นั่นอัดมาหลายครั้งแล้ว เ้านั่นแรงดีชะมัด แต่เ้าจัดการมันได้ด้วยประกายไฟจิ๊ดเดียว...น่าทึ่ง!"
กรีซเกาหัวเล็กน้อย "มันเป็แค่การบังเอิญครับ ผมควบคุมมันไม่ได้เลย"
"นั่นแหละคือประเด็น" คิริวกล่าวพลางหันไปมองทอรัน "ทอรัน วันนี้นายช่วยกรีซฝึกควบคุมพลังหน่อย"
ทอรันพยักหน้าอย่างกระตือรือร้น "ได้เลย! มานาของเ้าดูพิเศษกว่าคนอื่น อาจจะต้องลองอะไรที่แตกต่างออกไป"
การฝึกของกรีซเริ่มต้นขึ้นทันที ทอรันอธิบายพื้นฐานของการควบคุมมานา ซึ่งส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการ "ดึง" มานาจากรอบตัวเข้ามาในร่างกายและ "ปลดปล่อย" มันออกมา ทอรันเองสามารถรวบรวมมานาไว้ที่กำปั้นเพื่อเพิ่มพลังโจมตี หรือสร้างเกราะมานาบางๆ ขึ้นมาป้องกันตัว
กรีซพยายามทำตามคำแนะนำของทอรัน เขายืนนิ่ง พยายามััถึง "กระแสมานา" ที่ล่องลอยอยู่ในอากาศรอบตัว ซึ่งบัดนี้เขารับรู้มันได้ชัดเจนขึ้นกว่าเดิม มันเหมือนกับสายน้ำที่มองไม่เห็น ไหลเอื่อยๆ ไปทั่วทุกหนแห่ง
"ลองััมานาสิ กรีซ" ทอรันแนะนำ "รวมสมาธิไปที่ฝ่ามือ แล้วลองดึงมันเข้ามา"
กรีซทำตาม เขาหลับตาลงและจินตนาการถึงพลังงานสีม่วงครามที่ไหลผ่านตัวเขา ทันใดนั้น เขาก็รู้สึกถึงแรงกระตุ้นเล็กๆ ที่ฝ่ามือ ราวกับมีบางสิ่งกำลังถูกดูดเข้ามา พลังงานนั้นแตกต่างจากการดูดซับจากวัตถุ มันบริสุทธิ์กว่า เข้มข้นกว่า
"ทำได้แล้ว!" ทอรันอุทาน "รู้สึกยังไงบ้าง?"
"เหมือน...มันจะเข้ามาในมือผม แต่ผมควบคุมไม่ได้เลยครับ มันไหลเข้ามาเอง" กรีซตอบ ใบหน้าของเขาเหงื่อซึม
"นั่นเป็จุดเริ่มต้นที่ดี" คิริวเดินเข้ามาสมทบ "พลังดูดซับของนายอาจจะทำงานแตกต่างออกไป ปกติแล้วผู้ตื่นขึ้นต้องฝึกดึงมานาด้วยความตั้งใจ แต่นายเหมือนจะดูดซับมันเข้ามาโดยธรรมชาติ" เขาครุ่นคิด "บางทีพลังของนายอาจจะใกล้เคียงกับ 'จอมดูดกลืน' ในตำนานของโลกคู่ขนาน"
"จอมดูดกลืน?" กรีซทวนคำ
"เป็เื่เล่าปรัมปราของโลกเก่าก่อนที่มันจะมาผสานกับโลกเรา" คิริวอธิบาย "เล่ากันว่ามีผู้ที่สามารถดูดซับพลังงานทุกชนิดได้ แม้กระทั่งพลังชีวิตของสิ่งมีชีวิตอื่น แต่ก็เป็แค่ตำนานเท่านั้น"
คำพูดของคิริวทำให้กรีซรู้สึกหนาวสันหลังวาบ เขาเคยมีความคิดที่จะลองดูดซับพลังจากสิ่งมีชีวิตอื่น แต่มันเป็ความคิดที่เขาพยายามปัดทิ้งมาตลอด การที่คิริวพูดถึงตำนานนี้ยิ่งทำให้กรีซรู้สึกไม่สบายใจกับศักยภาพที่น่ากลัวของพลังตัวเอง
ทอรันให้กรีซลองฝึกการ "เลียนแบบ" พลังจากวัตถุต่างๆ เขาใช้พลังดูดซับจากแผ่นโลหะเก่าๆ แล้วพยายามปลดปล่อยพลังงานไฟฟ้าออกมาอีกครั้ง แต่คราวนี้เขาต้องพยายามควบคุมมันให้ได้ ไม่ใช่แค่การโจมตีแบบสุ่มสี่สุ่มห้า
เปรี๊ยะ!
ประกายไฟฟ้าอ่อนๆ พุ่งออกมาจากฝ่ามือของกรีซ แต่ก็ดับไปอย่างรวดเร็ว เขาลองแล้วลองเล่าเป็สิบๆ ครั้ง แต่ก็ยังไม่สามารถควบคุมมันได้ดีนัก
"มันยากมากเลยครับ เหมือนกับว่าผมรับมันมาได้ แต่พอจะใช้มันก็ไหลหายไปทันที" กรีซบ่นอย่างท้อแท้
"นั่นเพราะนายไม่ได้ 'เข้าใจ' พลังนั้นจริงๆ" คิริวกล่าว "พลังของนายคือการเลียนแบบ...แต่นายต้องเรียนรู้ว่าพลังที่นายดูดซับมานั้นมันคืออะไร ทำงานยังไง แล้วนายถึงจะควบคุมมันได้"
เขาหยิบชิ้นส่วนคริสตัลสีฟ้าเรืองแสงขนาดเท่าฝ่ามือออกมาจากกระเป๋า มันเปล่งแสงระยิบระยับและมีพลังมานาแผ่ออกมาอย่างเห็นได้ชัด
"นี่คือ 'คริสตัลมานา' มันคือแหล่งพลังงานที่เสถียรที่สุดที่เราหาได้จากโลกคู่ขนาน" คิริวอธิบาย "ลองดูดซับพลังจากมันดูสิ บางทีมันอาจจะช่วยให้นายเข้าใจธรรมชาติของมานาได้ดีขึ้น"
กรีซััคริสตัลมานา ทันใดนั้น กระแสมานาบริสุทธิ์จำนวนมหาศาลก็ไหลทะลักเข้าสู่ร่างกายของเขาอย่างรุนแรงกว่าที่เคยรู้สึกมาทั้งหมด ความรู้สึกอบอุ่นแต่ทรงพลังแผ่ซ่านไปทั่วทุกอณูในร่างกาย เขารู้สึกได้ถึงพลังที่อัดแน่นจนเกือบจะะเิออกมา คริสตัลในมือของเขาก็มีแสงจางลงเล็กน้อย
คิริวและทอรันมองกรีซด้วยความประหลาดใจ ตัวเลขบนเครื่องวัดมานาของกรีซพุ่งสูงขึ้นอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน
กรีซรู้สึกว่าสมองของเขากำลังถูกเติมเต็มด้วยข้อมูลบางอย่างที่ไม่ใช่ของเขาเอง ภาพเลือนรางของป่าไม้ที่เต็มไปด้วยต้นไม้สูงใหญ่แปลกตา สัตว์ประหลาดที่เรืองแสง และเสียงเพลงที่ไม่คุ้นหูดังแว่วเข้ามาในหัวของเขา ราวกับว่ามานาไม่ได้มีแค่พลังงาน แต่มันมีความทรงจำ...ความทรงจำจากอีกโลกหนึ่ง
"ระวังนะกรีซ! มานานั่นมันเข้มข้นเกินไป!" ทอรันร้องเตือน
กรีซรู้สึกเวียนหัวอย่างรุนแรง เขารีบปล่อยมือจากคริสตัลมานาทันที ภาพและเสียงในหัวของเขาหายไป พลังที่ดูดซับมาก็สลายไปอย่างรวดเร็ว
"ดูเหมือนว่า...พลังดูดซับของนายจะมีความสามารถพิเศษที่มากกว่าที่คิด" คิริวพึมพำอย่างครุ่นคิด "มันไม่ได้แค่ดูดซับพลังงาน แต่ดูเหมือนจะดูดซับ 'ข้อมูล' ของมานาด้วย"
กรีซยังคงรู้สึกถึงความปั่นป่วนในร่างกาย แต่ในความปั่นป่วนนั้น เขากลับรู้สึกว่าตัวเองเข้าใจ "กระแสมานา" มากขึ้นเล็กน้อย เหมือนกับว่ามีม่านบางๆ ถูกเปิดออก เผยให้เห็นบางสิ่งบางอย่างที่ซ่อนอยู่
"นี่คือความท้าทายของนาย กรีซ" คิริวกล่าว "การที่นายได้รับพลังที่เทพขนาดนี้...มันมาพร้อมกับภาระที่หนักอึ้ง การควบคุมมันจะเป็กุญแจสำคัญในการเอาชีวิตรอดในโลกใบใหม่นี้ และบางที...อาจจะเป็กุญแจสำคัญที่จะไขความลับของวันโลกได้ด้วย"
กรีซมองไปยังคริสตัลมานาที่วางอยู่บนพื้นอีกครั้ง ปริศนาของ "กระแสมานา" และโลกคู่ขนานดูจะลึกซึ้งกว่าที่เขาคิดไว้มาก และเขาก็เป็เพียงคนธรรมดาคนหนึ่งที่บังเอิญได้รับพลังที่ "สุดเทพ" มา แต่ก็ยังไม่รู้ว่าจะใช้มันอย่างไรให้เกิดประโยชน์สูงสุด
543
