ออกกำลังกายจนเหงื่อชุ่มเอวาเดินจากสวนสาธารณะกลับมาที่ห้องพักระหว่างทางเขาซื้ออาหารเช้าที่ถูกขายอยู่ข้างทางกลับมาด้วยจำนวนมาก ข้าวต้มน้ำเต้าหู้ โจ๊ก ก๋วยจั๊บ หรือแม้กระทั่งหมูปิ้ง หมูทอด ไก่ทอด ข้าวเหนียวทุกอย่างถูกซื้อแล้วเก็บเอาไว้ เมื่อเอวาเข้าไปหลบในซอกเปลี่ยวอาหารสำเร็จถูกเก็บเอาไว้ ในมิติซ้อนทับจะนับทุกอย่างเป็ชิ้นเอวามีความคิดดีๆอยู่อย่างหนึ่ง ไม่รู้ว่าจะได้ผลหรือไม่ เขารีบสงบสติให้เย็นลงกลับมาจนถึงห้องแล้วจึงเดินเข้าห้องน้ำถอดเสื้อผ้า
ผลึกซอมบี้ในมือสองเม็ดเพียงพอต่อการอัพเกรดพลังไปเป็ระดับ1 เอวาโยนมันเข้าปากพร้อมกันเปิดฝักบัวให้นำรถลงบนร่างกาย ทันทีที่ผลึกถูกกลืนลงไปพลังจำนวนมากะเิออกมาจากผลึก
บูม
เสียงบางอย่างในหัวแตกะเิออกเอวากดฟันกรอด ความร้อนของร่างกายเพิ่มสูงจนผิดปกติ ิัแดงเถือกน้ำจากฝักบัวช่วยเหลือเอวาได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น
เสียงกระดูกขยับเคลื่อนที่
ความเ็ปมากมายมหาศาลนี้เอวาอยากจะหัวเราะ เขาไม่ได้หวาดกลัวต่อมันสิ่งที่ชีวิตก่อนเคยผ่านมันมาแล้วหลายครั้ง หากว่าครั้งนี้เขาผ่านมันไปไม่ได้เขายอมเป็หมาให้คนอื่นทุบตีแบบไม่ปริปากเลยเอ้า!
กรอดๆ
เสียงกดฝันดังเล็ดลอดออกมาจากห้องน้ำเวลาค่อยๆไหลผ่านไปช้าๆ ความร้อนปะทุขึ้นเป็ระรอกใหญ่ๆอวัยวะทุกส่วนในร่างกายถูกปรับสภาพให้ง่ายต่อการฝึกฝนพลัง ร่างกายเตรียมพร้อมรับพลังอันยิ่งใหญ่ในอันดับแรกแล้ว
ตูม
ไอน้ำแตกกระจายออกก่อนที่เปลือกตาปิดสนิทจะลืมขึ้น แสงอาทิตย์ถูกดูดเข้ามาในร่างกายของเอวาเล็กน้อยความร้อนแรงขนาดเท่ากำมือซึมเข้าไปในร่างกายผลัดเปลี่ยนิัของเอวาอีกชั้นรวมทั้งขับของเสียที่ไม่ดีต่อร่างกายออกไปส่วนหนึ่ง แม้ว่าจะไม่ทั้งหมดแต่การผลัดเปลี่ยนร่างกายแบบนี้ ส่งผลดีต่อการฝึกฝนพลังอย่างมาก
เอวาลืมตาขึ้นเมือกสีดำที่มักจะเกิดขึ้นในระหว่างอัพเกรดระดับพลังระดับ 5 ขึ้นไป เขากลับสามารถผลัดเปลี่ยนิัได้ั้แ่ระดับ1 ความรู้สึกสดชื่นร่างกายเบาโหวงนี้ เป็สิ่งที่เขาชื่นชอบอย่างมาก
“ อ่า ~~”
ควันสีขาวลอยออกมาจากปากเอวายืนยิ้มอยู่นานพอสมควรก่อนจะขัดๆถูกๆสิ่งสกปรกออกจากร่างกายให้หมด
เช้าวันนี้เป็เช้าที่ดีตอนนี้เกือบจะ 10 โมงเช้าแล้วเอวาเอาเครื่องเล่นเกมออกมาจากมิติซ้อนทับแล้วเดินทางไปที่ไปรษณีย์แพ็คกันกระแทกแบบหนาหลายชั้นเพื่อไม่ให้เครื่องเล่นเกมเสียหายระหว่างขนส่ง
หลังจากเสร็จสิ้นการส่งของแล้วเอวาเดินทางด้วยรถประจำทาง ต่อวินไปที่ร้านขายรถมือสองรถที่สามารถขนของได้ไม่ต้องแข็งแกร่ง เขาเอารถจักรยานยนต์ดัดแปลงของเ้าของร้านนั่นเหนือความคาดหมายของคนขายอย่างมาก ตอนแรกเอวาอยากจะซื้อรถยนต์แต่เพราะราคามันแพงเกินไป ดังนั้นรถที่เขากำลังขับอยู่ในตอนนี้ก็สามารถขนของได้เหมือนๆกัน
รถเศษเหล็กถูกจอดเอาไว้ที่ลานจอดรถของห้างดังคนหันมามองด้วยสายตาแปลกประหลาด เอวาเมินเฉยต่อสายตาพวกนั้นแล้วเดินเข้าไปในห้างโซนเครื่องใช้ พวกกล่องขนาดใหญ่ เอวามองสิ่งของมากมายแล้วขมวดคิ้วแน่น
คิดอยู่พักใหญ่จึงตัดสินใจเดินเข้าไปหาพนักงานคนหนึ่ง“ ขอโทษนะครับช่วยเรียกผู้จัดการฝ่ายขายให้ผมได้ไหมครับ ผม้าซื้อของจำนวนมาก ” เอวายิ้มแย้มอย่างเป็มิตร
“ เอ่อได้ครับ ” พนักงานชายมองหน้าเอวาอย่างเหม่อลอยจนเพื่อนข้างๆต้องสะกิดเรียกสติ
พนักงานคนนั้นวิ่งไปด้านหลังของเอวามีพนักงานสาวสวยคนหนึ่งยืนอยู่เป็เพื่อนเขา นานสิบนาทีกว่าๆชาววัยกลางคนร่างท้วมเดินมา ใบหน้าเต็มไปด้วยริ้วรอยยิ้มแย้มเป็มิตรส่งมาให้เอวา
“ สวัสดีครับคุณลูกค้าไม่ทราบว่า คุณลูกค้า้าสินค้าประเภทไหนบ้างครับเดี่ยวผมจะให้เด็กๆจัดการให้ทันที ” เขาถูกมือยกยิ้มประจบในแบบฉบับคนขายของมืออาชีพ
“ ผม้ากล่องขนาดใหญ่แบบนั้นครับ” นิ้วเรียวสวยชี้ไปที่กล่องสี่เหลี่ยมแบบมีฝาปิดมันมีสีหลากหลาย ผลิตจากพลาสติกหลายเกรด
“ ของแบบที่ทดทานไม่มากแต่บรรจุของได้จำนวนมากแทนนะครับ ”
“ กล่องพวกนี้เรามีในคลังจำนวนมากส่วนมากจะเป็พลาสติกเกรดต่ำจนถึงเกรดกลางส่วนเกรดสูงจะเป็สินค้าที่ลูกค้าสั่งทำกับทางร้านครับ ” เขาตอบอย่างนอบน้อม
“ ราคาเท่าไหร่ครับถ้าผม้าเป็จำนวนมาก ”
“ กล่องพวกนี้ถ้าราคาเหมาจ่ายจะอยู่ที่หนึ่งพันห้าร้อยชิ้น ต่อห้าหมื่นบาทครับ มีของแถมเป็กล่องขนาดกลางอีก 10 กล่องครับ ”
“ โอเคหนึ่งพันห้าร้อยชิ้น ส่งที่นี่ ส่วนสีคละมาเลยก็ได้ แต่ถ้าจะให้ดีเน้นไปที่สีดำจะดีมาก ” เอวาจดที่อยู่ของโกดังสินค้าที่เขาเช่าเอาไว้ให้กับพนักงานขาย
“ ได้ครับแต่คุณลูกค้า รบกวนชำระค่าสินค้าครึ่งหนึ่งก่อนนะครับ ” ดูท่าแล้ว ชายร่างท้วนนี้จะกลัวเขามาก่อกวนไม่ใช่มาสั่งซื้อจริงๆ บางคนอาจจะสงสัย เพราะเขาเป็เพียงเด็กมหาลัยจะซื้อกล่องไปทำไมเยอะแยะ
“ …. ” เอวายื่นบัตรเดบิตไปให้พนักงานขายในทันทีไม่มีความลังเลเลยสักนิดเดียว
การชำระค่าสินค้าครึ่งหนึ่งเรียนร้อยแล้วเอวาเดินดูของใช้หลายๆอย่าง จดลงบันทึกของเขา สินค้าจำนวนมากดึงดูความสนใจของเขามากทว่า ของจำพวกที่มีราคาแพง เงินของเขาไม่สามารถซื้อได้ เมื่อวันสิ้นโลกมาถึงค่อยออกมาเก็บเกี่ยวมันทีหลังก็ได้
เสื้อผ้าสำหรับสวมใส่ของเขาซื้อมาเพื่อเปลี่ยนในวันสิ้นโลกของจำพวกเสื้อผ้าจะถูกละเลยทุกคนกักตุนอาหารจำนวนมาก แต่เมื่อผ่านไปสองปี สามปีเข้า เสื้อผ้าเริ่มขาดแคลนจนกระทั่งสิบปี ก่อนที่เขาจะตายไป เสื้อผ้าหายากมาก มันมีราคาต่ำกว่าอาหารเพียงเล็กน้อยเท่านั้นส่วนของมีค่าประเภทเพชร พลอย ทองคำ กลับมีราคาดิ่งลงเหวไป
บันทึกเกี่ยวกับสิ่งที่ยังไม่ได้ซื้อมาเก็บเอาไว้มีมากมายเอวามีเวลาว่างในตอนนี้ เขาเดินเข้าร้านหนังสือ อ่านหนังสือจำพวกสมุนไพรทั้งของไทยและต่างประเทศ รวมทั้งหนังสืออาหาร สมองของเขาดีกว่าคนปกติการอัพเกรดพลังระดับ 1 ทำให้ความทรงจำและกระบวนการความคิดฉับไวเขาไม่จำเป็ต้องซื้อหนังสือพวกนี้ เพียงแค่ยืนอ่านปกติกลับไปห้องพักค่อยลองทำอาหารตามสูตรที่เคยอ่านมา
บึก
ขณะที่เอวากำลังอ่านหนังสืออยู่ดีๆไหล่ของเขาถูกใครบางคนชนเข้าอย่างแรงดวงตาสวยเงยขึ้นจ้องไปที่คนคนนั้นอย่างเอาเื่
“ เอ่อขอโทษครับ ผมไม่ทันได้มอง ” ผู้ชายอายุราวๆเขายกหนังสือในมือขึ้นสีหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด ทว่าสายตากลับไม่ได้มีความรู้สึกผิดนั่นอยู่เลยสักนิดเดียว
“ ครับถ้าไม่มีอะไรแล้ว ช่วยถอยไปหน่อยครับ ” เอวาจ้องเขม็งไปที่ใบหน้าคมเข้มก่อนจะเลิกสนใจในที่สุด สายตานั่นทำให้เอวารู้สึกไม่ชื่นชอบในคนตรงหน้าอย่างมาก
“ เพื่อเป็การขอโทษขอผมเลี้ยงข้าวสักมื้อได้ไหมครับ ” มันยังไม่ยอมไปทั้งที่เอ่ยปากไล่อย่างสุภาพแล้วแท้ๆ
“ ไม่ดีกว่าครับผมมีเงินเลี้ยงตัวเองได้ ” เอวาถอนหายใจพรืดก่อนจะเดินถอยออกมาเอง
“ เดี่ยวสิครับผมรู้สึกเสียใจจริงๆนะ ให้ผมเลี้ยงข้าวสักมื้อ ผมจะได้สบายใจ ” มันยังไม่เลิกตื้อข้อมือของเอวาถูกคว้าเอาไว้ได้ก่อนที่เขาจะเดินหนีไป เอวาชักสีหน้าไม่พอใจสะบัดข้อมือแรงๆแล้วเดินออกจากร้านหนังสือนั้น อารมณ์ของเขาในตอนนี้อยากจะฟาดหน้าเ้าคนหน้าหนานั่นจริงๆเลย
แผ่นหลังโปร่งเดินออกไปเอสมองตามจนสุดสายตา เขากำมือข้างที่จับแขนเอวาเข้าออกความรู้สึกนุ่มลื่นสบายมือยังหลงเหลืออยู่เล็กน้อยใบหน้างดงามแข็งกร้าวขึ้นเมื่อโมโหเมื่อกี้นี้น่าดูอย่างมาก
“ น่าสนใจจริงๆ” รอยยิ้มเ้าเล่ห์ของเ้าของใบหน้าหล่อเหลาร้ายกาจแสยะยิ้มออกมาั้แ่เกิดมาไม่เคยสนใจใครมากขนาดอยากขังเอาไว้แบบนี้มาก่อนเอสเห็นเอวามาั้แ่ก่อนที่ร่างโปร่งจะเดินเข้าไปในร้านหนังสือ เขาแอบตามเข้ามาทำทีเป็บังเอิญเดินชนแบบไม่ได้ตั้งใจ ปกติแล้ว ทุกคนที่เห็นใบหน้าอันหล่อเหลาของเขาแล้วเป็ต้องเคลิบเคลิ้มแต่กับกระต่ายน้อยของเขา กลับไม่แสดงอาการแบบนั้นออกมา
“ มึงทำอะไรของมึงสายตามาดร้ายจนคนรอบๆกลัวหมดแล้ว ” เสียงเพื่อนดังขึ้นจากทางด้านหลัง
“ ไม่มีอะไรสงสัยจะตกหลุมรักเข้าให้แล้วหละ ” เอสแสยะยิ้มกว้างขึ้นอีกใบหน้าหล่อร้ายดูน่ากลัวและหล่อเหลาแบบแปลกๆ
“ เหอะมึงนี่นะตกหลุมรัก แผ่นดินจะไม่ถล่มลงมาหรือไง วันๆเห็นมีแต่สาวๆไล่ตามเป็พรวนยังไม่เห็นมึงจะมองใครเลย ” เพื่อนเอสหัวเราะออกมาสีหน้าแสดงออกว่าไม่เชื่อในสิ่งที่เอสพูดออกมา
“ คนนี้กูจริงจังมากรักแรกพบ รักแรกสบตา ” สายตาพราวระยับทำเอาเพื่อนที่อยู่ใกล้ๆต้องยกมือขึ้นลูบขนแขนที่ตั้งชัน
“ พอๆๆๆกูเชื่อละ ว่าแต่ กูละสงสารคนที่มึงตกหลุมรักจริงๆ ”
“ หึกระต่ายน้อยจะน่าสงสารได้ยังไง มาเป็เมียกูเนี่ย ์บนดินอยากได้อะไรถวายให้หมด แต่ถ้านอกใจกูเมื่อไหร่ … ”
เอวาที่เดินออกมาเขามองร้านปิงชูดวงตาเปล่งประกาย ทว่า อยู่ๆกลับรู้สึกขนลุกพรึบขึ้นมา “ บรึยย! อะไรเนี่ยสงสัยลางไม่ดี ”
8K
