ตอนที่ 17 ห้องลับใต้บัลลังก์
ั์ตาของเซนเทรียขยายโตกว้างขึ้น “ถ้าเช่นนั้น ท่านก็ยอมรับข้าแล้วใช่หรือไม่?”
ไวท์ครุ่นคิดขณะหนึ่ง จากการสนทนาของดรากอสกับนาง นี่บ่งบอกเลยว่าสถานะของนางต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน ทักษะที่สามารถตัดมิติ เผ่าพันธุ์เทพั บางที การเก็บนางเอาไว้ใกล้ตัวก็อาจจะมีประโยชน์ในภายภาคหน้าได้
“ใช่ ข้ายอมรับเ้า แต่ตอนนี้จะไปไหนก็ไป” ไวท์กล่าวตอบไร้ความสนใจใยดี เขาหันมองไปทางดรากอส “ถึงเวลาพาข้าชมสถานที่”
ดรากอสก้มศีรษะเคารพคราวหนึ่ง “รับบัญชา นายเหนือหัวโปรดตามข้ามา” ผู้เฒ่าัสืบเท้าเดินตรงออกจากไปห้องโถงแห่งนี้ พร้อมกับไวท์ที่เดินตามไป เซนเทรียอยู่ในอาการงุนงงหนักหน่วง จะไปไหนก็ไป? นางเลยตัดสินใจหาห้องนอนที่วิหารปฐมอสูรเสียเลย อย่างน้อยนางก็จะอยู่ที่นี่
ในขณะนี้เองบริเวณข้างนอกห้องโถงวิหาร เมื่อเปิดประตูบานใหญ่ที่สูงกว่าสิบเมตรพลันปรากฏบริเวณหญ้าเขียวขจีกว้างไกล สุุดครรลองสายตาของบริเวณกว้างนี้คือป่าเขาที่ขนาดใหญ่ยิ่งกว่า ไวท์แทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง ขนาดของมันใหญ่เกินไป ทั้งที่มองจากภายนอกวิหารปฐมอสูรย่อมเห็นว่ามันไม่ได้ใหญ่เพียงนี้
“จุดที่เราอยู่คือส่วนกลางของวิหารปฐมอสูรเป็ส่วนที่สำคัญที่สุดของวิหาร ทิศใต้เป็ส่วนที่ใช้สำหรับทำการเกษตรกร สมุนไพรหายากต่างๆนานาหรือสมุนไพรที่หาไม่ได้แล้วบนโลกล้วนแต่เติบโตขึ้นที่นั่น ทิศเหนือคือดินแดนวิเศษ เป็ส่วนที่มีพื้นที่กว้างใหญ่ที่สุดในวิหาร ขนาดของมันราวกับหนึ่งราชอาณาจักรเลยทีเดียว ในดินแดนวิเศษจะแบ่งออกเป็หกฤดูกาล เหมันตฤดู สิสรฤดู วสันตฤดู คิมหันตฤดู วัสสานฤดู สารทฤดู” เฒ่าัอธิบาย
“เหมันตฤดู อากาศหนาวเหน็บชั่วนิรันดร์ ในดินแดนวิเศษจะมีสัตว์อสูรประเภทเหมันต์สุ่มเกิดทุกอาณาเขต ไม่จำกัดจำนวนการเกิด สัตว์อสูรหลากหลายรูปแบบประเภทเหมันต์เกิดขึ้นที่นี่”
ประหนึ่งสายฟ้าฟาดใส่ไวท์อย่างจัง “เ้าพูดว่าอะไรนะ!? สุ่มเกิด? นี่ใช่การฟักไข่หรือไม่?”
“สุ่มเกิดขอรับ จู่ๆก็ปรากฏตัวขึ้นมาจากความว่างเปล่า” ดรากอสเข้าใจในความตกตะลึงของไวท์ เพราะก่อนที่มันจะมารับใช้องค์ปฐมอสูร มันก็ใไม่แพ้กัน
ไวท์กลับคืนสู่อาการสงบ เขาเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมตาเฒ่านี่ถึงบอกว่าอสูรต้นกำเนิดต่างแย่งชิงวิหารปฐมอสูร มันกลับมีดินแดนวิเศษนี่เอง!! แต่ทว่า หลายอย่างมันไม่สมเหตุสมผลอย่างมาก เกิดมาจากความว่าง? มีแค่คนโง่เท่านั้นที่จะเชื่อในคำพูดนี้ “มันเกิดมาได้ยังไงกัน…”
"นายเหนือหัวต้องเข้าไปในห้องลับขององค์ปฐมอสูร นายเหนือปฐมอสูรกล่าวกับข้าไว้ ถ้ามีนายเหนือของวิหารปฐมอสูรคนใหม่ เขาล้วนมีคุณสมบัติในการเข้าห้องลับใต้แท่นบัลลังก์ ความลับทุกอย่างของวิหารปฐมอสูรต่างอยู่ในห้องนั้นทั้งสิ้น
ไวท์ััได้ถึงความตื่นเต้นในจิตใจ “เ้าควรจะพูดเื่นี้กับข้าั้แ่แรก” บางที ใต้แท่นบัลลังก์นั่นอาจมีข้อมูลของโลกอัคทราลาเซียก็เป็ได้ อย่างไรก็ตาม ไวท์กลับหันมองไปทางทิศเหนือซึ่งเป็ดินแดนวิเศษ “ดรากอส ข้า้าขึ้นทิศเหนือทันที จับข้าไว้”
“ข้าล่วงเกินท่านแล้ว” ดรากอสกล่าวก่อนจับบริเวณหัวไหล่ของเอเลี่ยนไวท์ ทันใดนั้น ไวท์พลันใช้อาณาเขตเคลื่อนย้ายตัดผ่านไปยังดินแดนวิเศษที่คิมหันตฤดู ไวท์เชื่อว่า ถ้าสภาพอากาศที่ร้อนระอุเป็ระยะนิรันดร์ สัตว์อสูรที่นี่จะต้องมีภูมิต้านทานต่อความร้อนได้ดีแน่ๆ
ไวท์และดรากอสพลันปรากฏในดินแดนวิเศษเขตคิมหันฤดูในทันที ภาพเบื้องหน้าของไวท์คือสัตว์อสูรรูปร่างคล้ายกิ้งก่าขนาดั์ ไวท์แสยะยิ้มกว้าง “ข้าสงสัยรูปแบบของสกิลหนึ่งมานานแล้ว แต่อสูรแมงมุมที่ข้าเจอมีเกราะที่แข็งแกร่งจนข้าเจาะผ่านิัมันไม่ได้ นี่คงเป็ครั้งแรกที่ได้ลองใช้สกิล”
กิ้งก่าั์ตัวสูงกว่าห้าเมตร ลำตัวยาวกว่าสิบสองเมตร เมื่อมันเห็นดรากอส ความรู้สึกหวาดกลัวพลันก่อเกิดขึ้นในจิตใจ ไวท์ผายฝ่ามือไปทางดรากอสราวกับว่าอย่าทำอะไร ทันใดนั้นเองที่ไวท์พุ่งเข้าจู่โจมกิ้งก่าั์ กรงเล็บเอเลี่ยนคาบพิษลากผ่านิัของมันฉีกขาด สายโลหิตสาดกระจายดั่งน้ำพุ ไวท์ไม่รอช้า เมื่อาแนั้นเปิดออก เขาจึงใช้สกิลที่ตนคาใจมานาน
<สกิล:ฝังตัวอ่อน Lv.1>
ทันใดนั้น ของเหลวสีดำทมิฬกลับหลั่งไหลออกมาจากบริเวณส่วนกรงเล็บของไวท์ มันซึมซาบผ่านเนื้อหนังของกิ้งก่าั์เข้าไปภายในอย่างรวดเร็ว นี่ล้วนเป็รูปแบบที่ประหลาด “ฝังตัวอ่อนเป็แบบนี้หรอกรึ”
ไวท์ได้ข้อสรุปของสกิลฝังตัวอ่อน เขาเดินทางไปทั่วดินแดนวิเศษทั้งหกฤดูกาล พร้อมกับฝังตัวอ่อนลงไปในเืเนื้อของสัตว์อสูรที่เกิดในฤดูกาลนั้นๆ แน่นอนว่าการให้ตัวอ่อนเติบโตย่อมใช้เวลา ไวท์กับดรากอสจึงเดินทางกลับมายังส่วนกลางของวิหารปฐมอสูรก่อน แท้จริงแล้ว ไวท์คิดจะเยี่ยมชมสถานที่ภายในวิหารปฐมอสูรให้ครบถ้วน แต่เมื่อทราบว่ามีห้องลับอยู่ใต้แท่นบัลลังก์ที่เก็บข้อมูลของวิหารปฐมอสูรไว้
เขาก็ไม่จำเป็ที่จะต้องไปเก็บข้อมูลด้วยตนเอง ทันทีที่ไวท์กลับมาส่วนกลาง ณ ห้องโถงวิหาร ก่อนที่เขาจะเดินทางไปยังบัลลังก์ดำ ไวท์ตัดสินใจจะทดสอบสกิลฟักไข่ก่อน “จำนวนและคุณภาพเป็สิ่งที่จำเป็สำหรับการยึดครองโลก”
ภายในวิหารปฐมอสูร ส่วนกลางนั้นมีขนาดใหญ่มากประกอบไปด้วยห้องมากมาย ไวท์สุ่มเลือกมาห้องหนึ่ง เขาเดินเข้าไปในห้องสี่เหลี่ยมจัตุรัสที่มีขนาดกว้างพอจะจุคนพันคนได้อย่างสบายๆ ทันใดนั้น เขาจึงเปิดใช้สกิล
<สกิล:ฟักไข่ Lv.1>
ไวท์ถึงกับั์ตาเบิกถลนด้วยความตกตะลึงใจหาย เขามองเห็นตัวอักษรสีแดงฉานปรากฏขึ้นตรงหน้า เขากดเข้าไปอ่านเกี่ยวกับรายละเอียดของมัน
<สกิล:ฟักไข่ Lv.1>
ท่านถือครองฉายา:จ้าวผู้ปกครองจักรวาล ท่านไม่สามารถกำเนิดทายาทจำนวนมากได้ เดิมที ท่านเป็สิ่งมีชีวิตไร้เพศสามารถฟักไข่หรือฝังตัวอ่อนในการขยายเผ่าพันธุ์ แต่เมื่อถือครองฉายาจ้าวผู้ปกครองจักรวาล ท่านต้องร่วมเพศกับสิ่งมีชีวิตอื่น(ไม่เกี่ยงรูปแบบการสืบพันธุ์)เพื่อให้กำเนิดทายาทได้สูงสุดสองตน โดยหนึ่งในสองทายาทของท่านมีโอกาสได้สืบทอดฉายาจ้าวผู้ปกครองจักรวาลตนถัดไป
[คำอธิบายเพิ่มเติม:(ไม่เกี่ยงรูปแบบการสืบพันธุ์)---เผ่ามนุษย์สืบพันธุ์รูปแบบหนึ่ง เผ่าปีศาจสืบพันธุ์อีกรูปแบบหนึ่ง เผ่าเอลฟ์สืบพันธุ์อีกรูปแบบหนึ่ง และเผ่าพันธุ์อื่นๆ]
ไวท์ที่ได้เห็นคำอธิบายสีแดงดุจเืพลันรู้สึกเวียนหัวขึ้นมา มันเป็สิ่งจำเตือนว่าเขาไม่สามารถสืบทายาทในรูปแบบของการฟักไข่ได้ ส่วนสาเหตุนั้น… นี่คงเป็การรักษาสมดุลของจักรวาล…
ไวท์ตัดสินใจที่จะปลงเื่นี้ เขาเลือกจะกลับมาที่ใจกลางของห้องโถง ไวท์หันมองไปทางบัลลังก์ดำ ขาเดินตรงไปทางแท่นบัลลังก์พลางไถ่ถามกับดรากอสว่า “แล้วข้าจะเข้าไปห้องลับได้ยังไง?”
“นั่งบัลลังก์ดำแล้วปล่อยััให้กว้างไกล ตอนที่ท่านจับััถึงห้องใต้บัลลังก์ได้ ตอนนั้นท่านก็สามารถเคลื่อนย้ายไปด้วยอาณาเขตเคลื่อนย้ายได้” ดรากอสอธิบาย
ไวท์นั่งลงบนบัลลังก์ดำพร้อมกับแผ่การตรวจจับออกไปทั่วสารทิศ ทันใดนั้น เขาพลันััได้ถึงห้องใต้บัลลังก์ดำจริงๆ มันมีวงเวทย์มหาศาลที่ซ้อนทับกันหลายพันชั้น บางที… มันอาจมากกว่าหนึ่งพันชั้นเสียอีก จำนวนของมันมากจนในทัศนียภาพของไวท์กลับปรากฏแต่วงเวทย์ เขาพลันเคลื่อนย้ายไปในห้องลับในทันที
วูบบบบบบบบบ