"สวัสดีครับพี่ๆ เอ่อ... เห็นน้ำหวานบ้างมั้ยครับ?"
"ไม่เห็นเลยจ้าธันวา... วันนี้ก็ไม่มีงานข้างนอกนะ คงอยู่แถวนี้แหละ"
ธันวามาทำงานด้วยความสดใส พอถึง่บ่ายที่งานเขาเริ่มซาเลยมีเวลาให้คิดอะไรเรื่อยเปื่อย
คืนนี้เขามีนัดต้องไปเข้าม่านกับไอรีณตามที่ตกลงกัน แม้จะทำเพราะเป็ข้อแลกเปลี่ยน แต่เขาก็อดตื่นเต้นไม่ได้ที่จะมีโอกาสนัวเนียกับเธอแบบถึงเนื้อถึงตัว
ด้วยความรู้สึกผิดกับแฟนสาวเขาเลยอยากจะมาหาน้ำหวานแล้วมี่เวลาดีๆ ด้วยกันสักหน่อย เขาแวะมาหาที่ห้องแต่ไม่เจอ ก็เลยพิมพ์ไลน์ทิ้งข้อความเอาไว้แล้วเดินยิ้มออกไป
ผมไปรอที่ห้องเอกสารเหมือนเดิมนะ
คิดถึงนะครับ
***************
ธันวาเดินย่องแบบอารมณ์ดียิ้มมาตลอดทาง จนเดินเลี้ยวมาถึงทางด้านหน้าห้องเอกสารชั้น 3 ที่ใช้เป็รังรักชั่วคราวของพวกเขา
เขามองซ้ายขวาดูให้แน่ใจว่าไม่มีใครอยู่ชั้นนี้เหมือนเดิมจึงค่อยๆ เดินตรงไปห้องนั้น
"ซี้ดดดด อูยยย เสียวจัง... ปากยังเก่งเหมือนเดิมเลยนะ"
"อืมมมม ก็ใครล่ะ เป็คนสอน"
"ดี... อย่างงั้นแหละ... ซี้ดดด ปาดลิ้นช้าๆ แล้วจูบที่หัว อูยยย สุดยอด"
ธันวาใจหายวาบเมื่อได้ยินเสียงเบาๆ เล็ดลอดออกมาจากในห้อง มีคนกำลังนัวเนียสวาทกันด้านใน และเขาพอจะรู้ว่าเป็เสียงของใครแต่ยังไม่อยากจะปักใจเชื่อ จึงถอดรองเท้าออกแล้วเดินเงียบๆ ไปแนบหูฟังที่ประตู
"ซี้ดดดดด เสียวสุดๆ อูยยย น้ำหวานสวยมากๆ เลย"
"ชิ... ไม่ต้องมาพูดเลยพี่ภาค... เมื่อวานก็ลากหวานไปโรงแรมแล้วเอากันทั้งวันยังไม่พอใจอีกเหรอ วันนี้ถึงเรียกมาที่นี่อีก"
ธันวาน้ำตาไหลออกมาโดยไม่รู้ตัวทันทีที่แน่ใจว่าด้านในคือใคร เขาพยายามกลั้นเสียงไม่ให้ร้องให้แต่ก็หยุดน้ำตาไม่ได้ ยังคงแนบหูฟังต่อไป
"ก็่นี้หวานดูจะสนิทสนมกับลูกน้องพี่ไปหน่อยนะ... มีคนแอบซุบซิบด้วยว่าเริ่มคบเป็แฟนกันแล้ว... จริงรึเปล่า?"
"หึงเหรอคะ?"
"แน่นอนสิ... พี่รักกับหวานมาก่อนตั้งนานนี่นา อยู่ดีๆ จะทิ้งพี่ได้ไง"
"ก็พี่บอกจะเลิกกับเมียมาเป็ชาติละแต่ก็ไม่เลิกสักที... หวานไม่รอพี่แล้วค่ะ... หาแฟนใหม่ดีกว่า"
"โถๆๆ ปากบอกจะหาแฟนใหม่ แต่มือชักว่าวให้พี่ไม่หยุดเลยนะ อูยยย"
"ก็รีบๆ แตกซะทีสิ... จะได้รีบออกไปทำงาน"
"แหม๋~ หวานก็รู้... ถ้าไม่ได้เสียบใส่หอย พี่ไม่ยอมแตกหรอกนะ"
"รู้แล้วน่า...... มาสิ... ยืนตรงนี้แหละ..... ซี้ดดดด เข้าแล้วค่ะ... อูยยย ช้าๆ ก่อนนะ"
ตึบ ตึบ ตึบ ตึบ...
เสียงกระทุ้งผนังกำแพงดังขึ้นเป็จังหวะ ทำให้ธันวารู้ว่าพวกเขากำลังยืนเอากันโดยน้ำหวานหันหลังพิงกำแพงอยู่ตรงหน้าเขานี่เอง
"อูยยย หวานจ๋า~ หอยสดๆ ของหวาน... เอากี่ทีก็ไม่เบื่อ"
"ซี้ดดด ไม่ต้องพูดมากน่า... รีบๆ เอาให้เสร็จเถอะ"
"ทำไมล่ะ... จะรีบออกไปหาแฟนรึไง"
"อย่า... อย่าพูดถึงเค้า... ตอนนี้... ซี้ดดด"
เธอเริ่มพูดตะกุกตะกักเพราะโดนซอยใส่แรงขึ้น
"ซี้ดดด เค้าเคยได้เอาสดๆ รึยัง"
"ยังหรอก... ใส่ถุงตลอด"
"อูยยย ดีมากค่ะที่รัก... ทีนี้บอกซิ... หอยสดๆ ของหวานเป็ของใคร"
"ไม่เอา... ซี้ดดด ไม่อยากพูดแล้ว"
"ไม่ต้องทำเขินตอนนี้หรอกน่า เมื่อวานเรายังสนุกกันเต็มที่อยู่เลย โดนแตกในจนทะลักไปตั้งกี่รอบจำได้มั้ย"
"........."
ตับๆๆๆๆๆๆ!!
บอกมา... ซี้ดดด พูดออกมา หอยร่านๆ สดๆ ของเธอเป็ของใคร!
โอ้ยๆๆๆ ของพี่ภาค ซี้ดดด มีแต่พี่ที่ได้เยดหวานสดๆ อูยยย รีบแตกมาซะที
เสียงเนื้อกระทุ้งใส่กำแพงดังแน่นๆ รัวๆ ความสั่นะเืจากแรงกระแทกแต่ละดอกสั่นมาถึงประตูที่ธันวาแนบหูฟังอยู่
เขาน้ำตาไหลหยดลงมาถึงคางด้วยความเ็ป กำลังจะผละตัวออกหนีจากจุดนั้นก็ก้มลงไปมองหว่างขาตัวเอง
โธ่เอ้ย... แม่ง...
เขายิ่งคิดเจ็บใจหนักกว่าเดิมเมื่อเห็นท่อนเอ็นของตัวเองแข็งตั้งดันกางเกงออกเป็ลำทั้งๆ ที่นั่นคือแฟนของเขากำลังแอบเล่นชู้กับหัวหน้า
ธันวาเดินหนีออกมาเงียบๆ ก้มหยิบรองเท้าที่พื้นแล้วใช้อีกมือปาดเช็ดน้ำตาบนหน้าก่อนจะเดินออกไป
.
.
.
"...ซี้ดดดด มีแต่พี่ที่ได้เยดหวานสดๆ อูยยย รีบแตกมาซะที"
"ฮ่าๆๆ ดีมาก อูยยยสสส เตรียมรับน้ำนะที่รัก"
"โอ้ยๆๆ พี่... ขอล่ะ... แตกข้างนอกเถอะ"
"ทำไมล่ะ... วันนี้มีนัดกับแฟนรึไง"
"...อย่าพูดถึงเค้า ซี้ดดดด"
"ไม่รู้แล้ว... อูยยย พี่จะแตกๆๆ"
ตรับๆๆๆๆๆ!!
ภาคกัดฟันซอยอัดเข้าลึกๆ แล้วเกร็งตัวกระตุกฉีดน้ำรักใส่จนท่วมด้านในทุกหยด น้ำหวานอ้าปากค้างโดยไม่มีเสียง พยายามบีบรัดหอยให้อุ้มก้อนน้ำร้อนๆ ไว้ไม่ให้มันไหลออกมา
"ซี้ดดดด สุดยอด... หวานเอามันส์จริงๆ"
"อูยยย... เอาออกช้าๆ นะ... เดี๋ยวเลอะติดขาหนูหมด"
เขาย่อตัวค่อยๆ ดึงออกจนมันหลุด หวานรีบใช้ทิชชู่เปียกที่ถือรอไว้เข้าเช็ด ต่างคนต่างจัดการตัวเองจนสะอาด แต่งตัวเข้าที่เสร็จหวานก็ได้คุยกับเขาอีกครั้ง
"อีกไม่กี่วันก็สิ้นเดือนแล้ว... ตามสัญญานะคะพี่ภาค พี่คงไม่ลืมใช่มั้ย"
"จ้าๆ ไม่ลืมจ้า... จบเดือนนี้ เื่ของเราก็จบ เอางั้นจริงๆ ใช่มั้ย"
"ใช่ค่ะ..."
"เฮ้อออ... พี่ไม่อยากเสียหวานไปเลยนะ... แต่เมียพี่ก็ไม่ยอมหย่า..."
"พอเถอะ... เราคุยเื่นี้มานาน จนหวานไม่อยากคุยเื่นี้อีกแล้ว... ปล่อยหวานไปมีชีวิตใหม่เถอะนะ"
"โอเค... กับธันวาเหรอ..."
"หวานอยากเป็แฟนเค้าจริงๆ ซะที... ไม่ใช่ต้องแอบซ่อนเวลาจะเจอกันแบบนี้"
"...อืม พี่เข้าใจ"
น้ำหวานเดินออกจากรังลับแล้วกลับไปเข้าห้องทำงานของตัวเอง เธอหยิบโทรศัพท์ที่วางลืมไว้บนโต๊ะขึ้นมาก็เห็นว่าธันวาส่งข้อความมาให้
เธอรีบเปิดอ่านเสร็จก็ใจหายวาบ ยืนนิ่งกลัวจนตัวสั่นเมื่อคิดว่าเขาอาจจะตามไปที่นั่นแล้วรู้ความลับของเธอ
เธอคิดตั้งสติขึ้นได้ก็รีบกดโทรหาแฟน... เขาปิดเครื่องไปแล้ว... นั่นยิ่งทำให้น้ำหวานแน่ใจว่าเขารู้ เลยรีบคว้าโทรศัพท์ที่โต๊ะทำงานยกหูกดเบอร์ภายในตรงไปที่โต๊ะของเขา
"สวัสดีค่า ขอสายธันวาหน่อยค่ะ"
"อ๋อ น้องธันวาเค้าขอลากลับบ้านไปก่อนแล้วค่ะ เห็นบอกว่าไม่ค่อยสบาย หน้าตาดูไม่ดีเลยด้วย... โทรจากแผนกไหนคะ? วันสองวันนี้เดี๋ยวพี่รับเื่แทน"
"อ่าๆ ไม่เป็ไรค่ะพี่... ขอบคุณค่ะ"
น้ำหวานวางสายแล้วยืนตัวสั่น ความฝันที่จะได้มีความสุขกับคนที่คิดจะจริงจังตอนนี้พังลงเสียแล้ว
***************
ไอรีณนั่งแต่งหน้าอยู่ในห้องพร้อมเปิดเพลงเสียงดังแล้วร้องตามอย่างอารมณ์ดี คืนนี้เธอมีนัดที่จะได้เข้าม่านกับเพื่อนบ้านหนุ่มที่เริ่มมีความรู้สึกดีๆ ด้วย หลังจากที่พยายามทำใจเลือกลูกค้ามาหลายวัน ในที่สุดเธอก็หาคนที่สบายใจจะให้บริการเขาเสียที
ขอแค่ผ่านเดือนสองเดือนนี้ไปได้... ก็จะออกจากงานนี้ได้สักที... ขอโทษนะ แฟนคุณธันวา... แต่ขอยืมเขาแค่สองครั้งก็พอ
แม้จะรู้สึกผิดกับแฟนของเพื่อนบ้านอยู่บ้าง แต่เธอทำใจคิดว่ามันเป็งานที่จำเป็ต้องทำ และเขาก็ได้ในสิ่งที่เขาจ่ายเหมือนแลกเปลี่ยนซื้อของกัน ไม่ได้นอกเหนืออะไรมากไปกว่านั้น เธอยิ้มอย่างอารมณ์ดีเมื่อเก็บชุดชั้นในสุดสวยลงกระเป๋าที่จะเอาไปใส่ที่ร้านคืนนี้
เธอเดินลงมาด้านล่างเห็นว่าฝนกำลังตกหนัก จึงเดินไปบอกพนักงานที่ล็อบบี้ให้ช่วยโทรเรียกแท็กซี่มารับ สักพักก็เดินออกไปยืนรอหน้าประตูมองดูบรรยากาศฝนตกไปทั่วบริเวณแล้วก็สะดุดตาเข้ากับคนๆ หนึ่งที่กำลังเดินตากฝนอยู่ริมถนน
"นั่นมัน...... ธันวาเหรอ?"
5K
![[จบ]Death System จอมเวทย์ท้าความตาย](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1683779740_40115367.webp)
