ภาคพิเศษ - ภารกิจแพทย์อาสา (ยั่วสวาท)
แนะนำเื่-ภาคพิเศษ
เมื่อแพทย์หญิงแพรวพิลาส หรือ หมอแพรว แพทย์สาวดาวรุ่งจากโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังเ้าของฉายา "นางฟ้าในชุดกาวน์" ผู้มาพร้อมใบหน้าสวยเฉี่ยวและเรือนร่างนาฬิกาทราย สัดส่วนอลังการถึง 40-24-39.5ต้องถูกส่งตัวไปออกค่ายอาสาช่วยเหลือชาวบ้านในชนบททุรกันดารเป็เวลา 3 เดือนเพื่อสร้างภาพลักษณ์ให้องค์กร
จากตึกระฟ้าในกรุงเทพฯสู่สถานีอนามัยไม้เก่าๆ ท่ามกลางชายฉกรรจ์บ้านป่าที่มีความ้าทางร่างกายที่มากมายเกินมนุษย์มนาทั่วไป
ทำให้เธอกลายเป็เป้าหมายหลักของเหล่าคนไข้ที่น้ำรักอัดแน่นเต็มกระบอกสูบ และพวกมันกำลังมองหาที่ระบายอยู่พอดี
จากผู้รักษา...กลายเป็เหยื่อที่ถูกรุมเล่นงานอย่างสะบักสบอม!
เมื่อเสียงไม้กระดานสั่นะเืกลายเป็เสียงครางกระเส่าใต้ถุนเรือนไม้คุณหมอสาวผู้สูงศักดิ์จะรับมือกับสัญชาตญาณดิบของบรรดาชายบ้านป่าที่อดอยากปากแห้งได้ไหวหรือไม่?
ท่ามกลางตึกสูงระฟ้าด้านในตึกคือห้องตรวจรักษาในโรงพยาบาลที่ทันสมัยที่สุดแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร
หมอแพรวแพทย์หญิงแพรวพิลาส คือแพทย์เวชศาสตร์การเจริญพันธุ์ หรือเรียกง่าย ๆ ว่าแพทย์รักษาด้านการมีบุตรยากสาวสวยหุ่นสะบึมที่ใคร ๆ ต่างหมายปอง ไม่ใช่แค่ฝีมือการในการรักษาโรคด้านการมีบุตรยาก
แต่สรีระนาฬิกาทรายที่พระเ้าปั้นแต่งออกมาอย่างสมบูรณ์แบบทั้งหน้าอกอวบอัดขนาด 40 นิ้ว และสะโพกผายทรงเสน่ห์ทำให้เธอกลายเป็ไอคอนของโรงพยาบาลเอกชนระดับห้าดาวแห่งนี้
ทว่า...นโยบายใหม่ของบอร์ดบริหารที่้าสร้างภาพลักษณ์องค์กรผู้โอบอ้อมอารีกลับกลายเป็จุดเปลี่ยนชีวิตครั้งสำคัญเมื่อทางโรงพยาบาลมีคำสั่งด่วนให้ส่งตัวแทนแพทย์ฝีมือดีไปออกค่ายอาสาในเขตทุรกันดารที่ห่างไกลความเจริญเพื่อช่วยเหลือชาวบ้านที่ยากจนและไม่มีโอกาสเข้าถึงการรักษาขั้นพื้นฐานเป็ระยะเวลานานถึง3 เดือนเต็ม
และชื่อที่ถูกประกาศออกมาท่ามกลางเสียงฮือฮาก็คือ...แพทย์หญิงแพรวพิลาส
"สามเดือนในป่าลึกเนี่ยนะ? ฉันจะอยู่ได้ยังไงกับฝุ่นแดงและอากาศร้อนระอุแบบนั้น!"หมอแพรวบ่นกับตัวเองขณะมองดูรองเท้าส้นสูงและชุดแบรนด์เนมในตู้เสื้อผ้า
แต่คำสั่งเบื้องบนไม่อาจขัดได้หมอสาวจึงต้องหอบเอาความมั่นใจและเรือนร่างสุดเย้ายวนเดินทางลึกเข้าไปในดินแดนภาคอีสานที่ราบสูง
จุดหมายคือ"สถานีอนามัยบ้านโนนหมาหอบ" อนามัยไม้เก่า ๆที่ตั้งอยู่ท่ามกลางดงไม้และทุ่งนาอันแห้งแล้ง
ที่นั่นไม่มีเครื่องปรับอากาศไม่มีแสงสีเสียง มีเพียงชาวบ้านหน้าซื่อ ๆ แต่เต็มไปด้วยสัญชาตญาณดิบกับเชื้อพันธุ์ที่อัดแน่นเต็มกระบอกสูบ
…
ท่ามกลางไอร้อนระอุของบ่ายแก่ๆ ในเขตทุรกันดารแถบอีสานเสียงล้อรถตู้คันหรูบดเบียดกับดินลูกรังแดงฉานส่งฝุ่นฟุ้งตลบไปทั่วบริเวณหน้าอนามัยประจำตำบลอันห่างไกล
ทันทีที่ประตูสไลด์เปิดออกกลิ่นน้ำหอมชาแนล (Chanel) ราคาแพงระยับก็โชยฟุ้งออกมาปะทะกับกลิ่นสาบดินและสาบวัวควาย ของท้องทุ่ง กลิ่นหอมนั้นมันช่างรัญจวนใจจนชายฉกรรจ์กลุ่มหนึ่งที่นั่งล้อมวงกินเหล้าขาวอยู่ใต้ต้นจามจุรีหน้าอนามัยถึงกับต้องชะงักกึก
หมอแพรวแพทย์หญิงแพรวพิลาส ก้าวเท้าเรียวสวยที่สวมส้นสูงเข็มสีนู้ดลงมาััพื้นดินด้วยสีหน้ามุ่งมั่นสิ่งแรกที่ปรากฏแก่สายตาชาวบ้านไม่ใช่ใบหน้าสวยหวานหรือแววตาคมกริบแต่เป็สัดส่วนอันยั่วเย้ากามารมณ์ ที่ชุดกาวน์สีขาวสะอาดตาแทบจะปิดเนินอกขนาดลูกมะพร้าวเอาไว้ไม่มิด
ชุดกาวน์ของเธอนั้นสั่งตัดพิเศษให้เข้ารูปจนเน้น่เอวที่คอดกิ่วรับกับสะโพกผายกลมโตที่แน่นตึงอยู่ภายใต้กระโปรงทรงเอสั้นเหนือเข่า
ทุกครั้งที่เธอขยับขาเดินสะโพกสองลูกใหญ่ที่ดูราวกับมีชีวิตนั้นจะส่ายไหวไปมาอย่างยั่วยวน จนชาวบ้านผู้ชายทั้งหนุ่มแน่นและแก่จนผมหงอกเกือบทั้งหัวที่ยืนจ้องมองอยู่แทบจะหัวใจวายตายไปตรงนั้นกันเลย
ที่เหนือชั้นยิ่งกว่าคือหน้าอกขนาดมหึมาเกือบ40 นิ้วที่อัดแน่นอยู่ในเสื้อเชิ้ตแขนสั้นด้านใน ตัดเย็บจากผ้าไหมเนื้อบางจนมองเห็นทะลุปรุโปร่ง
ชุดกาวน์สีขาวที่ทับไว้อีกชั้นดูจะเล็กลงไปทันตาเห็นเมื่อต้องรองรับปทุมถันคู่ั์ที่เด้งรับกับจังหวะการก้าวเดินกระดุมเม็ดบนสุดถูกปลดออกเผยให้เห็นเนินเนื้อขาวโพลน ไม่ค่อยเข้ากับบรรยากาศอันแห้งแล้งรอบกายสักเท่าไรนัก
"แม่เ้าโว้ย...นั่นหมอหรือนางงามจากเวทีประกวดขาอ่อนกันวะเนี่ย?"
ไอ้แผนไอ้หนุ่มขาใหญ่ประจำหมู่บ้านอุทานออกมาจนเหล้าขาวแทบพุ่งออกจากปาก สายตาหิวกระหายของมันจ้องเขม็งไปที่เนินอกอวบขาวจั๊วะอย่างกับน้ำนมที่คุณหมอสาวจงใจแหวกอกเสื้อให้เห็นเป็บุญตา
"ดูนมสิมึง...กูว่าข้างละสองกิโลฯ ได้มั้งน่ะ ถ้าได้หนุนแทนหมอนสักคืนกูจะยอมเป็ไข้ให้หมอฉีดยาทั้งวันทั้งคืนเลย"
ไอ้ยอดเพื่อนสนิทซุบซิบพลางลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่สายตามันไล่ไปตามส่วนเว้าส่วนโค้งนาฬิกาทรายที่สมบูรณ์แบบจนไม่อยากจะเชื่อว่าหุ่นนางฟ้าแบบนี้จะมาอยู่ที่ห่างไกลความเจริญเช่นนี้ได้
หมอแพรวรับรู้ถึงสายตาหิวกระหายเ่าั้ดีเธอไม่ได้รู้สึกประหม่า ตรงกันข้าม เธอกลับเชิดหน้าขึ้นอย่างมั่นใจรอยยิ้มมุมปากที่เต็มไปด้วยเสน่ห์ร้ายกาจปรากฏขึ้นเธอรู้ดีว่าสรีระของเธอนั้นคืออาวุธลับที่ทรงพลังยิ่งกว่าเข็มฉีดยาหรือมีดผ่าตัดเล่มไหนๆ
เมื่อเธอเดินผ่านกลุ่มชายฉกรรจ์กลิ่นน้ำหอมฝรั่งเศสที่หอมกรุ่นผสมผสานกับเหงื่อที่ซึมตามไรผมเนื่องจากอากาศร้อนยิ่งทวีความรัญจวนใจสะโพกผายที่โยกย้ายตามจังหวะเดินทำให้กระโปรงรัดรูปนั้นรั้งขึ้นจนเห็นต้นขาขาวเนียนละเอียด
"เชิญทางนี้ค่ะคุณหมอ...คนไข้มารอกันแน่นเลย"
พยาบาลท้องถิ่นวัยกลางคนเดินมาต้อนรับด้วยท่าทางเกร็งๆ เพราะไม่เคยเห็นหมอคนไหนที่สวยและมีพลังดึงดูดทางเพศมากมายขนาดนี้มาก่อน
ภายในห้องตรวจที่ผนังสี่ด้านทำจากฝาไม้เก่าๆ ที่มีเพียงพัดลมเพดานหมุนช้า ๆ ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด หมอแพรวนั่งลงบนเก้าอี้ไม้
หน้าอกมหึมาของเธอพาดทับลงบนโต๊ะตรวจอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้มันบดเบียดจนเห็นรอยกดของขอบโต๊ะกับเนื้อนุ่มหยุ่นเธอหยิบพัดเล่มเล็กขึ้นมาพัดระบายความร้อนที่ซอกคอ เผยให้เห็นผิวพรรณที่ขาวละเอียด
คนไข้รายแรกที่เดินเข้ามาคือ"นางแววตา" หญิงสาวชาวบ้านที่สภาพดูทรุดโทรมจากการมีลูกติดๆ กันถึง 4 คนและตอนนี้กำลังตั้งท้องลูกคนที่ 5
นังแววเดินท้องโย้เข้ามาหลังจากฝากพยาบาลให้ช่วยดูแลลูกๆ วัยไล่เรียงกันั้แ่สองขวบไปจนถึงห้าขวบไว้ที่โต๊ะรับคนไข้แต่บรรดาเด็กน้อยก็ไม่อยู่สุข พากันวิ่งเล่นสนุกสนานกันอยู่บริเวณหน้าห้องตรวจ
"คุณหมอคะ...ช่วยฉันทีเถอะค่ะ ฉันไม่ไหวแล้ว"
แววตาพูดพร้อมน้ำตาคลอ
"ผัวฉัน...ไอ้่ มันเอาดุเหลือเกินจ้ะหมอ มันทำการบ้านทุกคืน คืนละหลายหนฉันจะตายเอาให้ได้ ท้องนี้ก็ยังไม่คลอด มันก็จ้องจะทำท้องต่อไปอีกแล้ว"
หมอแพรวฟังแล้วแอบใพลางจินตนาการถึงความดุดันของชายที่ชื่อไอ้่
"แล้วทำไมไม่พาเขามาทำหมันล่ะคะ? หลังจากคุมกำเนิดแล้วคนไข้จะได้ไม่ต้องกังวลเื่จะตั้งครรภ์ลูกคนต่อไปอีก"
"มันไม่ยอมมาจ้ะหมอ!มันบอกว่ามันกลัวโดนจับตอน มันหวงของมันยังกับอะไรดีใครพูดเื่นี้มันขู่จะเอาพร้าฟันหน้า"
นังแววคร่ำครวญ
"มันบอกว่าถ้าไม่มีของสิ่งนั้นมันก็ไม่ใช่ลูกผู้ชาย... หมอช่วยคุยกับมันให้หน่อยได้ไหมจ๊ะฉันกลัวว่าถ้าฉันคลอดออกมา แล้วมันยังไม่ยอมหยุด... อีกหน่อยฉันคงต้องตายคาห้องคลอดแน่ๆ"
หมอแพรวละสายตาจากท้องของแววตาแล้วนึกภาพชายหนุ่มกำยำที่มีความ้าทางเพศสูงล้นเธอรู้สึกได้ถึงความร้อนผ่าวที่แล่นผ่านเข้าสู่กลางกายของตัวเองอย่างประหลาดความมั่นใจในรูปร่างระดับนางแบบชั้นนำทำให้เธอนึกสนุก
![[END]ทะลุมิติมาฝึกลมปราณในยุค70s](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1721989266_61640303.webp)
1K
