แม็คของส้ม [จบแล้ว]

แม็คของส้ม ตอนที่ 8
และแล้ววันเกิดของฉันก็มาถึง เราก็ยังอยู่ที่ macximum เหมือนเดิม เพิ่มเติมคือพี่ผู้จัดการ พี่นักดนตรีและพนักงานในร้านทุกคนรู้เรื่องของฉันกับพี่แม็คฉันบอกเขาไปแล้วนะว่าไม่อยากเอิกเกริก แต่พี่แม็คก็ยังจัด ‘จับฉลากโต๊ะกินฟรีในวันเกิด(ว่าที่)แฟนเจ้าของร้าน’ แน่นอนว่าลูกค้าไม่รู้แต่คนที่ทำงานในร้านรู้แน่ว่าเป็นวันเกิดใคร...“ส้มเพื่อนร๊ากกกก นี่กูเอาเค้กมาให้” แพรวบอกแล้วยกเค้กก้อนใหญ่ขึ้นมา มันเป็นเค้กช็อคโกแลตขนาดสองปอนด์อ่ะ ใหญ่มาก ใครมองมาก็เห็น... ฉันไม่ได้อยากถูกเพ่งเล็งไง“เบาๆได้ไหมแพรว กูบอกแล้วว่าไม่เอาเค้ก” ฉันบอกแล้วเปลี่ยนที่ยืนให้บังก้อนขนมปังจากการมองของโต๊ะอื่นให้มากที่สุด ซึ่งก็คงไม่ช่วยเท่าไหร่...“เอ้า! ดีแค่ไหนแล้วที่กูไม่เอาเทียนมาปักด้วย ถ้าเขาไม่ได้ห้ามจุดประกายไฟในร้านกูเอาเทียนพรรษามาแน่!” มันบอกให้ให้ไปหัวเราะคิกคักกับมุก อ่อ ลืมบอกไปเลย วันนี้โต๊ะเราคนแน่นมาก เพราะมาหมดทั้ง แพรว คิม มุก เฟิส อบอุ่นดีไหมล่ะ“หวานใจมึงเขาให้อะไรอ่ะ” มุกถามแล้วกระแซะเข้ามาใกล้ฉันหวานใจอะไรล่ะ บ้าแล้ว ยังไม่ใช่สักหน่อย...“ใครอ่ะ” ถามกลับไปแบบหน้ามึนๆ“แหมมมมมมม ทำเป็นไขสือไม่รู้เรื่อง! ปากบอกว่าแก่ไปแต่ในใจระริกระรี้!” มุกตอบแล้วใช้ไหล่มันชนไหล่ฉันอย่างหมั่นไส้ เบ้ปากส่งตามมาด้วย“ชอบล่ะสิ ดูแฮปปี้มาก ดีออกกกก” แพรวก็เอาด้วยเหมทอนกัน“เอ้า! แล้วกูบอกตอนไหนว่าไม่ชอบอ่ะ?” ฉันตอบ“เอ้า! แล้วนี่คือมึงยอมรับว่าชอบพี่กูแล้วช่ะ?” มุกสวนขึ้นทันที“ตอนนี้เป็นพี่น้องกันค่ะ เรียกได้ว่าเป็นคนที่หวังดีต่อกัน” ตอบแล้วสะบัดผมสวยๆ นี่ไม่ได้คิดเองหรอกนะจำมาจากดาราคนไหนก็ไม่รู้อ่ะ ลืมแล้ว“แล้วตกลงชอบไหม” ไอ้เฟิสนั่งเงียบๆอยู่ดีๆก็ถาม อะไรอ่ะ ก่อนหน้านี้ยังเขม่นผู้ชายที่มองไอ้มุกอยู่เลย หันกลับมาก็ทำหน้าอึ้งแล้วถามสะงั้น งงอ่ะแต่ถึงจะงงฉันก็ตอบไป...“พี่แม็คก็น่ารักดี” แล้วพอตอบจบก็รู้สึกเหมือนมีคนเดินมาข้างหลัง ยังไม่ทันจะหันกลับไปดูคนมาใหม่ก็พูดขึ้นสะก่อน“น้องก็น่ารักนะ”รู้แล้วว่าทำไมไอ้เฟิสถึงทำแบบนั้น ฉันมองส่งสายตาอาฆาตไปให้มันทันทีฉันไม่เคยพูดอะไรแบบนี้ต่อหน้าพี่แม็คเลยไง!“น่ารักมากด้วย” พี่แม็คพูดย้ำแล้วส่งยิ้มมาให้ ชอบทำให้เขินแบบนี้ตลอดอ่ะ!ชมน้องสาวพี่บ้างสิ ชมมุกบ้างงงง” ไอ้เพื่อนตัวแสบเขย่าแขนพี่แม็คแล้วมองหน้ากระพริบตาปริบๆเหมือนเด็กขอความเมตตา พี่แม็คเลยหันไปมองเฟิสแล้วถาม“มึงว่าน้องกูน่ารักป่ะ?”อ่า เล่นแบบนี้เลยหรอ มุกกับเฟิสอยู่ในสถานะ ‘เพื่อนสนิท’ มานานมากนะ ไม่เห็นจะมีอะไรชัดเจนสักที“ว่าไง” พี่แม็คย้ำเมื่อคนถูกถามไม่ยอมตอบ เล่นเกมส์จ้องตาสักพักไอ้เฟิสถึงได้พูดสั้นๆคำเดียว“ครับพี่” ได้ยินแบบนี้นังเพื่อนตัวดีก็ตีหน้าเฉยแล้วคว้าแก้วขึ้นมาดื่มมันควรจะรู้ว่าท่าทางแบบนี้คือการเก็บอาการที่โคตรจะไม่เนียนเลย...แล้วมุกก็ย้ายตัวเองไปยืนข้างแพรว ปล่อยให้พี่แม็คเป็นคนยืนข้างเฟิสมันก็เป็นแบบนี้ประจำอ่ะ ถ้าวันไหนไอ้เฟิสเหนื่อยที่จะตามนะ รับรองว่ามีคนร้องไห้ขี้มูกโป่งแน่...แต่ช่างเรื่องของสองคนนั้นก่อน เพราะตอนนี้คนข้างๆฉันเริ่มเกเร มือข้างขวาจับแก้วเหล้า ส่วนมือซ้ายมาวางอยู่ที่เอวฉันตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้วันนี้ฉันใส่เสื้อครึ่งตัวไง มีแจ็คเก็ตยีนส์ตัวใหญ่อยู่หรอก แต่ร้อนเลยไม่ใส่ เอามาเผื่อเฉยๆเราคุยกันไปเรื่อยๆเหนื่อยก็พัก ฉันสังเกตว่าวันนี้พี่แม็คดื่มหนักมาก ปกติไม่ขนาดนี้หรอก“ทำไมดื่มหนักจังคะ” ฉันถาม แต่ในผับเปิดเพลงดังไง พี่แม็คเลยก้มลงมาฟังเพราะเขาสูงกว่าฉันเกือบยี่สิบเซน ฉันสูงร้อยหกสิบเจ็ดส่วนเขาสูงตั้งร้อยแปดสิบสี่แหนะ“ส้มว่าไงนะ”“ส้มถามว่าทำไมวันนี้ดื่มหนัก ไม่ต้องดูร้านหรอ?”“ไม่อ่ะ ให้ไอ้พายมันดูไป จ้างมาตั้งแพง” ยังมีหน้ามานินทาลูกน้องอีกนะ ไอ้พาย หรือ พี่พาย คนที่พี่แม็คพูดถึงคือผู้จัดการร้านน่ะ แล้วพี่เขาก็ไม่ได้อู้งานสักหน่อย“ไปว่าเขาอีก”“ช่างสิ เมื่อวานมันทิ้งให้พี่ดูร้านคนเดียว วันนี้พี่เอาคืน” เป็นการแก้แค้นที่เด็กมากอ่ะบอกเลย ฉันส่ายหัวอย่างขำๆแล้วดันตัวพี่แม็คออกห่างเมื่อรู้สึกว่ามือซ้ายของเขาที่เคยวางอยู่ที่เอวเริ่มจะเคลื่อนสูงขึ้นไปเรื่อยๆเมาแล้วมือไวนะเนี่ย!คนตัวสูงมองหน้าฉันเพราะถูกขัดใจ ฉันเลยรีบบอก“ใส่แจ็คเก็ตก่อนค่ะ”ห้ามเขาไม่ได้ ห้ามไม่ให้คนอื่นมองเห็นว่าเขา ‘จับ’ ตรงไหนก็ยังดีแล้วก็เป็นอย่างคิด ด้วยความที่เสื้อตัวใหญ่คลุมถึงต้นขา ไอ้พี่บ้าเลยแอบจับก้นฉันไง! จับอย่างเดียวยังพอทนแต่พี่ขย้ำก้นน้องจะทนได้ยังไง! นี่ขนาดแค่กรึ่มๆนะ ไม่ได้เมามาก ถ้าเมากว่าฉันก็ไม่อยากจะคิดเลยว่าจะขนาดไหน!“พี่แม็คอย่าซนได้ไหม!” ฉันพูดให้เขาได้ยินกับเขาแค่สองคน“ขอนิดนึงเนอะ เยียวยาจิตใจพี่หน่อยคนดี”รู้หรอกว่าการเยียวยาเกิดขึ้นเพราะอะไร คิดว่าฉันไม่รู้หรือไงว่าเขา ‘ค้าง’ มาตั้งแต่วันที่เราทำอาหารกินด้วยกัน ฉันนั่งทับหน้าตักเขาอยู่ตั้งนานสองนาน รู้ดีเลยล่ะว่า ‘อะไรๆ’ ที่มันดุนดันบั้นท้ายฉันอยู่อยากจะอาละวาดมากแค่ไหน ที่ตีหน้าเฉยตอนนั้นไม่ใช่ซื่อบื้อจนไม่รู้เรื่องสะหน่อยน่า“งั้นห้ามลามปามกว่านี้ แค่นี้ก็เยอะแล้วนะคะ”เอาเหอะ! โดนจับก็ดีกว่าโดนจิ้มเนอะ!“สองคนนั้นน่ะ! เลิกจู๋จี๋กันสักครู่ได้ไหม!” ก่อนที่พี่แม็คจะได้ตอบรับหรือปฏิเสธอะไรแพรวก็ท้วงขึ้นสะก่อนเพื่อนฉันยื่นเค้กที่ถูกตัดแบ่งแล้วมาตรงหน้าสองชิ้น คือวันเกิดฉัน จุดเทียนในร้านไม่ได้ก็ให้อธิษฐานหน่อยไหมอ่ะ นี่เหมือนมันซื้อมากินเอง“ช่วยๆกันกินนี่เข้าไป เหลือทิ้งเสียดายของ!”“คำเดียวนะ” ใครบอกให้มันซื้อเค้กมากินกับเหล้า ฉันว่ามันไม่เข้ากันอ่ะ กินแล้วจะอ้วก“งั้นก็ไม่ต้องแดก ห่อเก็บให้คิมไว้กินที่ห้อง!”“ได้หรอที่รัก!” คิมโวยวาย ดูจากท่าทางคงไม่ชอบเค้กช็อคโกแลตเหมือนกัน แต่อย่างคิมน่ะหรอจะสู้แพรวได้ ไม่มีทางอ่ะ เพื่อนฉันมันดวงข่มผัว“พี่แม็คให้อะไรเป็นของขวัญส้มมันอ่ะ บอกมุกหน่อยสิ ถามส้มแล้วมันไม่ยอมบอก” มุกถามพี่แม็ค“ยังคิดไม่ออกว่าจะให้อะไร ของที่เตรียมไว้ตอนแรกมันไม่เข้าท่าเลยต้องเปลี่ยน” ร่างสูงตอบแล้วหันมายักคิ้วให้ฉัน โคตรน่าหมั่นไส้อ่ะ!“โอ้ยยย พี่แม็คไม่ค้องคิดมากหรอก ให้ๆมันไปเถอะ เชื่อแพรว!” เพื่อนฉันเริ่มเมาแล้วแน่ ไม่งั้นมันคงไม่พูดเสียงดังขนาดนี้“ขอคิดนิดนึงดิ ส้มจะได้ประทับใจไง” พี่แม็คตอบ“ให้พวกเราช่วยคิดไหมคะ” มุกเสนอ“เครื่องสำอางไหมพี่” เฟิสบอก“พาไปช้อปปิ้งเลยพี่ ของผมใช้ได้ผลนะ ตามใจเขาแล้วเขาจะตามใจเราครับ” คิมบอก“ซื้อรถให้แล้วสอนมันขับเลยค่ะ” นี่เป็นความเห็นของแพรว“ซื้อรถให้เดี๋ยวมันขับหนี ซื้อคอนโดเลยเชื่อมุก” อันนี้เว่อร์ไปไหมอ่ะ เหมือนเด็กเสี่ยเลยเถอะ“ฮ่าๆๆๆ ใจเย็นๆทุกคน ถ้าจะซื้อรถซื้อคอนโดนี่ให้ส้มย้ายไปอยู่กับพี่เลยไหม” พี่แม็คหัวเราะอย่างอารมณ์ดี เขาหันมามองฉัน ปล่อยมือจากบั้นเอวมาวางแปะบนหัวฉันแล้วพูดต่อ“...ไปไหม ย้ายเข้าพร้อมอยู่เลยนะ”“ฝันไปเถอะค่ะ!” พอตอบเขาไปทั้งโต๊ะก็เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะพี่แม็คล็อกคอฉันดึงเข้ามาใกล้เขาแล้วกระซิบบอก“สองสามวันมานี่พี่ฝันเปียกตลอดเลยส้ม ในหัวพี่มีแต่ภาพกางเกงในสีดำของส้มวันนั้นอ่ะ โคตรอยากเห็นของข้างในเลย”“พี่แม็ค! ไม่ตลกนะ!” ฉันขืนตัวออกแล้วบิดลงสีข้างเขา แต่ก่อนแค่เจ้าเล่ห์ตอนนี้เพิ่มลามกเข้าไปด้วยแล้ว!“ฮ่าๆๆๆ พูดเล่น” หันมาจุ๊บลงที่หน้าผากฉันหนึ่งทีแล้วพูดต่อ “แต่คิดจริงนะ” เกือบดีแล้วไงถ้าเขาไม่พูดต่ออ่ะ!“ไม่ใช่เร็วๆนี้แน่!”“รู้น่า พี่รอไหว ถึงวันนั้นเมื่อไหร่ส้มอย่าโทษความเก็บกดของพี่ล่ะกัน”..................................................................................

พี่ก็ตะล่อมน้องไปเรื่อย ได้แตะนิดแตะหน่อยก็เอา น่าสงสารเขานะคะ 55555555555

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

แม็คของส้ม : 8

นิยายแนะนำ

แม็คของส้ม [จบแล้ว]

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

แม็คของส้ม : 8

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้