บทที่ 12
ภรรยามากมาย
หวงิแสดงใบหน้าตื่นตระหนกใออกมาในตอนนี้ใบหน้าที่แสดงท่าทางผ่อนคลายกลับแปรเปลี่ยนกลายเป็ใบหน้าที่ตื่นตระหนกใ
ในตอนนี้ได้มองเห็นสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้า
[ หวงิได้ชื่อว่าบ้าตัณหาราคะปัจจุบันมีภรรยาที่เป็นางสนมร่วมกับชายาทั้งหมดเจ็ดคนแล้ว]
นั่นคือข้อความจากระบบที่แสดงขึ้นมาหวงิคิดภายในใจของตนเอง “ นี่มันอะไรกันวะเนี่ย!!!!”
“ เจ็ดคนอย่างงั้นเหรอไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่ารัชทายาทแห่งอาณาจักรฉีมีภรรยาถึงเจ็ดคน!!!”
หวงิอุทานออกมาภายในใจด้วยความตื่นตระหนกใ
เื่ที่ไม่คาดคิดมาก่อนมันได้เกิดขึ้นแล้วผู้ใดจะคิดเล่าว่าตัวละครนี้มันจะมีภรรยาถึงเจ็ด
แน่นอนว่าตัวละครนี้ตัวละครที่มีตำแหน่งเป็องค์รัชทายาทโดยตำแหน่งตัวละครองค์รัชทายาทภายในยุคสมัยก่อนสามารถมีภรรยาหรือเรียกง่ายๆว่านางสนมได้หลายคน
ทว่าในตอนแรกคิดว่าหวงิมีเพียงแค่ฉายาลองเพียงแค่คน
ผู้ใดจะรู้ว่าหวงิมีภรรยาอีกมากมาย
หวงิที่ได้รู้เกี่ยวกับความจริงในเื่นี้ยกฝ่ามือของตนเองขึ้นมากุมขมับอย่างรวดเร็วบนใบหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
[ หวงิรัชทายาทเสเพลผนวกเข้ากับผู้เป็มารดาหาเหล่าสตรีแต่งเข้าเป็สนมเพื่อส่งเสริมบารมีปัจจุบันจึงมีภรรยาถึงเจ็ดคน ]
หวงิได้ยินแบบนั้นยิ่งปวดหัวมากขึ้นอีกดวงตาทั้งสองข้างในตอนนี้ทั้งสับสนทั้งงุนงงกับสิ่งที่เ
ภายในใจกำลังเต็มไปด้วยความคิดมากมายว่าตนเองจะจัดการอย่างไรกับสถานการณ์ในตอนนี้ที่ตนเองได้ล่วงรู้ดี“ เดี๋ยวนะสงบใจก่อนมันไม่ใช่เื่แปลกประหลาดอะไรตอนนี้เราคือหวงิจำเป็จะต้องทำตัวให้แเี”
หลิวฟางอี้ทายาทแสดงท่าทางแบบนั้นนางจึงถามเต็ม “เป็อันใดไปอย่างงั้นหรือเพคะรัชทายาทหรือว่าไม่สบาย ”
“ ไม่เป็อะไรเพียงแค่มีเื่บางอย่างปวดหัวนิดหน่อย”
“ ถ้าเช่นนั้นก็ดีแล้วเพคะ่นี้สุขภาพร่างกายขององค์รัชทายาทไม่ค่อยจะดีนักควรจะพักผ่อนให้มากๆ ”
“ อ๋อ… ” หวงิแสดงท่าทางประหลาดใจ
เค้าไม่ค่อยคุ้นชินกับสถานการณ์แบบนี้สักเท่าไหร่เพราะว่าโดยปกติแล้วอยู่อาศัยเพียงคนเดียวไม่มีครอบครัว
เพราะแบบนั้นเลยไม่มีผู้คนที่คอยห่วงใยแบบนี้ในตอนนี้ผู้ที่อยู่บริเวณด้านหน้ามาแสดงท่าทางแบบนี้จึงรู้สึกประหลาดใจอยู่ไม่น้อย
หวงิเริ่มทำตัวไม่ถูกเขามองไปทางด้านซ้ายและขวา “วันนี้วันที่เท่าไหร่…”
“ วันที่สามเดือนสามเพคะ!! ”
“ งั้นรึ? ”
หวงิก้มหน้าแล้วก็คิดภายในใจ “ ภายในดินแดนแห่งนี้ที่เป็ดินแดนภายในเกมมันเองก็มีความแตกต่างจากด้านนอก”
“ ตรงที่ว่าภายในสถานที่แห่งนี้มันเป็สถานที่มีการเวลาแตกต่างจากด้านนอกแต่เื่นั้นไม่จำเป็จะต้องสนใจก็ได้”
“ เพราะว่าอย่างไรเสียตอนนี้ตัวของเราก็มาอยู่ภายในร่างกายนี้ที่อาศัยอยู่บนดินแดนภายในเกมแห่งนี้เพราะแบบนั้นเวลาก็มีเพียงแค่เวลาเดียว”
“ วันที่สามเดือนสามอย่างงั้นหรอ ”
“ ถ้าอีกสิบวันก็ประมาณกลางเดือนยังพอมีเวลาอยู่” หวงิคิดภายในใจของตนเอง
ในตอนนี้ตัวของเขากำลังคิดเกี่ยวกับเื่สำคัญที่กำลังจะเกิดขึ้น
งานพิธีล่าสัตว์ภายในปีนี้กำลังจะถูกจัดขึ้นในอีก 10 วันข้างหน้าหวงิคิดว่าตนเองนั้นยังพอมีเวลาในการเตรียมตัว
“ ่เวลา 10 วันที่เหลือใช้ในการฝึกฝนน่าจะเพียงพออย่างน้อยก็มีความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นมาสักนิด”
หลิวฟางอี้มองเห็นรัชทายาทแสดงใบหน้าขบคิดกับตนเองนางถึงแสดงใบหน้าที่ประหลาดใจออกมา
ปกติรัชทายาทผู้ที่เป็สวามีของนางไม่ค่อยเป็คนที่มีท่าทางเคร่งขรึมแล้วก็คิดแบบนี้สักเท่าไหร่
รัชทายาทแห่งอาณาจักรฉีหวงิเป็ผู้ในวันวันนึงเอาแต่กินเหล้าเสเพลไปวันวันไม่คิดเื่อันใดที่หนักหัวเพราะแบบนั้นจึงประหลาดใจที่หัวเหม่งแสดงใบหน้าแบบนี้
หวงิที่กำลังนั่งอยู่ค่อยค่อยยืดร่างกายของตนเองขึ้นอย่างช้าๆ“ ตอนนี้ด้านนอกเป็อย่างไรบ้าง ”
“ รัชทายาทหมายถึงเื่อันใดอย่างนั้นหรือเพคะ”
“ เื่ของคนที่ทำการลอบสังหารข้า ”
“ คนที่ทำการลอบสังหารองค์รัชทายาทรู้สึกว่าจะเป็จอมยุทธ์ลึกลับที่เดินทางมาจากอาณาจักรอื่นในตอนนี้ตัวของพวกเราทำการประกาศหมายจับผลผู้นั้นไปแล้วคาดว่าอีกไม่นานคงจะสามารถจับตัวได้เพคะ”
หวงิคิดในใจ “จับตัวได้อย่างนั้นหรอคนที่เข้ามาสังหารเป็ผู้เล่น ยังไงก็ไม่มีทางจับตัวได้หรอกหรือไม่ถ้าจับตัวได้ผู้เล่นเองก็มีพวกไอเท็มที่สามารถลบล้างความผิดได้”
“ การประกาศจับตัวหรือว่าตั้งค่าหัวแบบนี้ถ้าผู้เล่นทำการโดนจับได้เหตุผลเดียวที่จะทำให้พวกมันนั้นสามารถรอดผลกับการลงโทษไปได้ก็คือการที่พวกผู้เล่นจะโดนลดค่าเลเวลของตนเองลงไปห้าเลเวล”
“ ภายในดินแดนแห่งนี้หรือภายในเกมแห่งนี้ถูกแบ่งแยกประชากรเป็สองประเภท”
“ โดยประชากรสองประเภทที่กล่าวถึงนั้นก็คือหนึ่งเหล่าตัวละครภายในเกมพวกเขาจะถือได้ว่าเป็คนของแผ่นดินนี้”
“ ประชากรภายในโลกใบนี้อีกประเภทหนึ่งก็คือพวกผู้เล่นพวกผู้เล่นที่ทำการเข้ามาเล่นภายในเกมนี้พวกเขาจะได้รับโทษทันแตกต่างจากตัวละครภายในเกม”
“ โดยถ้าตัวละครภายในเกมทำผิดโทษฐานก็คือการที่สังหารตัวละครภายในเกมนั้น”
“ เกมนี้ตัวละครเมื่อตายลงไปแล้วไม่สามารถเกิดขึ้นมาใหม่ได้แต่ว่าผู้เล่นแตกต่างออกไปผู้เล่นสามารถเกิดขึ้นมาหน่อยได้เมื่อตายไปแล้ว ”
“ เพราะแบบนั้นวิธีการลงโทษเลยแตกต่างออกไปอย่างเช่นการล่าค่าหัวที่ทำการตั้งขึ้นมา ”
“ พวก npc ทำการตั้งค่าหัวของพวกเหล่าผู้เล่นแน่นอนเมื่อพวกคุณเล่นโดนจับได้พวกเขาก็จำเป็จะต้องโดนทำลายลมปราณหรือเรียกง่ายง่ายว่ารถค่าเลเวลของตนเองนั่นคือโทษฐานที่ได้รับ”
“ แต่ว่าเพลย์เยอร์หรือว่าผู้เล่นระดับที่สามารถเข้ามารับภารกิจนี้ได้ก็คงจะไม่ยอมโดนจับตัวได้ง่ายง่ายอย่างแน่นอน”
“ ในตอนนี้ตัวของเราจำเป็จะต้องพัฒนาความแข็งแกร่งของตัวละครนี้ให้มากขึ้นเพื่อรับมือกับพวกผู้เล่นพวกนั้น”
หวงิเงยหน้าของตนเอง “เ้าพอรู้หรือเปล่าว่าพวกมันเป็พวกไหน ”
“ รู้สึกว่าจะเป็ลูกศิษย์ของสำนักพยัคฆ์ดำที่ตั้งอยู่ที่อาณาจักรข้างๆ”
หวงิได้ยินแบบนั้นพยักหน้าแล้วก็คิดกับตนเองภายในใจ “ที่แท้ก็เป็พวกสำนักพยัคฆ์ดำ ”
“ สำนักหรืออีกอย่างว่าเป็กิวภายในเกมส์นี้มันเป็สถานที่ที่ถูกสร้างขึ้นมาในกลุ่มคนและกลุ่มผู้เล่นจำนวนมาก”
“ การที่ก่อตั้งสำนักขึ้นมาได้จำเป็จะต้องมีพวกผู้เล่นที่อยู่ภายในสำนักมากกว่า50 คนถึงจะครบในเงื่อนไข ”
“ สำนักพยัคฆ์ดำก็มันเป็ผู้เล่นที่มีระดับสูงแถมยังมีผู้เล่นระดับสูงที่อยู่ภายในสังกัดสำนักมันเป็จำนวนมาก”
“ เอาเถอะก่อนที่ตัวของหวงิยังสามารถรอดมาได้จนถึงตอนนี้ก็ถือว่าผู้คุ้มกันของวังหลวงแห่งนี้ก็แ่าพอสมควร”
หวงิรู้ดีว่าความแข็งแกร่งของสำนักพยัคฆ์ดำมันเป็อย่างไร
พวกมันเป็สำนักระดับแนวหน้าของเกมถือว่าอยู่ในระดับสูงเมื่อเทียบกับสำนักต่างๆภายในสถานที่แห่งนี้
โดยถิ่นฐานของมันตั้งอยู่ที่บริเวณอาณาจักรข้างข้างเพราะแบบนั้นการจราจตัวพวกมันไม่ต้องหวังเลย
ถึงแม้จะตั้งค่าหัวแต่อย่างไรเสียก็ไม่น่าจะสามารถลาพวกมันมาได้อย่างแน่นอน
หวงิค่อยๆลุกขึ้นอย่างช้าๆ
หลิวฟางอี้ผู้เป็ชายารองแสดงใบหน้าสงสัยมองรัชทายาทที่ลุกขึ้นนางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอันไพเราะ“ รัชทายาทจะไปไหนหรือเพคะหรือว่าท่านจะไปหอคณิกาอย่างที่องชายสามบอก ”
นางแสดงใบหน้ากังวลเกรงกลัวว่ารัชทายาทจะเดินทางไปตามคำชักชวนขององค์ชายสาม
โดยปกติแล้วเราจะทายาทมีนิสัยชอบเที่ยวพวกหอคณิกาอยู่แล้วในตอนนี้ร่างกายของรัชทายาทก็หายดีนางจึงเกรงกลัวว่าจะเดินทางไปตามคำชักชวน
หวงิส่ายใบหน้าของตนเองไปมาก่อนที่จะตอบกลับ “ ไม่ไม่ไม่ตัวของข้าจะไปอ่านตำราต่อสักหน่อย ”
หลังจากที่ผู้จบหวงิก็รีบเดินทางออกจากห้องนี้อย่างรวดเร็วไปยังห้องอ่านตำราที่อยู่ใกล้ๆเค้าต้องรีบไปทำการร่ำเรียนตำราของตนเองต่อ
จบบท