“รุ่นพี่วิ่งเร็ว ๆ กว่านี้หน่อยสิ!” เสียงของ ไอรีน ดังขึ้นอย่างกระชั้นชิด เธอที่ดูเหมือนจะหมดแรงแล้ว กำลังวิ่งนำหน้าผมลงบันไดจากดาดฟ้า
“ระ... รอผมด้วยไอรีน!” ซีน ก็ดูเหมือนจะหมดแรงแล้วเหมือนกัน ไม่ใช่เพราะเขาไม่มีแรง แต่เป็เพราะเขาต้อง ทำงานหนักจนแทบไม่ได้นอนมาหลายวัน ร่างกายที่แข็งแรงจึงถูกความอ่อนล้ากดทับไว้ พอได้ลองวิ่งหนีตายต่อเนื่องก็เลยเหนื่อยไว
ผมกับไอรีนหลังจากได้ยินประกาศและเห็นภาพสุดสยอง ก็ได้ลงบันไดมาชั้นสองของตึกที่เราอยู่ แต่ก็พบว่าตอนนี้ได้มี ซอมบี้ กำลังไล่กัดนักเรียนคนอื่นอยู่เต็มไปหมด! โคตรจะน่ากลัวเลย! และผมก็สงสารคนที่ถูกมันกัดด้วย ถึงพวกนั้นจะเป็พวกที่ชอบแกล้งเราก็เถอะ... ความรู้สึกเป็ห่วงคนอื่นแบบนี้... เป็ครั้งแรกนับั้แ่พ่อแม่ทิ้งไปเลย! ผมกำมือแน่นด้วยความรู้สึกที่ตื่นตระหนก
เรากำลังจะวิ่งไปที่ทางออกฉุกเฉิน แต่คนอื่น ๆ ที่กำลังหนีตายจากซอมบี้ที่ตามมาติด ๆ ก็กรูกันมาทางนี้ พวกเขาเบียดและดันผมกับไอรีนออกจากกันอย่างรุนแรง
“ไอรีน! อย่าเป็อะไรนะโว้ย!” ผมะโเรียกเธอ ก่อนจะต้องวิ่งไปที่อาคารเรียนของตัวเองเพื่อไปหยิบกระเป๋านักเรียน พร้อมกับการฝ่าพวกคนที่ชุลมุนกับการหนีซอมบี้ไปด้วย ตอนนี้ผมคิดอะไรไม่ออกแล้วนอกจากต้องรอด!
ผมได้เก็บของและคิดไปด้วยความกลัวและตื่นตระหนก... จะทำยังไงกับสถานการณ์บ้า ๆ นี่ดี! ทันใดนั้นผมก็ได้คิดขึ้นมาได้ว่า... ไอ้หัวโจกที่มันกระทืบผมบอกจะมีรถบัสพานักกีฬาโรงเรียนไปเข้าค่ายซ้อมกันวันนี้ตอนเย็นนี่หว่า!
หลังจากเก็บของเสร็จ ผมก็ได้อ้อมไปหลังอาคารเพื่อไปขึ้นรถบัส... ต้องมีคนคิดเหมือนผมแน่ ๆ และซวยไม่พอ... ผมได้เจอกับไอ้หัวโจกที่ชอบทำร้ายร่างกายผมพอดี! เป็เวรเป็กรรมอะไรของผมเนี่ย!!
“เฮ้ย! ทำอะไรของแกน่ะ... ไอ้เชี่ยอ้วน!”
ไอ้หัวโจกมันกำลังผลักลูกน้องมันไปหาฝูงซอมบี้กลุ่มเล็ก ๆ กลุ่มหนึ่งเพื่อล่อความสนใจไว้ให้มันหนีได้สินะ...
หน้าxีชิUหาE ผมอุทานในใจด้วยความรู้สึกรังเกียจสุดขีด พร้อมกับเอามือพิงไว้ที่กำแพงตึกในขณะที่กำลังแอบดูมันด้วยความเหนื่อยและตื่นตระหนกอยู่
“เราจะเอายังไงต่อดี ข้างหน้าก็ซอมบี้ ข้างหลังก็ซอมบี้...”
ทันใดนั้นไอ้หัวโจกก็ได้สังเกตเห็นผมขณะกำลังวิ่งหนี มันขอร้องให้ผมช่วยมัน เพราะตอนนี้มันดูเหมือนจะได้รับาเ็อยู่ “ไอ้ขี้ข้า... ไม่สิ! ไอ้ซีนเพื่อนรัก! ช่วยกูด้วย!!”
ในใจผมทั้งกลัวมันและก็โกรธกับสิ่งที่มันทำกับผม... จะเอาผมเป็ตัวล่อเหมือนที่ทำกับเพื่อนมันสินะ!
“อยากล้างแค้นรึป่าว อยากรอดไปให้ได้ในโลกที่เป็แบบนี้รึป่าว”
“เสียงอะไรน่ะ?” ทันใดนั้นก็มีหน้าต่างสีขาวปรากฏอยู่ต่อหน้าผม เขียนว่า
[ภารกิจฉุกเฉิน]
ทำยังไงก็ได้ให้คนที่อยู่ข้างหน้าอยากจะมาต่อยเรา
[เวลาในการทำภารกิจ] 5 วินาที
“ห๊ะ อะไรนะ ใครมันจะกล้า!”
5... 4... 3...
“ไอ้เวรเอ้ย... เอ๊ะ ไม่ได้ผลหรอ? ไอ้หล่อก็ไม่หล่อ! ไอคนชอบไถเงิน! ไอคนไม่ดี! กุรู้มึงจะเอากุเป็โล่กำบังใช่มั้ยล่ะ! ไอ้... ถ้ามึงไม่มีพวกมึงมันก็ไอ้ไร้น้ำยา! ไอ้เชี่ยอ้วน!!” ซีนะโออกไปอย่างไม่ตั้งใจ อาศัยความโกรธที่สั่งสมมานานให้เป็คำพูด
“เมื่อกี๊ มึงว่าไงนะไอ้เชี่ยนี่!” ไอ้หัวโจกเืขึ้นหน้าทันทีที่โดนด่าแทงใจดำ มันลืมเื่ซอมบี้ไปชั่วขณะ ก่อนจะพุ่งเข้าหาซีนอย่างบ้าคลั่งด้วยหมัดที่กำแน่น
“อ๊าก ตายโหงตายห่าแน่เลยตรู!” ซีนที่เอาแขนทั้งสองข้างมากุมหัวไว้ด้วยความกลัว ตัวสั่นเทา เพราะรู้ดีว่าหมัดของไอ้หัวโจกนั้นหนักหนาแค่ไหน ทันใดนั้น...
“เลข 1 2 และ 3 คุณจะเลือกเลขไหน?” เสียงเครื่องจักรเ็าดังขึ้นในหัวของซีน โดยไม่สนใจว่าเขากำลังเป็ตายร้ายดียังไงอยู่!
“มันใช่เวลาไหมเนี่ย!!” ซีนที่เอามือทั้งสองข้างกุมหัวอยู่ก็ได้พูดขึ้นพร้อมความร้อนรน
3...2...
“เลขสามมม ๆๆๆๆๆๆ!” ซีนได้เดาตัวเลขมามั่ว ๆ เพราะโดนกดดันจากทั้งเสียงในหัวและไอ้หัวโจกที่ใกล้จะถึงตัวแล้ว
“เราจะขอเปิดเผยของรางวัล เรียงตามลำดับก่อน”
“หมายเลข 1 ปืนพก (Rare)”
“หมายเลข 2 ดาบเหล็กกล้า (Uncommon)”
“และหมายเลขที่นายท่านเลือกไว้ หมายเลข 3 คือ......”
“...ไม้กวาด (Common)” ไม้กวาดโง่ ๆ ไม้ธรรมดา ๆ ได้ลอยเข้าสู่มือขวาของซีนอย่างนุ่มนวล
“ไม้กวาด!? ว่าไงนะ! ไอ้ของก่อนหน้านั้นมันดูอันตรายแต่ดูเป็ประโยชน์กว่าไอ้ไม้กวาดบ้า ๆ กว่าเยอะเลยนะเว้ย!!”
ทันใดนั้นไอ้หัวโจกก็ได้วิ่งมาหาซีนพร้อมกับกำหมัดมาด้วยความโกรธเต็มเปี่ยม ซีนไม่รอดแน่
“อย่าเข้ามานะเว้ยย! ตายแน่ ๆๆๆๆ”
[ภารกิจเสริม]
ทำให้คนที่เราด่าคุกเข่า
รางวัลคือสุ่มความสามารถพิเศษติดตัว จาก 1,000,000 ความสามารถ
[เวลาในการทำภารกิจ] ไม่ระบุ
หมัดที่อยู่ตรงหน้าซีนกำลังจะเข้ามากระทบกับแก้มนุ่มๆของเขาภายในไม่ช้า ซีนได้หลับตาแล้วหลังจากนั้นหน้าต่างอันประหลาดก็ลอยมาอีกครั้ง
[ภารกิจสำเร็จ โปรดเลือกรางวัล]
ซีนได้ลืมตาขึ้นแล้วพบกับไอ้หัวโจกได้นั่ง คุกเข่า อยู่ตรงหน้าเขา พร้อมกับมองไปหามือขวาของเขาที่กำไม้กวาดไว้ ซีนใอย่างมาก! เมื่อกี้ฉันเป็คนทำหรอ?
“แก... กล้าดี... ยัง... ไง” ไอ้หัวโจกพูดพร้อมกับทนความเ็ปไว้ไม่ไหว (ใช่! ซีนฟาดเปรี้ยงเข้าที่ 'ไข่ทองคำ' ของมันพอดี! ไอ้ไม้กวาดบ้านี่มันแม่นเกินไปแล้ว!) หัวโจกก็ได้นอนหมดสติไปในที่สุด
หลังจากซีนได้ตลึงกับการกระทำของตัวเองอยู่สักพักหนึ่ง ก็ได้มีซองการ์ดกว่า 1 ล้านซองลอยมาหมุนรอบตัวของเค้าไว้อย่างกับพายุ! ทั้งซอมบี้ ทั้งเสียงและหน้าต่างประหลาด ถ้าจะมีอะไรเกิดขึ้นอีกเขาก็คงจะไม่ใแล้ว!
“กรุณาหยิบซองการ์ด 1 จาก 1 ล้านซองด้วยค่ะ”
“โอเค...” ซีนขานรับและใช้มือซ้ายที่ไม่ได้จับอะไรยื่นไปหยิบการ์ดที่หมุนรอบตัวเขาอยู่
“ใน 1 ซองจะมีการ์ดอยู่ 1 ใบ และ 1 ใบนั้นจะเป็ความสามารถพิเศษติดตัวนายท่านไปตลอดชีวิตค่ะ”
ซีนไม่รอช้าทำการเปิดซองการ์ดทันที ทันใดนั้นซอมบี้ที่รุมกัดเพื่อนของไอ้หัวโจกก็ได้เปลี่ยนเป้าหมายมาหาซีนและไอ้หัวโจกที่ทำตัวเป็จุดสนใจแทน!
ซองการ์ดที่ซีนได้เปิด การ์ดที่ค่อย ๆ โผล่ออกมามันเรืองแสง สีทอง จนทำให้ซีนต้องหรี่ตามองมันเลย!
[การ์ดความสามารถพิเศษ]
ระดับ SSR อัตราการดรอป 1%
Evill Sense (SR): พลังแห่งการรับรู้ภัยร้าย
ประสาทััทั้ง 5 เฉียบคมขึ้น สัญชาตญาณขั้นสูง: เมื่อตรวจจับอันตราย ร่างกายที่แข็งแรงของซีนจะขยับและตอบโต้ไปเองโดยอัตโนมัติเพื่อหลีกเลี่ยงหรือตอบโต้ภัยนั้น ๆ
“อะไรไม่รู้ฉันไม่สนใจแล้วเฟ้ย!!” ซีนะโลั่นอย่างหมดความอดทน ตอนนี้สัญชาตญาณเอาชีวิตรอดมันสั่งการเหนือสิ่งอื่นใด
ทันใดนั้นเอง! มือซอมบี้ที่เต็มไปด้วยหนองก็พุ่งมาจากด้านหลังหวังจะตะปบเขา แต่ [Evill Sense] ส่งสัญญาณเตือนเป็ สีแดงก่ำ ที่ด้านหลังศีรษะ ซีนไม่ทันคิด ร่างกายที่แข็งแรงของเขาก็ โยกหลบ พ้นรัศมีอันตรายได้อย่างหวุดหวิด!
ฉึบ!
มือขวาที่กำ ไม้กวาด อยู่ได้ตวัดกลับไปฟาดอย่างรวดเร็ว เปรี้ยง! ไม้กวาดฟาดเข้าที่หน้าซอมบี้ตัวนั้นจนมันล้มกลิ้งลงไปกองกับพื้น!
เร็วมาก... นี่ฉันทำไปเองเหรอ!? ซีนแทบไม่เชื่อสายตา
แต่ยังไม่ทันได้หายใจ ซอมบี้อีกสามสี่ตัวจากทางซ้ายมือก็กรูกันเข้ามาหาเขา! คราวนี้ [Evill Sense] ทำงานหนักขึ้น มันฉายภาพในสมองของซีนเหมือน เส้นสีเหลือง ที่แสดงถึงทิศทางการพุ่งเข้ามาและจุดโจมตีที่อันตราย
ซีนใช้เท้าข้างหนึ่งยันพื้น พลิกตัว พร้อมกับใช้ไม้กวาดที่ดูไร้ประโยชน์นั่นแหละ ปัด, ฟาด, และกระทุ้ง ไปตามทิศทางที่ Evill Sense ชี้แนะ!
ปัก! แกร๊ก!
ทุกการเคลื่อนไหวของเขาแม่นยำจนน่าใ! ซอมบี้ตัวแรกถูกฟาดเข้าที่กรามจนล้ม! ตัวที่สองถูกปลายไม้กวาดกระแทกเข้าที่หัวอย่างจัง! ร่างกายที่ถูกฝึกมาจากการทำงานหนัก ถูกปลุกให้ตื่นด้วยการตอบสนองระดับ SSR! ซีนกลายเป็เหมือนนักเต้นระบำที่ไม่ใช่กำลังต่อสู้ แต่กำลัง หลีกเลี่ยง ความตายด้วยความเร็วเหนืุ์!
ภายในไม่ถึงนาที ซอมบี้กลุ่มเล็ก ๆ นั้นก็ล้มลงไปกองกับพื้น ก่อนที่พวกมันจะทันได้ลุกขึ้นมาอีก!
ซีนหายใจหอบถี่ เขามองไม้กวาดในมือสลับกับซอมบี้ที่กองอยู่
“นี่มันบ้าอะไรกัน! ตอนแรกก็เชื่อนิดหน่อยแต่ไหงทำได้ขนาดนี้! แล้วนี่มันเกิดบ้าอะไรกับตัวฉันเนี่ย!!”
“ทั้งหมดนี่คือพลังที่นายท่านได้จากการสุ่มได้ค่ะ ยิ่งทำภารกิจมากเท่าไหร่ ก็มีสิทธิสุ่มพลังและอุปกรณ์เครื่องมือต่าง ๆ ที่กำหนดไว้ได้ค่ะ สิ่งเหล่านี้เรียกว่า ระบบสุ่มกาชา ค่ะ”