ย้อนเวลากลับไปสู่โลกคู่ขนาน

บทที่26 อดีตของวินNc 18+(เตือนแล้วนะ)
"ไม่มีความแค้นกับใคร? แถมเป็นแค่เด็ก พ่อก็เป็นพนักงานบริษัทธรรมดาๆไม่น่าจะขัดผลประโยชน์กับใคร?"เป็นวินที่นั่งมองกองเอกสารที่มีรูปของบิลมิ้วและอิลและยังมีผู้หญิงอีกคนหนึ่งที่หน้าตาเองก็ดูดีไม่น้อยเลย...สวยเลยก็ว่าได้"โซน่า..นี่คือน่าจะเป็นแม่ของเด็กสองคนนั้นแต่หย่าร้างกับสามีไปแล้ว.."วินมองดูรูปผู้หญิงที่น่าจะเป็นแม่ของบิลและมิ้วก่อนจะวางเอกสารลง"น่าจะเป็นเรื่องบังเอิญ?"วินเองก็ไม่รู้ว่าจะโยงใส่เรื่องอะไรใดๆได้เนื่องจากคำให้การของบิลบอกว่าเขาก็ไม่มีศัตรูที่ไหนส่วนข้อมูลของผู้ปกครองเองก็เช่นกันไม่น่าจะไปขัดผลประโยชน์ใดๆได้เลยเป็นคนประวัติขาวสะอาด"ข้อมูลที่พอจะสืบถึงได้ตอนนี้ก็น่าจะมีแค่คนร้ายที่เป็นพวกประวัติสีดำที่ไปยุ่งเกี่ยวกับยาเสพติดและต่อยตีโจรกรรมอื่นๆ"วินมองดูรูปของคนตายที่เป็นโจรลักพาตัวแล้วเกิดอาการขยะแขยงเล็กน้อยเพราะเขาเกลียดคนแบบนี้แหละแม้แต่จะตายไปแล้ววินก็ไม่เคยอภัยให้พวกมัน........ในบ้านหลังเล็กหลังหนึ่งที่เคยเป็นบ้านของผู้ที่มีตำแหน่งใหญ่โตอย่างเจ้าหน้าที่ระดับทองหรือคนผู้นั้นก็คือวินอ่๊า!หือๆๆ!"ไม่...เจ็บ!..ปล่อย..นะ..อ๊า!..ไอ้ชั่ว!"ภายในบ้านหลังเล็กๆนี้ปรากฏร่างของผู้ชายสี่คนที่มีร่างกายบึกบึนกำลังรุมโทรมหญิงสาวคนหนึ่งอย่างไร้ปราณี"มะ...แม่..."เป็นเด็กน้อยหน้ามนกำลังนั่งหลบอยู่ที่ซ่อนอย่างเงียบเชียบตัวของเด็กน้อยสั่นเทาไปด้วยความกลัวและความเจ็บแค้น...ตัวเด็กน้อยพอจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นแล้วเด็กน้อยเขาทำตามคำสั่งแม่ของเขาบอกว่าอย่างส่งเสียงและออกมาเด็ดขาดไม่ว่าเห็นหรือได้ยินอะไรก็ตาม...เด็กน้อยก็ทำตามอย่างว่าง่ายเพรี๊ยะ!ฝ่ามือใหญ่หนาและดูหน้ากลัวได้ตบลงบนใบหน้าของหญิงสาวที่ถูกกระทำ...โดนรุมโทรม...เลือดได้ไหลออกมาจากปากของหญิงสาวมันทำให้หญิงสาวถึงกับกรอกตาขาวอย่างเจ็บปวด"ผิดที่มึงมันอวดดีเองที่กล้าขัดท่านผู้นั้น...ฮ่าๆ"ชายร่างบึกบึนกล่าวออกมาพร้อมรอยยิ้มอย่างน่ารังเกียจมันเต็มไปด้วยตัณหาและราคะส่วนล่างของเขาและอันใดอันหนึ่งยังคงทิ่มแทงหญิงสาวอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุด"กูจะเอามึงจนขาดใจตาย..ฮ่าๆ"หญิงสาวได้แต่ทนความเจ็บปวดอยู่นานแสนนานเนื่องจากถูกรุมกระทำอย่างต่อเนื่องเธอลมหายใจแผ่วลงก่อนที่จะสิ้นใจตายไปในที่สุด....ไม่ใช่ว่าเธอถูกชายร่างบึกบึนทำจนขาดใจตายไปจริงๆแต่ว่าเป็นเพราะโรคหัวใจของเธอและร่างของผู้หญิงที่บอบบางถูกทุบตีอย่างหนักมือมีหรือที่เธอจะทนได้มากนักหญิงสาวคนนี้นั้นเธอเป็นแม่ม้ายลูกหนึ่งซึ่งก็คือเด็กน้อยที่กำลังซ่อนตัวอยู่อย่างหวาดกลัวและเจ็บแค้นเด็กน้อยรู้แล้วว่าแม่ของเขาได้จากโลกใบนี้ไปแล้ว...เธอนั้นถูกจีบตามตื้อโดยผู้ชายคนหนึ่งเนื่องจากเธอนั้นหน้าตาสะสวยมากแม้จะมีลูกหนึ่งแล้วก็ตามสามีของเธอเองก็ถูกรถชนตายไป...คนที่ตามจีบตามตื้อหญิงสาวเขาคนนั้นไม่สมหวังเพราะเธอประฎิเสธตลอดโดยไม่คิดจะสนใจเธอเองก็คิดว่าจะแล้วๆกันไป..แต่ใครจะคิดล่ะว่าเขากับโหดร้ายถึงขนาดว่าหากกูไม่ได้มึงก็ตายซะ! พวกชายร่างบึกบึนมาข่มขืนเธอครั้งแล้วครั้งเล่าจนในวันนี้มันรุนแรงมากทั้งทุบตีเธอย่างหนักจนไม่สามารถอดทนได้แล้ว...เธอสิ้นใจตาย...แม้จะไม่ต้องการก็ตามเพราะเธอยังมีลูกอยู่ทั้งคนที่ต้องดูแล..."แม่..."มันเป็นเสียงเศร้าที่แผ่วเบามากน้ำตาเอ่อล้นดวงตาของเด็กน้อยเต็มไปหมด.....ปัง!มือหนาของวินกำแน่นและทุบลงบนโต๊ะเสียงดังเมื่อเขานึกถึงคนเลวอย่างพวกโจรลักพาตัวที่ตายไปมันทำให้ภาพความทรงจำที่แสนเลวร้ายได้ตีกลับขึ้นมาอีกครั้งดวงตาของวินเป็นสีแดงก่ำ...ในตอนนั้นเขาไร้ซึ่งอำนาจใดๆ..อ่อนแอ..อ่อนแออย่างยิ่ง..เพราะความไร้อำนาจและเกลียดชังคนเลวพวกนั้นทำให้วินไต่เต้าจนถึงระดับทองมันทำให้เขาสามารถปราบปรามพวกมันได้ไม่มากก็น้อยแต่เขายังไม่สามารถสาวถึงตัวของพวกที่ฆ่าแม่ของเขา..."แม่...ผมจะต้องแก้แค้นพวกมัน..."น้ำตาไหลออกมามาจากดวงตาของชายที่ดูน่าเกรงขามอย่างน่าเศร้าใจวินปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาอยู่อย่างนั้นชั่วครู่ก่อนที่จะเช็ดน้ำตาของเขาออกไปหมดใบหน้าและเปลี่ยนไปเป็นใบหน้าเรียบเฉยมือหนาเลื่อนไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาตู๊ด!-ครับนี่คือเจ้าที่ระดับเงิน..นิวพูดครับ-เสียงจากปลายสายส่งมาถึงโสตประสาทให้วินได้ยิ้น"นี่ฉันเอง..ฉันมีคดีที่อยากให้คุณช่วยสืบ.."วินตอบกลับอย่างเคร่งขรึมเพราะนี่ยังอยู่ในเวลางานถึงแม้ปลายสายจะเป็นเพื่อนของเขาก็ตามที-คดีหรอ?..ส่งเอกสารการจัดการมา...โอเคผมจะจัดการให้-ปลายสายตอบกลับมาอย่างว่าง่ายแม้จะเป็นเพื่อนกับวินก็ตามแต่ก็ยังมีตำแหน่งต่ำกว่าวินอยู่ดีจึงต้องเคารพ"ฝากด้วยละกัน"ตู๊ด!วินวางสายลงก่อนที่จะหยิบเสื้อคลุมที่อยู่บนเก้าอี้ที่เขานั่งมาสวมใส่แก๊ก!ปืนพกถูกนำออกมาจากลิ้นชักและจัดให้เข้าที่ทีละกระบอกทีละกระบอก 4 - 5 กระบอกตามด้วยมีสั้นอีก 3 - 4เล่มอาวุธทุกอย่างถูกเสื้อคลุมกลืนกินไปจนหมดไม่หลือซ้อนสิ่งใดเอาไว้.."ฉันเองก็ต้องจัดการเรื่องของฉันเช่นกัน.."ดวงตาของวินมุ่งมั่นและแฝงแววเย็นเหยียบออกมา...ร่างของวินได้เข้าไปอยู่ในเก๋งแดงและเหยียบคันเร่งออกไปอย่างรวดเร็วบื้น!เอี๊ยก!...ตรอกซอยแห่งหนึ่งที่ไม่มีผู้คนผู้ใดที่จะกล้าเหยียบย่างเข้ามาร่างของชายร่างผอมแห้งและบึกบึนผสมปลนกันไปมากกว่า 10กว่าร่าง"ของมาคบสินะ"ชายที่ดูหน้ากลัวร่างบึกบึนมีแววโหดเหี้ยมออกมาผ่านสายตากล่าวถามออกมาอย่างไม่เกรงกลัวหรือเกรงใจผู้ใดทั้งสิ้น"แน่นอนคิดว่าฉันเป็นใครกันล่ะ?"ชายอีกคนที่หน้าตาดูเจ้าเล่ห์และชั่วร้ายร่างกายผอมแห้งกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม"นี่คือเงินที่เตรียมไว้เช็กดูได้ว่าพอหรือไม่"ชายบึกบึนกล่าวออกมาเขามีชื่อว่าโจวลั่วเป็นพี่ใหญ่ของกลุ่มแห่งวงการใต้ดินกลุ่มหนึ่งที่มีอิทธิพลไม่น้อยกระเป๋าดำถูกยื่นให้ชายร่างผอมเจ้าเล่ห์หรือชื่อของเขาเปาหลินเขาเองก็เป็นพี่ใหญ่แห่งวงการใต้ดินกลุ่มหนึ่งที่มีอิทธิพลเช่นกันแต่ถึงจะบอกว่าเป็นพี่ใหญ่แต่ก็ได้รับคำสั่งจากพี่ใหญ่ที่ใหญ่กว่ามาอีกทีอยู่ดี"คบ...เอาของออกมา"เปาหลินกล่าวก่อนที่จะมีร่างชายบึกบึนข้างหลังไปเอาของที่เปาหลินสั่งมารถตู้ที่อยู่ไม่ไกลถูกเปิดออกภายในนั้นมีร่างของผู้หญิงสวยหน้าตาดีที่ยังสาวหรือเด็กสาวเยาว์วัยหรือแม้แต่เด็กน้อยตาดำๆก็มีเช่นเดียวกันหญิงสาวและเด็กพวกนั้นถูกพาออกมาจากรถตู้พวกเขาถูกมัดมือเอาไว้ด้วยเชือกง่ายๆแต่ไม่มีใครกล้าที่จะวิ่งหนีเพราะชายร่างบึกบึนเอาปืนจ่อไว้อย่างน่ากลัว"ยอดเยี่ยม!ของดีไม่น้อยในคราวนี้"โจวลั่วกล่าวออกมาพร้อมรอยยิ้มเหี้ยมที่น่าหวาดกลัวเมื่อมองดูเหล่าหญิงสาวที่สวยงามหน้าดีและเด็กน้อยที่น่าจะขายได้ราคาดีต่อไป"ยินดีที่ชอบหึหึ..งั้นขอลา"เปาหลินกล่าวออกมาก่อนที่จะทำท่าทีเหมือนจะกลับหรือแยกย้ายไปจากกันเนื่องจากทำการซื้อขายเสร็จสิ้น...ปัง!แต่ก่อนที่เปาหลินและโจวลั่วกับพวกพ้องจะได้เดินไปไหนไกลก็พลันปรากฏเสียงปืนดังขึ้นกระทบสู่โสตประสาทของพวกเขาอ๊าก!เลือดของร่างลูกน้องเปาหลินผู้หนึ่งสาดกระเซ็นปัง!อ๊าก!คราวนี้เป็นลูกน้องของโจวลั่วที่เลือดสาดกระเซ็นออกมา..."จะไม่มีใครได้ไปไหนทั้งนั้น! สวะ!" ในมุมหนึ่งปรากฏร่างของชายสวมชุดคลุมที่คลุมไปทั้งร่างกายหน้าตาของเขาค่อนข้างเหมือนนักเลงไม่น้อยคนผู้นี้คือ..เจ้าหน้าที่ระดับทอง...นามว่าวิน!
จบ!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่26 อดีตของวินNc 18+(เตือนแล้วนะ)

นิยายแนะนำ

ย้อนเวลากลับไปสู่โลกคู่ขนาน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่26 อดีตของวินNc 18+(เตือนแล้วนะ)

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้