ผมได้รับระบบรางวัลโบนัส

“คุณแม่จะกลับบ้านเลยเหรอครับ”

“ใช่จ๊ะลูก พรุ่งนี้น้องต้องไปโรงเรียน”

“ขับรถระมัดระวังด้วยนะครับคุณแม่”

“จ๊ะลูก แม่ไปแล้วนะ”

“พี่กวิน พี่กร พี่ฟ้า หนูกลับบ้านก่อนนะ”

“มุกกับแม่ถึงบ้านแล้วโทรบอกพี่ด้วยนะ”

“คะพี่ชาย”

เมื่อแม่กับน้องสาวกลับไปแล้วกวินหันหน้ามาคุยกับน้องชายน้องสาว

“กรกับฟ้าจะกลับหอพักเลยไหมเดี่ยวพี่ไปส่ง”

“ผมกับยัยฟ้าขี่รถจักรยานยนต์มาด้วยกันนะครับ ”

“ถ้ายังงั้นเดี่ยวพี่ขับรถตามหลังไปส่ง”

“พี่กวินผมกับยัยฟ้าขี่รถกลับเองได้”

“ไม่เป็๲ไรพี่เป็๲ห่วงอีกอย่างพี่จะไปเล่นที่หอพักของกรกับฟ้าด้วย”

กวินขับรถตามหลังจักรยานยนต์ของน้องชายน้องสาวบ้านพักพลูวิลล่าของกวินห่างจากตัวจังหวัดแค่สี่กิโลเมตรเท่านั้น ไม่นานก็มาถึงยังหอพักของน้องชายน้องสาว

“พี่กวิน ยัยฟ้า ตอนเย็นไปร้านริมครองนั่งชิวกันไหม”

“ร้านริมครองนั่งชิวนั้นมันร้านเหล้าไม่ใช่เหรอ”

“ไม่เชิงร้านเหล้าเลยนะพี่กวินเป็๲ร้านอาหารที่มีเครื่องดื่มอย่างพวกเบียร์และเหล้าอยู่ด้วย”

“ไปคะ พี่กวินไปด้วยกันนะ”

กวินพยักหน้าให้กับน้องสาว ตกเย็นกวินขับรถโรลส์รอยซ์พาน้องชายน้องสาวมาร้านริมครองนั่งชิว

“พี่กวิน ยัยฟ้า นั่งตรงนี้เลย”

“ขอเมนูหน่อยครับ”

“อ้าวไอ้ทิม มึงเดินเอาเมนูอาหารมาให้เองเลยเหรอวะ ๰่๥๹นี้ร้านมึงขายดีไหม”

“ก็เรื่อยๆวะมึงสั่งอาหารได้เลยนะเพื่อน กูเข้าไปดูในร้านก่อน”

“พี่กวิน ยัยฟ้า อยากกินอะไรเขียนสั่งได้เลย”

กวินกับฟ้าเขียนสั่งเมนูที่ชอบกิน

“พี่กวินเอาเบียร์ด้วยไหม”

“เอามาเลย”

กวินมองไปรอบๆร้านโดยไม่ได้สังเกตุถึงสายตาของเหล่าโต๊ะผู้หญิงที่นั่งจองมองกวินตาเป็๲มัน

“พี่กวินพี่ดูผู้หญิงโต๊ะนั้น ฟ้าเห็นจองมองพี่๻ั้๹แ๻่เดินเข้ามาในร้านแล้ว”

“ฟ้า พี่ว่าไม่ใช่หรอกมั้ง”

“พี่กวินดูโน่น พี่กรพาสาวมาด้วย”

“พี่กวิน ยัยฟ้า ผมมีคนอยากจะแนะนำให้รู้จัก นี้แฟนผมชื่อใบเฟิร์น ”

“สวัสดีคะพี่กวิน น้องฟ้าด้วยนะคะ”

สวัสดีครับ/คะ

“ใบเฟิร์นนั่งตรงนี้นะ”

“พี่กรเล่ามาเลยว่าคบกับพี่ใบเฟิร์นได้ยังไง”

“พี่กับใบเฟิร์นเริ่มรู้จักกันตอนเรียนปีหนึ่งนะ หลังจากนั้นก็คุยกันมาเรื่อยๆจนขึ้นปีสองก็เริ่มคบเป็๲แฟนกัน”

“กวินจองมองน้องชาย”

“พี่กวินพี่มองผมแบบนี่ คงคิดว่าทำไมผมถึงไม่แนะนำให้ครอบครัวได้รู้จัก ผมแค่อยากทำให้มั่นใจวันนี้ผมถึงได้บอกพี่กวินและยัยฟ้า”

“อย่าลืมพาน้องใบเฟิร์นไปให้แม่รู้จักละ”

“ครับพี่”

กวินยิ้มให้กับท่าทางของน้องชาย หลังจากนั้นอาหารก็ทยอยมาเสริฟพร้อมกับเบียร์หกขวด

“โหพี่กรสั่งเบียร์มาตั้งห้าขวดเดียวพี่กวินก็ขับรถไม่ได้กันพอดี”

“พี่คอแข็งไม่เมาง่ายๆหรอกยัยฟ้า”

“พี่กวินขี้โม้”

“ฮ่าๆๆ”

“กร คิดไว้หรือยังว่าอยากได้รถอะไร”

“ผมขอเป็๲รถแลมโบกินีอเวนทาดอร์ได้ไหมครับพี่ฮ่าๆผมพูดเล่น”

“พี่ซื้อให้เลยพี่เคยบอกไปแล้วว่าซื้อให้ตอนเรียนจบ”

“พี่พูดจริงเหรอ”

“จริง อยากได้รถสีอะไร”

“อยากได้สีขาวครับ”

“แล้วรถแลมโบกินีราคามันเท่าไหร่กร”

กวินเอ่ยถามน้องชายเหตุเพราะโลกเดิมที่จากมานั้นราคาเริ่มต้นจะอยู่ที่ราคาสามสิบแปดล้านบาทไปจนถึงราคาสี่สิบเก้าล้านบาท

“พี่กวินราคาแลมโบกินีอเวนทาดอร์ราคาจะอยู่ที่หกสิบห้าล้านบาทครับ ผมว่าไม่ต้องซื้อดีกว่าพี่มันแพง”

“พี่จะซื้อให้ราคาไม่ใช่ปัญหาเลย”

“เสี่ยกวิน หนูก็อยากได้นะ”

“ไปหัดขับรถก่อนยัยฟ้าฮ่าๆ”

“พี่กวินทำงานอะไรเหรอคะ”

“พี่ทำธุรกิจส่วนตัวนะทำมาหลายปีแล้ว พี่ขอถามใบเฟิร์นหน่อยได้ไหม”

“ถามมาได้เลยคะ”

“ตลอดที่คบกันกับน้องชายพี่  มีปัญหาหรือถูกกีดกันอะไรไหมที่พี่ถามแบบนี้เพราะเหมือนครอบครัวใบเฟิร์นจะมีฐานะด้วย”

กวินเอ่ยถามขึ้นมาเพราะเขาคาดเดาได้ไม่ยาก

“ครอบครัวของใบเฟิร์นทำธุรกิจส่งออกคะ หากจะบอกว่าครอบครัวกีดกันไม่ให้คบกับกรก็เป็๲แบบนั้นจริงๆ แต่ไม่ว่าครอบครัวจะกีดกันยังไงใบเฟิร์นกับกรก็ไม่คิดที่จะยอมแพ้ ไม่ว่ากรจะรวยหรือจนใบเฟิร์นก็จะรักตลอดไป”

กวินได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกยินดีกับน้องชายและว่าที่น้องสะใภ้ในอนาคต หันกับมาที่ตนเองเ๱ื่๵๹ความรักกับไม่สมหวัง 

“โหโคตรซึ้งเลยอะ หนูอยากเจอความรักแบบพี่กรบ้างจัง”

“หยุดเลยพี่ไม่อนุญาติ”

กวินกับกรเอ่ยขึ้นมาพร้อมกัน

“พี่ใบเฟิร์นดูซิ พี่กรกับพี่กวินไม่ให้หนูมีแฟนอะ”

“ฮ่าๆ”

“พี่กวิน พี่กร พี่ใบเฟิร์นกินอิ่มแล้วจะไปที่อื่นกันต่อไหม”