ในขณะที่หลิวอี้กำลังนั่งคิดเื่ที่จะรักษาขาที่พิการของเขามีคนเปิดประตูห้องเข้ามา
“คุณชายเป็ยังไงบ้างเ้าค่ะ”
“ข้าพื้นมาไม่นาน”
หลิวอี้จำหญิงคนนี้ได้นางคือสาวใช้ของหลิวอี้คนก่อน
“คุณชายรอข้าก่อนนะเ้าค่ะข้าไปแจ้งนายท่านก่อน”
“เ้าอย่าพึ่งไป”
“แต่นายท่านสั่งเอาไว้นะเ้าค่ะ”
“เ้าไม่กลัวข้าจะลงโทษรึ”
“กลัวเ้าค่ะ”
“เ้าช่วยไปหาซื้อวัตถุดิบในการปรุงยากับเตาปรุงยามาให้ข้าที"
จากนั้นหลิวอี้ก็บอกกับสาวใช้ว่าเขา้าอะไรบ้างสาวใช้ก็รีบออกไปจากห้องของเขาทันทีเพื่อไปหาซื้อวัตถุดิบตามที่หลิวอี้้า
หลิวอี้เริ่มตรวจดูสภาพร่างกายเ้าของร่างคนเก่าไม่เคยฝึกพลังภายในมาก่อน จุดตันเถียนของเขาจึงไร้ซึ่งพลังใดๆหลิวิี้ทำการตรวจสอบสายเืยิ่งเขาตรวจสอบก็พบว่าสายเืของร่างนี้ไม่มีอยู่ในสายเืทั้ง 6 ยิ่งทำให้เขาแปลกใจ
หรือว่ายิ่งคิดหลิวอี้ยิ่งขนลุกจนเขาเผลอพูดออกมา
“หรือว่าเขาจะเป็สายเืพิเศษ”
การแบ่งสายเื
1.สายเืมนุษย์ ความสามารถทั่วไป
2.สายเืัความสามารถด้านความแข็งแกร่งทางร่างกาย
3.สายเืฟีนิกซ์ความสามารถด้านความพริ้วไหวรวดเร็ว
4.สายเืมารความสามารถด้านการสกดจิตปลอมตัวเอาตัวรอด
5.สายเืครึ่งเทพความสามารถเพิ่มพลังการต่อสู้ได้สองขั้น
6.สายเืเทพความสามารถเพิ่มพลังการต่อสู้ได้สี่ขั้น
และสายเืสุดท้ายที่ไม่ได้มีในบันทึกแต่เป็เพียงตำนานคือสายเืพิเศษ ความสามารถคือดูดกลืนพลังจากสายเือื่นๆ
ทุกสายเืจะแบ่งเป็ ต่ำ กลาง สูง
ยกเว้นสายเืพิเศษที่ไม่มีใครรู้ว่ามีกี่ระดับ
ทุกสายเืสามารถผสมกันได้ยกเว้นสายเืเดียวกันหากผสมสายเืจะไม่มีผลอะไรต้องผสมข้ามสายเืเท่านั้นยกตัวอย่างเช่น ักับฟีนิกซ์ ผสมสายเืกันโดยใช้วิธีหยินหยางหลอมรวมหลังจากผสมกันเสร็จ พวกเขาทั้งสองจะสามารถใช้พลังของอีกสายเืได้แต่จะผสมสายเืได้แค่หนึ่งเดียวเท่านั้น ทุกคนมีสิทธิ์เลือกได้แค่หนึ่งเดียว
มีเพียงสายเืพิเศษที่สามารถผสมได้มากกว่าหนึ่งแต่ยังไม่มีใครรู้ว่าสายเืพิเศษมีอยู่จริงหรือไม่
ยิ่งคิดหลิวอี้ยิ่งปวดหัวเพราะหากตัวเขาตอนนี้เป็สายเืที่พิเศษจริงๆ เขาจะฝึกคัมภีร์เล่มไหนดีเพราะในหัวของหลิวอี้ตอนนี้มีคัมภีร์ฝึกฝนเยอะมากและยังมีเคล็ดวิชาการจ่อสู้อีกมากมายหลิวอี้เลือกไปเลือกมาจนสุดท้ายเขาก็ตัดสินใจที่จะฝึกคัมภีร์ทานตะวัน ข้อดีของคัมภีร์ทานตะวันคือจะช่วยในการเสริมสร้างพลังภายในและภายนอกไปพร้อมๆกันและยังสามารถดูดซับพลังปราณได้อย่างบ้าคลั่ง
การฝึกฝนในโลกนี้จะมีอยู่สองแบบแบบที่หนึ่งคือฝึกพลังภายใน แบบที่สองคือฝึกฝนพลังภายนอก
หลิวอี้เริ่มนั่งสมาธิฝึกคัมภีร์ทานตะวันคัมภีร์เล่มนี้เขาเป็คนสร้างขึ้นมาเพื่อมุ่งหวังจะให้คนอื่นๆสามารถฝึกฝนพลังได้ทั้งสองแบบและยังไม่มีคนไหนเคยทำมาก่อนผ่านไปไม่นานหลิวอี้เริ่มดูดซับพลังปรานจากภายนอกเข้าไปสู้ภายในตันเถียนของเขาที่ก่อนหน้านี้เคยว่างเปล่าการดูดซับพลังของเขารุนแรงเป็อย่างมาก แทบจะเรียกว่าบ้าคลั่งเลยก็ได้
ภายในวังหลวงของทวีปซีองค์จักรพรรดิกำลังนั่งดูดซับพลังปรานอยู่ๆเขาก็ลืมตาขึ้นมาและหันหน้ามองไปยังทิศทางของเมืองไคเฟิง
“เ้าไปเรียกแม่ทัพเย่หลิงมาให้ข้า”
ผ่านไปไม่นานแม่ทัพสาวสวยใส่เกาะทั้งตัวเดินเข้ามาหาองค์จักรพรรดิ
“คำนับองค์จักรพรรดิ”
“เ้ารู้สึกถึงอะไรหรือไม่”
“เรียนองค์จักรพรรดิข้ารู้สึกว่าพลังปรานลดน้อยลง”
“ดี เ้าจงไปดูซิว่า ยอดฝีมือจากที่ไหนเดินทางมาฝึกที่ทวีปของข้า”
เย่หลิงคำนับและจากไปนางก็พอจะเดาถึงทิศทางที่พลังปรานต่างหลั่งไหลไปนางเดินออกไปถึงด้านนอกก็ใช้วิชาเรียกฟีนิกซ์ของนางออกมาจากนั้นก็รีบขี่ฟีนิกซ์ของนางออกไปทันทีในขณะที่นางเดินทางมาด้วยความเร็วอยู่ๆการดูดซับพลังปราณก็หายไปหลังจากที่ถูกดูดซับอย่างบ้าคลั่งมานาน
หลิวอี้ลืมตาขึ้นมาพร้อมทั้งบิดี้เี
“คัมภีร์ทานตะวัน ช่างสุดยอดจริงๆ”
สาวรับใช้นางนำของที่หลิวอี้้ามาให้เขาเเละเดินออกไปจากห้องเพื่อที่จะรายงานหัวหน้าตระกูลหลิว
หลิวอี้เริ่มทำการปรุงโอสถโอสถที่เขาจะปรุงคือโอสถเชือมกระดูกถึงแม้ว่าตอนนี้พลังของเขาจะทำได้แค่ปรุงโอสถธรรมดา ขั้นสูงก็ตามแต่มันก็เพียงพอที่จะทำให้ขาของเขากลับมาเดินได้
หลิวอี้เรียกไฟขึ้นมาจากมือและเริ่มทำการปรุงโอสถ ผ่านไปไม่นานเม็ดโอสถสีทองก็ปรากฏออกมาจากเตา