ตอน2.2 ไปโรงพยาบาล
แมนยิ้ม แม้ว่าจะยังเครียดอยู่เล็กน้อย
“เอาล่ะพี่หนิง เลิกก้มหัวให้ผมเถอะ พวกเราไปทานอาหารค่ำกันก่อนดีกว่า ตอนนี้ก็จะ1ทุ่มแล้ว พี่หนิงก็คงหิวแล้วใช่ไหม?”
หนิงเงยหน้าขึ้นมาแมน เอียงคอเล็กน้อย แบบน่ารักๆ
“เออ หนิงไม่รู้ว่านี่เรียกว่าหิวหรือเปล่านะเ้าคะ แต่ร่างกายก็รู้สึกเหนื่อยล้า คล้ายกับทำงานมาหนักเลย อาจจะเกี่ยวกับที่เ้าของเก่าร่างนี้คิดฆ่าตัวตาย ก็เป็ได้”
“เอ๊ะ!!”
แมนสะดุ้งขึ้นสุดตัว! เมื่อได้ยิน พลางคิดทบทวนตอนที่หนิงมาหาตนครั้งแรก ใบหน้าเธอก็ดูซีดเซียว ตอนนั้นแมนยังไม่คิดอะไรมาก แต่ตอนอยู่ในห้องวิจัย หนิงได้อธิบายหลายๆ เื่ให้ฟัง ทั้งยังบอกเื่ที่ว่าการข้ามจากโลกิญญามายังโลกนี้ของหนิง เพราะร่างนี้ได้หมดอายุขัยจากการทานยานอนหลับเกินขนาด!?
หนิงได้เลือกร่างหญิงสาวผู้นี้ จากจำนวนหลายร่างที่เหมาะสม ด้วยเหตุผลใหญ่อยู่ 2 ประการ คือ
ประการแรก คลื่นิญญาและสัญญาณชีวิตของร่างนี้ ตรงกับหนิงถึง90% ซึ่งอยู่ในเกณฑ์สูงมาก
ประการที่สอง เป็แพ็คเกจวิถีชีวิตของหญิงสาวผู้นี้ คือ เธออยู่ใกล้กับแมน(อยู่ในเมืองKNด้วยกัน) เธอใช้ชีวิตอยู่คนเดียว(ยังโสด พ่อแม่เสียชีวิตแล้ว ไม่ติดต่อญาติพี่น้องมานานแล้ว) เธอจบการศึกษาสูง(ปริญญาโท ทำงานมาแล้วหลายปี) แม้จะอายุเพียง26ปี ก็มีทรัพย์สิน จากมรดก และเงินรายได้ที่หามาเอง
ส่วนเื่ข้อเสียของร่างนี้นั้น เธอเห็นว่ามันไม่สำคัญ เมื่อิญญาเก่าในร่างนี้ได้สลายออกจากร่างไปในเวลาเที่ยงวัน เธอก็เข้าร่างนี้ทันที แล้วเริ่มเข้าผสานร่าง เธอเพียรพยายามใช้เวลาหลายชั่วโมงเพื่อเชื่อมต่อระบบชีวิตให้ทำงานตามปกติ โดยใช้เวลาตลอด่บ่าย
เมื่อผสานระบบร่างกายและิญญาได้เกือบสมบูรณ์ดีแล้ว เพียงพอที่จะควบคุมร่างกายได้อย่างดี เธอก็รีบออกไปหาแมนทันที ทั้งที่อยู่ชุดนอนนี้เลย!
แมนรีบเปิดไฟในรถขึ้น แล้วจับแก้ม จับหน้าผากของหนิง! อ๊า ตัวค่อนข้างเย็น!! อุณหภูมิตัวของเธอ!..
“พี่หนิง รีบไปโรงพยาบาล เดี๋ยวนี้เลย!”
หนิงกระพริบตาปริบๆ อ่านใจของแมน แล้วยิ้ม กำลังจะเอ่ยปาก แมนก็ตะคอกต่อ
“นี่เป็คำสั่ง รีบสตาร์ทรถ แล้วสั่งให้มันพาเราไปโรงพยาบาล เดี๋ยวนี้!”
หนิงอึ้งไปแวบหนึ่ง ก่อนกลับมาหน้าเข้ม กล่าวเสียงดัง
“เ้าค่ะ!”
ระบบสตาร์ทรถคันนี้ ก็เป็มาตรฐานทั่วไปในปัจจุบัน ที่ใช้ลายนิ้วมือและคำสั่งเสียง จากนั้นก็ระบุเป้าหมายปลายทาง ระบบออโต้ไพลอทก็จะขับรถไปโดยอัตโนมัติด้วยระบบGPS
เมื่อหนิงระบุปลายทางแล้ว รถก็เริ่มเคลื่อนตัว แมนก็คลุมเสื้อกันหนาวให้หนิง หาน้ำให้เธอดื่ม ในรถไม่มีอาหารหรือขนม แมนรู้สึกร้อนใจมาก.. บ่นเป็หมีกินผึ้งไปตลอดทาง ว่าหนิงเป็หัวหน้างานวิจัยสำคัญของาาเมเดส กลับไม่มีความฉลาดเฉลียวเลย!? มาเข้าร่างคนกินยาฆ่าตัวตาย แล้วก็ไม่รู้จักรักษาร่างกายให้ดี เกิดตายไปจะทำยังไง!? บลา บลา บลา ๆๆๆ ฯลฯ
ซึ่งหนิงก็เพียงก้มหนิงฟังคำตำหนิเงียบๆ
///
เวลาตี1กว่าๆ พยาบาลได้ออกมาเรียกคนหน้าห้องER(ห้องฉุกเฉิน)
“ญาติคุณสิรินธรค่า .. ญาติคุณสิรินธร .. ญาติคุณสิรินธร อยู่มั้ยคะ? .. ญาติคุณสิรินธร ศุภฤทธิชัยกุล อยู่รึเปล่าคะ?”
แมนสะดุ้งตื่นขึ้น หลังจากได้นั่งงีบหลับไป เมื่อได้ยินเสียงนางพยาบาลเรียกหาคนเสียงค่อยๆดังขึ้น ก่อนจะนั่งงีบต่อ ก็พลันจำได้ว่า สิรินธร ก็คือชื่อของหนิงนั่นเอง!
///
“จากผลตรวจเืเมื่อชั่วโมงที่แล้ว ค่าเืออกมานี่ก็ถือว่าเกณฑ์ปกติแล้วนะครับ แต่พวกคุณก็ต้องระมัดระวังให้มากนะ อย่าทานยานอนหลับเกินขนาด ทางที่ดีรักษาสุขภาพร่างกายให้ดี จากผลเืนี่ถือได้ว่าคนไข้ขาดสารอาหาร พักผ่อนน้อย แสดงว่า … (รายละเอียดทางการแพทย์ รับฟังได้ทั่วๆ ไป) ...”
หมอกล่าวบรรยาย พร้อมกับการอบรมหนิงที่นอนบนเตียง และแมนที่ยืนอยู่ด้านข้าง ก่อนที่หมอจะสรุป
“เอาล่ะ พวกคุณกลับไปพักผ่อนที่บ้านได้ หากมีอาการผิดปกติก็รีบมาพบแพทย์นะ คุณสามีก็ต้องดูแลภรรยาให้ดีนะครับ ต่อไปอย่าได้ทำงานหักโหม แล้วไม่ดูแลตัวเองให้ดีแบบนี้อีกนะ”
“เอ่อ ผมไม่.. อ้า ครับคุณหมอ ขอบพระคุณมากครับ”
แมนเอ่ยที่จะปากปฏิเสธคำว่าสามีขึ้น ก็หยุด ก่อนจะฉุกคิดว่า รีบตอบรับ แล้วก็รีบพาพี่หนิงกลับไปพักผ่อนดีกว่า อันที่จริง แมนก็แอบยินดีที่มีคนมองว่าตนกับหนิงเป็สามีภรรยากัน!
