สองสามีภรรยาลอบชำเลืองมองหน้ากันหลังจากเห็นภาพของใครบางคนวางอยู่บนโต๊ะ
“อ้อ!! ก็เจ เพื่อนในคลาสที่พวกเราเรียนด้วยกันหนูไปได้ภาพนี้มาจากไหน?”
“แต่ตอนนี้แม่อุ้มท้องหนูแล้วค่ะ˜ ” สองสามีมองหน้ากันเลิ่กลั่กศักดิ์จับกรอบแว่นตาขยับขึ้นเล็กน้อย พลางกำลังใช้ความคิดอย่างหนัก
“คุณน้าเลือกเอาค่ะว่าจะบอกความจริงเองหรือจะให้แพรไปตามหาความจริง”ศักดิ์ได้ฟังดังนั้นก็มีสีหน้าลำบากใจเพราะเคยรับปากอดีตคนรักไว้แล้ว ว่าจะไม่ให้แพรวาเข้ามายุ่งเกี่ยวกับวงการนั่น แต่เมื่อสบเข้ากับแววตาแข็งกร้าวของแพรวาที่มองมายังตัวเขาอย่างคาดคั้น ทำให้คนกลางอย่างเขากลืนไม่เข้าคายไม่ออก
“งั้นหนูลาค่ะ”เมื่อดูท่าจะไม่ได้คำตอบที่้าเ้าตัวก็ลุกขึ้นพรวด
“เดี๋ยว” สองสามีภรรยาพูดพร้อมกัน ทั้งคู่มีท่าทางลังเลความลับที่พวกเขาพยายามซ่อนมันไว้เกือบสามสิบปี และตั้งใจจะให้มันเป็แบบนี้ตลอดไปแม้พวกเขาจะไม่มีลมหายใจอยู่บนโลกใบนี้แล้วก็ตาม
“สังวาลว่าอย่างน้อยแพรวาก็ควรมีสิทธิ์จะได้รู้ว่าใครคือพ่อแท้ๆ อีกอย่างพวกมันก็ตายไปพร้อมกับความเลวระยำของมันแล้ว” ภรรยาเอียงตัวไปกระซิบให้ได้ยินกันแค่สองคนกับสามีแต่น้ำเสียงนั้นแฝงไปด้วยความเ็ปเมื่อนึกถึงภาพในวันนั้นและภาพสุดท้ายที่ไม่เคยเลือนหายไปกับกาลเวลา
เมื่อวิเคราะห์ทั้งผลดีและผลเสียที่จะตามมาแล้วศักดิ์จึงพยักหน้าเห็นด้วย มือเหี่ยวย่นของภรรยาตบเบา ๆที่หลังมือให้กำลังใจขณะสูดหายใจเข้าลึก “ไหมเป็ผู้หญิงที่สวยมากด้วยความสวยที่ชวนหลงใหลนั้นทำให้ได้เป็ดาวของมหาวิทยาลัย ในตอนนั้นมีหนุ่มมากหน้าหลายตามาขายขนมจีบกันไม่หวาดไม่ไหวรวมทั้งมันก็ด้วย” แววตาของคนเล่าเข้มขึ้นเมื่อมองไปยังรูปภาพที่วางอยู่กลางโต๊ะ
“ตอนนั้นเราสองคนคบกันแล้วไหมปฏิเสธมันต่อหน้าคนทั้งมหาวิทยาลัย และจากนั้นพวกเราก็ไม่เห็นมันอีกเลย”เขายังจำภาพนั้นได้เป็อย่างดี วันที่เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวบินมาจอดกลางสนามกีฬาพร้อมทั้งกลีบกุหลาบสีขาวร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้า ผู้คนทั้งมหาวิทยาลัยต่างตื่นเต้นบางกลุ่มที่ได้ยินข่าวก็นึกเสียดายแทนผู้หญิงคนนั้นที่มีผู้ชายทั้งหล่อและรวยมาตกหลุมรัก บางคนก็ชื่นชมในความมั่นคงที่เธอมีให้กับชายคนรัก
“เหตุการณ์หลังจากนั้นทุกคนก็ใช้ชีวิตปกติแต่ไม่มีใครพบเห็นร่องรอยของผู้ชายคนนั้นอีกเลยจนถึงปิดเทอมวันที่อาไปส่งไหมขึ้นเครื่องบินเพื่อกลับไทย และหลังจากนั้นก็ไม่มีใครได้พบไหมอีกเลย”
“ที่ผ่านมาพวกอาพยายามตามสืบหาความจริงมาตลอดจนได้สิ่งนี้มาจากเลออน” พร้อมกับส่งเอกสารซองสีน้ำตาล “ความจริงที่หนูอยากรู้ อยู่ในซองสีน้ำตาลนี้แล้ว”