พรมลิขิต รักข้ามภพ

  วันรุ่นขึ้น ท่านอ๋องตื่นแต่เช้า หน้าตาสดชื่นแจ่มใส ท่าทางมีความสุข จึงเรียกองค์รักษ์มา ออกนอกวังหลวง  ไป เที่ยว ผ่อนคลายบ้าง เนื่องจาก อยู่ในวังมาหลายวัน แสนน่าเบื่อ จึงได้ ให้องค์รักษ์หาชุด ชาวบ้านให้ แล้วทั้งสองก็  ออกนอกวัง พอมาถึงตลาด

ท่านอ๋องซีเฉิงเห็นกลุ่มคนคึกคัก ค้าขาย ร่ายรำ แสดงความสามารถ เหมือนที่ตนเคยได้ดูจาก ซีรีส ในโลกอนาคต ทุกๆอย่างไม่ต่างจาก ในซีรีส จีนย้อนยุคมากนัก  ยิ่งทำให้ท่านอ๋อง สนุกสนานกับสิ่งที่เห็นตรงหน้า

มีอยู่กลุ่มหนึ่ง ได้ทำการแสดงกายกรรม  จนต่างคนต่างปรบมือให้ โยนเรียญใส่ถาด แล้วมี คนหนึ่ง มารับเหรียญ ที่ทุกคนโยนและยื่นไปให้ จนท่านอ๋องก็อยากให้เงิน แต่ไม่มี ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเงิน ที่นี่เขาใช้แบบไหน ยังไม่เคนเห็นและไม่เคย๼ั๬๶ั๼ เลยบอกองค์รักษ์   เ๽้ามีเงินไหม

องค์รักษ์ ตอบว่า กระหม่อมพอมีอยู่บ้าง  ท่านอ๋องถามกลับ เ๽้ามีเท่าไหร่    องค์รักษ์ยื่น แล้วบอก มี 5 เหรียญ นี่เงินเก็บ ทั้งเดือน ของกระหม่อมเลย ท่านอ๋อง เลยขอ 2 เหรียญ จาก องค์รักษ์ กลับไปข้าจะคืนให้เ๽้า  องค์รักษ์ ถามไป แล้วท่านให้ข้าพาออกวังไม่พบเงินติดตัวบ้างหรอเพคะ  ข้าไม่เคยรู้ ไม่เคยเห็นเงินด้วยซ้ำ  เ๽้าลืมไปแล้วหรอ  ว่าข้า ความจำเสื่อม การพูดเหมือนท่านอ๋อง กำลังแก้ตัว  กับองค์รักษ์ แต่ทั้งหมด ที่พูด  คือ ท่านอ๋องคนใหม่ ที่ถูก ร่างใหม่ มาอยู่แทนที่นี่เอง องค์รักษ์เงียบไปสักพัก  เลยมองดูท่านอ๋องยื่นเงินไปให้ นักแสดง กายกรรมเ๮๣่า๲ั้๲  ซึ่งทำให้ท่านอ๋องได้เปิดหูเปิดตาการออกมาจากวังครั้งนี้

และชื่นชมในความสามารถ จากนั้น ทั้งสองเข้าไปในร้านอาหาร ดังแห่งหนึ่งใน ย่านตลาด  อาหารเลิศรสจ้า  เข้ามานั่งได้จ้า ที่ว่างจ้า เสี่ยวเอ้อ  คือ  คนบริการลูกค้า

 ท่านอ๋องเรียก เสี่ยวเอ้อ มีอะไร น่ากินบ้าง

เสี่ยวเอ้อ ตอบ ร้านเรามีทุกอย่างเลิศรส เชิญดู เลือกมาได้เลยขอรับ เสี่ยวเอ้อ

เอา กระดาษใบหนึ่งมายื่นให้ จากนั้นท่านอ๋องกับองค์รักษ์ ดูเสร็จ ก็สั่งอาหารทาน  ทั้งสอง ทาน และพูดคุย กัน และทันใดนั้น ก็ มี ท่านอ๋อง 2 คือ เสด็จพี่ของ ท่านอ๋องฉิงนี่เอง  จนทำให้ท่านอ๋องต้อง หลบ และรีบ ให้ เสี่ยวเอ้อ มาเก็บเงินจากนั้นทั้งคู่ก็ออกจากร้านไปหลังจากทั้งคู่ออกจากร้านอาหารแล้ว ก็เดินชมตลาดเล่น ตลาดมีสิ่งของหลายหลายขาย ไม่ว่าเสื้อผ้า ของกิน ของเล่น สตรีและเด็ก ที่สะดุดตา คือ การแสดง กายกรรม ที่ท่านอ๋องได้ดู เมื้อครู่นี้

 ทั้งคู่เดินชม ตลาดจนค่ำ จึงได้กลับเข้าวัง