นักเขียนทักทาย
สวัสดีค่า~ ทุกคน
ก่อนอื่นเลย หยกต้องขอขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่าน ถ้าไม่รักก็หย่ากันไป กันนะคะ เื่นี้เป็แนว รักดราม่า ฟีลกู๊ด (แต่มีน้ำตาซึมบ้าง) ที่หยกตั้งใจเขียนสุด ๆ และที่พิเศษก็คือ...นี่เป็เื่แรกที่หยกลองเขียนแบบ บุรุษที่ 3 เต็มตัว! บอกเลยว่าเป็ความท้าทายครั้งใหญ่ เพราะปกติจะเขียนแต่บุรุษที่ 1
ในเื่นี้ทุกคนจะได้เจอกับ การแต่งงานที่เริ่มต้นจากความจำเป็ ไม่ใช่ความรัก พระเอกเ็า นางเอกไม่ยอมแพ้ และความสัมพันธ์ที่เต็มไปด้วยความเข้าใจผิดและปมในใจของทั้งคู่ ส่วนเื่ฉาก NC เอาจริง ๆ หยกก็ยังรู้สึกว่าเขียนออกมาแปลก ๆ อยู่ (แง ;-;) แต่พยายามเต็มที่แล้วนะคะ ถ้าอ่านแล้วมีอะไรอยากแนะนำ ติชม หรือส่งกำลังใจ สามารถคอมเมนต์บอกกันได้เลย หยกรออ่านทุกข้อความน้า
สุดท้ายนี้ หวังว่าทุกคนจะสนุก อิน และลุ้นไปกับความรักของสองคนนี้นะคะ~ แล้วมาดูกันว่าจาก ถ้าไม่รัก... สุดท้ายจะจบลงที่ หย่า หรือ รัก กันแน่
รักทุกคนเสมอน้า
SUNISAYOK
บรรยากาศภายในห้องจัดเลี้ยงของโรงแรมระดับห้าดาวถูกตกแต่งอย่างวิจิตรตระการตา คริสตัลแชนเดอเลียร์ส่องแสงระยิบระยับ ตัดกับความหรูหราของโต๊ะอาหารที่ถูกจัดเรียงอย่างพิถีพิถัน แเื่ที่มาร่วมเป็สักขีพยานในงานแต่งงานนี้ล้วนเป็บุคคลระดับสูงในแวดวงธุรกิจ ทุกคนกำลังส่งเสียงพูดคุยกันอย่างออกรส แต่ภายใต้บรรยากาศอันโอ่อ่ากลับแฝงไปด้วยความอึดอัดและเ็า
ที่กลางเวที รินลดา สุทธินันท์ เ้าสาวในชุดแต่งงานสีขาวบริสุทธิ์ยืนเคียงข้างเ้าบ่าว พชร วงศ์วรภัทร ชายหนุ่มในชุดสูทสีดำสุดเนี้ยบ ร่างสูงสง่าของเขามีอำนาจบางอย่างที่ทำให้ใครต่อใครยำเกรง แต่ในขณะที่หญิงสาวเผยยิ้มหวาน เพื่อกลบเกลื่อนความรู้สึก เ้าบ่าวของเธอกลับมีสีหน้าราบเรียบเ็า ดวงตาสีน้ำตาลเข้มของเขาปราศจากความยินดีใดๆ ทั้งสิ้น
'แต่งงานแล้วสินะ...'
รินลดาคิดในใจ เธอแอบเหลือบมองชายหนุ่มที่อยู่ข้างกาย หวังว่าจะเห็นแววตาอบอุ่นบ้าง แต่สิ่งที่ได้รับกลับเป็เพียงแค่ความว่างเปล่า
ความเงียบระหว่างคนทั้งสองยิ่งเน้นย้ำให้เธอตระหนักถึงความจริง นี่ไม่ใช่การแต่งงานที่เกิดจากความรัก แต่มันเป็เพียงข้อตกลงที่ถูกกำหนดไว้โดยคุณย่าอรอนงค์ของพชร
เสียงกระซิบกระซาบจากแขกที่มาร่วมงานดังขึ้นอย่างเลี่ยงไม่ได้ หลายคนจับจ้องมาที่เ้าบ่าวที่แทบไม่ปริปากพูดอะไรกับเ้าสาวเลยตลอดทั้งพิธี
พชรสูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนจะโน้มตัวลงกระซิบเสียงเ็าที่ข้างหูเธอ
“หวังว่าคุณจะอยู่ในที่ของคุณให้ดี และอย่าหวังอะไรไปมากกว่านี้”
รินลดากลืนน้ำลายลงคอ ความเ็าของเขาไม่ได้เกินความคาดหมาย แต่ก็ยังทำให้หัวใจเธอแปลบขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้
หลังจากงานเลี้ยงจบลง ทั้งสองเดินทางกลับมายังคฤหาสน์วงศ์วรภัทร บ้านที่พชรอาศัยอยู่มาั้แ่เด็ก
รินลดาหันไปมองชายหนุ่มที่เดินนำหน้าเธอขึ้นไปบนชั้นสองของคฤหาสน์ด้วยความรู้สึกที่ไม่อาจอธิบายได้ เธอรู้ดีว่าการแต่งงานครั้งนี้ไม่ใช่เื่ง่าย แต่ก็ไม่คิดว่ามันจะเริ่มต้นได้เ็าเช่นนี้
เมื่อเดินเข้าไปในห้องนอนที่ถูกจัดเตรียมไว้อย่างหรูหรา พชรหยิบหมอนจากเตียงแล้วโยนไปที่โซฟาตัวใหญ่ริมหน้าต่าง ก่อนจะหันมามองเธอด้วยสายตาเรียบเฉย
“คุณนอนตรงนี้”
คำพูดสั้น ๆ แต่ชัดเจนของเขาทำให้รินลดาเม้มริมฝีปากแน่น
"..."
หญิงสาวไม่พูดอะไรออกมา เธอรู้ว่านี่คือสิ่งที่ควรคาดหวังไว้ั้แ่แรก แต่หัวใจของเธอกลับยังอดรู้สึกเจ็บไม่ได้
“อย่าคิดแตะต้องผม เพราะผมไม่มีวันรักคุณ”
เสียงเ็าของเขาดังขึ้นอีกครั้ง ก่อนที่ร่างสูงจะเดินเข้าไปในห้องน้ำ ปิดประตูลงอย่างแรง ทิ้งให้รินลดายืนนิ่งอยู่กลางห้อง
เธอปล่อยให้ตัวเองสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วปาดน้ำตาที่ไหลออกมาเงียบ ๆ นี่เป็คืนแรกของการแต่งงาน และเธอก็รู้ดีว่าความเ็ปนี้...มันเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น
—————— ༻・ॐ・༺ ——————
ปล.หากอ่านแล้วชอบหยกรบกวนนักอ่านที่น่ารักช่วย กดถูกใจ กดเพิ่มเข้าชั้น และพิมพ์คอมเมนต์ ส่งเข้ามาเป็กำลังให้หยกหน่อยนะคะ
————— ꧁༻・ॐ・༺꧂ —————
ฝากกดติดตามกันด้วยน้า : เพจ Sunisayok - นักเขียนนิยาย
(https://www.facebook.com/SunisayokWriter)
—————— ༻・ॐ・༺ ——————