14.แปรงฟันกับพาเพื่อนบ้านไปเก็บเห็ด
ทั้งห้าพากันเดินมาที่ห้องอาบน้ำที่มีถึงน้ำใช้อยู่ิเยว่เตรียมกะละมัง แก้วน้ำ และชุดแปรงสีฟันยาสีฟันสูตรผสมสมุนไพรออกมาจากช่องว่าง
“นี้คือสิ่งที่จะทำให้ฟันสะอาดและไม่มีกลิ่นปากเ้าค่ะทำเช่นนี้นะเ้าคะ”ิเยว่เอาแปรงสีฟันจุ่มน้ำนิดหน่อยแล้วบีบยาสีฟันลงไปแล้วลงมือแปรงฟันให้ทุกคนดูจนสะอาดเกิดเป็ฟองสีขาวขึ้นมาสร้างความตื่นตาตื่นใจให้ทุกคนเป็อย่างมาก
“โอ้ววว!!! ข้าอยากทำบ้างขอรับพี่รอง”ร้องเล็กตื่นเต้นมากร้องขออยากลองทันทีไม่นานิเยว่ก็แปรงฟันเสร็จบ้วนปากจนสะอาดเรียบร้อย
“เสร็จแล้วเ้าค่ะเท่านี้ปากก็สะอาดแล้วแต่อย่ากลืนฟองเข้าไปเด็ดขาดนะเ้าค่ะให้บ้วนทิ้งตามด้วยบ้วนน้ำเปล่าแบบที่ข้าทำเ้าค่ะ”เมื่อเข้าใจแล้วคนที่เหลือก็เริ่มลงมือทำตามทันทีรสััยามเมื่อได้แปรงฟังด้วยยาสีฟันครั้งแรกในชีวิต มันช่างสดชื่นไปทั่วทั้งปากเลยทีเดียวทั้งสี่คนรู้สึกเช่นเดียวกันคือทั้งสะอาดทั้งสดชื่นไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนเลย
“ฮ้าาา ดีจริงๆ เลยพ่อชอบมากๆ”
“นั้นสิเ้าคะข้าก็ชอบมากเช่นกัน”
“ลูกก็รู้สึกดีมากเย็นไปทั่วทั้งปากเลยขอรับ”
“ชุนชุนชอบ จะทำทุกวันเลยขอรับ”
“ใช่แล้ว อย่างที่ชุนชุน บอกควรทำทุกวันเช้าและก่อนนอนเ้าค่ะจะช่วยสะอาดและรักษาฟันให้แข็งแรงขึ้นด้วย”
“ของที่ท่านเทพธิดาให้มานั้นดีมากจริงๆ เลยนะ”ทุกคนเห็นด้วยกับคำท่านพ่อจากนั้นเมื่อลดความตื่นเต้นกับเื่การแปรงฟันแล้วก็แยกย้ายพากันเข้านอนทันทีตอนนี้ยังไม่เข้าหน้าหนาวแต่อากาศก็เย็นลงมากแล้วทุกคนต่างก็ซุกตัวอยู่บนที่นอนนุ่มๆกับผ้าห่มหอมๆ หลับสนิทกันอย่างมีความสุขทั้งคืน
ยามเช้าครอบครัวหยางก็ช่วยกันรดน้ำผัก เฮ้ออออยากจะมีเครื่องดึงน้ำจริงๆเล้ยย!!
แต่ความจริงแล้วแปลงผักกับลำธารใกล้กันมากๆ นะใกล้มากจริงๆ แต่ขานางสั้น ทั้งสั้นทั้งป้อมจนต้องซอยเดินยิกๆอยู่หลายครั้งกว่าจะเดินไปตักน้ำมารดผักก็แทบหมดแรงแล้ว ิเยว่นั่งยองๆจุ๊กปุ๊กอยู่ข้างแปลงผัก เมื่อไหร่ข้าจะโตกันนะ….
ภาพร่างน้อยก้อนกลมๆนั่งหมดแรงข้างแปลงผักเรียกสายตาเอ็นดูจากทุกคนได้ดีนักชุนชุนเห็นพี่สาวเหนื่อยจนเหงื่อออกเต็มหน้า ก็วิ่งมาหาอย่างรวดเร็วพร้อมดึงชายเสื้อขึ้นมาเช็ดหน้าให้พี่สาวอย่างเป็ห่วงเป็ไยโดยไม่ได้ดูเลยว่าชายเสื้อตัวเองก็เปื้อนดินพอเช็ดแล้วก็พาให้หน้ากลมๆของพี่สาวเลอะเข้าไปอีก แถมพอดึงเสื้อขึ้นมาก็เปิดพุงกลมๆหลาเชียว
“ขอบใจมากนะชุนชุนแต่พุงกลมๆ ของเ้าเปิดแล้วนะ คิ คิ คิ”ชุนชุนรีบดึงเสื้อมาปิดพุงไว้อย่างเขินอายทันทีิเยว่บีบแก้มนุ่มๆของน้องเล็กอย่างอดเอ็นดูไม่ได้ ท่านพ่อท่านแม่และพี่ใหญ่ก็ได้แต่หัวเราะอย่างเอ็นดู
รดน้ำผักเสร็จแล้วก็กินข้าวเช้ากันวันนี้มีแพนเค้กราดน้ำผึ้งมีกล้วยหอมหันวางไว้บนแพนเค้กพร้อมนมสดและน้ำจวี๋จื่อ(ส้ม)ส่วนท่านพ่อชอบกินข้าวท่านแม่จึงทำข้าวต้มหมูทรงเครื่องให้โดยใช้เครื่องปรุงของิเยว่พอทำเสร็จกลิ่นหอมอบอวลทั้งห้องบ้านหลังน้อยเลยทีเดียวส่วนพี่ใหญ่กับชุนชุนก็ดื่มด่ำกับแพนเค้กและนมสดกัน ท่าทางจะชอบมาก
“ชุนชุนชอบจังเลยขอรับ”
“กินเยอะจะได้โตเร็วๆ นะ”
“ขอรับ” ส่วนพี่ใหญ่ก็กินโดยไม่พูดไม่จาแต่ตาก็เป็ประกายชื่นชอบมาก
อาหารเช้าผ่านไปแล้วเข้ายามต้นยามเฉิน (07.00-08.00) วันนี้ิเยว่จะเข้าไปเก็บเห็ดหอมกับเห็ดสนมาขายอีกโดยพี่ใหญ่กับน้องเล็กจะไปด้วย ส่วนท่านแม่อยู่บ้านดูแลท่านพ่อและจะเอาผ้าที่ซื้อมาตัดเสื้อให้ทุกคนในบ้านด้วยกำลังเตรียมตัวกันก็ได้ยินเสียงเรียกที่ริมรั้วหน้าบ้าน
ิเฟยจึงเดินไปเปิดประตูเห็นท่านป้าถงเหยียนกับเสี่ยวเหมยที่สะพายตะกร้าบนหลังทั้งคู่จึงเชิญทั้งสองเดินเข้าบ้านมาด้วยกันก่อน
“พี่ถงเหยียน เสี่ยวเหมย มายังไงกันเ้าค่ะแล้วนี่กินข้าวเช้ามาแล้วหรือยัง”ฟางจิงทักขึ้น
“เรียบร้อยแล้วล่ะพอดีข้าจะพาเสี่ยวเหมยขึ้นเขาหาผักป่าสักหน่อยเลยแวะมาชวนเ้าไปด้วยกันน่ะ”
“พอดีเลยเ้าค่ะอาเฟิง เสี่ยวเยว่เสี่ยวชุนก็กำลังจะขึ้นเขาเช่นกันแต่ข้าคงไปด้วยไม่ได้เพราะต้องดูแลท่านพี่น่ะเ้าค่ะ”
“ได้ๆ ไม่เป็ไร เช่นนั้นพวกเ้าจะไปพร้อมป้าหรือไม่เล่า”ถงเหยียนหันมาถามเด็กๆ ทั้งสามคน
“ขอรับ/เ้าค่ะ” เด็กๆ ตอบพร้อมกันไปหลายคนก็ดีมีอะไรจะได้ช่วยเหลือกันอีกอย่างการไปเก็บเห็ดก็ไม่ใช่ความลับอันใด
“เช่นนั้นไปกันเถิดสายแล้วเดี๋ยวแดดจะแรง” ทั้งห้าคนเดินออกจากบ้านมุ่งหน้าไปป่าท้ายหมู่บ้านระหว่างทางก็เจอชาวบ้านทักทายบ้าง
“เยว่เยว่วันนี้ข้าจะเก็บผักป่าให้ได้เยอะๆจะได้เอาไปขายได้เงินมาให้ท่านแม่ข้าล่ะ” เสียงเล็กๆน่ารักของเสี่ยงเหมยเอ่ยขึ้นกับิเยว่
“ดีสิข้าก็จะเก็บเห็ดไปขายเช่นกัน”
“เห็ดขายได้ด้วยหรือปกติที่ชาวบ้านเก็บกินเป็เห็ดปลวกกับเห็ดหูหนูดำส่วนใหญ่คนไม่ค่อยซื้อขายก็ไม่ค่อยได้ราคาด้วย” เสี่ยวเหมยถามขึ้นอย่างแปลกใจ
“เห็ดที่พวกข้าเก็บไม่ใช่เห็ดปลวกกับเห็ดหูหนูดำหรอก”
“เช่นนั้นเป็เห็ดอันใดหรือเยว่เยว่”
“ข้าจะพาเ้ากับท่านป้าถงไปเก็บเองนะ” ถงเหยียนฟังเด็กๆคุยกับก็ไม่ได้เอ่ยขัดอันใดเมื่อทั้งห้าเดินเข้าเขตป่าเห็ดแล้วิเยว่ก็เดินดุ่มๆ เข้าใส่เห็ดหอมทันที มันขึ้นเต็มขอนไม้เลย เงินเงินทั้งนั้นเลย
“ท่านป้าถงกับเสี่ยวเหมยเก็บเห็ดนี้สิเ้าค่ะ มันขายได้ราคาดีนะเ้าค่ะ”
“ขายได้หรือเยว่เยว่แล้วนี่มันเห็ดอันใดเล่า”ถงเหยียนเอ่ยถามอย่างแปลกใจยังไม่กล้าจับเห็ดที่เห็นตรงหน้ามันขึ้นเต็มขอนไม้ขึ้นเต็มป่าไปหมดนางเคยเห็นหลายครั้งแต่ไม่กล้าเก็บไปกินเพราะกลัวเป็เห็ดพิษ
“นี้คือเห็ดหอมขอรับส่วนนั้นเห็ดสนเห็ดสองชนิดนี้กินได้ขอรับและขายได้ราคาดีด้วยข้าเคยเอาไปขายมาแล้วท่านป้าเก็บเถิดขอรับแล้วเดี๋ยวข้าพาไปขายในเมือง”ิเฟิงเอ่ยเล่าเบาๆ ให้ได้ยินกันเพียงห้าคนเท่านั้นส่วนชุนชุนก็ไม่ได้พูดอะไรตั้งหน้าตั้งตาเก็บเห็ดใส่ตะกร้าช่วยพี่ๆอย่างเพลิดเพลิน
“ได้ ได้ ป้าเชื่อพวกเ้าเช่นนั้นเสี่ยวเหมยช่วยกันเก็บเถิดลูก” จากนั้นผ่านได้หนึ่งชั่วยามทั้งห้าคนก็ได้เห็ดเต็มตะกร้าจึงพากันลงจากเขาเพื่อกลับบ้านเมื่อถึงบ้านหยางก็เจอท่านพ่อนั่งคุยกับท่านลุงโจวที่พึ่งลงจากเขากลับจากล่าสัตว์มาแล้วแวะเอาไก่ป่ามาให้บ้านหยาง
“ท่านพี่ท่านกลับมาแล้ว” ถงเหยียนเอ่ยทักโจวต้าเป่าผู้เป็สามีทันที
“พี่เอาไก่มาแบ่งให้อาฮุ่ยน่ะแล้วพวกเ้าได้อันใดบ้างหรือ”
“เห็ดหอมกับเห็ดสนเ้าค่ะอาเฟิงกับเสี่ยวเยว่บอกว่ามันขายได้ราคาดีข้ากับเสี่ยวเหมยจึงเก็บมาว่าจะลองเอาไปขายดูเ้าค่ะ”
“อืมเช่นนั้นพี่เอาไปขายให้เ้าเองเพราะพี่ก็จะเอาไก่ป่าไปขายที่เหลาในเมืองอยู่แล้ว”
“เช่นนั้นข้าจะไปกับท่านลุงเองนะขอรับเพราะข้าก็จะเอาเห็ดไปขายจะได้พาท่านลุงไปขายที่เหลาฝูหลงด้วยกัน”
“เหลาฝูหลงรึ”ต้าเป่าใเพราะที่นั่นนับเป็เหลาขึ้นชื่ออันดับหนึ่งของมืองเลยทีเดียวปกติชาวบ้านไม่ค่อยมีใครกล้าไปเข้าใกล้เหลามีระดับแบบนั้นเพราะกลัวจะถูกไล่ออกมาจึงไปขายที่เหลาขนาดเล็กหรือขนาดกลางเท่านั้น
“ใช่แล้วล่ะอาเป่าที่เหลาฝูหลงรับซื้อเห็ดพวกนี้เ้าก็เอาไก่ป่าไปขายที่นั่นด้วยเลยเถิด”ท่านพ่อช่วยยืนยันคำพูดของิเฟิงต้าเป่าจึงเชื่อและทำตามที่แนะนำ
“ได้ๆ งั้นเตรียมตัวเถิดเข้าเมืองตอนนี้ยังทันอยู่”
“ขอรับ” ิเฟิงรับคำก็รีบเตรียมตัวท่านแม่ก็แบ่งเห็ดไว้กินส่วนหนึ่งที่เหลือก็เอาไปขายเมื่อเตรียมของเรียบร้อยิเฟิงกับโจวต้าเป่าก็เดินทางเข้าเมืองไปขายเห็ดทันที……….