โลกควรจะรู้จักเธอในฐานะนักไวโอลินสาวสวยที่ใครๆ รู้จักในนาม ‘สาริศา กวินนาถ’ หญิงสาวที่มักจะเดินทางพร้อมกล่องไวโอลินที่แทบไม่เคยห่างกายแต่เพราะนายอานนท์พ่อเลี้ยงของเธอที่ผลาญสมบัติของแม่จนแทบสินเนื้อประดาตัวเพราะถูกผีพนันเข้าสิงทำให้เธอต้องใช้ความสาวและเซ็กซี่ทำเงินให้ครอบครัวและส่วนหนึ่งก็มาจากที่เธอต้องจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้แม่อีกด้วยรวมทั้งค่ารักษาพยาบาลของเธอเองด้วย
อุบัติเหตุเมื่อสิบแปดเดือนก่อนเปลี่ยนเธอให้กลายเป็ริต้า-สาริศา นางแบบสาวสุดเซ็กซี่ในวันนี้
หญิงสาวขับรถมาถึงคอนโดเมื่อจอดรถเสร็จก็ก้าวเข้ามาในลิฟต์แต่ในขณะที่ล้วงกระเป๋าสะพายเพื่อค้นหาคีย์การ์ดไขห้องพัก โทรศัพท์มือถือก็ตกลงพื้นเธอก้มตัวลงเก็บด้วยความเคยชินแต่ใบหน้าหวานก็ต้องขมวดคิ้วเพราะความเจ็บแปลบทันที เธอฝืนยืดตัวและเดินตัวตรงเข้าห้องพัก วางกระเป๋าและสัมภาระลงบนโต๊ะก่อนจะถอดเสื้อยืดที่สวยอยู่ออก รวมทั้งกางเกงยีนขายาวที่สวมอยู่เหลือเพียงชุดชั้นในลูกไม้สีขาว มือเรียวรวบผมด้านหลังขึ้นแล้วเอี้ยวตัวมองเงาตัวเองในกระจกเงาบานใหญ่ตรงหน้า
รอยแผลเป็ขนาดใหญ่ปรากฏอยู่กลางหลัง!
“เจ็บแผลเก่าอีกแล้วรู้งี้น่าจะใช้ให้แฮรี่ช่วยทายานวดให้ก่อนกลับบ้านก็ดีหรอก”
สาริศายักไหล่ให้ความเ็ปที่เกิดขึ้นซึ่งมันเทียบกับเมื่อสิบแปดเดือนที่แล้วไม่ได้เลย มันเกิดอย่างรวดเร็วและเหมือนฝันร้าย หลังจากที่เธอกลับจากท่องเที่ยงที่ประเทศเทซาเนียเธอก็กลับมาประเทศไทยเพื่อดูแลแม่ที่เจ็บป่วย แต่เพราะเข้ากับพ่อเลี้ยงไม่ได้ สาริศาจึงคิดหาทางทำงานในด้านที่เธอร่ำเรียนจนจบระหว่างที่รอสอบเป็อาจารย์สอนด้านดนตรีที่วิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่ง เธอก็ทำงานเล่นดนตรีที่โรงแรมหรูกลางกรุงเทพและมีบ้างครั้งที่ได้รับเชิญไปเล่นดนตรีที่ต่างประเทศ
หญิงสาวเก็บเงินเก็บทองยืนด้วยลำแข้งของตัวเองจนซื้อรถเก๋งมือสองได้หนึ่งคันในเวลาเพียงแค่หกเดือนเหมือนทุกอย่างกำลังเป็ไปด้วยดี ทว่าเธอกลับประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ทำให้ร่างกายเป็อัมพฤกษ์ครึ่งท่อนต้องพักฟื้นร่างกายและกายภาพบำบัดอยู่นานนับปีจึงกลับมาเดินได้อีกครั้งเงินเก็บที่คุณพ่อบังเกิดเกล้าทิ้งไว้ให้ก็หมดไปั้แ่เธอตัดสินใจไปเรียนการดนตรีที่อังกฤษคุณแม่ตั้งใจจะขายบ้านเป็ค่ารักษาตัวให้เธอ แต่เธอไม่้าเสีย ‘ของรัก’ ชิ้นสุดท้าย ตัวแทนของพ่อไป และแต่่นั้นเองที่พ่อเลี้ยงของเธอเริ่มออกลายจากคนเคยดีแสดงร่างที่แท้จริง ่ที่พักฟื้นร่างกายเธอพยายามทำทุกวิธีทางให้ตัวเองเป็ปกติให้เร็วที่สุด เมื่อพอจะสามารถทำงานได้เธอจึงติดต่อหารุ่นพี่ที่สนิทสนมกันเพื่อให้เขาฝากฝั่งหางานนักดนตรีให้เธอ แต่ปรากฏว่าเพื่อนของรุ่นพี่กลับสะดุดตาเธอและทาบทามให้เธอเป็นางแบบชุดว่ายน้ำ!
“ชุดว่ายน้ำ! ทั้งที่ฉันมีแผลเป็กลางหลังนี่นะ!”
“ใช่! รอยแผลเป็ของเธอ ดูไปดูมาก็คล้ายรอยสักปีกนางฟ้าผมว่ามันเป็อะไรที่สะดุดตาคนได้แน่นอน คุณหุ่นดีอยู่แล้วใช่ชุดว่ายน้ำขึ้นออก”
“ถ่ายแบบชุดว่ายน้ำนี่...วาบหวิวหรือเปล่า”
“ก็มีบ้าง”เขายักไหล่และยิ้มอย่างเปิดเผย“ถ้าคุณอยากมีภาพเป็นางแบบสาวสวยอินโนเซ็นต์ละก็...ผมว่ามันช้าเกินไปสำหรับคุณตอนนี้คุณก็อายุยี่สิบสามแล้วน่าจะใช้วามสาวและความเซ็กซี่ของตัวเองให้เป็ประโยชน์”
“ฉัน...เซ็กซี่เหรอคะ”
“หา!” อีกฝ่ายหัวเราะเสียงดัง“คุณเซ็กซี่มาก”
“แต่มันไม่ใช่ตัวฉันเลยนะ”
“พี่เข้าใจเธอนะริต้า”อีกฝ่ายโคลงศีรษะไปมา “เอาอย่างนี้ จริงๆ พี่มีเพื่อนที่มันเป็ช่างบอดี้เพ้นท์กำลังจะแสดงงานอยู่ เขา้านางแบบที่จะเปลือยแผ่นหลังให้เพ้นท์รูปเดินแบบในชุดว่ายน้ำแบบทูพีช”
“หลังริต้ามีรอยแผลจะไปโชว์หลังได้ยังไง” สาริศาขมวดคิ้ว
รุ่นพี่ถอนหายใจแล้วยื่นมือมาแตะหลังมือของหญิงสาว “พี่อยากให้ริต้ามองข้ามปมด้อยของตัวเอง แผลเธอก็ไม่ได้ใหญ่โตอะไรนักถ้ามีเงินก็ไปทำศัลยกรรมก็ได้แต่พี่คิดว่าเธอน่าจะเป็ตัวอย่างของคนที่ผ่านเื่ราวความเ็ปได้ ไม่หลบซ่อนาแของตัวเอง ยืนได้ด้วยลำแข้งของตัวเอง ถ้าเธอสนใจพี่จะให้รุ่นพี่ที่รู้จักกันเป็ผู้จัดการดูแลงานให้เธอเอง”
สาริศานิ่งคิดอยู่นานเธอไม่ได้ตอบตกลงในทันทีแต่หลังจากที่เธอได้ศึกษาดูผลงานของช่างบอดี้เพ้นท์คนนั้นแล้วและคำพูดของรุ่นพี่ทำให้เธอตัดสินใจลองเป็นางแบบดูสักหนนั่นเป็เื่ที่เกิดขึ้นเมื่อเกือบหนึ่งปีที่ผ่านมา หลังจากเป็นางแบบบอดี้เพ้นท์แล้วเธอก็ลองถ่ายแบบชุดว่ายน้ำเพียงแค่รูปถ่ายชุดว่ายน้ำกับรอยแผลเป็ปีกนางฟ้าปรากฏ ผู้คนก็ฮือฮาอย่างที่เธอไม่คาดคิดหลายคนบอกว่าเธอคือแรงบันดาลใจให้ผู้หญิงหลายคนกล้าก้าวพ้นความเ็ปของตัวเอง ยอมรับความจริงที่เป็ไป
และอาจเป็เพราะเธอได้ผู้จัดการส่วนตัวดีงานของเธอแม้ว่าจะเป็นางแบบแนวเซ็กซี่ แต่ก็เป็งานในเชิงศิลปะสินค้าก็แบรนด์ดังและส่วนใหญ่ก็ได้รับงานจากเมืองนอกกมากกว่าที่เมืองไทยเสียอีก นั่นยอมหมายถึงเงินจำนวนมากพอที่จะทำให้เธอพ้นปัญหาเื่หนี้สินได้อย่างรวดเร็วแต่การมีพ่อเลี้ยงเป็ผีพนันทำให้การหาเงินของเธอมีเท่าไหร่ก็ไม่พอใช้
แต่ชีวิตของเธอก็ไม่ได้เลวร้ายไปหมดทุกอย่างสาริศาคิดถึงเพื่อนสาวอีกคนไม่ได้ รายนั้นคลั่งไคล้เื่ประวัติศาสตร์ยิ่งกว่าสิ่งอื่นใดเธอไม่มีญาติพี่น้องที่ไหนนอกจาก ‘กวิน’หลานชายตัวโตและเพื่อนรักที่ชื่อพิชชา ครอบครัวของเธอเหลือเพียงเธอคนเดียวหลังจากที่พ่อเสียชีวิตอุบัติเหตุเครื่องบินตก แม่เสียใจเื่พ่อจนไม่สบายมากร่างกายที่อ่อนแออยู่แล้วยิ่งทรุดโทรม หลังจากพ่อจากไปสองปีต่อมาแม่ก็ได้นายอานนท์ซึ่งเคยเป็เพื่อนรักของพ่อมาดูแลหัวใจจนแม่ตัดสินใจแต่งงานใหม่ในปีถัดมา แต่ทำให้เธอก็ถูกส่งไปอยู่กับญาติคนหนึ่งที่ไม่ค่อยจะใยดีกับเธอนักแต่การผลักไสให้เธอไปอยู่โรงเรียนประจำทำให้เธอได้พบกับพิชชา เพื่อนสนิทคนแรกและคนเดียวที่เธอััได้ถึงความจริงใจจวบจนเธอเรียนจบชั้นมัธยมปลายเธอก็เลือกใช้เงินทุนที่พ่อทิ้งไว้ให้เป็ค่าเล่าเรียนวิชาดนตรีที่ประเทศอังกฤษจนได้ทำงานที่เธอรัก
272
