ณ คฤหาสน์หลังใหญ่กลางเมือง
"คุณพ่อข๋าาา หนูอยากไปเที่ยวทะเลกับเพื่อนคะ" พอลลี่ขอคุณพ่อด้วยน้ำเสียงอ้อนวอนสุดฤทธิ์ จอนได้แต่ทำหน้าเข้ม ขมวดคิ้ว "หนูจะไปเที่ยวทะเลที่ไหน ไปกับใครคะลูก" คุณพ่อถามขึ้นด้วยความอบอุ่น "หนูจะไปเที่ยวทะเลที่หัวหินกับเพื่อนคะ เราไปกันหลายคนคะพ่อ พ่อไม่ต้องเป็ห่วงหนูนะ ออ และอีกอย่างคุณพ่อห้ามให้ใครมาตามติดชีวิตหนูนะคะ"พอลลี่พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด แล้วเดินออกนอกบ้านไป จอนได้แต่ส่ายหน้า กับลูกสาวที่เอาแต่ใจคนนี้ "พวกแต่สองคน คอยตามคุณหนูอยู่ห่างๆห้ามให้คุณหนูรู้ตัวเด็ดขาด และคอยรายงานข้าทุกเื่นะ"คุณพ่อสั่งลูกน้องที่พอลลี่ไม่ค่อยคุ้นหน้าสองคน เพื่อไปคอยดูแลลูกสาวที่ตนรักอยู่ห่างๆ
"เห้ยพอลลี่ นัดเรามาทำไมที่ห้างนี้ว่ะ ห้างใหญ่แบบนี้เขาบอกว่าของข้างในนะ มีแต่สวยๆ และแพงมาก มีแต่คนรวยๆเท่านั้นนะที่มาเดินห้างนี้นะ" จูนพูดขึ้นพร้อมกับทำหน้างงเหมือนไก่ตาแตกจนพอลลี่หลุดขำออกมา "5555แกเป็อะไร ก็มาเดินช้อปปิ้งไง เดียวอาทิตย์หน้าพวกเราก็ไปทะเลที่หัวหินกันแล้วนะ เราน่าจะมาหาชุดว่ายน้ำสวยๆเซ็กซี่ใส่กันดีกว่า"พอลลี่พูดขึ้น "แต่แกร๋เราไม่มีเงินซื้อหรอก เราไปหาซื้อเสื้อผ้ากันที่ตลาดนัดดีกว่าน่าาาา"จูนพูดไปทำหน้าเศร้าไป???? "ไม่เอาน่า ไหนๆก็มาถึงที่นี้แล้ว เอาแบบนี้ไหม วันนี้แก่อยากได้อะไรเดียวเราเลี้ยงแกเอง และไม่ต้องปฏิเสธ รับๆไว้เหอะน่า เพื่อนอุส่าห์มีน้ำใจ ป่ะ เราไปกันเถอะ"พอลลี่รีบดันตัวเพื่อนเข้าไปในห้างขนาดใหญ่ โดยที่ไม่รู้เลยว่ามีคนประสงค์ร้ายติดตามมา
"หัวหน้าครับ เหมือนมีไอ้ลูกกระจอกของ แดวิชมาเดินอยู่ตามที่คุณหนูอยู่ครับ"ลูกน้องของจอนที่คอยติดตามพอลลี่ได้รายงานความผิดปกติ ให้จอนหัวหน้ามาเฟียฟัง"แก่คอยดูคุณหนูห้ามให้คลาดสายตานะ มันต้องมีอะไรแน่ๆ"จอนได้พูดขึ้นพร้อมทำหน้าครุ่นคิดและเป็ห่วงลูกสาวมาก
ณ ห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ในตัวเมือง
"ตัวนี้สวยมากเลย เหมาะกับแกมากเลยจูน"พอลลี่พูดพร้อมทำสีหน้ายิ้มแย้มให้จูน และคะยั้นคะยอให้จูนเอาชุดที่ตนเลือก "แต่แพงมากเลยนะ"จูนรู้สึกลังเล "เอาชุดนี้ 2 ชุดคะ"พอลลี่หันไปบอกกับพนักงานพร้อมยื่นบัตรเครดิตให้กับพนักงาน "หว่า!!หิวแล้วสิ ไปหาอะไรกินกัน"พอลลี่คว้ามือจูนแล้ววิ่งไปที่ร้านอาหารฝรั่งเศษ "????โห้ เราจะเข้าไปกินข้าวร้านนี้จริงๆเหรอ"จูนอ้าปากกว้าง ถามพอลลี่ด้วยความงง "ก็จริงนะสิ สั่งเลย เดียววันนี้เราเลี้ยงเอง และไม่ต้องถามว่าเราไปเอาเงินมาจากไหน เข้าใจนะ"พอลลี่บอกพร้อมกับพูดตัดพ้อก่อนที่จูนจะถามอะไรมากกว่านี้ "อิ่มจัง ขอบคุณนะสำหรับวันนี้"จูนพูดขึ้นด้วยสีหน้าที่มีความสุข "เห้ย!!ปล่อยนะ ทำอะไรของพวกแกเนี่ย"จากนั้นทั้งสองคนก็ไม่รู้สึกอะไรอีกเลย
751
