“แล้วถ้าฉันใช้หนี้ให้เธอล่ะ”
ธันย์ชนกเงยหน้าขึ้นมองหน้าคนพูดอย่างไม่แน่ใจ
“คุณคงไม่ยอมเสียเงินแปดล้านฟรีๆ คุณศิรินทิพย์้าอะไรจากทรายค่ะ” เป็ครั้งแรกั้แ่คุยกันมาที่ธันย์ชนกกล้ามองลึกเข้าไปในดวงตาสีดำสนิทอย่างค้นหา
“ฉันจะยกหนี้ก้อนนั้นให้ แลกกับที่เธอต้องออกไปจากเกาะนี้แล้วไม่ต้องกลับมาอีก” คนยื่นข้อเสนอบอกเสียงเย็น
“แล้วทรายต้องไปใช้หนี้คุณแทนใช่ไหมคะ”
“ไม่ต้อง ฉันแค่้าให้เธอออกไปจากชีวิตลูกชายฉัน”
เธอควรรีบคว้าโอกาสดีๆ ที่มารดาของสิงหาเสนอให้ แต่ทำไมเธอถึงรู้สึกใจหายอย่างบอกไม่ถูก แต่เอาเถอะหนทางไหนที่ทำให้เธอปลดหนี้ได้เร็วที่สุดเธอก็ควรเลือกทางนั้น
“ถ้าคุณสิงห์ยอม ทรายก็ไม่มีปัญหาอะไรค่ะ”
“ฉันหมดธุระแล้ว เธอออกไปได้ เสียบรรยากาศมื้อเช้าหมด”
ศิรินทิพย์ไล่โดยไม่สนใจว่าหญิงสาวยังไม่ทันได้แตะต้องข้าวต้มในชามแม้แต่คำเดียว ถ้าหล่อนไม่อยากเห็นหน้าใคร คนคนนั้นก็ไม่มีสิทธิ์เสนอหน้ามาให้เห็นได้ทั้งนั้น
เมื่อถูกไล่ธันย์ชนกจึงต้องหลบกลับขึ้นมาอ่านหนังสือในห้องส่วนตัว เพราะมันเป็สถานที่เดียวที่เธอสามารถใช้หลบหน้าศิรินทิพย์ได้
นอกจากหนังสือและชีทที่นพดลหามาให้แล้ว เขายังเตรียมคอมพิวเตอร์โน๊ตบุ๊คและแท็บเล็ตมาไว้ให้เธอใช้อีกด้วย ทำให้หญิงสาวสามารถใช้ชีวิตอยู่ในห้องส่วนตัวได้ทั้งวัน แต่เพราะคำพูดของศิรินทิพย์ทำให้เธอไม่มีสมาธิที่จะทบทวนหนังสือ สุดท้ายหญิงสาวก็ต้องปิดหนังสือแล้วลงมาเดินเล่นนอกบ้านเพื่อสงบจิตใจที่กำลังฟุ้งซ่าน ให้ไกลที่สุดจะได้ไม่บังเอิญไปทำลายบรรยากาศของมารดาเ้าของบ้านเข้า
ธันย์ชนกเลือกที่จะเดินออกไปทางด้านหน้าบ้านหลังใหญ่ซึ่งเป็แนวต้นไม้ยาวขนานไปกับถนนมุ่งสู่ด้านข้างของรีสอร์ต แทนที่จะเป็ชายหาดส่วนตัวของเ้าของเกาะทางด้านหลังบ้านเพราะเห็นว่ามารดาของเขากำลังเดินรับลมทะเลอยู่
“ครั้งนี้มาทั้งคุณฟ้าใส ทั้งคุณนายแม่เลยเหรอ” เสียงใครคนหนึ่งดังลอยออกมาจากหลังซุ้มต้นไม้ด้านข้างรีสอร์ต ทำให้ธันย์ชนกรู้ว่าเธอเดินใจลอยออกมาไกลจากที่ตั้งใจไว้มากจึงคิดจะหันหลังกลับ แต่ก็ต้องเปลี่ยนใจเมื่อได้ยินพนักงานอีกคนเอ่ยขึ้น
“น่าแปลกนะพี่ ปกติสองคนนี้แทบจะไม่เคยมาที่เกาะแต่คราวนี้มาแบบแพ็คคู่ ซ้ำคุณฟ้าใสยังมาอ้อนให้นายพาไปเที่ยวกับเรือสำราญอีก ปกติเคยที่ไหน”
คนพูดยิ้มเขินเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่คู่หมายออดอ้อนกัน มันช่างน่ารักจนคนแอบดูอย่างเธอยังเขินแทน เพราะแอบจินตนาการว่าตนเองจะได้มีโอกาสอ้อนแฟนแบบนี้บ้าง
“นั้นสิ หรือว่านายจะเอาผู้หญิงมาซุกไว้จริงๆ วะ” คนช่างสันนิษฐานร้องเสียงดังด้วยความใ
“หึย! ไปเอามาจากไหนพี่ อย่างนายเนี่ยนะจะซุกผู้หญิง หนูไม่เคยเห็นนายจะสนใจผู้หญิงคนไหน ทั้งที่มีทั้งแขกทั้งพนักงานสาวๆ ทอดสะพานให้ไม่ได้ขาดไม่เห็นนายจะสนใจ”
ที่นี่คงไม่มีใครรู้ว่ามีเธออยู่บนโลกใบนี้ด้วย นอกจากคุณพ่อบ้าน นพดลกับคมกฤช และนารา ที่สิงหาให้มาทำงานบ้านแทนคนจากรีสอร์ต
“เห็นพวกที่ห้องอาหารแอบซุบซิบกัน ว่านายสั่งให้ทำอาหารสำหรับสองที่ขึ้นไปส่งที่บ้านทุกมื้อ แต่ไม่รู้ยังไงถึงได้ยกเลิกไป แล้วก็ยังสั่งยกเลิกแผนกแม่บ้านไม่ให้ขึ้นไปทำความสะอาดแล้วด้วย แต่ให้หลานสาวลุงปลั่งขึ้นไปทำทุกวันแทน แกว่าแปลกไหนล่ะ ”
“งั้นนายก็ซุกเมียจริงดิ”
“ซุกผู้หญิงจริงชัวร์ แต่ข้าว่าเรียกเมียคงไม่ได้ เพราะตำแหน่งนี้ยังไงก็ต้องเป็ของคุณฟ้าใสคนเดียวเท่านั้น”
“หนูก็ว่างั้น มีคุณนายแม่หนุนหลังขนาดนั้น ตำแหน่งนายหญิงของเกาะจะเป็คนอื่นไปได้ยังไง”
“ข้าล่ะอยากเห็นหน้าผู้หญิงของนายจริงๆ จะสวยสู้คุณฟ้าใสได้หรือเปล่าวะ”
“หนูว่าต้องสวยมากแน่ๆ เลย ไม่อย่างนั้นนายคงไม่สนใจ”
“หรือเราจะไปแอบดูกันดี”
“ไม่เอาหรอกถ้านายจับได้ซวยแน่”
“นายไม่อยู่ใครจะมาจับได้วะ”
เสียงพูดคุยของพนักงานรีสอร์ตเริ่มห่างออกไปทุกที ธันย์ชนกจึงออกมาจากหลังพุ่มไม้ มือเล็กกดลงบนบริเวณเนินอกในตำแหน่งของหัวใจที่คล้ายกับจะเจ็บแปล็บขึ้นมาอย่างประหลาด ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับไปยังทางเดินที่เพิ่มเดินมา
***
น้องเตรียมหนีแล้วนะอิพี่ มัวแต่ไปเที่ยวกับผู้หญิงอื่นอยู่ได้
ปล.ตอนหน้าสิงโตจะงับเหยื่อแล้วนะคะ ใครไม่อยากพลาดกด Fav. ไว้นะคะ
8K
![[มี E-book] ตัวประกอบอย่างข้า(เผลอ)จีบพระเอกธงแดงโดยไม่รู้ตัว](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1745741627_35264097.webp)
