เหยียบย่ำสวรรค์ (จบ)

          ของล้ำค่าที่ไม่จำเป็นทั้งหมดของเฉินหนาน ไม่ว่าจะเป็น กระดูกสัตว์อสูรเหมือนสมบัติล้ำค่าแหลมคม ก้อนผนึกปราณพลัง ขยายขอบเขตการฝึกฝน อาวุธที่เขาได้มาจากศัตรู แม้แต่สมุนไพรหญ้าตีนมังกรทั้งหมด ยังเอาออกมาแลกเปลี่ยน ผงขัดเกลากายาระดับ3 ได้มาไม่กี่ห่อ 

          ข้อนี้ทำให้เฉินหนาน หน้ายุ่งไม่น้อย หากไม่ได้องค์หญิงเหยาหนิง ช่วยออกเงินบางส่วน เกรงว่าเฉินหนาน คงไม่ได้ผงขัดเกลากายา ถึง3ห่อเต็มแน่

เฉินหนานออกมาจากร้านแลกเปลี่ยน พลางบ่น เป่าปาก เล็กๆ “ราคาของที่นี่ ตีราคาให้ถูกชะมัดยาดเลย” 

เสียงตบไหล่ พลันดังขึ้นจากฝ่ามือเรียวขาว เหยาหนิง ปัก! ปัก! “เอาน่าอย่างไร เจ้าก็เป็นคนคุ้มกันของข้า แค่นี้เรื่องเล็กน้อย เฉินหนาน” 

พร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ เหยาหนิง เผยออกมาอีกครั้ง “แต่เท่ากับว่า เจ้าติดหนี้ ข้าอีกครั้งแล้วนะ”

          เฉินหนานเดินตามนางบ้าง…ได้แต่ทำปากขมุบขมิบ ทว่าเมื่อได้ยินนางบอกกล่าว ให้เขาเก็บผงขัดเกลากายา เอาไปใช้ภายในหอคอยสายฟ้า น่าจะได้ผลดีที่สุด ข้อนี้พลันทำให้เฉินหนาน ตั้งตารอไม่น้อย 

          ก่อนเหยาหนิงพาเฉินหนาน ขึ้นมายังโรงเตี๊ยมชั้นที่สอง ระหว่างรอองค์ชายเหยากวาง…มันก็ปาเข้าใกล้ยามฟ้ามืดสลัว ทว่าเมืองแห่งนี้กลับดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาไม่น้อย 

จู่ๆ สายตาเฉินหนาน กวาดมองออกไปรอบนอกโรงเตี๊ยม พลันต้องหลบหน้าแทนเหยาหนิง ที่เผยตัวตนอยู่บนโรงเตี๊ยมทันใด 

“แบบนี้ ท่าไม่ดีแล้วไง!” เสียงเฉินหนานกล่าวงึมงำ

ครั้นเห็นศิษย์สำนักธารสวรรค์ กำลังเดินขึ้นมายังชั้นที่2ของโรงเตี้ยม ที่พวกเขาอยู่พอดิบพอดี 

           แม้แต่เหยาหนิง ยังเห็นความลุกลี้ลุกลน กังวลใจของเฉินหนาน พลางต้องเอ่ยถามขึ้นมา “เจ้ามีอะไรหรือเปล่า เฉินหนาน?” พร้อมนางทำหน้าสงสัย คล้ายอีกฝ่ายเห็นผีหลอกก็มิปาน

เฉินหนานหน้าเปลี่ยนสี รีบตอบนางอย่างเร็ว “ในกลุ่มคนกำลังขึ้นมา มีคนคุ้นหน้าข้าอยู่ ตอนนี้คงรับหน้า พร้อมเจ้าตรงนี้ ไม่ได้แล้ว”

เหยาหนิง คล้ายเริ่มเข้าใจ บางทีภายในกลุ่มจอมยุทธ์เหล่านี้ อาจมีบางคนช่วงชิง เส้นชีพจรปราณพลัง ของเฉินหนานไป 

           นางพลันควานหาของบางสิ่ง ภายในแหวนมิติอยู่ชั่วครู่ ก่อนส่งหน้ากากปกปิดตัวตนให้เฉินหนาน ถือเป็นของวิเศษ กลบเกลื่อนกลิ่นอายอย่างดีทีเดียว 

“เจ้าลองดู” เมื่อนางพยักหน้าขึ้น งึกๆ เหมือนบอกให้ลองใส่มันดู

            เฉินหนานกำลังอยู่ช่วงหน้าสิ่วหน้าขวาน หน้าบุญไม่รับอย่างยิ่ง พลันเอื้อมฝ่ามือ ลองสวมหน้ากาก…ถึงกับต้องตกใจ กับของวิเศษ “กลิ่นอายของข้า เปลี่ยนไปงั้นหรือ?”

แม้แต่เหยาหนิง ยังยกยิ้มกรุ้มกริ่ม เมื่อเห็นท่าที ไม่อยากเชื่อของเฉินหนาน กลับมานั่งสงบใจได้อีกครั้ง 

            ทว่าเมื่อเห็นผู้มาเยือน เป็นศิษย์พี่ใหญ่ของสำนักธารสวรรค์ อย่างตี้เทียน มาพร้อมศิษย์ในสำนักอีกหนึ่งกลุ่มใหญ่ มันก็ทำให้องค์หญิงเหยาหนิง ขมวดคิ้วมุ่นเล็กๆ 

‘หรือว่าคนที่ช่วงชิง เส้นชีพจรปราณพลังเฉินหนานไป จะเป็นศิษย์พี่ ของสำนักธารสวรรค์’ 

             เมื่อเหยาหนิงปะติดปะต่อเรื่องราว จากที่เฉินหนานโกรธแค้นตี้เทียนในตอนนั้น นางก็ถึงกับหัวเราะภายในใจ “เหอะๆ แบบนี้ เจ้าจะแก้แค้น อีกฝ่ายได้สำเร็จอย่างไรเฉินหนาน ไม่ใช่ว่า เจ้ารนหาที่ตายหรอกหรือ หากคิดหาเรื่องเขาคนนั้น?”

แม้แต่จอมยุทธบนชั้น2 เห็นการมาเยือนของศิษย์พี่ตี้เทียน พวกเขายังเข้ามาคำนับทักทาย บ้างก็ดื่ม ยกจอกสุรา ให้ตี้เทียน ด้วยความนับถือ

ทว่าเมื่อตี้เทียนเห็นสตรีงดงามนั่งริมระเบียง พร้อมชายหนุ่มสวมหน้ากาก ไม่ได้เข้ามาทักทาย 

มันก็ทำให้ใบหน้ายิ้มคมคายชายหนุ่มวางมาด มองมาที่โต๊ะนั่งริมหน้าต่างที่เฉินหนานกับองค์หญิงเหยาหนิง อยู่ด้วยสายตาแปลกๆ 

เมื่อ…ตี้เทียนกล่าวถามจอมยุทธ์ที่มาทักทาย ครั้นส่งสัญญาณมือให้อีกฝ่ายเข้ามาใกล้ “สตรีผู้นั้นเป็นใคร? เจ้าพอรู้หรือไม่”

ชายหนุ่มเองก็ส่ายหัวไม่รู้ จึงได้แต่ยิ้มแห้งๆ แก้เขิน ก่อนกล่าวออกไปอย่างใจกล้า “ให้ข้าไปถามให้จะดีหรือไม่ คุณชายตี้เทียน?”

            ด้านของตี้เทียนโบกฝ่ามือ เหมือนไม่ต้องสนใจ คำพูดของเขาก่อนหน้านี้ เมื่อจ้องไปยังโต๊ะ ที่เหยาหนิงนั่งอย่างไม่วางตา ครั้นดวงตาของพวกเขาสอดประสานกัน 

ตี้เทียนพลันเผยรอยยิ้ม เล็กๆ ทักทายนาง พร้อมเหยาหนิงพยักหน้าออกมาตอบรับ 

ทว่าเมื่อเห็นผู้ติดตามของนาง ไม่ได้สนใจมาที่เขาแม้แต่น้อย เอาแต่จ้องมองไปทางศิษย์น้องของเขา 

มันก็ทำให้ตี้เทียน เกิดความไม่พอใจเฉินหนานขึ้นมา ครั้นคิดเข้าไปกล่าวทักทายแม่นางท่านนั้น 

            ด้านเฉินหนาน มองไปที่ศิษย์หญิงอายุน้อย อายุราวๆ 15ปี ภายในกลุ่มศิษย์สำนักธารสวรรค์ ไม่ผิดแน่ซุ่ยปิง น้องสาวของเขา “นางมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?” เฉินหนานอดไม่ได้ ที่จะกล่าวพูดพึมพำกับตนเอง

ศิษย์พี่เจียเจีย ยังรับรู้สายตา มีใครบางคนจ้องมองมา พลางขมวดคิ้วมุ่นเป็นปมเล็กๆ 

แม้แต่ซุ่ยปิง นางยังรับรู้สายตา ชายสวมหน้ากากคนนั้น จ้องมองมาอย่างไม่วางตากันเชียว พลันต้องแอบหลบสายตาอีกฝ่าย

เสี้ยวขณะทันใดนั้นเอง ตี้เทียนเคลื่อนไหว เตรียมรุกเข้าไปทักทายองค์หญิงเหยาหนิง 

            เสียงผู้คนด้านล่าง พลันกล่าวเสียงเซ็งแซ่ขึ้นมา ครั้นเห็นผู้มาเยือนเป็นใคร ชนิดดังแว่วขึ้นมาถึงด้านบนโรงเตี๊ยมชั้นที่2 “องค์ชายเหยากวางของอาณาจักรต้าสุย มาเยือนภายในโรงเตี๊ยมแห่งนี้งั้นหรือ?”

“อืมๆ หายากแฮะที่คนระดับนี้ จะมาเยือนที่ธรรมดาแห่งนี้” พร้อมหลายคนพยักหน้าเห็นด้วย อย่างถึงที่สุด

             แม้แต่ตี้เทียน ยังต้องหันหลังกลับ หยุดฝีเท้า เมื่อเห็นองค์ชายเหยากวาง ขึ้นมายังชั้นที่สอง พร้อมเสียงผู้คนกล่าวซุบซิบพูดคุย “หรือว่าองค์ชายเหยากวาง จะมารับหน้าศิษย์พี่ใหญ่ของสำนักธารสวรรค์”