ในคืนที่ทั้งสี่คนกำลังนอนอยู่นั้น
"อื..อือ..ไปเข้าห้องน้ำ"
โยฟุที่ตื่นขึ้นมาเพราอยากเข้าห้องน้ำในระหว่างเดียวกันนั้นเองก็สลืมสลือไปด้วย
ทางคาเอนะ
"ห้องน้ำ.."
คาเอนะเองด็สลืมสลือเเละอยากเข้าห้องน้ำเช่นกัน
กึก กึก กึก
ตัวของคาเอนะก็เดินไปเรื่อยๆจนไปเจอกับห้องน้ำ เเต่ทว่าก็เจอกับบางสิ่งบาง
ดวงตาของคาเอนะตอนนี้มันเบลอไปหมดเพราะอาการสลืมสลือ
จึงไม่รู้ว่าอะไรอยู่ข้างหน้า
คาเอนะจึงขยี่ตาก่อนจะสังเกตสิ่งนั้นอีกที
สิ่งนั้นมีสีผมสีขาวออกม่วง ตรงจุดๆนึงของผมจะมีสีม่วง เเต่สีตาไม่รู้เพราะทุกอย่างมันเบลอไปหมด
เมื่อขยี่เเละสังเกตดีๆเสร็จจึงรู้ว่าสิ่งที่อยู่ด้านหน้าตอนนี้คือโยฟุ
"สึกิชิบะคุง.."
คาเอนะเรียกโยฟุเบาๆ
"เสียงนี้มัน... ซุยเคียวหรอ"
โยฟุที่ได้ยินเสียงเรียกจึงตอบกลับเสียงนั้น
เเต่พอคาเอนะมองไปที่โยฟุก็ต้องใซักพักเมื่อเห็นโยฟุในสภาพไม่ได้จัดทรงผม

เพราะปกติคาเอนะจะเห็นโยฟุในสภาพจัดทรงผมตลอด เเต่พอเห็นในสภาพ
เเบบนี้ก็เลยใ ผมของโยฟุยาวจนบังตา เเต่ก็ดีที่โยฟุปัดทรงไปข้างซ้ายของตัวเอง
"มาเข้าห้องน้ำเหมือนกันหรอ.."
เสียงถามจากโยฟุ
"อ่า"
คาเอนะตอบ
"งั้นเธอก็เข้าก่อนได้เลย เดี่ยวชั้นเข้าทีหลัง"
โยฟุบอก
"อืม เเละก็ชั้นมีบางอย่างอยากบอกกับนายหลังจากที่พวกเราเข้าห้องน้ำเสร็จเดี่ยวชั้นจะพานายไปที่ระเบียง"
คาเอนะบอก
"อืม.."
โยฟุบอก
อะไรน่ะสิ่งที่จะบอก
โยฟุคิดในใจ
เมื่อเสร็จธุระเเล้วทั้งคู่ก็พร้อมที่จะคุยกัน
"เเล้วมีอะไรหรอ.. ซุยเคียว"
โยฟุถามไป
"นายน่ะเป็ปีศาจรึเปล่า?"
เมื่อคาเอนะถามไป
โยฟุก็ใเล็กน้อย ก็จะบอกไปว่า
"ไม่รู้เหมือนกัน บางครั้งชั้นก็คิดว่าตัวเองเป็ปีศาจรึเปล่า บางครั้งก็คิดว่าเป็มนุษย์รึเปล่า"
โยฟุพูด
"เเต่ทว่าตอนนี้ชั้นไม่รู้สึกเลยว่ากำลังเป็อะไร ชั้นคิดว่าตอนนี้ชั้นอาจจะไม่ได้เป็ทั้งมนุษย์เเละปีศาจ"
โยฟุพูดขึ้นอีก
"เเล้วทำไม ชั้นรู้สึกว่าพวกเราเหมือนกัน"
โยฟุพูดขึ้นอีกครั้ง
"ชั้นมีความลับจะบอกนาย"
คาเอนะพูด
"อะไรหรอ.."
โยฟุสงสัย
"นายเห็นนี่มั้ย"
หลังจบประโยคพูดของคาเอนะ คาเอนะก็เอามือไปปัดผมออกที่หู เมื่อปัดผมออกเสร็จจึงทำให้เห็นหูที่เเหลม
"เธอเป็... เอลฟ์หรอ"
โยฟุถาม
"ใช่..."
คาเอนะตอบ
"ก่อนที่ชั้นจะมาอยู่ที่นี่ชั้นเคยอยู่ในโลกของเอลฟ์ ที่โลกนั้นเคยเป็เเหล่งรวมเอลฟ์จากทุกเเห่ง มีชื่อว่า high elf world "
คาเอนะบอก่อนที่โยฟุจะถาม
"ที่บอกเคยเป็นี่หมายความว่าอะไร"
โยฟุถามไป
"ใช่เเล้วล่ะ ชั้นหนีออกมาก่อนจะทิ้งสิ่งของที่ high elf world ต้องจดจำมันคือ kaku nuke ที่สามารถะเิทั้ง world ได้เเละชั้นก็ทำมันได้ในที่สุด ก่อนจะเปิดเกทเเละหนี
ออกมาเเต่ก็ไม่ได้หนีออกมาคนเดียว ออกมาทั้งหมด 5 คนเเต่ตอนนี้กระจายกันไปหมดเเล้วล่ะเเต่ว่าชั้นกับซาจังหนีออกมาด้วยกันเเละเกาะกลุ่มกันตลอดเวลา"
คาเอนะบอกประโยคยาว
"เเล้วทำไมต้องหนีออกมาด้วยล่ะ..."
โยฟุถาม
"ชั้นยังไม่ได้บอกสินะ เื่ที่ว่าชั้นคือขุนนางสืบทอดบังลังค์ราชินี งั้นชั้นจะเล่าเื่ตั้งเเต่เเรกเลยละกัน
ชั้นนะคือลูกครึ่งระหว่างมนุษย์กับเอลฟ์
เเต่เพราะว่าพวกเค้าพ่อเเม่ชั้นคือสายเืบริสุทธิ์ทั้งคู่หนึ่งในพ่อกับเเม่ของชั้นต้องตาย นั้นคือพ่อ ส่วนชั้นก็ต้องไปอยู่กับเเม่ที่เป็เอลฟ์ เเน่นอนว่าชั้นก็ต้องไปอยู่ในโลก high elf world เเละเเม่ของชั้นก็ดันเป็ราชินีด้วย ชั้นจึงต้องสืบทอด
บัลลังค์ราชินีคนต่อไป เเต่ว่าเค้าก็เอาเเต่เข้มงวดกับชั้นไม่เคยทำหน้าที่เป็เเม่ที่เเท้จริงเลยซักครั้ง ชั้นเลยรู้สึกกลัวเเม่ตัวเองทุกครั้ง เเละก็ ใช่ ลืมบอกไปอย่างนึง ชั้นเคยมีชื่อเก่าว่า
เนซ่า ไม มิซาเรีย เเต่ว่าชั้นคงเล่าสูงสุดได้เเค่นี้เเหละ เอาล่ะไปเข้านอนกันเถอะ"
หลังจากจบประโยคที่คาเอนะ ก็เกิดเื่ขึ้น
โยฟุล้มลงก่อนที่สีหน้าจะซีด เเละมันก็เป็ภาพอยู่
"เเหง้ เเหง้ เเหง้"
เสียงเด็กทารกร้องขึ้น
"นี่ที่รักคนนี้ล่ะ ชื่ออะไรดี"
หลังจากนั้นก็มีเสียงผู้หญิงคนนึงถามกับผู้ชายอีกคน
"เอาเป็ เเอดล่ะกัน เเอด ไฮท์ โฟรล็อก"
หลังจากจบคำถามของหญิงสาวคนนั้น
ผู้ชายก็ตอบคำถามให้หญิงสาวคนนั้น
"งั้นหรอ งั้นก็เเอดลูกเเม่"
หญิงสาวคนนั้นรู้สึกพึงพอใจกับชื่อที่ทางฝั่งผู้ชายให้
"อืม เเละก็คากะชั้นมีบางอย่างอยากจะบอก"
จากนั้นชายคนนั้นก็พูดกับผู้หญิง
"อะไรหรอไฮดร้าที่รัก"
ผู้หญิงตอบกลับ
"ไว้โอกาสหน้าเราไปทานข้าวด้วยกันอีกนะ ชั้นสัญญาเลยว่าจะไปให้ได้"
ชายคนนั้นบอก
ไม่กี่เดือนต่อมา
"ลูกรักของเเม่ อยากอ่านเล่มไหนหรอจะ"
หญิงสาวที่มีชื่อว่าคากะได้หาหนังสือเพื่อให้ลูกอ่าน
"อือ!!"
เด็กน้อยพูดอย่างน่ารักเเละชี้ไปที่หนังสือเล่มนึง
"ไหนๆดูหน่อยสิ เฮ้อ!!"
หบังจากที่คากะได้อ่านในไม่กี่ตัว
ตัวของเธอก็ทำสีหน้าซีดก่อนจะอุ้มลูกของตนไปไว้ที่ตะกร้า
เเละในคือนั้นเอง
ปึก ปึก ปึก
คากะนั้นได้วิ่งหนีออกมาจากเมือง
หลวงเเละหนีออกมา
จนมาเจอกับหน้าผา
เเละภายหลังของเธอก็คือ อัศวินร่างั
"องค์หญิงผู้หักหลังเรา เราจะทำการปะา ตอนนี้นั้นองค์ไม่มีอำนาจพอจะ
อยุดเราเเล้ว ยอมมอบตัวเพื่อโดนลงโทษเสียเถิด"
สุดเสียงเสียงของอัศวินร่างัที่พูดใต้ฟ้าที่ฟนตกอยู่นั้น
มันก็พุ่งเข้ามาตัดหัวของคากะ
ในพระราชวังหรือเมืองหลวง
"คากะหายไปไหนนะ"
ชายที่มีชื่อว่า ไฮดร้า ได้กล่าวขึ้น
"ท่านไฮดร้าครับ ท่านไฮดร้าครับ!!"
หนึ่งในทหารทั้งหมดได้วิ่งมาอย่างรวดเร็วก่อนจะรีบเรียกชื่อของไฮดร้า
"มีอะไรเกิดขึ้นงั้นรึ"
ไฮดร้าถาม
"ท่านคากะหายตัวไป"
หลังจบประโยคของทหาร ไฮดร้าก็รีบที่จะออกคำสั่งกับเหล่าทหาร
"ตามหาตัวเธอซะ ตอนนี้เลย!!"
ในไม่กี่วันต่อมา
"ท่านไฮดร้าครับ กระผมมาเเจ้งข่าวร้ายให้ท่านทราบ"
เมื่อมีทหารคนนึงเดินเข้ามาในสภาพที่เสียใจมาก
"ท่านคากะเสียเป็ที่เรียบร้อยเเล้วครับ"
สิ้นสุดเสียงของทหาร
ไฮดร้าก็หลั่งน้ำตาลงมา
"เธอทิ้งสิ่งของชิ้นนี้ไว้กับท่าน"
จากนั้นทหารคนนั้นก็หยิบหนังสือเล่มนึงที่คากะเคยอ่านในห้องหนังสือเเละกระดาษเเผ่นหนึ่ง
ไฮดร้าค่อยๆเปิดหนังสือเล่มนั้น ด้วยใบหน้าที่เสียงใจเเละหลั่งน้ำตา
ภายในหนังสือนั้นได้เขียนไว้ว่า
บทที่ 1 ในหัวข้อที่ 21
- สายเืบาป -
เมื่อในก็ตามสายเืบริสุทธิ์มีลูกหรือเเต่งงานกับสายเืไม่บริสุทธิ์ก็จะต้องถูกไล่ล่าจากชนเผาของตัวเอง ไม่ว่าจะมีอำนจมากเเค่ไหนก็ไม่อาจอยุดหยั่งการไล่ล่าได้ เเต่ว่าสายเืไม่บริสุทธิ์จะไม่ถูกไล่ล่าจากชนเผาของตัวเอง
หลังอ่านจบไฮดร้าก็เริ่มมือสั่นเเละหยิบกระดาษอีกเเผ่นมาอ่าน
'ถ้าได้อ่านข้อความจากกระดาษเเผ่นนี้เเล้วในตอนนั้นชั้นอสจจะตายเเล้ง เเต่ชั้นอยากจะบอกว่าขอฝากทุกสิ่งทุกอย่างไว้ด้วยนะ ไฮดร้า นั้นคือสมบัติที่ชั้นจะเหลือไว้ให้ทั้งลูก เงินทอง ตอนนี้เป็ของนายหมดเเล้วล่ะ ชั้นหวังว่านายจะผ่านเื่ราวเเบบนี้ไปได้เเละอย่าร้องไห้เื่ที่ชั้นตาย ชั้นนะไม่หายไปไหนหรอกยังอยู่ข้างนาย ยังคงไม่ไปไหน'
หลังจากอ่านจบ ไฮดร้าก็หันหน้าขึ้นก็จะมีสายตาที่เต็มไปด้วยความโกรธเเละน้ำตา
" ชั้นจะล้างบางเผาัเอง "
โปรดติดตามตอนต่อไป