อาวุธใหม่ที่น่ารำคาญ
[เบต้า]เทพสงครามผ่าราชันย์พิชิตต่างโลกหรืออีกชื่อคือ [จะไปผจญภัยต่างโลกทั้งทีกลายเป็นผู้หญิงไปซะแล้ว]--สามารถบอกความคิดเห็นต่างๆได้เลยครับ--ต่อจากตอนนี้แล้วหลังจากที่ผมสมัครเป็นนักผจญัยเสร็จแล้วตัวเราก็ได้ไปทำเศวสมาแล้วได้รับมาเงินมาทั่งหมด5000เซนนีแล้วตัวเราก็ได้รับเศวสมาอักที่ก่อนตัวเราจะออกมาจาก กิลค์นักผจญภัย และ สิ่งต่อไปก็คือ ร้านอาวุธไงละ ตอนนี้อาวุธเก่าเรามันดูถ้าไม่น่าใช้การได้แล้วด้วยสิสงสัยจะต้องหาอาวุธใหม่ใช้ซะแล้ว''-------------------------------------จากคนเขียนอาวุธใหม่หรอจะเอาแบบไหนดีน่ะ[กลับเข้าเรื่องเถอะ]-------------------------------------''นี้มัน!!! 30000 เซนนีเลยเหรอนี้มันโคตรแพงเลยน่ะเนี่ย''[คาสึโตะคิดในใจ]ช่วยไม่ได้เราคงต้องหาอาวุธราคาถูกที่สุดในร้านค้าแล้วสินะ''ขนานอาวุธที่ว่าราคาถูกทำไมมันมีแต่แพงๆทั่งนั่นเลยละเนี่ย''[เจ้าของร้านขายอาวุธได้พูด]''ถ้าไม่มีเงินซื้อก็ออกไปจากร้านข้าซะ[คาสึโตะพูดในใจ]พ่อค้าก็ใจร้ายซะเหลือเกินนะ''ตัวเราได้ลองถามไปอีกครั้ว่า ''ไม่มีอาวุธที่ราคาถูกกว่านี้ขายบ้างเลยเหรอครับ''[เจ้าของร้านขายอาวุธได้ตอบ]ไอว่ามีมันก็มีอยู่หรอกแต่มันอยู่หลังร้านเดี๋ยวจะพาไปดูตามข้ามา''[คาสึโตะพูดในใจ]ตอนนี้เราก็กำลังเดินตามพ่อค้าคนนั่นไปหลังร้านแต่สิ่งที่อยู่หลังร้านคือกองเศษชากอาวุธต่างๆมากมาย ที่ดูแน่ๆคือมันไม่น่าใช้การได้เลยสักอันนี้สิ''( ̄︿ ̄)-------------------------------------จากคนเขียนเองกำลังจะทำมิดีมิร้ายใช้ไหม เจ้าพ่อค้าอาวุธ[กลับเข้าเรื่องเถอะ]อย่าไปฟังคนเขียนพูดเลย-------------------------------------[เจ้าของร้านขายอาวุธได้พูด]เอาดูเอาได้เลย ถ้าเจ้ามีเงินไม่พอก็มีแต่ของพวกนี้แหละ''ที่เงินของเจ้าพอซื้อ''จะเอาไงดีเนี่ย ตัวเราเองก็ไม่มีเงินมากด้วยสิ และ สุดท้ายก็จำยอม เลือกๆไปก่อนแล้วกันน่ะ''[เสียงอะไรสักก็อย่าง]'ปลดปล่อยข้าที ปลดปล่อยข้าที ข้าต้องการ ช่วยข้าด้วย!!!มีเสียงอะไรบางอย่างได้ดังขึ้นมา เสียงนั่นมันทำให้ผม รําคาญนิดหน่อย[คาสึโตะพูดขึ้น]คุณได้ยินเสียงอะไรบ้างไหมหรือป่าวครับ''[เจ้าของร้านขายอาวุธได้ตอบ] ข้าก็ไม่เห็นจะได้ยินเสียงอะไรเลยนิ''เจ้านี้แปลกคนจริงๆเลยนะช่างเถอะ เดวข้าไปดูหน้าร้านก่อนแล้วกันรีบเลือกอาวุธเข้าละ''เข้าตอบกลับมาก่อนจะเดินไปดูหน้าร้านแล้วปล่อยผมให้ดูซากอาวุธต่อไป[คาสึโตะพูด] อันนี้ก็ใช้ไม่ได้ เก่ามากไป อันนี้ก็คมไม่มากใช้ไม่ได้ อันนี้ก็.....อือ~~~ ใช้ไม่ได้ ตัวเราก็ได้ใช้เวลาเลือกต่อไปอีกสักพักใหญ่[เสียงของอะไรสักอย่าง]'ช่วยด้วย ใครก็ได้ ช่วยข้าที!!'เสียงนั้นยังคงดังอยู่ต่อเนื่อง มันทำให้ผมรำคาญ เลยเดินตามต้นตอของเสียงไปก็ได้พบว่าดาบเล่มหนึ่งที่สภาพดีอยู่ เป็นดาบมือเดียวที่มี ใบดาบเป็นสี ดำทั่งเล่ม ตัวเราก็เลยได้ตัดสินใจเดินไปหยิบมันขึ้นมาดู แต่ทันไดนั่นเองก็ที่มือของเราได้ไปจับดาบก็ได้มีไฟสีดำขึ้นมาที่มือของเรา[นี้มัน]ตัวเราได้ปล่อยดาบนั่นทันที่แล้วหลังจากนั่นตัวเราก็คิดว่าจะ ดับไฟที่มือ แต่มันไม่ยอมดับ แย่แล้วอ๊าก⁓⁓⁓ต้องทำอะไรหน่อยแล้วตัวเราไม่งั่นโดนเจ้าไฟนี้ฆ่าตายแน่ ตัวเราก็ได้ลองใช้สกิลเวทย์มนต์ธาตุน้ำLV.SS+ ในการดับแล้วดูเหมือนมันจะได้ผล[เสียงถอนหายใจ]เฮ้อ~~~ เกือบได้ไปโลกหน้าแล้วไม่ละ''[คาสึโตะได้พูดขึ้น] ไอเจ้าดาบนี้มันคืออะไรกันและตัวของเราได้ทำการมองลงไปดูดาบที่อยู่กับพื้น'ปลดปล่อยข้าที ปลดปล่อยข้าที ข้าต้องการความช่วยเหลือช่วยข้าด้วย! เสียงนั่นยังคงดังต่อไปเรื่อยๆ''ดาบนี้ตอนไหนจะหยุดพูดสักทีเนี่ย''ทันไดที่ตัวเราก็ได้พูดขึ้นมา''เจ้าได้ยินที่ข้าพูดด้วยงั้นเหรอ''[เสียงถามออกมาจากดาบ][คาสึโตะได้พูดขึ้น]'ได้ยินอะไรไม่เห็นจะยินอะไรตรงไหนเลย''ตัวเราได้พูดออกไปแบบนั่น''เป็นไปไม่ได้ เจ้าได้ยินเสียงของข้าก็แปลว่าเจ้าเป็น คนที่กำลังจะมาปลดปล่อยข้าใช้ไหม..!''[คาสึโตะได้ตอบ]เสียใจด้วยน่ะแต่ข้าไม่ใช้คนที่จะมาปลดปล่อยเจ้าหรอ'' ตัวข้าขอตัวไปเลือกอาวุธก่อนละบายย''เดี๋ยวๆก่อน!! เจ้าต้องเป็นปลดปล่อยข้าแน่ๆเพราะงั้น ซื้อข้าออกไปจากที่นี่ทีข้าขอร้องละได้โปรดเถอะ''พอดาบนั่นพูดออกมาผมก็เลยคิดสงสารนิดหน่อยเลยเดินไปหยิดดาบเล่มนั่นขึ้นมาอีกที่ คราวนี้ไม่มีไฟสีดำนั้นอีกแล้วเราเลยถามดาบนั้นไป ''เจ้าเป็นอะไนกันแน่''ตัวเราได้ถามแบบนั้นออกไป[ดาบได้ตอบ]-ข้าเป็น [อาวุธเทพปีศาจ] ยังไงละ ตัวข้าเป็นดาบของเทพเจ้าสงครามเมื่อหลายร้อยล้านปีก่อนยังไงละ''เสียงของอาวุธนั่นยังดังออกมา เหมือนกับว่ามันภูมิใจกับคำพูดที่มันได้พูดออกมา[คาสึโตะพูด]''แล้วมีอะไรต่ออีกไหม''เราเลยถามออกไป[ดาบได้ตอบ]''ข้าเป็นถึงดาบอาวุธเทพปีศาจเลยน่ะ เจ้าต้องภูมิใจสิที่มีข้าเป็นดาบของเจ้านะ''งั่นเหรอตัวเราในตอนนี้โคตรลำคาญ (T T) ไอดาบนี้ก็เลย โยนกลับไปที่ๆเดิมที่มันอยู่"[ดาบได้พูดขึ้น]''เดี๋ยวก่อน~~Σ(っ °Д °;)っ เจ้าจะทำอะไรน่ะ''มันได้ถามออกมาหลังจากที่เราโยนมันออกไปแล้วหันไปดูดาบเล่มอื่น''ข้าก็บอกเจ้าแล้วว่าข้าไม่ใช้คนที่จะปลดปล่อยเจ้าน่ะ''เราเลยตอบพร้อมกับทำเป็นไม่สนใจดาบนั่น( ̄_, ̄ )''ได้โปรดเถอะเอาข้าออกไปจากร้านที เอาข้าออกไปที [แล้วเจ้าดาบนั่นก็ได้ร้องให้ออกมา] แง⁓⁓⁓⁓⁓⁓⁓ เอาข้าออกไปจากที่นี้ด้วยข้าอยู่กับเศษเหล็กแบบนี้ ต่อไปข้าทนไม่ไหว เหรอข้านอนอยู่กับพวกนี้มาแสนปีแล้ว เจ้าไม่สงสารตัวข้าเลยヾ(≧へ≦)〃หรือไง จิตใจตัวเจ้าทำตัวอะไรกันแน่'' นายมันปีศาจไม่สิ นายมันโหดร้ายมากกว่าปีศาจซะอีกแง⁓⁓⁓⁓⁓⁓⁓''[คาสึโตะคิดในใจ](T T) พอมันพูดแบบนั่นเราเองก็เริ่มสงสารมันแล้วแฮะ แต่จะว่าไปพอคิดๆดูแล้วจำได้ว่าเราเองก็เงินใกล้จะหมดเหมือนกันแล้วแถม ดาบนั่นก็ยังดูใช้ได้อีก ตัวเราเลยหันกลับไปดูมันอีกรอบ แต่ยังไงมันก็เป็นดาบดี ราคาถูกด้วยช่วยไม่ได้ (¬_¬ )[ดาบได้พูด]''เออก็ได้ฉันจะช่วยซื้อแกเอง เพราะงั่นหยุดร้องให้สักที [ดาบพูด]เจ้าพูดจริงๆน่ะเจ้าจะซื้อข้าออกไปจากที่นี้ใช้ไหม''เราเลยตัดสินใจที่จะเดินไปหยิบดาบเล่มนั่นขึ้นมาอีกที''ถ้าครั่งนี้ แกพูดมากอีกทีฉันจะไม่หยิบแกอีกแล้วนะ[ดาบได้ตอบ]ข้า เข้าใจแล้ว(●'◡'●)เราก็เลยเดินไปหน้าร้านเพื่อจะถามราคาแล้วจ่ายเงิน[เจ้าของร้านขายอาวุธพูด]จะ.เจ้าแน่ใจใช้ไหมว่าจะเอาดาบเล่มนั้น''(*  ̄︿ ̄)เจ้าของร้านคนนั่นถามผมด้วยเสียงแปลกๆ( •_•)''ใช้ครับมันทำไมหรือครับ''ตัวเราเลยถามกลับไป''ดาบต้องสาปเล่มนั้น ถึงข้าจะไม่รู้อะไรมากเกี่ยวกับมันแต่ มันเป็นดาบนำโชคร้ายมาสู่เจ้าของ''เพราะว่าคนที่เคยใช้กันมาตายศพไม่สวยเลยสักคนเดียว''เราเลยตอบไปว่า ขอบคุณมากที่เตือนแล้วก็ต้องเป็นห่วงตัวข้าหรอเพราะตัวข้านั่นโชคดีแบบสุดๆเลยไงละแล้วถามมีปัญหามากผมก็แค่เอามันไปโยนทิ้งซะก็พอตัวเราก็เลยได้ถามราคาดาบเล่มนั่น เพื่อที่จะจ่ายเซนนี[เงิน][เจ้าของร้านขายอาวุธพูด] ข้าไห้เจ้าไปฟรีๆเลย แค่เจ้าเอาดาบเล่มนั่นออกไปจากร้านของข้าได้ จะขอบคุณมากๆเลย( •̀ .̫ •́ )✧''และแล้วก็กลายเป็นว่าตัวเราได้ดาบต้องสาปเล่มหนึ่งมาดาบฟรีซะงั้น มันก็ดีไปอย่างเพราะจะได้ประหยัดเซนนีด้วย''ก่อนไปตัวเราก็ได้ขอบคุณเจ้าของร้าน ก่อนจะเดินออกมาจากร้านแล้วมุ่งหน้าไปนอกเมืองทันทีเพราะเศวสของเราดูเหมือนมันจะยังไม่เสร็จ เพราะผมจะต้องสังหารพวกมอนสเตอร์แล้วเอาไอเทมไปส่งที่กิลค์นักผจญภัย อีก ○| ̄|_จบตอนที่8 จ้ารอติดตามตอนต่อไปได้ติดตามได้ที่เพจ นิยายสุดมือใหม่แห่งปี2564แล้วมารวมสนุกที่Discord พูดคุย-ตรงนี้ แอดเหงา อยู่ในเพจ