ตอนที่เจ็ดสิบสี่ ชมกันเอง
บทเรียนหนึ่งที่ผมได้จากการอ่านเรื่องราวสามก๊กหรือประวัติศาสตร์มา
คือผมจะพยายามชมพวกลูกน้องของตนเองเสมอเพราไอ้พวกนี้มันขี้ใจน้อย
มองไม่เห็นความสำคัญหรืออะไรนิดหน่อย
เอาแผนที่แคว้นเราไปขายให้กับแคว้นตรงกันข้ามกันก็ทำกันมาแล้ว
ซุนเซ็กแค่อ้วนสุดไม่เลื่อนตำแหน่งให้อย่างที่ตนเองต้องการแม้จะมีการชมเชยและเลี้ยงอาหาร
ซุนเซ็กก็ยังดื่มสุราร่ำไห้ที่ตนเองไม่มีความก้าวหน้ามากพออย่างที่ตนเองคาดหวัง
จึงตีจากอ้วนสุดพยายามสร้างแคว้นของตนเอง
ดังนั้นผมคงยากที่จะเอาใจคนที่มีความทะเยอทะยานสูงขี้ใจน้อยอย่างซุนเซ็ก
แต่อย่างน้อยผมไม่ขี้เหนียวคำชมกับลูกน้องตนเองอย่างกาเซี่ยง
อย่างที่อุ้ยเสี่ยวป้อว่าเอาไว้
คำชมไม่เสียเงินแม้แต่น้อยทำไมต้องตระหนี่ด้วย?
“ข้าทำสำเร็จได้เช่นนี้เพราะท่านกาแม้ข้าจะวางแผนการสืบสวนลงมือล่วงหน้า แต่ได้ค้นพบว่าขั้นตอนทางกฎหมายของราชวงศ์ฮั่นซับซ้อนมากกว่าที่คิดการลงโทษ สืบสวน สอบสวนและปลด ได้ท่านกาช่วยทำให้แผนการนั้นสมบูรณ์ขึ้น จนทำให้เรื่องราวดูเหมือนง่ายดายแต่ที่มันดุง่ายดายนั้นที่แท้จริงเป็นความสามารถของท่านกาที่ทำงานละเอียดรอบคอบจึงทำให้งานการหาความผิดของพวกคนที่ร่วมมือกับสิบขันทีครั้งนี้ประสบความสำเร็จอย่างสูงW
กาเซี่ยงหน้าแดงวูบ
ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อคนแก่ขี้ใจน้อยหรือบัณฑิตถือตัวนั้นมีจุดอ่อนด้านคำชมและคำป้อยอ
รู้สึกว่าตนเองมาอยู่กับตั๋งฮวงไม่ถึงเดือนนั้นได้รับคำชมมากกว่าที่เคยได้รับมาทั้งชีวิตเสียอีก
นึกว่าตนเองตัดสินใจเลือกนายไม่ผิดแล้ว
“นายท่านชมเกินไปงานของท่านมีคุณค่าดั่งไข่มุก ต่อให้ข้าทำกล่องใส่อัญมณีไข่มุกได้งดงามแค่ไหนคุณค่าที่แท้จริงคืออยู่ที่ไข่มุก ไหนเลยจะตีความเป็นอื่นได้”
ยังยกประโยคกระท่อนกระแท่นหน่อย
แต่ผมทำท่าพยักหน้า
“แต่ต้องขออภัยท่านกาแล้ว รางวัลของคนที่ทำงานได้ดีคืองานที่มากขึ้น นี่คือจุดเริ่มต้นของแผนการสาวแตงตามเครือของพวกเราเท่านั้นว่าเราทำลายชื่อแผนผังความสัมพันธ์ของผู้ที่เกี่ยวข้องกับสิบขันทีพวกเราต้องสามารถกวาดล้างอำนาจของสิบขันทีในนครหลวงแห่งนี้ได้อย่างแน่นอน”
ผมกังวลกับอำนาจนอกนครหลวงนี่สิ
แต่ท่าทางกาเซี่ยงจะคิดเรื่องอื่น
“ขอนายท่านวางใจ ข้าผ็นี้ไม่เกี่ยงงานหนักขอเพียงนายท่านสั่งมา ข้าพร้อมรับใช้เต็มที่”
กาเซี่ยงกลับดีใจที่ตนเองได้ทำงานเพิ่มขึ้นมีผลงานแสดงให้ตั๋งฮวงเห็น
เพราะเขามีแนวคิดที่แตกต่างจากวัยรุ่นสมัยปัจจุบันที่เน้นผลประโยชน์มากที่สุดและการลงทุนลงแรงที่น้อยที่สุด
ซึ่งไม่ใช่เรื่องที่ผิดแปลก
ระบบทุนนิยมสอนพวกเขาให้กลายเป็นคนเช่นนั้น
บุคคลที่มองว่าความซื่อสัตย์ราคาแค่หนึ่งหยวน
ที่ซีอีโอท่านหนึ่งบอกว่าความซื่อสัตย์มีราคาแค่นั้นหากมีคนอื่นให้ค่าจ้างแรงงานดีกว่าพวกเขาก็จากไป
หากตีความเช่นนี้ลิโป้ยังเป็นคนที่จงรักภักดียิ่งกว่าคนสมัยใหม่อย่างมาก
อบย่างน้อยเซ็กเธาก็เป็นยอดอาชาในประวัติศาสตร์หาใครเสมอเหมือนมิได้จริงๆ
“แผนผังความสัมพันธ์ของนายท่านยอดเยี่ยมยิ่งนักทุกการกระทำ ทุกความผิดมีหลักฐานประกอบอย่างแน่นหนา ประดุจถังเหล็กน้ำไม่กระเซ็นขุนนางในราชสำนักที่ได้ดูบันทึกคดีของนายท่านต้องดูด้วยความชื่นชมอย่างแน่นอน”
กาเซี่ยงยังชมผมอยู่
นั่นก็คือแผนการของผมเช่นกัน
ในการแก้ข้อกล่าวหาทรราชย์หรืออย่างน้อยก็ถ่วงเวลาออกไปเล็กน้อยในตอนที่กองทัพตั๋งโต๊ะยังมีความรักจากชาวนครลั่วหยางอยู่
ความรักนั้นยังไม่เปลี่ยนเป็นความเกลียดชัง
ผู้คนยังมองว่าพวกเรามาเพื่อปราบปรามกังฉินของแผ่นดินนอย่างสิบขันทีที่ก่อความวุ่นวาย
ดังนั้นผมจะต้องอาศัยช่วงนี้ลงมือทำเรื่องที่ต้องการทำลงไปก่อน
คือกวาดล้างอำนาจอิทธิพลของสิบขันที...และเสียบทหารเสเหลียงของผมลงไปในตำแหน่งแห่งที่ต่างๆของราชวงส์ฮั่นให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้